Przejrzałam aktualne podpowiedzi Google, zalecenia sanepidu i szkolną ofertę sklepów. Zebrałam więc konkretną listę rzeczy do sprawdzenia przed zakupem. Bez polowania na „najlepszy plecak dla każdego”, bo przedszkolak, pierwszoklasista i uczeń starszej klasy potrzebują zupełnie innych modeli.

Wpis zawiera linki afiliacyjne. Jeśli przejdziecie przez nie do sklepu i zrobicie zakupy, mogę otrzymać wynagrodzenie. Cena dla Was pozostaje bez zmian.

Plecak do szkoły 2026 – krótka odpowiedź

Dobry plecak powinien pasować do wzrostu dziecka, być możliwie lekki, mieć dwie szerokie regulowane szelki i po spakowaniu przylegać do pleców. Przydaje się też osobna kieszeń na bidon, łatwe do obsługi zamki oraz przynajmniej jeden element odblaskowy. Liczba bohaterów z bajek jest tutaj parametrem dodatkowym, chociaż dziecko może mieć na ten temat zupełnie inne zdanie.

Państwowa Inspekcja Sanitarna podaje, że waga plecaka razem z zawartością nie powinna przekraczać 10–15% masy ciała ucznia, a u młodszych dzieci warto trzymać się dolnej granicy. To oznacza, że pusty plecak ma znaczenie, ale nie załatwia całej sprawy. Bardzo lekki model wypchany rzeczami „na wszelki wypadek” nadal będzie za ciężki.

Najpierw ustalcie, dla kogo naprawdę jest ten plecak

W wynikach wyszukiwania często pojawiają się pytania o plecak dla dziewczynki, chłopca, pierwszoklasisty i nastolatka. Kolor jest prosty do odfiltrowania, jednak ważniejszy jest etap szkoły. Mały plecaczek z aplikacją 3D może być świetny do przedszkola lub na wycieczkę, ale niekoniecznie pomieści format A4 i szkolne teczki.

• Przedszkole i zerówka: liczy się mały rozmiar, łatwe zapięcie, miejsce na śniadaniówkę, bidon i ubranie na zmianę.
• Pierwsza klasa: sprawdźcie format A4, usztywnienie pleców, szerokość szelek i możliwość podpisania plecaka.
• Klasy 4–8: przydają się dwie komory, kieszeń na drobiazgi i sensowny podział ciężaru.
• Szkoła średnia: ważna może być komora na laptop lub tablet, ale tylko wtedy, gdy urządzenie faktycznie będzie noszone.

W aktualnej kategorii plecaków dziecięcych Sinsay są zarówno niewielkie modele przedszkolne, jak i większe plecaki szkolne. Patrzcie więc nie tylko na zdjęcie, lecz także na podane wymiary, liczbę komór i opis szelek. Sklep nie zna planu lekcji Waszego dziecka — tę część wyboru nadal trzeba zrobić samemu.

Jak wybrać plecak do szkoły? Sprawdźcie te 7 rzeczy

1. Wymiary i dopasowanie do pleców

Górna część plecaka powinna kończyć się mniej więcej na wysokości ramion, a dolna nie opadać wyraźnie poniżej odcinka lędźwiowego. Nie kupowałabym ogromnego modelu „na zapas”. Większa komora bardzo szybko zachęca do dokładania kolejnych rzeczy, a źle dopasowany plecak może przesuwać się przy chodzeniu.

2. Waga pustego plecaka

Porównujcie wagę modeli jeszcze przed włożeniem pierwszego zeszytu. Jeśli producent jej nie podaje, warto zapytać albo zważyć plecak w domu i zostawić metkę do czasu przymiarki. Sztywna konstrukcja bywa wygodna, ale nie może sama ważyć tyle, co pół szkolnej zawartości.

3. Szelki i pasek piersiowy

Dwie szerokie, regulowane szelki rozkładają ciężar lepiej niż cienkie taśmy. Dziecko powinno nosić plecak na obu ramionach. Pasek piersiowy nie jest obowiązkowy w każdym modelu, jednak przy młodszym uczniu i dłuższej drodze pieszo może pomóc utrzymać szelki na miejscu.

4. Komory, które naprawdę będą używane

Dwie główne komory często wystarczą. Cięższe książki układa się bliżej pleców, a lżejsze rzeczy dalej. Zbyt wiele małych kieszonek wygląda praktycznie, lecz po miesiącu nikt nie pamięta, w której z nich mieszka gumka. Osobna boczna kieszeń na bidon jest za to bardzo przydatna — szczególnie gdy zakrętka postanowi mieć gorszy dzień.

5. Zamki, uchwyty i możliwość podpisania

Poproście dziecko, aby kilka razy samodzielnie otworzyło każdą komorę. Małe, śliskie suwaki potrafią irytować, zwłaszcza w pośpiechu. Wzmocniony uchwyt przydaje się do zawieszania plecaka, a wszywka na imię ogranicza szkolne dochodzenie pod tytułem „wszyscy mamy taki sam”.

6. Materiał i czyszczenie

Sprawdźcie instrukcję pielęgnacji, kolor dna i jakość szwów. Jasny pluszowy plecak może wyglądać cudownie, ale do codziennego stawiania pod ławką potrzebuje sporej odporności właściciela na plamy. Praktyczne jest ciemniejsze lub gumowane dno oraz materiał, który można przetrzeć wilgotną ściereczką.

7. Odblaski

Elementy odblaskowe przydają się jesienią, gdy rano robi się ciemniej. Jeśli wybrany model ich nie ma, można dołożyć zawieszkę lub opaskę. To jeden z niewielu dodatków do plecaka, przy których „więcej” naprawdę może mieć sens.

Wyprawka szkolna 2026: co kupić od razu, a z czym poczekać?

Zgodnie z kalendarzem Ministerstwa Edukacji rok szkolny 2026/2027 zaczyna się 1 września, ale nie oznacza to, że w sierpniu trzeba kupić cały dział papierniczy. Wymagania szkół i nauczycieli różnią się między klasami. Plecak, piórnik, podstawowe przybory, bidon, śniadaniówkę i worek na WF można wybrać wcześniej. Z dużą liczbą zeszytów, materiałami plastycznymi i specjalnymi teczkami poczekałabym na listę od wychowawcy.

Jeżeli chcecie zrobić zakupy w jednym miejscu, możecie przejrzeć szkolne akcesoria w Sinsay. Warto najpierw spisać potrzeby, a dopiero później otwierać kategorię. W przeciwnym razie uroczy pluszowy notes bardzo szybko awansuje z „niepotrzebny” na „przecież bez niego nie da się rozpocząć czwartej klasy”.

Moja krótka lista startowa wyglądałaby tak:

• plecak dopasowany do wieku i wzrostu,
• piórnik oraz tylko podstawowe przybory,
• bidon i szczelna śniadaniówka,
• worek na WF lub obuwie na zmianę,
• jeden zeszyt „awaryjny”, jeśli szkoła nie podała jeszcze listy,
• naklejki lub marker do podpisania rzeczy.

Piórnik z wyposażeniem czy pusty?

Gotowy piórnik z wyposażeniem jest wygodny, gdy chcecie zamknąć temat jednym zakupem. Pusty daje większą kontrolę nad jakością kredek, nożyczek i długopisów. Dla młodszego dziecka sprawdziłabym jeszcze, czy wszystkie gumki i ołówki mają własne uchwyty. Piętrowy piórnik wygląda efektownie, lecz jego codzienne zapinanie nie każdemu odpowiada.

Możecie porównać piórniki w Sinsay i od razu sprawdzić ich wymiary. Nie wybierajcie największego tylko dlatego, że pomieści komplet 60 markerów. Piórnik również trafia do plecaka, więc każdy dodatkowy drobiazg trzeba później nosić.

Najważniejszy test: zapakujcie plecak przed zerwaniem metki

Do przymiarki włóżcie kilka zeszytów A4, pełny bidon, śniadaniówkę i piórnik. Wyregulujcie szelki, poproście dziecko o przejście po pokoju, schylenie się i samodzielne zdjęcie plecaka. Sprawdźcie, czy nic nie uciska szyi, plecak nie odchyla się od pleców, a bidon nie wypada z kieszeni.

Na koniec zważcie całość. Sanepid zaleca, aby załadowany tornister lub plecak ważył nie więcej niż 10–15% masy ciała ucznia. Dla młodszych dzieci celowałabym w maksymalnie 10%. W ciągu roku warto powtarzać ten test, bo zawartość plecaka ma tajemniczą zdolność rozmnażania się bez udziału rodziców.

FAQ – najczęstsze pytania o plecak do szkoły

Jaki plecak do szkoły dla pierwszoklasisty?

Lekki, dopasowany do wzrostu, mieszczący format A4, z szerokimi regulowanymi szelkami i stabilnymi plecami. Warto wybrać model z pasem piersiowym, odblaskami, prostymi zamkami oraz miejscem na podpis. Konieczna jest przymiarka z przykładową zawartością.

Czy plecak musi mieć usztywniane plecy?

Powinien zachowywać stabilny kształt i wygodnie przylegać, ale bardzo ciężkie usztywnienie nie zawsze jest zaletą. Liczy się połączenie dopasowania, niskiej wagi, odpowiednich szelek i prawidłowego pakowania.

Ile powinien ważyć plecak szkolny?

Według zaleceń Państwowej Inspekcji Sanitarnej plecak z zawartością nie powinien przekraczać 10–15% masy ciała ucznia. U młodszych dzieci zalecana jest dolna granica, czyli maksymalnie około 10%.

Kiedy najlepiej kupić wyprawkę szkolną?

Plecak, piórnik, bidon i śniadaniówkę można kupić przed rozpoczęciem roku. Z większą liczbą zeszytów i specjalnymi materiałami warto poczekać na listę szkoły lub nauczyciela, aby nie kupować dwa razy.

Plecak ma służyć dziecku, nie tylko wyglądać na zdjęciu

Dałabym dziecku wybór wyglądu spośród kilku modeli, które wcześniej przejdą dorosły test wymiarów, szelek i wagi. Dzięki temu nikt nie kończy z praktycznym plecakiem, którego właściciel szczerze nie znosi, ani z pięknym modelem, do którego nie mieści się teczka.

Jeśli urządzacie również miejsce do nauki, zajrzyjcie do mojego wpisu o tym, co powinno znaleźć się w pokoju ucznia. Przyda się też tekst o tym, jak ułatwić dziecku powrót do szkoły. Sam plecak nie zdejmie całego stresu z września, ale dobrze dobrany przynajmniej nie dołoży kolejnego.

The post Plecak do szkoły 2026: jak wybrać lekki model i skompletować wyprawkę bez przepłacania appeared first on Madziof .pl.

Kiedy rok temu pokazałam Wam list, jaki dostał nasz syn z ostrzeżeniem od Św. Mikołaja, to bardzo Wam się spodobał i koniecznie wszystkie mamy chciały taki list personalizowany dla swojej pociechy. Niestety rok temu nie było już czasu na zmiany, ale postanowiłam, że w tym roku stworzę dla Was nową wersję, którą sami będziecie mogli sobie wypełnić i wpisać to, co Wam odpowiada.

REAKCJA

Pamiętam minę Antka, kiedy znalazł w swoim pokoju ten list. Koperta była stylizowana na Biegun Północny, na kopercie widniało jego imię i nazwisko i ogólnie był w nie większym szoku niż Harry Potter, gdy dostał swój list z Hogwartu. Niestety zawartość listu mocno nim wstrząsnęła, co było przez nas zamierzone. W liście znajdowała się lista jego największych przewinień i elf daje mu ostatnie ostrzeżenie przed wizytą Mikołaja. Pisze w nim, że jeśli nie zmieni swojego zachowania to niestety, ale Mikołaj w tym roku go nie odwiedzi z prezentami. Czy był płacz? Był!

Antoni nie do końca zdawał sobie sprawy z tego, co mówiliśmy mu już od jakiegoś czasu. Jego zachowanie dawało wiele do życzenia, a ja nie mam zamiaru tłumaczyć się jego kolejnym buntem. Ja wiem, że niektórzy z Was powiedzą, że straszenie Mikołajem i tym, że nie przyjdzie, to nie jest dobry pomysł i że nie wolno tak do dziecka mówić. I w ogóle cała sprawa z wiarą w Mikołaja jest dla dziecka niekorzystna.

W porządku nie namawiam nikogo do tego, aby kazał swojemu dziecku wierzyć w Mikołaja, możesz go trzymać poza tym. Zdecydowałam, żeby jednak był obecny w jego życiu. Pamiętam, jak sama zmieniałam zachowanie diametralnie miesiąc przed 6 grudnia…

Wiadomo, ale dzięki temu (teraz to wiem) moim rodzicom było lżej, bo byłam potulna jak baranek. Antoni nie do końca wiedział, że źle robi. To były tylko nasze upominania i nic więcej. Kiedy “napisał“ do niego sam Mikołaj, to wtedy doszło do niego, co źle zrobił i że to nie są przelewki i czcze gadanie rodziców.

Zostawiliśmy go na chwilę samego, popłakał chwilę w swoim pokoju, w końcu wyszedł, przeprosił i porozmawialiśmy chwilę o zmianach, które planuje w najbliższym czasie. Zachęcaliśmy go do tego, żeby pokazał list w szkole czy babci, ale nie chciał. Było mu wstyd, co było dla nas oczywistym sygnałem, że wie, że zrobił źle i żałuje. Oczywiście, jeśli Twoje dziecko jest grzeczne, to nie stosuj takiego listu. Dodaj raczej list od Mikołaja chwalący za konkretne zachowania. To też działa motywująco, nie tylko kary i ostrzeżenia.

List zadziałał rok temu i w tym roku (na razie) nie planujemy powtarzać wysyłki. Oczywiście wszystko może się jeszcze zmienić. Poniżej macie list z wykropkowanym miejscem do napisania swoich danych. List wystarczy włożyć do ozdobnej, świątecznej koperty i gotowe!

Możecie również skorzystać z gotowego rozwiązania TUTAJ. Możecie wysłać list lub VIDEO od Świętego Mikołaja. Treść dostosowujecie sami lub możecie skorzystać z przygotowanych treści nie tylko dla dzieci. Są też wersje dla nastolatka, wersje dla dorosłych czy firmowe. Mam dla was kod rabatowy “FIRE” na 20% zniżki na produkty ELFI 🙂

POBIERZ

POBIERZ 

POBIERZ 

Co sądzicie o takim pomyśle? Jeśli będziecie pobierać list, to będę wdzięczna, jeśli później napiszecie, jakie były wrażenia Waszych dzieci po otrzymaniu listu. Piszcie w komentarzach.

The post List z ostrzeżeniem od Św. Mikołaja – do pobrania i wydrukowania. appeared first on Madziof .pl.

Czy Wasze dziecko nadaje się na obóz młodzieżowy?

Na moim blogu poruszałam już temat samodzielnego wyjazdu dziecka na kolonie czy obóz. Możecie poczytać na ten temat tutaj. Uważam, że dziecko, które już tytułujecie młodzieżą, jak najbardziej na taki wyjazd się nadaje. Antoni, mój syn ma 14 lat i już nie raz uczestniczył w tego typu wyjazdach. Zapisywany był do swojej grupy wiekowej i świetnie się odnajdywał wśród rówieśników na koloniach.

Warto porozmawiać z młodym człowiekiem o tym co go może czekać na miejscu. Krótka pogadanka o odpowiedzialności i zachowaniu na pewno się przyda a reszta już w rękach naszego drogiego nastolatka. Przed podjęciem decyzji warto również przeanalizować kondycję fizyczną oraz zdrowie nastolatka. Porozmawiać z nim i zapoznać się z jego opinią na temat takiego obozu. Niektóre z obozów będą wymagały sprawności fizycznej na wyższym poziomie niż pozostałe. Np. obozy sportowe czy survivalowe.

Potrzeby i zainteresowania młodzieży

Rozpoczynając rozmyślania o obozach i koloniach dla młodzieży, przypomniałam sobie czasy kiedy to ja udawałam się na takie wyjazdy, co aktualnie nijak ma się z rzeczywistością. Dzieciaki mają dzisiaj zupełnie inne zainteresowania i potrzeby.

Żeby zorientować się w tym, jaki mam wybór, rozpoczęłam przeglądanie oferty obozów i kolonii dla młodzieży u największego organizatora tego typu wyjazdów a mowa o biurze Almatur.

Moim oczom ukazały się obozy tematyczne standardowe takie jak: obozy jeździeckie, pływackie, taneczne czy językowe, ale również idące z duchem czasów takie jak: fotograficzne, filmowe, survivalowe.

Moje zainteresowanie przyciągnęły ciekawe tematyczne obozy takie jak: obóz dronowy, kolonia motorcross czy obóz detektywistyczny, czy z tematyką koreański pop. Widać, że organizatorzy dbają o różnorodność oferty i jej dostosowanie do wieku uczestników i ich zainteresowań. Wszystko jest na czasie, bo przecież najważniejsze, żeby to nasi milusińscy byli zadowoleni.

Chęć samodzielnego wyjazdu

Zachęcenie naszej latorośli do wyjazdu powinno być połączone ze wspólnym wyborem tematu wyjazdu. Może zdarzyć się tak, że nie będzie ono chętne na pierwszy samodzielny wyjazd. Niechęć ta najprawdopodobniej może być spowodowana nieśmiałością młodych ludzi w tym wieku. Związane jest to najczęściej z obniżoną pewnością siebie w okresie dojrzewania. Nie przejmujcie się, to minie.

Fajną opcją może się okazać zaproponowanie synowi lub córce zorganizowanie takiego wyjazdu w grupie kilkuosobowej. W grupie raźniej. Przy zorganizowaniu takiego wyjazdu dla czterech osób Almatur ma w ofercie dodatkowy pakiet CAŁĄ EKIPĄ NA WAKACJE, do którego dorzuca gratis koszulki Young Reporter o wartości 50 zł lub limitowaną koszulkę Almaturu. Idealne do zabrania ze sobą na wyjazd. Wyjazd z paczką znajomych będzie świetną okazją do przełamania niepokoju związanego z nieznanym.

Przyznam szczerze, że mój syn swoje pierwsze kroki w samodzielnych wyjazdach, czynił na “Zielonych szkołach” wraz z kolegami z klasy, więc samodzielne kolonie nie były już dla niego większym problemem. Wyjazdy większą paczką mogą być fajnym wsparciem na pierwszy raz. Ofertę wyjazdową na Zielone Szkoły również możecie u nich znaleźć.

Integracja

Ciągłe siedzenie przed komputerem nie sprzyja integracji międzyludzkiej i wymianie doświadczeń. Dołączają do tego również ostatnie lata pandemii. Integracja z innymi młodymi ludźmi, rozmowa, zdrowa rywalizacja i nawiązywanie nowych przyjaźni jest niezwykle ważna dla naszych dzieci i młodzieży, które za niedługo będą wchodziły również w interakcje międzyludzkie w przyszłym dorosłym świecie. Wakacje bez rodziców idealnie do tego przygotowują.

Przygody i rozwój

Gotowi na przygodę? Wyjazd bez rodziców to dopiero jest przygoda. Zapamiętuje ją każdy i to na całe życie. Ważne jest, aby wspierać nasze dzieci w ich rozwoju i podejmować decyzje, które będą dla nich dobre. Obóz wakacyjny może przeistoczyć się w wydarzenie, które zmieni postrzeganie Waszego dziecka na wiele spraw. Na wyjeździe mogą zawiązać się przyjaźnie na całe życie, być może pierwsze wakacyjne miłości. Dzieciaki mogą złapać tzw. bakcyla do konkretnego zainteresowania, ale również tematyczny obóz potrafi zweryfikować rzeczywiste zainteresowania i określić jego dalszą przyszłość i rozwój.

Może okazać się, że np. zainteresowanie detektywistyczne to jednak nie było to, więc warto na następny wyjazd wybrać zupełnie odmienną tematykę. Taka weryfikacja zainteresowań też jest bardzo potrzebna.

Dobrze zorganizowany obóz jest nie tylko formą wypoczynku, ale także małą szkołą życia, w której trakcie można nauczyć się samodyscypliny i zaradności. Często podczas takich obozów, młodzież ma okazję kształtować swój charakter w sytuacjach ekstremalnych.

Szczypta szaleństwa

Szczypta szaleństwa przyda się na każdym wyjeździe. Jestem za tym, żeby dać poszaleć młodym ludziom. Szaleństwo kontrolowane jest to coś, co właśnie dzieje się na koloniach. Któż z nas będących na koloniach nie “maział” pastą do zębów klamek i nie straszył po nocach wychowawców. O kolonijnych psikusach krążą legendy i wiele w nich jest prawdy.

Pakowanie na wyjazd

Przed wyjazdem warto wziąć pod uwagę charakter obozu młodzieżowego. Jeżeli mamy do czynienia z obozem tanecznym warto zabrać ze sobą buty do tańca i wygodne ubrania. Jeśli będzie to obóz surwiwalowy, to ja nie pakowałabym najnowszych i najdroższych ubrań, bo wiadomo, że mogą w ferworze zabawy ulec mocniejszemu zniszczeniu. Nie chcemy, żeby dzieciaki musiały się ograniczać, bo przy zabawie mogą poplamić ubranie. Na blogu poruszałam już temat pakowania i nawet stworzyłam tabelkę, która ułatwia zapakowanie najpotrzebniejszych rzeczy. Zobaczcie tutaj.

Bezpieczeństwo

Nie możemy zapomnieć o bezpieczeństwie na obozie młodzieżowym. Niejednokrotnie może się zdarzyć, że to szaleństwo może wyrwać się z młodej piersi. Warto zwrócić uwagę na specjalizację kadry nauczycielskiej oraz opiekunów. Zespół z Almatur posiada uprawnienia weryfikowane przez kuratora oświaty. Mamy do czynienia z doświadczonymi pedagogami, którzy potrafią radzić sobie w każdej sytuacji również tej podbramkowej, a najważniejsze, że potrafią dotrzeć do młodych ludzi i znaleźć z nimi wspólny język. Dobrze przygotowani wychowawcy są w stanie stworzyć niezapomnianą atmosferę, w której każdy uczestnik poczuje się wyjątkowo, nie jak dziecko, ale już przyszły dorosły.

Do dodatkowego bezpieczeństwa zaliczam również posiadanie floty nowoczesnych autokarów wraz z koncesjonowanymi kierowcami, to kolejny z atutów Almaturu. Kolejną sprawą, na jaką zawsze zwracam uwagę, jest miejsce zakwaterowania. Sprawdzam w internecie i na zdjęciach jakie dzieci będą miały warunki oraz czy spełnione są wszelkie wymogi bezpieczeństwa takie jak nadzór straży pożarnej, czy stacji epidemiologiczno-sanitarnej. Wszystkie obiekty oferowane przez wyżej wymienione biuro podróży mają zagwarantowane wspomniane przeze mnie, kontrole więc możecie być spokojni o Wasze pociechy.

Jako rodzic zwracam uwagę na kwestie bezpieczeństwa, które są najważniejsze, ale jednocześnie są to podstawy, dzięki którym wiem, że moje dziecko jest bezpieczne i ma najlepszą, możliwą opiekę.

Sprawy techniczne

Nie znalazłam bardziej rozwiniętego biura z ciekawszymi propozycjami dla młodzieży niż Almatur. Przybliżę Wam kilka spraw technicznych, które przeważają za tym, aby zainteresować się ich ofertą.

• Do 15 lutego 2022 możecie skorzystać ze zniżki First Moment opiewającą na minimum 300 zł.
• Możecie wykorzystać swój Bon Turystyczny.
• Macie do dyspozycji pakiet gwarancyjny, dzięki czemu nie musicie obawiać się nagłej zmiany ceny wykupionych wakacji. Pakiet Gwarancyjny – polega na zachowaniu gwarancji niezmienności ceny już wykupionej oferty (np. w przypadku gwałtownej zmiany kursów walut, inflacji itp.).
• Istnieje zniżka z legitymacją ISIC (międzynarodowa legitymacja studencka).
• Firma Almatur istnieje na rynku już 65 lat i przemawia za nimi spore doświadczenie oraz to, że są liderem na rynku.
• Posiadają 16 biur stacjonarnych w całej Polsce, do których możecie się udać i porozmawiać o ofertach wyjazdowych.
• Posiadają infolinię 24/7 w okresie wakacyjnym. Można zasięgnąć informacji związanych z logistyką transportową.

Kilka najciekawszych obozów młodzieżowych 2022, nad którymi się zastanawiam.

Obóz detektywistyczny w Kazimierzu Dolnym

9 przygód w 9 dni w Lesko

Obóz survivalowo-kajakowy w Czaplinku

Obóz Street Dance w Kołobrzegu

Warto zerknąć również na propozycje obozów młodzieżowych za granicą.

Podsumowanie

Co powiecie na nasz pomysł tematycznego obozu dla młodzieży? Ciekawa jestem jaki obóz wybralibyście dla siebie jako dzieci, a jaki obóz dla swojego dziecka? Ja dla siebie wybrałabym pewnie obóz siatkarski lub teraz filmowy. Bawiłabym się wybornie. Jeżeli Wasze dzieciaki jeszcze ani razu nie były na takich wakacjach, to razem z synem możemy polecić Wam taką formę odpoczynku. Trochę za sobą zatęsknicie, a ile będzie opowiadania po powrocie z wakacji! Chętnie poznam Wasze opinie na ten temat.

Antoni był na obozach żeglarskich, które naprawdę przypadły mu do gustu i nauczyły dodatkowo radzenia sobie z żywiołem wody. Może kiedyś pokusi się o patent sternika i wtedy będzie miał do tego solidne podstawy. Przyjemne z pożytecznym jednocześnie.

Partnerem postu jest biuro Almatur.

The post Tematyczne obozy młodzieżowe – pomysł na wakacje i nie tylko. appeared first on Madziof .pl.

Dzisiaj zapraszam Was na post, w którym podzielę się z Wami kilkoma rzeczami, które umilą Twojemu dziecku powrót do szkoły. Kilka tipów dzięki, którym ciężkie życie ucznia będą nieco lżejsze. Przypomnę jeszcze, że jestem mamą 11-latka, który wybiera się do klasy 6.

Zakupy

Zacznijmy od kategorii ZAKUPY. To najprostsza rzecz, jaką możecie przekonać swoje dziecko, że powrót do szkoły to całkiem fajna sprawa. Przede wszystkim nie powinnaś odcinać swojego dziecka od zakupów wyprawki szkolnej. Powinien brać udział w ich wyborze. Mój mały nastolatek bardzo zwraca uwagę na to jakie gadżety, ubrania i inne rzeczy posiadają jego koledzy z klasy. Moda odgrywa wielką rolę i on sam doskonale wie, czego chce (przynajmniej tak mu się wydaje). Wie, co jest modne i jak wizualnie ma to wyglądać. Moją poradą na zakupy szkolne jest połączenie sił. Ja mam listę z akcesoriami szkolnymi i wiem, co mój syn musi mieć, a Antoni odpowiada za walory wizualne, wybiera takie rzeczy, które mu się podobają, a które ostatecznie przechodzą przez moją cenową akceptację.

Zainwestuj w ładny, porządny plecak

W tym roku jesteśmy na kupnie plecaka. Nie kupujemy go co roku a co 2-3 lata co wydaje mi się jak najbardziej na miejscu. Ważna sprawa! Pozwól swojemu dziecku wybrać plecak. Niech wybierze wzór. Rozmawiajcie, dyskutujcie na temat jego jakości, ale pozwól swojemu dziecku na ostatnie słowo. Nie pochwalam kupowania plecaka przez internet. No, chyba że macie już sprawdzoną firmę lub macie więcej czasu na zwroty i wymiany.

Akcesoria szkolne w nowej odsłonie

Nie ma nic ciekawego w zwykłym długopisie, notatniku czy najtańszych kredkach. Co innego, jeśli długopis będzie w ciekawym kształcie, kredki będą miały niespotykane kolory czy też funkcje (może neonowe, może akwarelowe). Sprawa jakości kredek jest dla mnie bardzo ważna. Muszą posiadać mocne i nasycone kolory. Wtedy jest frajda z kolorowania. Jestem zwolenniczką inwestowania w ciekawe akcesoria szkolne. Takie, z których moje dziecko będzie zadowolone i będzie chciało się nimi chwalić przed kolegami. Takie, z których z chęcią będzie korzystał. Podobnie jest z zeszytami. Pozwól swojemu dziecku wybrać okładki zeszytów. Dla niego to jest duża frajda. Hej! Droga Mamo! Nie zapomnij o ścieralnych długopisach!

Na zdjęciu widzicie nasze zakupy ze sklepu Happy Color. Jest to jeden z zestawów dostępnych sklepie. Zdecydowanie najfajniejszym elementem zestawu były długopisy w różnych kształtach.

Zestaw ekonomiczny
Zestaw dla młodszych dzieci
Zestaw dla starszych dzieci
Zestaw dla wymagających

Na hasło: MadziofHC macie 15% zniżki na zakupy w tym sklepie.

Nowa zasady i organizacja czasu w nowym roku szkolnym

Zachęć swoje dziecko do czynnego udziału w ustalaniu zasad w nowym roku szkolnym. Bardzo ważna jest również organizacja czasu. Mowa tutaj o czasie na naukę, czasie na zabawę, czasie dla kolegów i czasie na komputerze. Najważniejszy jest balans. Ważne, żeby najbardziej zainteresowany sam brał w tym udział i proponował swoje rozwiązania, których będzie przestrzegał. Warto przedyskutować z dzieckiem, jakimi dodatkowymi zajęciami jest zainteresowany. Pozwoli to lepiej rozpisać plan dnia.

Zmiany w pokoju

Aby dramat powrotu do ławki szkolnej był mniejszy, może warto zastosować jakieś zmiany w pokoju Twojego dziecka. Zapytaj, czy chciałby coś zmienić, czy jest coś, czego mu brakuje. Nie mówię o wielkich zmianach i przemeblowaniach, ale może warto wymienić obrazki na ścianach, nowy dywan, nowa pościel, wygodniejszy, bardziej dizajnerski fotel, lepsze biurko, półki na książki. Myślę, że taka mała zmiana w pokoju może być początkiem nowego rozdziału w życiu, nowego startu. Taka pozytywna zmiana połączona z mało pozytywnym wydarzeniem może zdziałać cuda.

Opowiedz o swoich doświadczeniach szkolnych

Kiedy Twoje dziecko usłyszy o tym, że jego rodzona Matka też chodziła do podstawówki (niektóre dzieci nie mogą uwierzyć) i też miała podobne problemy, jakoś tak sprawia ulgę. Warto zachęcić dziecko do rozmowy. Porozmawiać o plusach powrotu do szkoły. Za czym najbardziej tęsknił na wakacjach? Co mu się najbardziej podoba w szkole, w powrocie do szkoły?

Pomoc w organizacji

Ustalenia i zasady to jedno, a to czy będą zapamiętane i wdrożone w życie to drugie. Warto pomóc dziecku w zorganizowaniu się. Kup lub wydrukuj fajny plan lekcji, możesz gdzieś zainstalować tablicę korkową lub magnetyczną z pisakami ścieralnymi, żeby zapisywać najważniejsze szkolne (i nie tylko) wydarzenia.

Gadżety elektroniczne

Nie mówię, żeby co roku kupować nowe rzeczy i że jest to MUST HAVE. NIE! Jeśli jesteście na kupnie komputera, tableta, smartfona, i innych gadżetów elektronicznych, to wrzesień może być świetną okazją do zakupu takiego sprzętu. Po pierwsze, w tym czasie możecie trafić na świetne promocje, a po drugie nie będzie lepszej osłody powrotu do szkoły jak taki prezent dla małego ucznia.

I to już wszystkie moje porady i triki, jakie zawsze stosuje już w sierpniu. Rozpoczęcie działań kilka dni przed szkołą może tylko pogorszyć sytuację. Warto zacząć wcześniej, żeby dziecko miało świadomość upływającego czasu i miało czas na przygotowanie się do zmian.

Ciekawa jestem czy jesteście jeszcze przed zakupami szkolnymi, czy już po. Dajcie znać. Dopiszcie też swoje triki na zakupy szkolne. Chętnie się jeszcze podszkolę. Jeśli zostawiacie zakupy szkolne na ostatnią chwilę, to polecam Wam sklep Happy Color, który to przygotował gotowe zestawy szkolne i już nie musicie się zamartwiać. Wystarczy kliknąć, dodać do koszyka i gotowe. Fajną opcją są też oryginalne akcesoria szkolne takie jak: papiery dekoracyjne, masy plastyczne, bloki z różnymi motywami na różne sezony itp. Jest to świetna opcja dla kreatywnych dzieciaków lubiących prace manualne.

Wpis powstał przy współpracy ze sklepem Happy Color.

The post Jak umilić dziecku powrót do szkoły? appeared first on Madziof .pl.

Wpisy, którymi możecie być zainteresowani:

Kiedy powiedzieć dziecku, że Święty Mikołaj nie istnieje?
List z ostrzeżeniem od Świętego Mikołaja, dla niegrzecznych dzieci – do pobrania. 

Chyba nie ma lepszych okazji do zakupów jak te dni, które nas czekają w ten weekend. Mowa o Black Friday i Cyber Monday. Masa zniżek w każdym sklepie internetowym zachęca do czekania z zakupami na ostatnią chwilę.

Jeśli szukacie inspiracji to polecam poprzednie wpisy na moim blogu:

Propozycje prezentów dla całej rodziny na ostatnią chwilę. 
Propozycje prezentów dla 8-latka.
Propozycje prezentów dla 7-latka.
Propozycje prezentów dla 6-latka. 

1.Pojazd jeżdżący

Pojazd jeżdżący to coś, nad czym zastanawiam się od dłuższego czasu. Mam tutaj na myśli pojazd elektryczny. W czasach kiedy małe pojazdy elektryczne stają się coraz bardziej popularne, pomyślałam, że może nadszedł już czas na ten krok? Zobaczcie jakie rodzaje pojazdów udało mi się wyszukać.

1. Surfboard I 2. Hulajnoga elektryczna I 3. Unicykl elektryczny I 4. Deskorolka elektryczna I 5. Board I 6. Longboard

2.Karta do Google Play

Coś, co ZAWSZE będzie dobrym prezentem. Jeśli chcecie uszczęśliwić swoje dziecko, to rozejrzyjcie się za przedpłaconą kartą z kodem do Sklepu Google. Jeśli wybieracie się na urodziny lub inną uroczystość, na którą wypada przynieść prezent, to też bardzo polecam! Możecie ją kupić na stacjach benzynowych BP, Lotos ale również w Empiku i Media Markcie.

3. Głośniczek lub słuchawki

Musicie się mocno zastanowić nad tym, co wybieracie. Mój syn posiada już jedno i drugie. Jako matka prawie nastolatka, bardziej preferuje korzystanie ze słuchawek, ale wiecie, jak to jest. Ten wiek musi się wyszaleć i niejednokrotnie jestem świadkiem organizowania przez mojego syna dyskoteki w pokoju. Może Wasze dziecko bardzo potrzebuje słuchawek gamingowych z mikrofonem. Zwróćcie na to uwagę.

1. Żółty głośniczek Sony I 2. Czerwony głośniczek Creative I 3. Czarno-niebieski głośniczek Sencor I 4. Zielony głośniczek Sony I 5. Niebieski JBL I 6. Niebieski Tracer I 7. Tęczowa Manta I 8. Słuchawki Razer Kraken Zielone I 9. Bezprzewodowe słuchawki Sony

4 Akcesoria do komputera

Coś, na co najłatwiej wydać mi pieniądze. Wiem, że są potrzebne i będą służyć. Może marzy o jakiejś wypasionej myszce lub podświetlanej klawiaturze. Bajerancka podkładka pod myszkę też będzie dobrym wyborem. Pisząc o akcesoriach mam również na myśli o podzespołach. Jeśli Wasze dziecko jest mocno zaangażowane i zainteresowane komputerami to polecałabym zafundować mu dobry tuning sprzętu komputerowego 😀

1. Ergonomiczna mysz komputerowa I 2. Zestaw głośników do komputera I 3. Głośniki do komputera I 4. Projektor I 5. Panel sterujący do symulatora Farmy I 6. Klawiatura podświetlana I 7. Drukarka I

5 Nawiązanie do idoli/ulubionej gry

Ulubiony Youtuber, Aktor, Piosenkarz. Może ulubiona gra, serial, bajka. Wszystkie gadżety nawiązujące do ulubieńców Waszego dziecka będą idealne na prezent. Zawsze się sprawdzają! W naszym domu ciągle króluje Rezi! 

6 Wszystko co ma na sobie duże logo

Jakiś czas temu wspominałam Wam, w tym wpisie, że moje dziecko wkracza w świat nastolatków. Zgodnie z zasadami panującymi w tej grupie należy być ubranym modnie i niestety zbyt krótkie czarne obcisłe spodnie nie wystarczą. Trzeba posiadać markowe ubrania. W dzisiejszych czasach już nie wystarczy sama świadomość posiadania takiej rzeczy. Zasada jest prosta – im większe i bardziej widoczne logo, tym lepiej. I nie ważne, jaką część garderoby czy akcesorium kupujecie. Skupcie się na logo! Nie popadam też w panikę, bo moje dziecko nie chodzi obklejone markami od góry do dołu, ale dla tego błysku w oku podczas zakupów warto sprawić mu taką przyjemność. Drugą sprawą jest to, że jest to jednak ubranie!

1. Buty sportowe Nike I 2. Bluza Levis I 3. Bluza ze znaczkiem Superman I 4. Koszulka Nike I 5. Bluza Adidas I 6. Czapka Fila I

Muszę Wam powiedzieć, że wymyślić fajne prezenty dla nastolatka jest niezwykle trudno. Po pierwsze każdy jest inny i każdy ma inne zainteresowania. Akurat w tym czasie dojrzewania, te zainteresowania są bardzo ważne i już całkiem nieźle rozwinięte. Muszę Wam powiedzieć, że nie mam zbytnio dostępu do innych nastolatków. Moje koleżanki mają dzieci, które chodzą w pieluchach, więc to ja przecieram szlak. Przecieram raczej po omacku. Dajcie znać, czy macie jeszcze jakieś pomysły na prezent dla 10 latka? Żeby było prościej dla nastolatka. Piszcie w komentarzach.

The post Propozycje prezentów dla 10-latka. appeared first on Madziof .pl.

Jeśli chociaż jedna z wymienionych rzeczy się zgadza, to znaczy, że Twoje dziecko wchodzi w okres dojrzewania i możemy mówić, że mamy do czynienia z nastolatkiem, a raczej dzieckiem, które tym nastolatkiem się staje. Dzisiaj opowiem Ci jak sobie radzić z nastolatkiem, który przechodzi przez okres pierwszy tzw. początkowy, w którym zaznajamia się ze swoimi możliwościami i możliwościami manipulowania rodzicami.

Chucham na zimne i przed przygotowaniem tego wpisu zebrałam garść swoich doświadczeń, ale również doświadczeń innych oraz porad od psychologów. Zagłębiłam się również z kilku książkach radzących jak działać i jak radzić sobie z nastolatkiem.

Zapraszam do czytania.

Czy zachowujesz się tak samo jak Twoi rodzice?

Zaczniemy od mojej historii i tego, że zdarzyło się to, czego tak bardzo nie chciałam. Sama będąc nastolatką, jeszcze nie tak dawno temu, postanowiłam, że kiedy będę miała swoje dziecko, to nigdy nie będę się zachowywała tak jak moi rodzice. Nie będę krytykowała, nie będę ostrą matką i postaram się zrozumieć zachowanie mojego dziecięcia. Zastanawiałam się, jak to jest możliwe, że moja mama tak się zachowuje. Przecież sama tez kiedyś była młodą osobą i chyba pamięta, jak to jest w tym wieku. Ja w tamtym okresie przysięgłam sobie, że zapamiętam jak najwięcej ze swojego zachowania, żeby później to pamiętać i być cool, fajną matką, która rozumie wszystkie zachowania swojego dziecka, nie będzie zbyt wiele zabraniać i będzie spoko.

I co? Okazuje się, że po wyjściu z mojego okresu dojrzewania trochę mi się pozapominało. Staram się zrozumieć moje dziecko i to jakie zmiany będą w nim zachodzić. Na początek wspomnę również, że nie jestem ekspertem i postaram się opowiedzieć o tym, co sama zmieniłam i jak staram się stosować te zmiany. Skoro jest to pierwszy etap, to możemy przez niego przebrnąć razem krok po kroku.

Musisz wiedzieć, że myślenie nastolatka jest ogromnie zróżnicowane i czasami nierealistyczne dlatego warto przypomnieć sobie swoje cele i działania, kiedy było się podlotkiem. Już przypomniałaś sobie?

Granice

Nauka życia odbywa się teraz przez sprawdzanie. Sprawdzanie wytrzymałości rodziców, sprawdzanie granic, sprawdzanie wszystkich dorosłych rzeczy takich jak przekleństwa, kłamstwo, pyskowanie, interesowanie się dorosłymi sprawami (o seksie i używkach kiedy indziej). Apropos granic.

Dziecko potrzebuje granic. Ja jako ta miękka i kochająca mamusia miałam te granice dosyć ruchome. Zmieniały się w zależności czy Antek przyszedł do mnie się przytulić, czy coś przeskrobał. Aktualnie staram się trzymać wyznaczonych zasad i wyznaczać granice, które są nie do ruszenia. Na początku spotkałam się z dosyć agresywnym forsowaniem i badaniem ich przez moje dziecko, ale po kilku tygodniach zostały przez niego zaakceptowane. Czekam na kolejną falę, a wiem, że taka będzie. W tej kwestii mogę mówić o moim wielkim sukcesie.

Zachowanie rodziców przy rówieśnikach

Od pewnego czasu pojawił się temat kolegów. W poprzednich latach jacyś tam byli, albo nie byli. Wiadomo, koledzy z klasy. Po jakimś czasie okazało się, że Ci koledzy z klasy zaczęli pełnić coraz większą funkcję w życiu naszego syna. Na początku przynosił do domu zachowania kolegów, później zażyczył sobie ubrań takich jak znajomi, fryzury, gadżetów. Te wszystkie sygnały uświadomiły mi, że to już czas na zmianę mojego zachowania.

Moja mama nie akceptowała moich znajomych w dzieciństwie. Nazywała ich głupkami i nie podobało jej się, że zadaje się z nimi. Miała dla mnie wybrane kilka osób, które według niej byłyby idealne, a to dlatego, że dobrze zna się z ich rodzicami i taki układ byłby idealny. Jakoś nie ciągnęło mnie do propozycji znajomych mojej mamy i wolałam sama wybrać swoje towarzystwo. Pamiętam, że bardzo mnie bolały komentarze mojej mamy o znajomych. Nie chciałam o nich słuchać, nie chciałam też słuchać, o tym, kim jest ich rodzina, bo nie kumpluję się z całą rodziną tylko z tą jedną osobą. I tak… nauczona doświadczeniem postanowiłam działać zupełnie inaczej.

Dałam mojemu dziecku wolną rękę i nie wtrącam się do jego wyborów. Wszystkich kolegów szanuję, lubię, wiem kim są i gdzie mieszkają i wyrażam się o nich z szacunkiem przy moim dziecku. Sam sobie zweryfikuje to, kto będzie jego najbliższym przyjacielem. Kilku odpadło po drodze, co tylko utwierdziło mnie w swojej teorii niewtrącania się. Moje dziecko nie jest głupie i samo da sobie radę w doborze znajomych. Twoje również.

Co jest ważne to Twoje zachowanie w stosunku do dziecka w obecności rówieśników. Twoje podejście do rówieśników. Zastanów się, czy opowiadanie przy znajomych dziecka o tym, że nie posprzątał pokoju czy, że znalazłam skarpetki pod łóżkiem. Zapomnij o zawstydzaniu i wykpiwaniu dziecka przy jego grupce znajomych. Wtedy najpewniej Twoje dziecko zamieni się w aroganckiego, bezczelnego gnojka, który przestanie Cię słuchać i będzie miał gdzieś Twoje zdanie. Tak naprawdę to bezsilne dziecko z burzą hormonów, które walczy ze sobą, żeby się nie rozpłakać przez kolegami. Zszargana reputacja przed kolegami to dramat.

Czego oczekujesz w takiej sytuacji, że przy znajomych Twoje dziecko będzie potulne, okaże skruchę i będzie Cię całowało po rączkach? Odpuść. Ja odpuściłam i dobrze mi to wyszło. Fajnie, jeśli znajomi Twojego dziecka Cię polubią, kiedy syn usłyszy, że ma fajną mamę, będzie go rozpierała duma.

Szanowanie uczuć

Jestem zdania, że można nie podzielać i nie akceptować, przeżyć i odczuć dziecka, ale należy je szanować. Każdy wiek ma swoje specyficzne potrzeby i problemy, które należy szanować. Teksty w stylu: “Ja to bym chciała mieć takie zmartwienia. Jak będziesz dorosły, to dopiero zobaczysz, co to są prawdziwe problemy”, w ogóle nie wchodzą w grę. Przypomnij sobie swoje złamane serce w podstawówce. Wtedy nie było ważniejszej rzeczy dla Ciebie na świecie. Popatrz na siebie teraz, może masz jakieś problemy, które w przyszłości będziesz wspominać z lekkim uśmieszkiem na twarzy, ale w tym momencie są dla Ciebie najważniejsze i nie chciałbyś, żeby ktoś je wykpił i wyszydził. Z Twoim małym nastolatkiem to działa tak samo.

Ocenianie i wartościowanie

Zdarzyło Ci się kiedyś ocenić zachowanie własnego dziecko, zanim jeszcze poznałeś wszystkie informacje? Mnie tak i to nie raz i nie jestem z tego dumna, ale zmieniam się i staram się wysłuchać do końca, tego, co ma do powiedzenia moje dziecko na temat ostatniej bójki w szkole. Nie oceniam, dopóki nie dowiem się wszystkich szczegółów. Doskonale wiem, że mogło zacząć się od szturchnięta i takie sytuacje się zdarzają, a po co ma się denerwować niepotrzebnie?

Wszystkie zdjęcia pochodzą z postu: Co zrobić kiedy Twoje dziecko samo chce się ubrać?

Podsuwanie rad i odrzucanie pomysłów

Jako “matka dobra rada’, uwielbiam rzucać swoimi radami na prawo i lewo. To też chyba moja polska i blogerska naleciałość, ale staram się tego nie robić. Szczególnie jeśli chodzi o odrzucanie pomysłów dziecka. Biorę pod lupę ten cudowny pomysł zakupu quada i rozpatruje go z synem na 10 stronę. Jeśli rozmowa zostanie dobrze poprowadzona, to pomysł w delikatny sposób zostanie oddalony przez samego zgłaszającego. Nic nie mogę zrobić z moimi radami. Dużo mówię i dużo doradzam, ale najważniejsze jest chyba to, że nie strzelam focha w momentach, kiedy Antek jednak decyduje się z nich nie korzystać. Musicie wiedzieć, że powoli odchodzi czas nakazów i zakazów.

Pamiętaj, że to do Ciebie należy stworzenie atmosfery zachęcającej dziecko do podejmowania prób i sprawienia, że nie będzie się bał, że próba, którą podjął, skończy się niepowodzeniem. Musisz uświadomić swojemu dziecku, że najgłupsze i najgorsze co może zrobić to nie próbować i się nie starać. Sam fakt, że podejmuje trud, dowodzi tego, że jest kimś wartościowym.

“Nastolatek potrzebuje instrukcji udzielanych zza linii bocznych, a nie na boisku gdzie toczy się gra i gdzie do tej pory znajdował się rodzic”.

Ten cytat najlepiej oddaje to, jak rodzic powinien się zachować.

Teraz do mnie dociera, że mam wychować człowieka samodzielnego, porządnego i pewnego siebie. Sama myśl, że Twoje malunie dzieciątko powoli staje się dorosłe i w niedługim czasie ma się stać samodzielnie myślącą osobą, oceniającą i decydującą wznieca we mnie mieszane uczucia i dużo dumy! Ten czas, kiedy dziecko jest w okresie przejściowym do nastolatka, jest ciężkim czasem, bo już nie słucha potulnie rodziców, a jeszcze nie ma wyrobionych własnych poglądów. Ważne, żeby w tym okresie – rodzic stanowił jedynie podpórkę.

Podsumowując, to co robię i co polecam robić każdemu rodzicowi na początku drogi dorastania:

Pozwalam na samodzielność dbając o bezpieczeństwo

Stwarzam atmosferę sprzyjania i zachęcania, a nie potępiania i powtarzania “A nie mówiłam”.

Radzę i sugeruję, ale nie obrażam się, jeśli nie skorzysta z rad.

Szanuję kolegów i nie zawstydzam dziecka przed nimi.

Rozpisałam się, jak nie wiem co, ale to jeszcze nie jest koniec i podobnych wpisów będzie jeszcze więcej oczywiście z biegiem nowych informacji i nowych doświadczeń. Dajcie znać, jak to jest lub było z Waszymi dziećmi. Było bardzo źle? Wszystkie dobre rady mile widziane! Chętnie poczytam i dowiem się też, jak to było z Waszym dojrzewaniem. Byłyście trudnymi łobuziarami? Piszcie w komentarzach.

The post Jak poradzić sobie z dzieckiem, które zamienia się w nastolatka? Pierwszy etap. appeared first on Madziof .pl.

Zacznijmy od początku, czyli od tego, że to nie pierwszy raz, kiedy Antoni życzy sobie sam dopasować całą stylizację. Niejednokrotnie o poranku miałam okazję uczestniczyć w awanturze zorganizowanej przez moje dziecko, gdzie głównym tematem było stwierdzenie: “Chcesz mnie ubierać jak pajaca”. Nie przeczę, że lubię wybierać Młodemu zestawy do szkoły, ale nie sądziłam, a może raczej nie byłam przygotowana na bunt w takim wieku i to po stronie chłopca. Przeglądając profile koleżanek, zdążyłam już zobaczyć, że ich małe księżniczki same wybierają sobie ubrania do szkoły, czasami bardzo kolorowe i przedziwne połączenia, ale nie sądziłam, że u chłopca ujawni się taka potrzeba.

Powoli wchodzimy w okres, przed którym dostaje już dreszczy a mowa o dojrzewaniu i ogólnym “nastolatkowaniu”. Cóż począć z takim delikwentem, który chce się sobie wybrać ubrania? Zaufać i pozwolić samemu wybrać ciuchy, które mu się podobają. Zobaczcie, jak to wyszło u nas.

Stylówka, którą wybrał mój syn

I co powiecie na to?! Coś, co chłopaki lubią najbardziej na świecie, czyli T-shirt i dżinsy a do tego bluza do zarzucenia na wierzch. W tej opcji nawet nie było krzyku, bo moje dziecko mówi stanowcze NIE wszystkim bluzom i kurtkom, bo przecież jest CIEPŁOOO. Zawsze jest ciepło. Tym razem bluza w stylu amerykańskiej collegówki spodobała się mojemu synowi, a to za sprawą panującej mody oczywiście. Nie wiem jak Wy, ale do mnie nie przemawiają wszystkie gorące trendy, aczkolwiek ten mi się podoba. Bluza jest bardzo miękka i zapinana jest jedynie na zatrzaski.

Teraz kilka słów o tym, gdzie kupiłam te ubrania. Po dodaniu ich do koszyka i zatwierdzeniu wyboru przez głównego zainteresowanego kliknęłam zamów w sklepie Bonprix. Bardzo się cieszę, że w sklepie zaczynają pojawiać się dziecięce i młodzieżowe kolekcje. Nie to żeby ich nie było, ale wiecie, design i jakość ubrań jest równie ważna, podobnie jak wybór, który aktualnie jest ogromny. I uwielbiam to, że przy okazji zamawiania ubrań dla siebie, mogę włożyć do koszyka również ubrania dla Antka. Powiedzcie same, ile jest takich sklepów, w których znajdziemy ubrania w rozmiarze plus size a do tego modę dziecięcą i męską. Ja oficjalnie kojarzę tylko dwa takie sklepy, a jednym z nich jest właśnie Bonprix.

Kurtka pilotka z naszywkami

W koszyku znalazło się również miejsce na czarną kurtkę pilotkę, którą dobrał idealnie do lusterkowych okularów. Powiem szczerze, że matka jest dumna ze swojej latorośli. Łezka w oku się kręci na wspomnienie stylizacji sprzed 10 lat z bodziakami w roli głównej. Co do spodni, to jak widzicie, Antoni mocno przetestował je i stwierdza, że obecność stretchu to nie byle co i daje radę nawet w sytuacjach ekstremalnych wygibasów.

Moja odpowiedź na pytanie zawarte w tytule postu jest taka, że nie ma się co przejmować na zapas i okazać trochę zaufania swojemu dziecku. A nóż odkryjecie, nowe talenty u swojego dziecka tak jak ja. Nie to żebym była w szoku, ale dotarło do mnie, że czas najwyższy na zostawienie synowi większego pola do popisu, jeśli chodzi o jego samodzielne decyzje również w kwestii doboru ubrań. Wszystkowidzące oko matki zeskanowało koszyk przed zakupem, nie myślcie sobie.

A teraz czas na linki, bo wiem, że będziecie nimi zainteresowane.

Kurtka bomberka czarna – kurtki bonprix, ta konkretna tutaj,
Bluza college’ówka – bluzy bonprix, ta ze zdjęcia tutaj,
Dżinsy ze strechem – jeansy bonprix, te, które ma Antek tutaj,
Czarny T-shirt z nadrukiem – koszule i koszulki bonprix, na sobie ma tą, 
Okulary lusterkowe – Aliexpress
Buty – Adidas

Jak Wam się podoba mój syn w roli modela? Dobrze się sprawił co? Ja bym powiedziała, że może mieć to we krwi 😉 Chcecie więcej dziecięco-młodzieżowych stylówek lub w ogóle stylizacji innych niż tylko moje? Dajcie znać, gdzie kupujecie ubrania swoim dzieciom. W rozszerzeniu tego wpisu będzie film na moim kanale, gdzie przyjrzę się bliżej jakości materiałów i swoim sokolim wzorem popatrzę również na składy. Kupowałyście kiedyś dziecięce ubrania w sklepie Bonprix. Byłyście zadowolone? Piszcie.

The post Co zrobić, kiedy Twoje dziecko samo chce się ubrać? appeared first on Madziof .pl.

Ostatnią część rozmów z kilkulatkiem czas zacząć.

#1 Mistrz Allegro.

J: Jesteś mistrzem Instagrama
A: Nie mam już Instagrama.
J: Czemu?
A: Nie jara mnie to już.
J: Tak? A które medium społecznościowe Cię jara?
A: Allegro.
#matkapójdzieztorbami

 

#2 Azja Expres w realu.

A: Mamo dasz na jakieś picie? Bo noł many, noł many.

 

#3 Dubaj w Warszawie. 

Skroluje feeda na Facebooku i zatrzymuje się na zdjęciu…
A: Co to mamo… Dubaj?
J: Nie to pałac kultury w Warszawie tylko podświetlony…

 

#4 Jestem królową.

Antoni przez ramię zagląda do filmiku z haulem kosmetycznym, który oglądam.
A: Jeżu ona kupiła dwa podkłady za 200, nie za 300 zł. Coooo?
J: No nasze kobiece kosmetyki są drogie ale bardzo fajne. Wy mężczyźni nie macie takich fajnych rzeczy.
A: Jak to nie? A samochody?
J: No tak.
A: A jakieś drogie wiertarki? Kable? Gadżety? Nie bądź już taką królową…

 

#5 Młodzież.

A: Mamo tu piszę, że ta gra jest dla młodzieży i dla dorosłych. Ja już jestem młodzieżem no nie?
#chybajednaknie

 

#6 Skurcz głowy.

A: Mamoooo, mam skurcz głowy!!!!

 

#7 Rozkminy o szwagrze. 

A: A kto to jest szwagier?
P: Brat żony lub brat męża.
J: Czyli bracia taty to są moje szwagry a tata jest szwagrem mojej siostry. Wiesz?
A: Ja też chce mieć szwagra!
P: Twoja żona musi mieć rodzeństwo. Dopóki nie będziesz mieć rodzeństwa to Twoja żona nie masz szans na szwagra.
A: Mamo musisz mi urodzić szwagra!

 

#8 Po grze.

Antoni po swojej przegranej:
A: Zapamiętaj sobie że więcej z tobą nie będę grał w monopol!!

 

#9 W domu nie mamy haendema.

W domu, przed wyjściem do szkoły:
A: To na pewno będzie za małe!
J: Przymierz i zobacz.
A: Nie będę przymierzał bo nie jestem w haendemie. Nie mam czasu.

 

#10 Lasownik.

Zadanie:
Do podanego wyrazu dopisz trzy wyrazy należące do tej samej rodziny.
Przykład: dom – domek, domowy, domownik
Wykonanie Antoniego:
las – lasek, lasowy, lasownik…

 

#11 Maszyna do przewidywania przyszłości.

Rozmowy przy odrabianiu zadania:
A: Wiesz co bym chciał żeby się stało w przyszłości?
J: No co?
A: Chciałbym żeby wymyślili dodatkowe mózgi. Jak coś się zacznie zacinać, to żeby iść na operację i wymienić na lepszy mózg tak jak w komputerze dysk. Właśnie teraz bym czegoś takiego potrzebował.
A: Albo nie! Lepsza byłaby maszyna do przewidywania przyszłości.
J: Fajnie, a do czego byś ją wykorzystał?
A: Teraz pewnie chciałbym żeby mi przewidziała czy się zmieszczę w tej linijce. I pewnie powiedziałaby mi że się nie zmieszczę i nie musiałbym tego teraz mazać.
J: Ja bym ją wykorzystała do przewidzenia numerów lotka na przykład, no ale to tylko ja.

 

#12 Rymy.

A: Mamo znasz takie słowa które się rymują?
J: Jakie na przykład?
A: Luzik arbuzik.

 

#13 Młodzież po raz drugi.

A: Mamo a jak będę miał 11 lat to będę młodzieżem?

 

#14 Antek do kota Stefana.

A: Stefanku nie podrywaj mnie <3

 

#15 Prawdziwy mężczyzna. 

A: Mamo a jak już pójdę do komunii to znaczy ze po tym będę prawdziwym mężczyzną?
J: Nie do końca ale będziesz grzeczniejszy pewnie i mam taką nadzieję.

 

#16 Zapłacisz mi za to.

Antek wygraża się kotowi za podrapana rękę.
A: Zapłacisz mi za to Stefan!!!!

 

#17 Wszy.

Wracam do domu od dentysty.
A: I co mamo wyciągnęli Ci te wszy z zęba?

 

#18 Robię się coraz starsza.

A:Mamo w łazience wszędzie znajduje Twoje włosy. Znalazłem już chyba z 15
J: No widzisz bo mi trochę wypadają.
A: No bo się robisz coraz starsza.

 

#19 Bez komentarza.

J: Pokaż ile Ci tam jeszcze zostało do końca książki. Kilka rozdziałów. Może dzisiaj poczytasz i skończysz książkę?
A: Nie mam dzisiaj ochoty na czytanie.
J: Jakbyś przeczytał to może bym się zastanowiła nad skróceniem kary.
A: A do kiedy mam karę?
J: Jeszcze dwa tygodnie.
A: A nie to wytrzymam.

 

#20 To są emocje!

J: Przestań się drzeć do tej gry!
A: To są emocje mama!! To są emocje!

 

#21 Pralka skłirkul.

A: Babcia ma pralkę marki skłirkul (jak squirtle z Pokemon).

 

#22 Zabijam wzrokiem.

A: Mamo nie patrz tak na mnie.
J: Jak?
A: Jakbyś mnie chciała zabić wzrokiem!

Jak widzicie, nasze rozmowy stają się coraz ciekawsze. Rozmyślania Antoniego coraz bardziej logiczne (lub nie) i czasami sam mnie zadziwia swoim sposobem myślenia. Napiszcie, które spodobało się Wam najbardziej. Może macie swoje ulubione z całej serii? 🙂 Piszcie w komentarzach.

Koniec serii, to być może początek czegoś nowego.

W tej serii pojawiło się aż dziesięć wpisów. Jeśli macie ochotę poczytać wszystkie i poprawić sobie humor, to są dostępne są pod tym linkiem —> Rozmowy z kilkulatkiem.

The post Rozmowy z kilkulatkiem część 10 i zakończenie całej serii. appeared first on Madziof .pl.

Nasze pierwsze zmagania z pokojem możecie zobaczyć w poprzednim wpisie z częścią pierwszą. Pierwsza część zakończyła się na wstawieniu materaca do pokoju.

Jeszcze przed wielkim otwarciem pokoju odbyło się wielkie sprzątanie i jak na wielkie otwarcie przystało, musiało odbyć się symboliczne przecięcie wstęgi. Przecięcia wstęgi dokonał zadowolony właściciel pokoju.

Niby nie wiele, ale u mnie dowiecie się, jak naprawdę wygląda remont. Nie na wszystkich blogach o tym piszą. Nie zawsze jest tak różowo, jak pokazują na zdjęciach. Nie zawsze od pomalowania pokoju do wstawienia wszelkich niezbędnych rzeczy mijają 3 dni robocze. Nie i u nas absolutnie tak nie było. Nie bez powodu w tytule pojawiły się krew, pot i łzy.

A zaczęło się od…

Meble na wymiar – projektowanie i montaż

Klitka Antoniego zwana pokojem o wymiarach 3,2 m na 2,3 m, wcale nie zachęcała do wykonywania wielkich projektów i do realizacji swoich wizji. Panią projektant, aby coś wymyśliła i ogarnęła jego przestrzeń. O tym, czy warto korzystać z pomocy projektanta wnętrz, dowiecie się z następnego wpisu. Sama nie wiedziałam jak się za niego zabrać.

Na samym początku stwierdziliśmy, że nie chcemy żadnych meblościanek ani mebli, które nie będą pasowały do naszych wymiarów. Z góry założyliśmy, że gotowe meble ze sklepu nie wchodzą w grę. Postawiliśmy na zaprojektowanie własnych mebli na wymiar. I o to Pani projektant pokazała swoją wizję, a my z Piotrem zaprojektowaliśmy deska po desce pozostałe meble. Mówię Wam, po drodze były cyrki. Piotr sam tworzył rozkroje, mierzył po 100 razy deski i płyty co do milimetra tak, aby wszystko stykało ze sobą. Niesamowite jest to, że uzyskaliśmy maksimum miejsca, przechowywania w tak małej przestrzeni. Z całości mebli, wszystkie były samodzielnie zaprojektowane przez nas. Od początku do końca według pomysłu Piotra, było to siedzisko i łóżko Antosia. Szok że wszystkie pięknie się zgrało. Jako przedstawicielka zielonej masy bez doświadczenia w projektowaniu i zamawianiu mebli na wymiar jestem z nas dumna. Jeśli będziecie zainteresowani, to w osobnych postach zdradzę Wam patent na to, jak je wykonać samemu po taniości.

Myśleliśmy, że samo dobieranie i projektowanie mebli zajęło nam sporo czasu, ale nie. Montażem również zajęliśmy się sami. Musicie wziąć pod uwagę, że pierwszy raz robiliśmy własne meble i nie bardzo ogarnialiśmy, co do nich będziemy potrzebować, a potrzebowaliśmy dużo i to nie tylko kołków. Dzięki temu doświadczeniu dzisiaj jestem wyedukowana w sprawie mebli i znam takie pojęcia jak mimośródowa śruba. Proces montażu nie szedł po naszej myśli od samego początku, kiedy to musieliśmy każdą deskę po kolei wtachcać do nas na piętro. Czy wspominałam, że zamówiliśmy szafę prawie pod sam sufit na 2,30 metra? To jej składanie okazało się najbardziej czasochłonne. W dwie osoby daliśmy radę. Dodatkowo pobawiliśmy się w tak zwane mechanizmy cichego domyku do szuflad i do drzwi zasuwanych do szafy. Normalnie takie rzeczy montują ludzie od mebli, u których się to zamawia, a tak to wszystko musiało być dokręcone przez nas. Zwaliłam całą robotę na Piotra, który rozkodowywał wszelkie instrukcje montażu itp.

Kolejną przeszkodą okazały się za małe płyty zamówione do łóżka, brakło kilku milimetrów w obliczeniach i całość nie grała. Domawialiśmy dodatkowe elementy z płyty o dobrych wymiarach. Na te płyty trzeba było nieco dłużej poczekać i zamontować w łóżku.

Całe szczęście dał radę (co by miał nie dać). I tak cały zestaw mebli został złożony i wniesiony do pokoju. Nie była to łatwa sprawa. Jeśli chcecie sami zmontować swoje meble na wymiar to radze porządnie się nad tym zastanowić i wcześniej przygotować. Efekt był więcej niż zadowalający. Co chwila wchodziłam do pokoju i odsuwałam sobie szafę i szuflady w kontenerku 😀 Bardziej się cieszyłam z całego efektu niż młody.

Poniżej macie już zdjęcie szafy w pełnej okazałości. Jest ogromna. Dwukrotnie większa niż ta, która mieliśmy w planach. Mieści się w niej dosłownie wszystko. Ubrania, pościele, jest małe miejsce na ubrania do powieszenia. Przeniosłam całą zawartość komody z bielizną i piżamami i jeszcze zostało sporo miejsca. Z szafy jestem najbardziej zadowolona.

Wyposażenie – Fotel na kółkach, Lampa

Kolejnym rzeczami, które pojawiły się w naszym domu, były fotel na kółkach i lampa. Fotel — prawdziwy taki do nauki. Antoni aż się popłakał ze szczęścia, jak go zobaczył. Starałam się wybrać taki model, aby był ergonomiczny. Biorąc pod uwagę wiek i wzrost Antosia, musi jeszcze trochę podrosnąć, ale to wcale nie przeszkadza mu w korzystaniu z niego.

Kolorystycznie dobrany do ścian. Bardzo ładnie wykonany i stabilny. Jestem bardzo zadowolona i mogę polecić Wam sklep, gdzie go zamówiłam: E-Krzesla.pl, fotel Antka dostępny TUTAJ.

Kolejną sprawą była lampa. Zależało nam na kosmicznym kształcie lampy skierowanej w różne strony pokoju. Musi być sporo światła. Pokój położony jest po zachodniej stronie domu, a więc jest tam dość ciemno. Postawiliśmy na białą lampę Virtus z 4 kloszami, które skierowaliśmy w 4 kąty pokoju. Bardzo ładnie komponuje się z pokojem. Lampa bardzo porządnie wykonana. Porównywałam ceny i jakość lamp w marketach budowlanych, ale albo był to plastik i bardzo słaba jakość, albo totalne brzydactwo. Opłaciło się zamawiać przez internet, bo i cena była super i sama jakość lampy. Polecam również sklep, w którym kupiłam lampę – LighCenter.pl 🙂 Zależało mi, żeby łatwo było ją przecierać i myć. Lampa z wystającymi na wierzchu żarówkami nie wchodziła w grę. Tą byłam zachwycona i nadal jestem. Pięknie prezentuje się w pokoju a no i postawiliśmy na bardzo jasne i chłodne światło. Jako że cały pokój jest utrzymany w chłodnych barwach.

Miejsce do nauki

Przedstawiam Wam miejsce do nauki naszego syna. Postawiliśmy na biurko i jeżdżący kontenerek osobno. Fajna sprawa, ponieważ kontenerek może pełnić funkcję stolika nocnego przy łóżku. W kontenerku aktualnie znajdują się, książki i przybory szkolne Antoniego skoro ma być to miejsce do nauki. Samo biurko z olbrzymim, jak dla mnie, blatem, na którym spokojnie zmieści się wszystko i laptop, który pojawi się za jakiś czas i książki. Do tego wygodny fotel i wszystko jest na swoim miejscu. Postanowiliśmy trochę ożywić miejsce do nauki poprzez zorganizowanie go nieco inaczej niż w projekcie. Na ścianie powiesiliśmy dwie białe szyny i kilka kubeczków z Ikea. W kubeczkach przetrzymywane są akcesoria do pisania, kredki, spinacze, taśmy i inne pierdoły potrzebne do nauki i kreatywnych prac przy biurku. Fajnie to wygląda?

Po lewej stronie zostało nam nieco miejsca, więc dołożyliśmy od siebie dwie półeczki na ramki z Ikea i do tego kilka małych plakatów i zdjęcia z quadami, bo tak sobie zażyczył główny zainteresowany. Półeczki idealnie wpasowały się z rozmiarem na ścianie po lewej. Zrobiło się bardziej przytulnie i po myśli Antka.

Miejsce do spania

Jak już wiecie, zdecydowaliśmy się zorganizować Antoniemu miejsce do spania z prawdziwego zdarzenia. Mam na myśli zwykłe łóżko, no może nie takie zwykłe, bo samodzielnie wymyślone, zaprojektowane i złożone przez Piotra. Do łóżka jest kupiony materac idealny dla rosnącego dziecka. Po latach spania na rozkładanym łóżku doskonale zdaję sobie sprawę, jak ważne jest idealne podtrzymanie kręgosłupa podczas snu i w konsekwencji dobre wysypianie się. Jest materac, jest łóżko z wielką przestrzenią pod spodem, które oczywiście natychmiast wykorzystałam. Łóżko proste i wygodne, bez składania i rozkładania.

Dodatkowe meble

W pokoju znalazło się również ciekawe siedzisko z kwadratowymi otworami pod spodem. To również był pomysł Piotra. Fajną opcją była możliwość wybrania innego koloru okleiny po bokach, co wykorzystaliśmy i powstała ramka w innym kolorze. Kwadratowe otwory są dostosowane do standardowych wymiarów pudeł z Ikea. W założeniu w tych pudłach miał trzymać jakieś drobnostki, które nie muszą leżeć na wierzchu. Teraz mają swoje miejsce w pudłach. Na siedzisku położone są dwie poduchy również z Ikea do siedzenia na nich lub pod plecy.

Nad siedziskiem zamontowaliśmy prostokątną półkę na książki. Kolekcja Antoniego aktualnie została przerzedzona i wszystkie bajki i opowiadania dla maluchów kazał wynieść poza jego pokój. Jest wolna przestrzeń na półce, czas ją zapełnić książkami dla młodzieży w takim razie 😉

Dodatki

Nie chcieliśmy bardzo zagracać pokoju syna. Jeśli chodzi o pierdołki, to jest puzzlowy zegar, który udało mi się kupić identyczny jak na projekcie, dwie poduchy w neutralnych kolorach na siedzisko, pudełka do siedziska. Jednak co jest schowane i zamknięte, wygląda znacznie lepiej. Od siebie dołożyliśmy matę ochronną z Ikea pod fotel i matę ochronną na biurko, dodatkowymi rzeczami są też szyny wraz z plastikowymi kubeczkami no i półeczka z ramkami. Doszedł jeszcze niebieski kocyk do zasłania łóżka.

W oknie zdecydowałam się na powieszenie jedynie rolety typu “dzień-noc” w kolorze grafitu. Miałam dość zielonych wiszących zasłon i firanki, która non stop była urwana z karnisza. Zobaczymy, jak ten pomysł będzie się sprawował. Drzwi pomalowaliśmy białą farbą akrylową i zabezpieczyliśmy lakierem matowym.

Nie mogłabym nie wspomnieć o dodatku, który najbardziej rzuca się w oczy po wejściu do pokoju. To oczywiście wielka naklejka na ścianę, którą Antoni wybierał samodzielnie. Pięknie zdobi ścianę nad łóżkiem i sprawia, że od razu widać komu dedykowany jest ten pokój.

Pozostałe dodatki dokupimy, wtedy gdy zobaczymy jak obecne, będą się sprawowały. Myślałam jeszcze o lampce biurkowej do nauki i jakichś fajnych figurkach na parapecie.

ZDJĘCIA PRZED I PO

Mam dla Was coś, co wszyscy lubią najbardziej i ja też. Czyli zdjęcia przed i po. Różnica jest znacząca. Pokój przeszedł gruntowny remont i odświeżenie. Jak przystało na pokój dziecka wchodzącego w wiek nastoletni, nie obyło się bez kłótni i małych sprzeczek odnośnie do paprania łapami po świeżo wymalowanej ścianie.

Różnica jest ogromna prawda?

Obiecałam Wam również, że wrzucę grafiki z pierwszych projektów pokoju. Możecie zauważyć, że znacznie powiększyliśmy szafę, to na pewno rzuca się w oczy. Zmieniliśmy sposób, w jaki będzie otwierana. Ze względu na powiększenie szafy otwierane drzwi nie wchodziły w grę. Najlepszym wyjściem były drzwi przesuwne bez uchwytów z cichym domykiem. Zrezygnowaliśmy również z dwóch prostokątnych półek nad biurkiem. Postawiliśmy na pojemniczki i na półki z ramkami. Jeszcze nie jest powiedziane, że półeczki się nie pojawią. Filozofii w ich zamówieniu i złożeniu nie będzie. Zobaczymy, jak wszystko będzie się sprawowało w praktyce.

Naklejka z samochodem ze starożytności również została zmieniona na nowocześniejszy samochód po tuningu. Wybierał oczywiście Antoni.

Dajcie znać, jak Wam się podoba metamorfoza? Co Wam się podoba najbardziej? Jak kolory, dodatki? Jestem ciekawa Waszego zdania. Piszcie w komentarzach. Antoni jak widać po zdjęciach, jest zachwycony 🙂

Jeśli nie widzieliście pierwszej części metamorfozy pokoju Antka, to zapraszam do nadrobienia TUTAJ.

The post Metamorfoza pokoju Antka – część 2. appeared first on Madziof .pl.

Podczas wyszukiwania inspiracji dotyczących organizowania biurka Antka, biję się z myślami i z moimi preferencjami, czyli biało i minimalnie. Mam swoją wizję idealnego biurka do pracy przy komputerze i bardzo często zdarzało się, że odchodziłam gdzieś na krańce internetu za swoimi inspiracjami. Jednak powróciłam i będziecie się mogli przekonać, że pomału coś kiełkuje w mojej głowie.

Nie jestem Fanką wyciągania rzeczy na wierzchu. Lubię, jak wszystko jest ładnie pochowane i pozamykane tak, że sprzątanie, przecieranie kurzów nie jest udręką. Wszystko ładnie pochowane. W tym przypadku zdaję sobie sprawę, że pokój nie będzie należał do mnie i nie ja będę z niego korzystać. Przypomniałam sobie, czego pragnęłam w swoim pokoju jako dziecko. Dzięki temu, przy współpracy z synem znalazłam kilka inspiracji dotyczących organizacji miejsca nauki dla chłopca, które odpowiadają i jemu i mnie.

Spodobały mi się takie kubeczki na wszelkiego rodzaju pierdołki, wieszane na specjalnych listewkach lub haczykach. W tym wypadku podoba mi się to, że w kubeczkach znajdują się kredki i potrzebne sprzęty do pisania. Wiem, że podobne systemy można kupić w Ikei i rozważam, w jaki sposób rozmieścić je na ścianie w pokoju Antka. Czy podłożyć coś na ścianę?

Podobają mi się również stanowiska do nauki z organizerami lub tablicami korkowymi do przypinania różnych notatek i wieszania zdjęć czy innych szpargałków.

Kolejną opcją, którą biorę pod uwagę, są półeczki. Różnej długości, z różnymi koszykami, pudełeczkami położonymi na nich. Może jakieś ulubione książki w zasięgu ręki, pamiątki z podróży lub małe dzieła (obrazki, rysunki itp.). Wspaniale to wygląda prawda? Na kilku zdjęciach widać zarówno półki, jak i dodatkowe gadżety (kubeczki powieszone na haczykach lub tablice), o których wspominałam już wcześniej. Jak widać, jedno rozwiązanie wcale nie wyklucza drugiego i razem ładnie ze sobą współgrają.

Ciekawie też wyglądają ściany wyłożone tkaniną lub dodatkową podziurkowaną ścianką, do której można przypiąć różnego rodzaju pojemniki, uchwyty czy też haczyki. Bardzo podobny system jak w przypadku warsztatu. Fajnie, bo w każdej chwili można pozmieniać sobie organizację swoich szpargałów, do której to organizacji mam nadzieję, przywyknie moje dziecię.

Innymi pomysłami są wiszące kieszonki na ścianie. Tutaj akurat są książki. Ciekawią mnie też stojaki na biurku. Ozdabiają, ale czy są praktyczne? Czy nie zajmują, aby za dużo miejsca i nie rozpraszają?

I na sam koniec kilka ładnych projektów, które wpadły mi w oko.

Ostatnią inspirację, sama z chęcią bym przygarnęła. Jak Wam się podobają wszystkie pomysły? Jeśli macie doświadczenie w organizowaniu miejsca do nauki dla Waszego dziecka, to koniecznie napiszcie mi, jakie są Wasze porady i triki na utrzymanie biurka w czystości. Jak zawsze wszystko wychodzi w praniu. Co zrobiłybyście lepiej po czasie? Co się udało? Co się sprawdziło, a co nie? Będę wdzięczna za każdy Wasz komentarz. Na razie cieszę oko moimi inspiracjami i spisuje konkretne produkty na listę zakupów.

Zacieram ręce z myślą przed wielkimi zakupami w Ikei i nie tylko 🙂

źródła zdjęć: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14,

The post Jak zorganizować miejsce do nauki dla dziecka? Organizacja biurka dla chłopca – Inspiracje. appeared first on Madziof .pl.