Jak to ja, przekopałam internet wzdłuż i wszerz razem z wszystkimi sklepami internetowymi na czele. W głowie zakiełkowała mi myśl o kupnie pralki i osobno suszarki. Tak jak lubię “prać“ tak nie lubię wieszać ubrań i czekać jak na zbawienie aż łaskawie wyschną. Wysychanie ubrań oczywiście zależy każdorazowo od pogody panującej na zewnątrz. Rok wcześniej pamiętam, jak chodziłam po całym domu i szukałam odrobiny wolnego miejsca na kaloryferze. Wszystkie były zajęte a moje mokre pranie “gniło“ w szafliku. Dość, powiedziałam! Zapadła decyzja o zakupie pralki i osobno suszarki, którą montuje się bezpośrednio na pralce. Długo nie mogłam zrozumieć, jak to jest możliwe, bo nasza stara pralka tańczyła już od jakiegoś czasu po łazience, ale przeglądając recenzje i filmiki na Youtube, uwierzyłam, że jest to możliwe.

Odtwórz GIF

Odtwórz GIF

Dalsza część wydarzeń dzieje się w sklepie AGD.

Na miejscu w sklepie okazało się, że nasze problemy zostały rozwiązane! Istnieje taki wytwór jak pralko-suszarka w jednym! O Bogowie biorę i to natychmiast! Wtedy w sklepie dalej nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo wszystko się zmieni.

Jeśli zastanawiasz się, czy pralko-suszarka ma sens, ten wpis jest moją szczerą opinią po codziennym używaniu modelu Hotpoint Ariston. Piszę bez współpracy z marką i bez wciskania, że to sprzęt idealny – po prostu o tym, co naprawdę ułatwiło mi życie, a co warto wiedzieć przed zakupem.

Pralko-suszarka Hotpoint Ariston – opinia po używaniu

Największa zmiana? Koniec z rozwieszaniem prania po domu, kaloryferach i balkonie. Przy małym mieszkaniu i dziecku to była dla mnie ogromna różnica. Jeśli szukasz odpowiedzi, czy pralko-suszarka sprawdza się na co dzień, u mnie odpowiedź brzmi: tak, ale z kilkoma rzeczami, o których trzeba pamiętać.

Najważniejsze plusy i minusy pralko-suszarki

Nowa pralko suszarka wylądowała w naszym domu i rozpoczęłam testy.

Pierwsze co rzuca się w oczy to duże drzwiczki, które przykrywają szufladę na proszek. Nie jest ona na wierzchu a w środku, dzięki czemu nic z niej nie cieknie, a sam przód urządzenia wygląda naprawdę ładnie. Zdecydowałam się na pralkę z dużą pojemnością. Poprzednia miała 4 kg załadunku przy dwójce dorosłych i małym dziecku to w zupełności wystarczało. Problem pojawił się, kiedy to małe dziecko zaczęło rosnąc i tak, prawdę mówiąc, najwięcej jego rzeczy było wrzucanych do prania, no bo to w końcu dziecko i wszystko brudzi. Przestałam osobno prać jego rzeczy i okazało się, że pojemność pralki jest zdecydowanie za mała, a ja musiałam nawet włączać pranie 3-4 razy dziennie lub codziennie wręcz. Pojemność pralko-suszarki Hotpoint Ariston to 10 kg dla prania i 7 kg dla suszenia. Różnica spora, porównując do poprzedniczki.

Strasznie nie chciałam, aby na panelu pralki było pokrętło. Jakoś tak nie bardzo mi pasowało i nie podobało się. Wolałam jakieś przyciski a cudownie byłoby, gdyby znalazł się panel dotykowy. Musiałam pójść na kompromis i zdecydowałam się na pokrętło i przyciski dotykowe. Wszystko sprawdza się świetnie, razem z dużym pomarańczowym wyświetlaczem. Fajnym wyjściem jest również zaplanowanie swoich personalizowanych programów. Moje to np. Kolorowe 40 stopni 1200 obrotów i kolorowe 30 stopni 1200 obrotów. Na tych piorę najczęściej. W standardzie program na kolory jest ustawiony na 60 stopni i na 1400 obrotów. To zdecydowanie za dużo na delikatne materiały a na mniejszej temperaturze sprawdza się wyjątkowo dobrze.

No dobrze, ale co takiego się zmieniło? A to, że pranie z pralki wyciągam suche! Jak suche? Zależy, jak sobie ustawisz, ja wybieram program “do szafy“ i pranie jest gotowe do poskładania i włożenia do szafy. Jest jeszcze szereg opcji, ale najważniejsze, z których korzystam to “extra“ jeśli chcesz wysuszyć rzeczy, które ciągną dużo wody np, koce lub “do prasowania“ wtedy ubrania są lekko wilgotne, czyli gotowe do prasowania.

Skończyło się wywieszanie prania na kaloryferach po całym domu, skończyło się wywieszanie na wieszaku na balkonie i czekanie jak na zbawienie, kiedy wyschnie. Cały proces suszenia trwa nie mało, bo 3 godziny. Umówmy się, że 7 kg prania nie wyschnie ot, tak w zimie a na pewno nie w 3 godziny. Często bywa tak, że suszenie włączam na noc i rano mam suche ubrania gotowe do ubrania. Czy się gniotą? Te ubrania, które zawsze się gniotły to będą pomięte a te, które nie to nic się z nimi nie dzieje. Od razu można je na siebie ubrać.

Przez pierwszy miesiąc nie chciałam nadużywać suszenia, bo pogoda na zewnątrz była piękna, świeciło słońce więc, dlaczego miałam nie wywieszać prania. Były jednak dni, kiedy zapomniałam sobie, że posiadam to magiczne urządzenie i kiedy padał deszcz, to chodziłam z kąta w kąt, szukając miejsca na wieszak w domu. Wystarczyło otworzyć drzwi do łazienki, żeby ten kamień spadł mi z serca.

Wypowiadam się w samym superlatywach, bo serio nie widzę żadnych większych minusów posiadania pralko-suszarki. Kilka małych minusików to większe zużycie prądu, u nas nie bierzemy tego pod uwagę, bo wybraliśmy model energooszczędny, który sam waży sobie pranie i dobiera długość cyklu do ilości prania. Kolejnym małym minusikiem jest cena. No nie kupicie pralko suszarki za 700 zł. Cena jest taka, jakbyście kupili dwie pralki. Na początku pojawiło się również kilka wpadek związanych z suszeniem ubrań, których się nie powinno suszyć. Możecie się domyślić, jak wyglądały te ubrania… Trochę były skurczone albo bardziej niż trochę. Od czasu tamtych wpadek czytam każdą metkę dołączoną do ubrania.

Jeżeli poszukujecie dobrej pralko-suszarki to zapraszam do artykułu, z rankingiem najlepszych pralko-suszarek. W rankingu znajdziecie TOP 6 najlepszych urządzeń różnych firm.

Czy da się żyć bez takiego wynalazku? Jasne, że tak! Jednak jeśli jesteście na kupnie nowej pralki, to polecam mocno zastanowić się nad opcją suszarki w pakiecie. Gwarantuję, że jeśli raz z niej skorzystacie, to już nie będziecie chcieli jej zamienić na samą pralkę. Szczególnie polecam tę opcję wszystkim tym, którzy mieszkają w małych mieszkankach i wieszanie prania, a potem okropny zaduch i wilgoć w pomieszczeniu spędzają Wam sen z powiek. Grzybek na ścianie później pojawia się jak malowany, wiem, co mówię. I nic się nie dzieje.

Jeśli jesteście zainteresowani kupnem tego samego modelu co ja, to odsyłam Was do (najtańsza) TEGO LINKU. Możecie sprawdzić wszystkie parametry. Lub (najdroższa) TUTAJ. 

FAQ – czy warto kupić pralko-suszarkę?

Czy pralko-suszarka naprawdę dobrze suszy ubrania?

Tak, ale dużo zależy od programu i rodzaju tkanin. U mnie najlepiej sprawdza się opcja „do szafy”, bo ubrania po zakończeniu cyklu są gotowe do złożenia i schowania.

Jakie są największe minusy pralko-suszarki?

Najczęściej zauważalne są dłuższy czas suszenia, wyższa cena urządzenia i konieczność pilnowania metek przy ubraniach, których nie powinno się suszyć.

Dla kogo pralko-suszarka będzie dobrym wyborem?

Moim zdaniem przede wszystkim dla osób mieszkających w małych mieszkaniach, rodzin z dziećmi i wszystkich, którzy mają dość rozwieszania prania po całym domu.

Jestem ciekawa, jak Wy radzicie sobie na co dzień z robieniem prania w sezonie jesienno-zimowym. Gdzie wieszacie? Może macie jakieś lifehacki, którymi możecie się podzielić? Piszcie w komentarzach.

A no i tak! Post nie powstał w wyniku współpracy z marką Hotpoint Ariston. Jest wynikiem mojego zadowolenia z posiadania cuda, jakim jest pralko-suszarka. :)

The post Produkt, który zmienił moje życie! Pralko-suszarka Hotpoint Ariston w użyciu. appeared first on Madziof .pl.

Jeśli macie ochotę na więcej inspiracji, to zapraszam do wpisów z poprzednich lat z podsumowaniami przeczytanych książek.

Podsumowanie książkowe 2022
Podsumowanie książkowe 2021
Podsumowanie książkowe 2020
Podsumowanie książkowe 2019
Podsumowanie książkowe 2018
Podsumowanie książkowe 2017
Podsumowanie książkowe 2016

Jakie mam plany na rok 2024?

W zeszłym roku postawiłam na książki z motywem kultury słowiańskiej i słowa dotrzymałam. Przeczytałam wszystkie książki mojego ulubionego autora Jakuba Małeckiego. Byłam również na spotkaniu autorskim z tymże autorem i zdobyłam autografy na papierowych książkach, które posiadam w swojej biblioteczce. “Książkowa kupka wstydu” nieco się zmniejszyła, a w międzyczasie wymyśliłam sobie patrona roku 2023. Został nim Carlos Ruiz Zafon. Jego wszystkie książki również przeczytałam. Zagłębiłam się w jego twórczość. Zachwyciłam się przede wszystkim serią CMENTARZ ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK, o której opowiem więcej poniżej. To tyle z szybkiego podsumowania roku 2023.

Moje plany na 2024 to przede wszystkim wejście w świat fantasy, tak wspaniale polecany przez wszystkie Panie Tiktokerki. Zafascynowały mnie ich recenzje i zamierzam sprawdzić, czy ta kategoria mi się spodoba i czy zostanie ze mną na dłużej. Wybrałam też patronkę roku 2024 a została nią polecana wszędzie autorka – ELENA FERRANTE. Mam w planie przeczytać jej wszystkie książki. Jak wiecie, lubuje się również w tematyce Wampirów i Wiedźm i być może w tym roku do nich wrócimy. W moich planach na 2024 nie może zabraknąć literatury faktu i poradników, które nieco otrząsną mnie ze światów wyobraźni do świata bardziej przyziemnego. Stawiam na samorozwój, więc takie książki również pojawią się na mojej liście. Wciąż mam duży apetyt na czytanie. Ciągle mi mało i mam nadzieję, że i w tym roku padnie jakiś przyjemny rekord. Jak zwykle bez presji i zawsze tylko z przyjemnością.

Żeby łatwiej Wam się czytało poniższe recenzje, załączam małe naprowadzenie.

Kolejność książek ułożona jest według kolejności przeczytania. Przy książkach, znajdziecie również podpisy: POLECAM i NIE POLECAM. Znajdą się również pozycje bez takiego podpisu, co oznacza, że waham się, mam mieszane uczucia i musicie ją sami sprawdzić tzw. neutral ode mnie.

Uwaga mogą pojawić się spojlery.

1) Karolina Cwalina – Wszystko zaczyna się w głowie

Książka, do której miałam ambiwalentne podejście. Czytałam ją dobre 4 miesiące, przy okazji rozwiązując zadania i pracując nad sobą. Odkryłam, że jedno przeczytanie nie wystarczy. Każdy rozdział należy ponowić, pomału traktując go jak lekcje lub zadanie terapeutyczne. Pełno w tej książce mięcha, ale też dużo prywaty Pani Autorki, bez której zapewne Pani coach by się udusiła gdyby o tym nie wspomniała. Motywuje to do działania, wyznaczania celów i spełniania marzeń. Jeśli chcesz coś zmienić w swoim życiu, to spróbuj od tej książki. POLECAM

2) Karolina Wilczyńska – Spełnione życzenia

Przyjemna pozycja świąteczna opowiadająca historię kilku rodzin, którym wszystko wali się na głowę w czasie Świąt. Co miało pójść źle, to poszło. Pytanie, czy stanie się cud i czyje życzenia zostaną spełnione? Miałam w tej książce swoich ulubieńców i osoby, które od początku mnie drażniły. Główni bohaterowie byli lekko przerysowani, ale nie było miejsca i czasu na długie opisy, bo ciągle się coś działo. Wciągające opowieści w stylu świątecznym do przemyślenia. Nie wszyscy spędzają święta w spokoju i w rodzinnej atmosferze. Uświadamiając to sobie, możemy być jeszcze bardziej wdzięczni za to, co mamy. POLECAM

3) Anna Langner – Grudzień drugich szans

Prosta historia o parze, która od samego początku się nie lubiła. Zamknięci w czterech ścianach w Zakopanem, zakochali się w sobie. Mało tego spędzili wspólne, namiętne chwile. Pojawiło się dużo nielogicznych połączeń. Szczególnie ciekawa jest nierealna przemiana bohaterki w zaledwie kilka dni. Okazuje się też, że genialny nerd, który pracuje nad stronami “www” (kto tak mówi? Na pewno nie nerdzi internetowi), jest mroczną, seksualną bestią. Scena w saunie była dla mnie bardziej śmieszna niż pikantna. Przyjemnie się ją czytało jako coś lekkiego i mało ambitnego do poczytania na święta. Wkurzające i nieco śmieszne było ich niezadowolenie z opłaconego wyjazdu do Zakopanego i zapieprzanie u właścicielki tegoż pensjonatu. Rąbanie drewna przez gości VIP? Słabo to widzę. Raczej nie polecam, ale jak lubicie ostre sceny, to daje neutral.

4) Agata Przybyłek – Siedem cudów

Przyjemna książka świąteczna o niczym. Obyczajówka opowiadająca życia młodych ludzi na wyjeździe. Typowe słoiki mieszkające i studiujące w mieście, zjeżdżają się na Święta do domu. Każdy z nich ma jakieś plany. Jeden chciałby się oświadczyć, inny leczy rany po rozstaniu. Baby jak to baby w książkach Pani Przybyłek nie robią nic ciekawego i zajmują się głupotami. Nic ciekawego ta książka nie wniosła do mojego życia. Nie uświadczycie też zwrotów akcji. Taki lekki gniotek świąteczny. Niestety oprócz miłego klimatu świątecznego, nie znajdziecie tutaj nic ciekawego. Moim zdaniem strata czasu. Nie polecam

5) D. B. Foryś, Katarzyna Rzepecka – Pikantne Święta

Książka została mi na później jeszcze po Świętach. Uznałam, że pikantna historia miłosna idealnie nada się na Walentynki, Za połową książki nadal nie wydarzyło się nic pikantnego. Mamy tutaj historię romansu pomiędzy szefem i pracownicą. Pod koniec książki, główni zainteresowani rzeczywiście wylądowali w łóżku. Byli na świątecznym wyjeździe, gdzieżby indziej niż w Zakopanem. Nierealne pokazanie rzeczywistości. Panie autorki zupełnie nie umieją w pikantne opisy seksu. Później wydarza się mała-wielka drama, czyli cofamy się kilka kroków, aby na koniec z wielką pompą się pogodzić. W całej książce nie było krzty klimatu świąt. Nie polecam

6) Annie Ernaux – Lata

Losowy wybór padł na wszędzie polecaną książkę. Bardzo zły wybór. O czym jest ta książka? Autorka wspomina swoje życie od wczesnego dzieciństwa aż po starość. Wspomina również wydarzenia, które towarzyszyły jej w życiu. Wszystkie te wspomnienia tyczą się Francji. Książka napisana jest w formie pamiętnika i w formie pourywanych, szybkich rzutów na dane wydarzenie. Na początku miałam wrażenie, że czytam lub oglądam książkę w formie szybkiego teledysku. Szczerze powiedziawszy, nie jestem zainteresowana historia Francji. Nigdy nie byłam. Nigdy nie pałałam wielką miłością do tych regionów, chociaż kiedyś marzyła o podróży do Paryża. Straszna nuda i czytanie pamiętnika jakiejś tam Francuzki. Nie polecam

7) Antologia – Słowiańskie strachy. Antologia opowiadań grozy cz. 1

Zbiór krótkich opowiadań, w których główne role przejmują słowiańskie demony. Możemy je obserwować w akcji. Nie czytamy czerstwego bestiariusza, ale poznajemy słowiańskie strachy podczas działania. Dowiadujemy się tego jak działają na ludzi? Jak z nimi współżyją? Czego pragną i co potrafią wybaczyć? Niektórym historiom brak spójności i jasnego zakończenia. Możemy się go tylko domyślać. Świetna wersja z audiobookiem i z podkładem muzycznym, który sprawia, że ciarki przechodzą całe ciało. Straszne historie idealne do poduchy. Polecam

8) Antologia – Słowiańskie strachy. Antologia opowiadań grozy cz. 2

Kolejna część opowiadająca historie, w których występują słowiańskie bestie. Świetne opowiadania. W sam raz dla osób, które lubią się bać i słuchać strasznych podcastów. Polecam

9) Antologia – Słowiańskie strachy. Antologia opowiadań grozy cz. 3

Bestie nadal nie dają o sobie zapomnieć zwykłym śmiertelnikom. Polecam

10) Annie Dillard – Państwo Maytree

Powolna opowieść o życiu dwójki ludzi z zapyziałej, nadmorskiej miejscowości. Dwójka ludzi zakochuje się i zaczyna wspólne życie. Mąż ma zapędy do pisania wierszy. Fabuła okrutnie nudna i nie wnosi nic. Idealna do usypiania. W połowie książki wpadła wkurzająca sytuacja a pod koniec jeszcze gorsza. Nie zachowałabym się tak samo jak Lou. Nie zajęłabym się drugą żoną mojego męża, dla której mnie zostawił. UWAGA spojlery. Może na starość podejście się zmienia. Na ten moment nie widzę tego. Książka jest mega wkurzająca. Nie polecam

11) Aleksander Gurgul – Podhale. Wszystko na sprzedaż

Seria reportaży o Podhalu na podstawie popularnych i mniej popularnych tematów poruszanych w mediach. Czytamy o tragedii na stoku Rusiński w Bukowinie, kiedy to dach wypożyczalni nart zabił 3 kobiety. Matkę i dwie nastoletnie córki. Czytamy o samowolce budowlanej, patodeweloperce, cenach, pogonią za pieniędzmi, chińszczyźnie na straganach itp. Wiele kwestii niestety nie jest pozytywnych. Podhale gnije w swoim zepsuciu, ale to turyście zepsuli to miejsce. Chodzi mi o tych turystów, którzy oczekują przeboju “Ale, Ale Aleksandra” na Krupówkach. Plastik-fantastik, księstwo góralskie i inny kicz niestety nie pasuje to tego miejsca. Trzeba przyznać, tej książce sporo prawdy. Jednak po naszym wrześniowym wyjeździe do Zakopca muszę stwierdzić, że to miejsce nadal ma w sobie to magię i atrakcyjność. Co nie zmienia faktu jego zepsucia, z którego każdy z nas musi sobie zdać sprawę, zanim odwiedzi zakopane lub choćby same Krupówki. Polecam

12) Monika Maciewicz – Wiedma

Historia Wiedmy Biwii, która pod okiem starej czarownicy uczy się fachu. Przeżywa swoje pierwsze Święta i kontakty z istotami nadnaturalnymi. Odkrywa swoją moc i jej możliwości. Zdobywa przyjaciół, ale także wrogów. Przyjemna pozycja do czytania. Narracja jest jednak poprowadzona śmiertelnie poważnie i mrocznie. Brakowało mi tutaj ciętego języka, niezwykłej pewności siebie wiedźm. Brakowało mi rysu charakteru wszystkich bohaterów. Są dla mnie płascy. Tak naprawdę nie wiem, jacy są. Brakował opisów przyrody i samych demonów. Czasami skaczemy po osi czasu i nie wiadomo, o ile do przodu się przenieśliśmy. Brakuje emocji. W tej książce ulubiony jest tylko temat Słowian.

13) Monika Maciewicz – Kruki

Druga część opowieści o Wiedmie była niestety dużo gorsza od pierwszej. Poszarpane wątki w dziwny sposób osadzone w czasie, przez co nie wiadomo gdzie i kiedy jesteśmy. Wielkim minusem dla mnie było poszerzenie tematyki związanej z Bitwą. Strategie, zbieranie wojska, omawianie różnych możliwości. Sama bitwa według mnie nie została opisana należycie. Nigdy nie lubiłam takich scen i uważam, że książki i filmy za bardzo chcą pokazać wojnę i ogromne bitwy, a kiedy nie umieją ich pokazać, wtedy jest klapa. Obie przeczytane części Moniki Maciewicz dowodzą tego, że piękna okładka to nie wszystko. Tutaj okładka jest piękna a zawartość jak wydmuszka.

14) Valerie Perrin – Życie Violette

To, co w tytule to i w książce. Czytamy właśnie o życiu Violette. Od ciekawego i cudownego pojawienia się na świecie, poprzez relacje z mężczyznami, założenie rodziny oraz przeżywanie życiowych tragedii. Te życiowe tragedie zamieniają się w małe śledztwo, którego wynik wbija w fotel. Ciekawe w książce jest to, że mamy masę różnych historii. Historia Violette, jej męża, córki, przyjaciela, Saszy, Żuliena i jego matki. Po drodze też poznajemy historię osób przypadkowych, którzy pojawiają się na cmentarzu. Bardzo emocjonująca książka, pokazująca siłę kobiety, chęć poukładania sobie życia, niesamowitą miłość do córki a w końcu dojrzałą miłość. Wiele wyjątkowych wątków. Warto przeczytać, książka jest inna niż wszystkie. Polecam. Gdyby nie Uniwersum Powiernika, książka na pewno pojawiłaby się w TOP 10.

15) Carlos Ruiz Zafon – Cień wiatru

Wróciłam po latach do mojej ulubionej książki. Nadal mi się podoba, ale nie wiem, czy powiedziałabym, że jest moją ulubioną książką wszech czasów. Na pewno zmienił się mój ulubiony bohater. Z Daniela, z którym dawno temu się identyfikowałam lub bardziej chciałam mieć takiego chłopaka u boku przeniosłam swoją sympatię na Fermina Romero de Torres. Charakter Fermina w tym momencie trafia do mnie o wiele bardziej. Zabieram się w końcu za przeczytanie całej serii CMENTARZA ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK. Kiedy czytałam tę książkę po raz pierwszy, pozostałych części jeszcze nie było w Polsce. Historia z książki przeobraża się w prawdziwe życie i TO jest już sztosem. Odkrywanie historii autora i jego tajemnic jest niezwykłą przyjemnością. Czyta się bardzo szybko i była to dla mnie sentymentalny powrót do przeszłości. Polecam

16) Eric-Emmanuel Schmitt – Trucicielka

Zbiór opowiadań o emocjach. Bez zbędnych przedłużeń i dziwnych opisów. Czytamy same gęste historie, które uderzają i wywołują niesamowicie mocne emocje i przemyślenia. Czy zastanawialiście się nad tym, które dziecko kochacie bardziej? Czy bylibyście zdolni do zemsty, która zrujnuje życie drugiego człowieka? Czy od miłości do nienawiści rzeczywiście jest taka krótka droga? Czy ofiara może się katem? Ciężkie pytania, które zadaje nam autor i prowokuje do ciągłego ich zadawania i zmieniania pewnych torów myślowych w głowie. Warto wracać do tej książki nie raz i nie dwa. Wspomnę tylko, że już ją kiedyś czytałam. Wtedy chyba nie byłam jeszcze gotowa na jej treść. Polecam

17) Deborah Castellano – Magia Glamour

Nie tego się spodziewałam po tej książce. Myślałam, że będzie to poradnik zachowań, które pozwalają na więcej. Może nie manipulowanie, ale lekkie naginanie rzeczywistości dla swojej korzyści. Mamy książkę o magii i o wiedźmach. Odniosłam wrażenie, że autorka na siłę chce zwerbować, jak najwięcej wiedźm i w książce prowadzi dla nich pierwsze szkolenie. Najbardziej spodobało mi się przytaczanie historii silnych kobiet, które na przestrzeni lat uchodziły za czarownice. Nie tego się spodziewałam. Nie polecam

18) Gwen Treverec – Rosalie

Teraz będzie hit. Podczas sprzątania strychu przed remontem w ręce wpadły nam stare Harlequiny mojej Mamy. Kiedy zapytałam o najostrzejszą historię, MOJA MAMA poleciła mi tę książkę. Miała być na ostro i na ostro może jest, ale podczas czytania bardzo śmieszyło mnie ciekawe nazewnictwo części intymnych. Przykładowo:
– rożen (2 facetów i 1 kobieta)
– fifaczek, fiutasek, oręż, sponsor, grążel, guliwer (męskie przyrodzenie)
– asfodel, drażniulka, sasanka, begonia, rozkwitła kamelia, różowa gladiola, kaczątko (kobiece narządy).
Mamy tutaj do czynienia z krótkim pornoskiem, a właściwie każdy rozdział to krótki pornosek bez większej fabuły. Wszystkie zarysowane sytuacje mają prowadzić do seksu. Ogólny zarys polega na tym, że dojrzała kobieta będąca na wakacjach, znajduje chłopaka, który obsługuje właśnie takie Bogate Pańcie na wakacjach. To chyba miało być takie kontrowersyjne, jak sądzę. Czytałam o wiele bardziej wyrafinowane i mocniejsze erotyki niż ta i chyba już żadnego Harlequina nie będę czytała z wypiekami na twarzy a na pewno nie z zachwytem. Nie polecam

19) Andrzej Cedro – Brudny

Komedia z podszyciem dramatycznym. Mamy głównego bohatera – Zenona Brudnego, który prowadzi firmę remontową BRUDNY COMPANY. Pan Zenon uwielbia swoją pracę i współpracę z podwykonawcami, którym nie płaci. Po czasie okazuje się, że z tych podwykonawców można zebrać niemałe miasteczko. W pewnym momencie jeden z nich traci cierpliwość i postanawia upomnieć się o swoje w pewien szczególny sposób. Pan Zenon wkurzał mnie swoim podejściem czytelnika, ale wydaje się, że w swojej okolicy jest kochanym i poważanym przedsiębiorcom. Jak ta cała farsa się skończy? W jaki sposób można robić interesy w Polce? Pan Brudny pokazuje swój sposób.

20) Carlos Ruiz Zafon – Gra Anioła

Piękna Barcelona, książki i tajemnica, czyli coś, co uwielbiam i to w jednej książce. Druga część serii CMENTARZ ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK. Cofamy się w czasie i poznajemy historię rodziców Daniela Sempere. Wszystko dzieje się jeszcze przed jego narodzinami. Poznajemy historię młodego pisarza, który dostaje pewne mroczne zamówienie na książkę. Czy to Diabeł, czy Anioł? Tego nie wiemy, ale wszystkie wydarzenia są co najmniej dziwne. Niektóre zakrawające o okultystyczne działania. Dużo się dzieje. Po kolei odkrywamy nowe tajemnice razem z głównym bohaterem. Podobały mi się nawiązania do księgarni Sempere i synowie i cała opowieść składa się w serię. Polecam

21) Marie Aubert – Zabierz mnie do Domu

Zbiór krótkich opowiadań, które opisują dziwne sytuacje, z którymi ludzie muszą sobie poradzić. Raz sobie radzą lepiej, a raz gorzej. Szybko się czyta i szybko się słucha poszczególne opowiadania. Krótkie formy mają to do siebie, że dają dużo do myślenia. W niektórych przypadkach historia zostaje urwana w najmniej oczekiwanym momencie. Ciekawy odbiór, ale do Schmitta jeszcze wiele brakuje. Wiele z tych opowiadań było skrajnie niezrozumiałych dla mnie. Nie potrafiłam wyciągnąć morału z podsumowania, bo być może go tam nie było. Jakoś nie przychodziło mi łatwo przemyślanie tematu, bo i bohaterowie zachowywali się jak marionetki. Ogólne wrażenie na nie a mogło być tak pięknie. Nie polecam

22) M.K. Gandhi – Autobiografia. Dzieje moich poszukiwań prawdy

Zaczęłam czytać i już kilka rzeczy sprawiło, że nie polubiłam Pana Ghandiego. Miałam go za filozofa i wizjonera, a także za altruistę i największego społecznika naszych czasów. Tymczasem:
– Gość nie miał w ogóle czasu dla swoich dzieci.
– Nie chciał uczyć swoich dzieci języka angielskiego, aby bardziej doceniły kulturę Indii i twierdził, że język hinduski będzie im bardziej potrzebny.
– Cenił pracę własnych rąk bardziej niż postęp i ułatwianie jej sobie. Doszło do tego, że Pan Ghandi wyłączał prąd z koła do prasy i kazał ludziom nim kręcić. Nie wiem, na jakiej zasadzie to miało działać, ale wyobrażam sobie ludzi w rolach koni pociągowych, bo jakiś Gość tak sobie wymyślił.
– Budował coś na wygląd sekty w Fenix.
– Nie pozwalał żonie napić się rosołu, mimo że była ciężko chora, nawet z zagrożeniem życia. Rosół był ważniejszy.
– Jadł tylko owoce i orzechy.
– Przeżył ogromny dramat po tym jak ktoś go oszukał i podał mu prawdziwe mleko, mówiąc, że to roślinne.
– Miał problemy zdrowotne związane z niedożywieniem.
– Uczył cudze dzieci i zakładał szkoły dla ubogich dzieci, o swoich dzieciach zupełnie zapominając.
W książce pojawiło się dużo nudziarstw typu wymienianie masy nazwisk, które są absolutnie nie do powtórzenia. Oprócz tego sam Pan Ghandi postawił sobie chyba za punkt honoru wyjaśnianie nam wszystkiego w najmniejszych szczegółach. Nudziarstwo okrutne a przez to książka jest ogromną cegłówką. Wyjaśnianie kwestii organizacyjnych jakoś nie bardzo mnie interesowało. Nie podoba mi się ten gość. Może to już przestarzałe opinie i styl życia tego Pana tak na mnie wpłynął. Dziwaczne podejście do życia i tłumaczenie sobie wszystkiego na opak. Najbardziej nie spodobało mi się zmuszanie innych do podzielania jego poglądów. Ludzie uważają go za świętego, ale uważam, że poświęcenie swojej rodziny dla innych, obcych ludzi to nie jest nic dobrego. Zniesmaczyła mnie ta książka i zmieniła na zawsze moje spojrzenie na Pana Ghandi. Bardzo nie polecam. Jedna z najgorszych książek tego roku.

23) Wiktoria Michałkiewicz – Kraj nie dla wszystkich. O szwedzkim nacjonaliźmie

Nie do końca tego się spodziewałam po tej książce. Było trochę tematów, które mnie zszokowały jak np. to, że nacjonalizm narodził się w Szwecji, ponieważ mieli fioła na punkcie czystości rasy i to Niemcy wzorowali się na ich ideologii, tworząc swoją, którą znamy wszyscy. Gdyby nacjonaliści doszli do władzy w Szwecji, to nie wiadomo jak ta historia by się potoczyła. Za dużo opowieści o wojnie i o samych wspomnieniach obozowych w Polsce. Pojawiło się sporo polityki, a tego nie lubię. Końcówka książki już całkiem nudna. Pamiętajcie tylko, że Szwecja i Szwedzi nie są tak otwarci na napływ ludzi i ogólnie na ludzi. Myślę, że jeszcze kilkadziesiąt lat i będziemy mieli hasło “Szwecja dla Szwedów”. Nie polecam

24) Linn Stromsborg – Nigdy, Nigdy, Nigdy

Książka opowiada historię dziewczyny, która decyduje się na NIE POSIADANIE dzieci. W swoim życiu spotyka się z brakiem zrozumienia i z różnymi podejściami do tego tematu. Obserwujemy jej relacje z rodziną, przyjaciółmi i partnerem, który po czasie odkrywa, że jednak chciałby mieć dziecko. Jak wszystko się kończy? Czy znajda porozumienie? Czy główna bohaterka zmieni zdanie? Ciekawe dla mnie było przybliżenie tematu rezygnacji z macierzyństwa i argumentów, jakie inne kobiety mogą mieć na NIE. Mam w swoim otoczeniu takie osoby i miło będzie je zrozumieć bardziej dzięki tej książce. Polecam dla osób jak ja z bezdzietnymi przyjaciółmi wkoło. Polecam

25) Mira Marcinów – Bezmatek

Krótka opowieść i wspomnienie zmarłej matki. W książce autorka zastanawia się nad relacjami pomiędzy matkami i ich dorosłymi córkami. Przyglądamy się procesowi żałoby, samego umierania, opieki nad umierającą. Obserwujemy wszystkie fazy umierania i żałoby co było dla mnie fascynujące. Dosłownie siedzimy w głowie córki i słuchamy jej przemyśleń. Próbuje sobie jakoś poskładać życie na nowo po śmierci matki. Dziwi mnie tylko to, że właściwie w ogóle nie zostały ujęte w tej żałobie dzieci a właściwie dziecko głównej bohaterki. Przecież to jej babcia umarła właśnie. Bardzo smutna książka. Momentami przytłaczająca i skazująca na przemyślenia o przemijaniu. Od razu chce się pobiegnąć do swojej mamy, przytulić ją i pobyć z nią. Polecam

26) Robert Ziębiński – Porno. Jak oni to robią?

Zbiór wywiadów z gwiazdami porno. Przeprowadza je były naczelny polskiego Playboya. Rozmawia o tajnikach pracy, o ciężkich momentach, o backstage, organizacji, bezpieczeństwie i różnych dziwactwach tej branży. Do tej pory wszystko to było dla mnie jak “tajemnica sagali”. Ciężko zwykłemu śmiertelnikowi zrozumieć, że jest to praca jak każda inna i w filmach grają aktorzy, którzy w głównej mierze udają. Tak właśnie jest, a filmy porno nie powinny być filmami edukacyjnymi skoro to wszystko fikcja. Ciekawe rozszerzenie punktu widzenia o pracę w branży porno. Fajna książka. Polecam

27) Marie Aubert – Wcale nie jestem taka

Krótka opowieść o norweskiej rodzinie, która zjeżdża się na konfirmację (takie nasze bierzmowanie) jednej z członkiń rodziny. Przy zjeździe rodzinnym poznajemy bohaterów i ich wspomnienia związane z dzieciństwem spędzanym w rodzinnej miejscowości i domu. Dowiadujemy się, że każdy z nich ma coś za uszami. Czy niezałatwione sprawy z dzieciństwa mogą mieć wpływ na nasze dalsze życie? Na podejmowane decyzje? Okazuje się, że niestety tak. Pełna emocji i niezabliźnionych ran, które zostają z nami przez dłuższy czas. Polecam

28) Aleksandra Rumin – Głosuj na Polaka!

Typowa polska komedia o prowadzeniu kampanii wyborczej na Wójta Grzeszyna. Jakich mamy kandydatów? Co obiecują? Co jakich metod się uciekają, aby tylko zdobyć stołek wójta? Niehonorowe zagrywki a przede wszystkim chęć walki przeradza się w dosyć mocną rywalizację, prawie igrzyska. Wszystko to sprowadza się do pojedynczych parsknięć śmiechem podczas czytania tej książki. Lekkie czytadło, które drugim dnem zwraca uwagę na okrutny świat polityki i totalnego bezprawia a na pewno nie dla wszystkich. Dla mnie to była zapchajdziura. Ani mnie specjalnie niezainteresowana, ani jej nie olałam. Znośna

29) Wojciech Harpula, Maria Mazurek – Panie Przodem

Książka bardzo potrzebna w tych czasach. Czytamy o kobietach i mężczyznach, relacji w świecie współczesnych dyskutują psycholodzy, teolodzy, femienistki i osoby zajmujące się równouprawnieniem, zanim o nim jeszcze usłyszeliśmy. Książka zmieniła moje postrzeganie na pewne kwestie. Kwestie macierzyństwa i kwestie decyzji o braku dzieci w życiu. Co wpływa na decyzje kobiet? Dlaczego tak dużo kobiet głosuje na PIS? Jak naprawdę wyglądają ich możliwości? Książka zostaje u mnie do ponownej lektury za jakiś czas. Jest sporo tematów o mężczyznach. I dobrze, bo mało kto o tym mówi, a to jeszcze większy problem niż u kobiet. Polecam

30) Małgorzata Starosta – Nie słyszę Cię, Kochanie

Kryminał psychologiczny, który wciąga. Główna bohaterka w jedną noc traci i słuch i męża. Reszta książki to prowadzenie dochodzenia i rozkminianie co dalej. Mamy historię aktualną i historię, w której cofamy się do czasów pierwszych małżeństw głównych bohaterów. Przyjemna opowieść, zaskakująca. Świetne sprawdzi się na wyjazd wakacyjny. Podobała mi się urocza relacja Magdy z jej byłym mężem Rafałem. Fajna, ale nic poza tym. Polecam

31) Maria Peszek – Naku*wiam zen

Rozmowa córki i ojca o życiu, szczęściu i o wspomnieniach. Książka wywarła na mnie niesamowite wrażenie. Rozmawiają ze sobą ludzie niezwykle inteligentni i wrażliwi na świat i otaczające ich emocje. Maria chce uzyskać odpowiedzi na ciężkie tematy od ojca, zanim On odejdzie z tego świata bowiem ma już trochę lat na karku. Było dużo momentów zabawnych, ale też smutnych, wzruszających i dających mi do myślenia. Odkąd skończyłam ją czytać, ciągle o niej myślałam. Przypominałam sobie ważne momenty. Relacja Marii i jej taty jest bardzo wyjątkowa. Bardzo chciałabym mieć takie relacje z moimi rodzicami. I może dlatego też zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Ciekawie było słuchać ich rozmowy. Zobaczyć jak wyglądają zdrowe relacje pomiędzy ojcem a córką. Bardzo polecam, szczególnie audiobook do posłuchania, którego czytają sami autorzy. 

32) Velerie Perrin – Cudowne lata

Opowieść o trójce przyjaciół. Jeśli czytaliście już poprzednią książkę Valerie Perrin – Życie Violette, to wiecie, że autorka pisze obłędne książki w kategorii życiowej obyczajówki i tutaj jest dokładnie ten sam styl. Towarzyszymy tej trójce przyjaciół przez całe ich życie. Od czasów szkolnych po życie dorosłe. Obserwujemy to jak potoczyło im się życie. Towarzyszymy im w problemach dni codziennych. W międzyczasie wydarzają się tragedie, tajemnicze śmierci czy nawet morderstwa, które po latach wychodzą na jaw i są związane z naszymi bohaterami. Lekka obyczajówka o tym jak piękna jest przyjaźń, która mimo wyboistej drogi, przetrwała do dorosłego życia, co nie dzieje się zbyt często w normalnym życiu. Wyjątkowa przyjaźń i miłość, która ich łączyła, były bardzo wzruszające. Polecam do przeczytania. Polecam

33) Jakub Małecki – Sąsiednie kolory

Pełna ekscytacji sięgnęłam po najnowszą książkę Małeckiego. Niestety nie tego się spodziewałam albo spodziewałam się mniej. Mamy tutaj diabła, duchy, szaloną wiedźmę. Jest tego za dużo. Nic się ze sobą nie łączy. Jest zbyt zwariowane, abstrakcyjne historie, które kłuły mnie w oczy. Powiem Wam, że nie wiem, o czym jest ta książka. O niespełnionej miłości? Mam wrażenie, że pojawił się tutaj zlepek pojedynczych historii, które są bezsensu. Małecki w tej książce pokazuje swoją artystyczną duszę, popłynął bardzo daleko. Piękne słowa i artystyczny tekst sprawiają się, że książkę powinno się czytać tak jak poezję, ale przez to jest bardzo  niezrozumiała. Z żalem zaliczam ją do najgorszych książek mojego ulubionego autora. Polecam za to posłuchać audiobooka, który robi wrażenie jeśli chodzi o ścieżkę dźwiękową. Nie polecam

34) Miljenko Jergovic – Sarajewskie Marlboro

Nastawiłam się na historię zwykłych ludzi w czasie wojny, w czasie oblężenia Sarajewa. Tymczasem historie miały daleko w tle wojnę. Żadna opowieść mnie nie zainteresowała. Brakło sensu u morału. Opowiadane są w bezduszny sposób, zupełnie wyprane z emocji. Moim zdaniem książka została źle przetłumaczona. Znalazłam kilkanaście błędów (dalej już nie liczyłam), które wytrącają ze skupienia. Spodziewałam się może czegoś bardziej wstrząsającego, dogłębnego. Nie polecam, bo nie wiadomo, o co chodzi.

35) Frederick Backman – Mężczyzna imieniem Ove

Przyjemna opowieść o starszym człowieku imieniem Ove. Człowiek ten to straszna maruda i pieniacz, którego lokalne władze znają doskonale dzięki wysyłanym przez niego regularnym skargom. My poznajemy jego przeszłość i dowiadujemy się, jak życie wpłynęło na jego postrzeganie świata. Dowiadujemy się więcej o nim samymi o wydarzeniach, które odcisnęły piętno na jego sercu. Zastanawiam się nad tym czy każdy zgorzkniały człowiek jest taki? Czy kryje w sobie jakieś niezabliźnione rany i ma jakieś pretensje d oświata z konkretnego powodu? Może nie wszystko jeszcze stracone? Mimo grubej wyhodowanej skorupy okazuje się, że Ove ma wielkie serce. Polecam bardzo.

36) Carlos Ruiz Zafon – Więzień nieba

Kolejna książka z serii CMENTARZ ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK. Tym razem poznajemy historię Więźnia nieba, czyli Davida Martina, który (jak się okazuje) zna się z Ferminem Romero de Torres. Poznajemy tajemnicę Izabeli, czyli matki Daniela. Wiele tajemnic wychodzi na jaw, ale główny bohater nie prowadzi swojego własnego śledztwa, chociaż przechodzi zmianę wewnętrzną i być może będzie się działo w następnym tomie. Mam wrażenie, że ta książka jest czymś pośrednim lub bardziej zapychaczem. I tak polecam

37) Isabel Allende – Córka Fortuny

Jesteśmy w Chile, czasy poszukiwaczy złota i szczęścia. Poznajemy historię Elizy-sieroty, która trafia do majętnej rodziny, która to otoczyła ją opieką i przygotowała na dobrze wychowaną panienkę. Jesteśmy z główną bohaterką we wszystkich momentach. Towarzyszymy jej w przezywaniu pierwszej miłości i w dramatach życiowych. Poznajemy razem z nią przyjaciół, nowe znajomości i rozpoczynamy z nią nowe życie. Spokojna książka obyczajowa, bardzo wciągająca historia poruszona na tle historycznym. Dowiadujemy się o początkach miasta San Francisco i o całej historii związanej z gorączką złota. Relacje międzyludzkie i to jak żyło się ludziom w tamtych czasach, Bardzo ciekawa książka w stylu hiszpańskich. Polecam

38) Jeremy Clarkson – Świat według Clarksona. Czy uda się przyspieszyć?

Bardzo lubię tego gościa i jego poczucie humoru. Uwielbiam jego serię samochodową a ostatnio również farmerską. Nie do końca chyba podzielam jego podejście do życia i tzw. światopogląd. Trochę inaczej patrzę na kobiety i LGBT, nie podoba mi się jego podejście. Starszy człowiek może mieć inne podejście do życia i to jest jasne. Ja Jeremiego za starego człowiek nie miałam jednak. W książce pojawia się też sporo odniesień do Wielkiej Brytanii i ich celebrytów, showbiznesu. 95% nazwisk nie kojarzyłam, więc teksty z porównywaniem do konkretnej sytuacji lub osoby z UK w ogóle mnie nie śmieszyły, a wręcz był dla mnie niezrozumiałe. Takie wstawki nie powinny się pojawiać jeśli w planie jest wydanie książki na cały świat. Według mnie Pan Clarkson nie powinien już wydawać żadnych książek. Niektórzy się do tego nie nadają. Podobnie jak aktor Tom Hanks. Odpuść sobie Panie. Sama książka ok.

39) Adam Fletcher – Nie jedź tam. Od Czarnobyla po Koreę Północną

Męczyłam tę książkę i zmęczyć nie mogłam. Nudziarstwo straszne. Czytamy pamiętniczek pary a później samego Pana, który podróżuje po dziwacznych miejscach z takim zamierzeniem, a później jest rozczarowany razem ze swoją dziewczyną, że są dziwne. Pojawiają się opowiastki z problemami jak u małych dzieci. Stambułu nie polecają, bo trafili akurat na protest na ulicy. Liberland na Bałkanach u chorej psychicznie społeczności również ich zaskoczył. Samo podsumowanie było podkreślone staropolskim powiedzeniem – wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Jeśli ktoś, podobnie jak ja, nastawił się na książkę o podróżach, to może się rozczarować. To życiowa opowieść Pana Adama Fletchera. Nie polecam

40) Jennette McCurdy – Cieszę się, że moja mama umarła

Do tej książki podeszłam z dystansem. Ot kolejna książka z clickbaitowym tytułem, który ma wzbudzić kontrowersje. Pani autorka opowiada historie swojego życia. Była ona gwiazdką dziecięcych seriali na Niclodeon. Cała sprawa dotyczy właśnie jej matki. Mnie jako czytelnikowi również ulżyło po jej śmierci. Przy wielu kwestiach przecierałam oczy ze zdumienia. Jak można tak traktować swoje dziecko? Oczywiście wygooglałam te Panie w internecie tak z ciekawości. Istnieją a cała opowieść spina się. Dzieciaki jako gwiazdy sitcomów nie mają łatwego życia, za to masę dorosłych problemów, z którymi muszą się mierzyć. Temat cięzki, ale w dziwny sposób podany lekko ala pamiętnik. Polecam bardzo.

41) Nicola Sutcliff – Jestem saudyjką. Świat oczami kobiet z Arabii Saudyjskiej

Seria wywiadów z arabskimi kobietami. Opowiadają one o swoim życiu, rodzinie, codzienności i ograniczeniach. Dzięki książce spojrzałam zupełnie inaczej na Arabię Saudyjską i na kobiety, które wcale nie żyją w ucisku, jak sądzi cały świat. Może one nie chcą dodatkowych praw i może nie chcą zostać uratowane przez resztę świata? Dowiedziałam się bardzo wiele o ich kulturze, religii i zwyczajach. Dowiedziałam się o podejściu do życia o do rodziny. Sporo również na temat samej Arabii Saudyjskiej, która bardzo mnie zainteresowana. Polecam bardzo.

42) Carlos Ruiz Zafon – Labirynt Duchów

Najlepsza książka Zafona z całej serii CMENTARZA ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK. 900 stron, czytane prawie 4 miesiące, ale warto. Pani detektyw Alicja podejmuje się śledztwa i poszukiwania Mauricia Vallsa. Po drodze okazuje się wiele rzeczy, które wstrząsnęły całą historią z serii. Wyjawione tajemnice zyskują nowego zrozumienia. Spotykamy też rodzinę Sempere, która pomaga Pani detektyw, a Pani detektyw pomaga rodzinie. Barwny język, piękne opisy mrocznej Barcelony. Klimat książki pozostał ten sam. Bardzo spodobała mi się końcówka napisana jakby przez Juliana i podsumowanie całej historii. Ta historia zasługiwała na jej zakończenie w ładny sposób. Bardzo polecam.

43) Joanna Kuciel-Frydryszak – Chłopki. Opowieść o naszych babkach

Historie życia na wsi 100 lat temu. Wiele rzeczy mnie zdziwiło, ale wiele rzeczy to był chleb powszedni. Wierzcie lub nie ale wiele spraw załatwia się na wsi dokładnie tak samo jak 100 lat temu. Wiem, bo mieszkam na wsi, która słynie ze swojej zaściankowości. W książce poznajemy historie prawdziwe dotyczące edukacji, rodziny, dzieci, pieniędzy, kultury, rozrywek, jedzenia. Poznajemy te historie dzięki ludziom, którzy rozpoczęli poszukiwania swoich rodzin i całego drzewa genealogicznego. Ciekawa książka dla wszystkich mieszczuchów i młodych wieśniaków. Jak wiele historii się powielało i jak wcale nie odmienne były losy naszych przodków-kobiet, chłopek. Polecam

44) Andrea Abreu – Ośli brzuch

Książka o dwóch dziewczynkach w wieku dojrzewania, zaprzyjaźnionych ze sobą. Jedna jest “hop do przodu” w sprawach dojrzewania i seksualności a druga jest w nią wpatrzona jak w obraz. Dziewczynki odkrywają świat, emocje, stereotypy dotyczące mieszkańców ich wioski. Przeżywamy razem z nimi wakacje, wolny czas, zabawy, pierwsze problemy, odkrywanie swojego ciała. Książka napisana jest specyficznym językiem bez znaków interpunkcyjnych. Jakby historia wylewała się z czyjejś głowy. Proste myśli wylane na papier. Końcówka bardzo mnie rozczarowała. Opowieść została urwana w dziwnym momencie i nie wiemy do końca, co się wydarzyło. Wiemy, że coś strasznego.

45) Antologia – Kwiat paproci i inne legendy słowiańskie

Zbiór opowiadań wielu autorek słowiańskich książek. Krótkie i ciekawe opowiadania z nutą magii i dreszczyku emocji. Szczególnie jeśli główny bohater zostaje sam w lesie, w którym czają się demony. Kocham tematykę słowiańską w książkach. Ciągnie mnie do niej. Jeśli zaczynacie z tą tematyką, to jest to jedna z pierwszych książek, od których należy zacząć. Mamy tutaj do czynienia z różnymi autorkami, więc przy okazji można porównać styl pisania i wybrać serię, która najbardziej przypadnie Wam do gustu. Polecam

46) Matt Haig – Biblioteka o północy

Piękna i wciągająca książka skłaniająca do przemyśleń na temat przyszłości i nowych możliwości. Nie raz zastanawiamy się co by było gdybyśmy podjęli inne decyzje lub nie podjęli ich wcale. Czy nasze życie byłoby lepsze? Jakby się potoczyło? W Bibliotece o północy możemy to sprawdzić, sięgając po kolejne książki dotyczące naszego życia. Mamy do czynienia z opowieściami, które pokazują, że nasze “gdybanie” i żałowanie zbyt wielu rzeczy w naszym życiu nie ma najmniejszego sensu. Zdecydowanie polecam do przeczytania każdemu, kto stoi na rozstaju dróg w swoim życiu i nie tylko. Wszystko w życiu jest możliwe. To jest wspaniałe przesłanie. Bardzo polecam

47) Justyna Kopińska – Współczesna wojna

Myślałam, że książka będzie o wojnie w Ukrainie. Tymczasem na ten temat mamy jedynie 2 rozdziały. Książka opowiada o współczesnych wojnach, które trawią świat i Polskę. I tak mamy poruszony temat pedofilii w kościele, LGBT, kobiet, aborcji itp. Wszystko, przez co ludzie dzielą się i według Pani autorki powstają współczesne wojny. Nie zabrakło oczywiście przydługich rozdziałów, w których to Pani Kopińska przypomina nam (streszcza) swoje poprzednie książki i reportaże o tych samych tematach. Mam wrażenie, że ciągle czytamy o tym samym w książkach Pani Kopińskiej. Pani Kopińska rozprawia ciągle o tym samym, jakby nie było innych tematów, a tutaj jedynie została wpleciona Ukraina. Nie polecam.

48) Iwona Kienzler – Rosyjscy tyrani

Mam mieszane uczucia co do tej pozycji. Myślałam, że będzie tutaj wiele ciekawych i pikantnych szczegółów dotyczących życia rosyjskich władców. Po książkę sięgnęła po serialu WIELKA o Katarzynie Wielkiej carycy Rosji. Książka przypominała podręcznik szkolny. Niektóre z rozdziałów dosłownie przypominały szkolne wykłady. Najbardziej zainteresowała mnie Katarzyna Wielki i Putin rzecz jasna. O Katarzynie Wielkiej wcale nie było tak dużo jak sądziłam. Rosja to stan umysłu, który z jednej strony odpycha, a z drugiej strony fascynuje. Sięgając po książkę, gdzieś mi umknęło nazwisko autorki, która nie należy do moich ulubionych. Książka zawiera dużo faktów historycznych. Niezbyt ciekawa.

49) Anna Szumacher – Słowodzielka

Najgorsza słowiańsko-fantastyczna książka, jaką czytałam do tej pory. To nie jest tak, że wszystko z tej tematyki mi się podoba. Musi być do tego smacznie podane. Tutaj było nudziarstwo jakich mało. Chodzi o, to, że postaci z niedopisanej książki przenoszą się do świata rzeczywistego i odnajdują autorkę, bo w książce brakuje bohaterów takich jak: król czy dowódca armii. Mniemam, że akcja dzieje się w fantastycznym świecie, któremu bliżej do średniowiecza jeśli mowa o zamkach, księżniczkach o rycerzach. Właśnie tutaj mamy problem. Autorka skacze po tematach, nie ukazując nam sedna sprawy. Tak jakby czytelnicy siedzieli jej w głowie i muszą się na każdym kroku domyślać, o co chodzi. Bohaterowie po prostu są. Nie znamy ich charakterów, nawet wygląd został potraktowany po macoszemu. Miesza się zbyt wiele wątków. Porwanie księżniczki, atak pomidorów, atak czegoś, co chyba było niedźwiedziem. Nigdzie konkretnie nie było stwierdzone.

Pourywane wątki, skakanie między tematami a do tego poczucie humoru rodem z kabaretu KOŃ POLSKI – “MARIAN CZY TY MNIE KOCHASZ, CZY TY MNIE NIE KOCHASZ?”. Umęczyłam się bardzo, a do tego dowiedziałam się, że istnieje część druga, którą muszę przeczytać, bo jak to? Pani Ania bardzo chciała, ale się nie udało. W książce brakowało czegoś spajającego całość. Bardzo NIE polecam.

50) Anna Szumacher – Słowiedźma

Kolejna część śmierdzącego gówienka, które mnie mocno umęczyło w sierpniu. Nie wiem, o czym ta druga część jest. Dalszy ciąg historii gdzie autorka zamieniła się w króla i mieszka w męskim ciele, co ją bardzo zaskakuje. Końcówka nie wiadomo jaka. Epilog nie wiadomo o czym. Ta część to była jakby jakaś wędrówka gdzieś, nie wiadomo gdzie. Nic więcej nie wiem. Dziwię się sobie, że doczytałam ją do końca. Absolutnie nie polecam.

51) Franciszek Marek Piątkowski – Widzący. Bogowie i stwory

Dla porównania do dwóch poprzednich słowiańskich książkach ta była WYBITNA. Szybkie opowiadanie na temat z makabrycznymi opisami. Łączącym ogniwem wszystkich opowieści jest Widzący – Marek, który rozwiązuje wszystkie problemy ludzi i stworów. Z niektórymi nawet współpracuje. Świetny humor, genialny język. Wersja audio wykonana cudownie. Wspaniały lektor i podkład dźwiękowy. Zachciałam poczytać coś innego od tego autora i okazało się, że jest dostępna cała seria książek z Markiem – Widzącym. Zupełnie nowe stwory i znane mi już wcześniej demony. Świetnie opowiedziana historia. Polecam bardzo.

52) Aleksandra Wojtaszek – Fjaka. Sezon na Chorwację

Reportaż o historii Chorwacji. Mamy tutaj sporo informacji o Jugosławii i historii, która doprowadziła do tego, że dzisiaj Bałkany wyglądają, jak wyglądają. Chorwacja mocniej odstaje jednak od pozostałych krajów bałkańskich i coraz bardziej pcha się w stronę Unii Europejskiej. Jeśli chodzi o ludzi, ich charaktery i temperament, to “jugole pozostają jugolami”. Tak mówił na nich mój ojciec. Chorwacja jest piękna, ale coraz bardziej odpychają mnie od niej ludzie właśnie. Ich zawiść, krętactwo i podkładanie sobie nóg nawzajem. Zrozumienie ludzi na Bałkanach wiąże się głównie z poznaniem historii Jugosławii. Wymagająca książka, pełna faktów. Szkoda, że nie było jednej wspólnej opowieści, tylko skakanie po tematach. Nie polecam

53) Katarzyna Miller, Suzan Giżyńska – Instrukcja obsługi toksycznych ludzi

Pani Katarzyna i Pani Suzan odpowiadają na listy i zapytania swoich klientek i pacjentek. Pani Miller ma specyficzne podejście do pewnych sytuacji, całkiem podobne do mojego. Książkę czytałam jak ekspresową psychoanalizę. Tematy dotyczyły toksycznych ludzi, ich zachowań i tego jak sobie z nimi radzić. Czytamy o znajomych, związkach i najbliższej rodzinie. Ciekawa pozycja, która mnie zaciekawiła. Polecam przeczytać.

54) Franciszek Marek Piątkowski – Powiernik

Od tej książki cała historia Marka Lichockiego się zaczyna. Jak zwykle zaczęłam od dupy strony. Pierwsza część o Widzącym Marku, gdzie dowiadujemy się, skąd ten Marek w ogóle się wziął. Okazuje się, że został wybrany już dawno temu, a teraz nadszedł jego czas. Poznajemy jego życie i stwory i jego życie ze stworami. Uczymy się tego życia razem z nim. Pełna humoru i ciętych ripost opowieść o strażniku sprawiedliwości, który dopiero rozpoczyna swoją przygodę ze słowiańskimi stworami. Świetna seria i cieszę się, że się na nią natknęłam. Polecam bardzo.

55) Franciszek Marek Piątkowski – Powiernik. Bogowie i Stwory. Opowiadania

Ciąg dalszy historii o Marku, ale tym razem mamy podzielone opowiadania, w których to Powiernik i Widzący w jednym, poznaje nowe stwory i radzi sobie z nimi w dość specyficzny sposób. Z niektórymi stworami wchodzi nawet w konszachty tak jak z wampirem Radziem, który jest wegetarianinem czy Strzygiem Bezmirem, który mieszka na cmentarzu. Na fejsie znalazłam fanpage z Uniwersum Powiernika, zaczęłam szukać informacji na ten temat. Wciągłam się w temat i stałam się wielką fanką serii. Uważam, że właśnie tak powinna wyglądać literatura słowiańska. Bardzo polecam.

56) Franciszek Marek Piątkowski – Widzący

Kolejna część z Uniwersum Powiernika. Tym razem przed nami wielka bitwa, która Marek musi stoczyć ramię w ramię z Bogami. Przed Widzącym pojawiają się coraz większe wyzwania, z którymi daje sobie radę bezproblemowo. Jak to się dzieje? Marek zyskuje coraz więcej mocy i jego pozycja jest nieodzowna. Kolorowa opowieść o świcie bogów i stworów, przeniesiona do teraźniejszości, z którą łatwo się utożsamić. Doceniam bardzo dowcipne wątki takie jak wampir-weganin Radzio o Strzygoń Bezmir – prywatny adiutant. Polecam bardzo.

57) Franciszek Marek Piątkowski – Obrońcy

Tym razem mamy do czynienia z wielkimi przygotowaniami do bitwy. Bitwy z Trojanem. Ta opowieść wciąga niesamowicie. Mamy do czynienia z wszystkim bohaterami z poprzednich części, ale również poznajemy nowych bohaterów takich jak: Baba Jaga i inne stwory. Okazuje się, że cała seria dopiero się rozkręca, a prawdziwym problemem wcale nie jest Trojan. Bardzo polecam

58) Franciszek Marek Piątkowski – Wybrani

Tym razem dowiadujemy się czegoś więcej na temat kobiet Pana Widzącego. Dowiadujemy się o sekretach żony-Aśki i córki-Milenki. Czy coś się zmieni? Czy Aśka w końcu będzie mogła zobaczyć świat stworów? Dzieje się dużo. Marek ze swoją ekipą wybierają się do Wyraju. A to jeszcze dalej niż Nawia. Marek spotyka się z Bogami i jest zdeterminowany do walki o lepszy świat. Autor ciągle trzyma wysoki poziom. Udało mi się korespondować z autorem na Instagramie i dowiedziałam się, że na pewno pojawi się kontynuacja serii, na co już przebieram nogami. Polecam bardzo.

59) Alicja Urbanik-Kopeć – Matrymonium. O małżeństwie nieromantycznym

Strasznie nudna książka. Połowa książki dotyczy pieniędzy i posagów kobiet. Druga połowa zawierała informacje o tym jak wyglądały ogłoszenia matrymonialne 100 lat temu. Panowie publikowali wymagania co do kandydatek, a Panie opisywały, co mogą zaoferować. Wiele kwestii mocno mnie irytowało. Mamy tutaj ciągle temat kobiet i ich zarobków i staropanieństwa. Mam wrażenie, że autorka w pewnym momencie zatraciła temat. Zapomniała, o czym pisze i co che przekazać. 90% całej książki dotyczyło kobiet, a tytuł mówi o małżeństwie. Nie polecam.

60) Kamil Dziubka – Kulisy PiS

Nudy nad nudami. Jeśli nie siedzicie mocno w polityce, tak jak ja, to rzucanie nazwiskami i mięsem z newsów nie da Wam nic. Pan Dziubka znalazł paczkę tchórzy, którzy wylewają wszystkie tajemnice PIS-u. O ile większość z nich była oczywista, to bardzo zainteresował mnie rozdział o Dudzie i Morawieckim. Mamy przegląd o tym jak Pisiory traktują innych oraz ich podejściu do swoich stanowisk. Niestety zauważyłam, że tematyka polityczna mocno mnie odpycha nawet od moich ukochanych książek. Myślę, że więcej nie sięgnę po nic o podobnej tematyce.

61) Zbiór opowiadań – Utkane z miłości

Coś lekkiego na jesienny wieczór. Dużo lekkości, miłości, podejmowania decyzji i pewnych zmian w  życiu, których się boimy, bo brakuje nam odwagi. Miejscami wzruszająca, miejscami motywująca. Nie powiedziałam jeszcze, że mamy tutaj 5 krótkich opowiadań idealnych na rozkręcenie naszych jesiennych, książkowych wieczorów. Powrót do książek jest trudny po dłuższym czasie. Wiem coś o tym. Dzięki tej książce nie będzie. Najbardziej podobała mi się opowieść Matyldy, która wycofuje się z toksycznej relacji z matką. Polecam.

62) Katarzyna Miller, Andrzej Gryżewski – Być parą i nie zwariować.

Rozmowa psycholożki i seksuologa. Każdy rozdział to osobny temat, o którym ta dwójka ze sobą dyskutuje. Podobało mi się opowiadanie kejsów ich pacjentów. Dzięki doświadczeniu obojga możemy dowiedzieć się różnych historii. Nie podoba mi się jeden temat — podejście do zdrady w związku. Zarówno jeden jak i drugi ekspert podchodzą do tematu zdrady bardzo lekko i zupełnie nie robią z tego problemu. Zdrada rujnuje związki i rodziny. Moje podejście jest bardzo sztywne, może dlatego tak się oburzyłam. Ale nie podoba mi się przechodzenie do codziennego życia w temacie zdrady, tak jakby nic się nie stało i była to najnormalniejsza rzecz pod słońcem. Polecam.

63) Simona Kossak – O ziołach i zwierzętach

Encyklopedia wiedzy. Naprawdę tak jest, bo lecimy w kolejności alfabetycznej po zwierzętach i roślinach i dowiadujemy się o ich zwyczajach i działaniu. Zapisałam sobie szczególnie takie rośliny jak: dziki bez i borówki leśne. Cała książka miała charakter encyklopedii. Najbardziej zaskoczył mnie brak zakończenia. Pani Simona opowiadała o żurawinie i koniec książki nagle. Żadnego podsumowania, pożegnania nic. Mieszane uczucia. Sporo wiedzy podane w nieprzystępny sposób.

64) Ziemowit Szczurek – Wymyślone miasto Lwów

Początek książki bardzo mi się spodobał. Było dużo nawiązań do miejsc, w których byliśmy podczas naszej Świątecznej wycieczki do Lwowa. Zatęskniłam za Lwowem i nie powiem, że nie chodzi mi głowie myśl, aby tam wrócić. Sporo dowiedziałam się o wspólnej historii polski i Ukrainy a konkretnie lwowiaków. Z innym spojrzeniem na to miasto tam pojadę. Chętnie rozwinęłabym temat, bo ta książka to tylko taka namiastka. Chociaż dowiedziałam się kim jest mer Lwowa – Pan Sadowy i zdecydowanie więcej o flagowych restauracjach i ich historii. To było ciekawe. Polecam

65) Andrzej Fedorowicz – Buntowniczki. Niezwykłe polski, które robiły co chciały

Zbiór opowiadań o polskich kobietach – buntowniczkach. O Marii Konopnickiej, jej rodzinie, wyborach, miłości. O Pani Kozłowskiej, która jako pierwsza kobieta otrzymała imienną ekskomunikę z kościoła. O pierwszej kobiecie terrorystce i znanej Pani doktor, która leczyła tureckie księżniczki. Bardzo inspirująca książka opowiadająca historię kobiet, które nie bały się podążać swoją własną drogą. Czasami warto olać konwenanse i słuchać czyjegoś zdania. Nie wiedziałam też, nic o naszych silnych i inspirujących, polskich kobietach. Warto się dokształcić. Dodać sobie przy okazji siły i motywacji. Polecam

66) Praca zbiorowa – Tryzna. Antologia słowiańska cz. 1

Zbiór opowiadań o słowiańskich demonach. Nie zostałam aż tak porwana jak przy serii Piątkowskiego. Znacznie więcej jest opowieści, które nawiązują do dawnych czasów. Czasów królów i początków Polski. Niektóre z opowiadań są pisane staropolskim językiem, co mnie irytowało i sprawiało, że musiałam to w jakiś sposób przetłumaczyć w głowie. Zaciekawiła mnie historia kobiety, która mści się na swoim mężu za zdradę. Zdecydowanie za dużo opowiadań urywa się w złym momencie. Rozumiem pozostawienie niedopowiedzenia, ale tutaj było tego za dużo. Mieszane uczucia.

67) Praca zbiorowa – Tryzna. Antologia słowiańska cz. 2

Druga część słowiańskich opowieści porwała mnie o wiele mniej niż część 1. Nie wiem za bardzo, po co ta książka została podzielona na dwie części. Po raz kolejny wszystkie opowieści są pourywane w złym miejscu całej opowieści. Urywanie opowieści w najciekawszym momencie, traci sens i zdecydowanie mi się nie podoba. Z braku laku można przeczytać, posłuchać. Piękna oprawa dźwiękowa, oddaje klimat.

68) Łukasz Wierzbicki – Drzewo. Mity słowiańskie i inne opowieści

Bardzo polecam wersję z audiobookiem. Przepiękna oprawa dźwiękowa, również w trakcie słuchania opowieści. Nie jest za bardzo rozpraszająca. Słuchamy o tym jak powstał świat i człowiek według wierzeń słowiańskich. Jest opowieść o Marzannie i Jutrzence, których wcześniej nie słyszałam, a jestem już od jakiegoś czasu w tematyce słowiańskiej. Poczułam duży niedosyt, ponieważ książka była dla mnie za krótka. Polecam

69) Swietłana Aleksijewicz – Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka

Zaczęło się ciekawie, a następnie historia zflaczała. Autorka opowiada o komunizmie, o swoich doświadczeniach i opisuje również doświadczenia innych osób, z którymi rozmawia. Mam wrażenie, że te rozmowy są poszarpane. Ciężko się tego słucha, więc podejrzewam, że czyta się jeszcze gorzej. Jak to powiedziała Radzka: “jakby szmatą w twarz”. Ciężki temat, który jako pierwszy i jedyny przybliżył mi czasy ZSRR i tego jak ludziom żyło się w komunie. Dlaczego niektórzy tak tęsknią za tymi czasami? Co było takie super, a co wręcz pozostawiło traumę? Wcale nie lekka książka. Z mieszanymi uczuciami.

70) Carlos Ruiz Zafon – Miasto z mgły

Zbiór krótkich opowiadań w stylu Zafona. Część opowiadań nawiązuje do zaginionego pamiętnika Davida Martina. Dowiadujemy się nieco więcej na temat dzieciństwa Davida ale nie tylko. W książce czytamy opowieści w klimacie magii, miłości, morderstwa. Najbardziej podobało mi się opowiadanie o życiu płatnego mordercy. Ale uważam, że to nie jest to co seria CMENTARZA ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK. To tylko słaba namiastka bez rozwinięcia i wciągania w historię. Średnio polecam.

71) Carlos Ruiz Zafon – Książe mgły

Przyjemna opowieść o grupie przyjaciół, którzy odkrywają tajemnicę spełnionych życzeń i ceny, jaką trzeba za nie zapłacić. Niby młodzieżowa przygodówka, ale czyta się jednym tchem. Jak to przy okazji Zafona mamy dużo tajemnic, mroku, demonicznych bohaterów, czyli to, co lubię najbardziej. Ciekawe jest to, że w tej serii każda książka jest osobną historią. Według mnie niepotrzebnie znalazły się w jednej serii. Miejsca akcji były inne i podobnie z bohaterami. W żaden sposób się ze sobą nie łączyli. Lekka lekturka na plus i na minus.

72) Carlos Ruiz Zafon – Pałac Północy

Tę książkę dawno temu czytałam. Nie wiem, czy nie z polecenia Pań Bibliotekarek kiedy to zaczynałam swoją przygodę z czytaniem po przerwie. Wtedy mnie nie porwała i teraz też nie. Banda dzieciaków próbuje uratować życie koledze. Biegają po opuszczonym dworcu i po magazynach. Ciężko z orientacją w terenie w tej książce. Fabuła mocno pokręcona, bo ściga ich alter ego ich ukochanego ojca. Cała książka to bieganie po kanałach Kalkuty. Jak uwielbiam książki Zafona tak ta pozycja strasznie mi się nie spodobała. Zafon na początku nie chciał, aby ta książka była tylko dla młodzieży, ale taka właśnie jest. Typowo dla młodzieży. Nie polecałabym dla dorosłych.

73) Marzena Rogalska – Opowieści wigilijne

Zapowiadało się wspaniale, a skończyło się bardzo nudno. W książce znajdują się opowieści, w których występują bohaterowie poprzednich książek Marzeny Rogalskiej. Jeśli czytaliście poprzednie jej książki, to jesteście jak najbardziej w temacie. Pierwsza opowieść jest o małym, bezdomnym chłopcu, który mieszka na lwowskiej ulicy. Jego życie zmienia się w bardzo wzruszający sposób. Pozostałe historie bardzo mocno nawiązują do poprzednich bohaterów. Historie o niczym i jakieś takie mało świąteczne. Jedna opowieść to zapis rozmowy telefonicznej dwóch samotnych osób, które w tym samy czasie konsumują kolację wigilijną. Nie wciągnęło mnie za bardzo. Nie powróciłabym do ponownego jej przeczytania. Ale był to ciekawy wstęp do tematyki świątecznej.

74) Joanna Tekieli – Topniejące serce

Spodziewałam się romansu, a natrafiłam na ckliwą opowieść rodzinną, która podnosi się po tragedii, która ją dotknęła a w której straciła bliską osobę. Stara się żyć i połączyć domowy budżet, w którym jest bardzo krucho na co dzień. Wkurzające jest to, że większość książki to były rozmowy matki z córeczkami. Córeczki  przesadzały dosłownie w każdej sytuacji. Książka mogłaby być równie dobrze nieświąteczna. Zaczynamy od sezonu świątecznego, ale książka dzieje się przez cały rok. Nie jest to typowa świąteczna książka. Mamy tutaj poruszony  problem rasizmu, uprzedzeń kulturowych w stosunku do Romów. Miejscami wkurzała, ale miejscami wzruszała. Polecam

75) Carlos Ruiz Zafon – Marina

Ostatnia książka Zafona w tym roku. Tym samym mogę powiedzieć, że przeczytałam wszystkiego jego książki. Mamy tutaj historię nastolatków, którzy rozwiązują tajemnice związaną z morderstwami. Morderstwa te dzieją się oczywiście w Barcelonie. Obserwujemy relacje dwójki młodych ludzi, którzy mocno angażują się w sprawy dorosłych. Widzimy też rodzące się między nimi uczucie. Sprawy dorosłych są mocno demoniczne i mroczne. Poznajemy historię Michala Kolvenika, który fascynował się naprawianiem ludzkich ciał. Za wszelką cenę. Nie wiele to ma wspólnego z leczeniem, bardziej idziemy w stronę wskrzeszenia. Polecam

76) Magdalena Witkiewicz – Zima w Małej Przytulnej

Kilkanaście historii mieszkańców miejscowości Mała Przytulna. Wszystko jest bardzo pogmatwane. Mamy do czynienia z dziwnymi problemami, które rozwiązują się w równie dziwny sposób. Nie wgłębiamy się w charaktery, emocje i głębsze historie bohaterów. Przelatujemy na szybko po wszystkich bohaterach. Pojawia się przemądrzałe dziecko, czyli coś, co mnie uruchamia. Owe dziecko — Gabrysia ma za zadanie spajać całą społeczność Małej Przytulnej. Super wkurzająca. Miejscami się nudziłam. Bohaterowie byli bardzo wkurzający. A te imiona? Balbina, Malwina i Halina to nasze starsze Pani pracujące w bibliotece. Sztuczna książka, która nie przekonała mnie do świątecznego klimatu. Nie polecam

77) Aleksandra Rochowiak – Najcenniejszy podarunek

Bardzo przyjemna opowieść o miłości, o niespełnionych nadziejach i życzeniach. Mamy tutaj trochę zwrotów akcji a cała historia jest słodko-gorzka. Takie historie pozostają z nami na dłużej. Chodzi o to, że mamy parę, która zaraz przed świętami się rozstaje. Kuba — partner wymyśla kalendarz adwentowy wspomnieniowy, który miał za zadanie na nowo wzniecić płomień uczucia. Czy to się udało? Czy nastanie cud? A może główna bohaterka znalazła miłość i szczęście gdzieś zupełnie indziej? Polecam

78) Sandra Podleska – Piernik z wróżbą

Historia świąteczna, jakich wiele. Ona — fotografka i On — właściciel firmy wypożyczającej auta. Poznają się przez przypadek, ale oboje mają za sobą nieudane związki, które kładą cień na nowe doświadczenia w miłości. Tutaj po drodze też nie jest cukierkowo. Muszą przejść przez wiele przeszkód. Akcja dzieje się w Krakowie. Zadziwiająco dużo książek świątecznych ma właśnie Kraków w tle. Drugą historią jest opowieść z czasów wojny ze wsi Bronowice Małe. Słuchamy opowieści Pani ze straganu o wielkiej miłości jej matki i o tym jaki morał z tej opowieści wynikł. Książka trochę nadmuchana. Najciekawszy motyw jak dla mnie, dotyczył upierdliwych klientów z sesji fotograficznej.

79) Katarzyna Nosowska – Nie mylić z miłością

Książka typowo Nosowska. Tym razem dowiadujemy się o związkach Kaśki, o pierwszym razie, pocałunkach, odkrywaniu co to miłość i wszystkie uczucia powiązane. W tym czasie Katarzyna, jak większość z dziewczyn, zmaga się z kompleksami, niepewnością i niedoborami miłości rodzinnej. Wszystko to zostało opowiedziane z barwnymi porównaniami i równie kolorowymi opisami rzeczywistości. Polecam przesłuchanie audiobooka, którego nie czyta, a opowiada sama autorka. Książka rozdział po rozdziale skłania do przemyśleń i motywacji do zadbania przede wszystkim o siebie. Polecam

80) Yanek Świtała – Halo, Pogotowie? Jak ratować życie i nie przesadzić?

Książka o pierwszej pomocy, a raczej edukująca laików, jak jej udzielać. Z perspektywy autora wszystko wydaje się dziecinnie proste. Chętnie poszłabym na szkolenie z pierwszej pomocy, które Yanek oferuje. Ja może i będę umiała udzielić pierwszej pomocy, ale chciałabym, żeby jeśli przyjdzie taki moment (oby nigdy), ktoś kto będzie udzielał pomocy mnie, przeczytał chociaż jedną z jego książek. Powiem tylko, że książkę Polski SOR zaliczyłam w zeszłym roku do wybitnych. O tej niestety nie mogę tego powiedzieć. Brakowało mi anegdot, opowieści, które zapadają w pamięć. Zbyt dużo suchych faktów. Książka spoko, ale mogło być lepiej. Mam nadzieję, że jestem mądrzejsza po jej przeczytaniu. Ok, polecam.

81) Paul Kleinman – Psychologia. Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu

Książka opowiada pokrótce o najpopularniejszych gwiazdach światowej psychologii. Czytamy o ich osiągnięciach i eksperymentach, które przeprowadzali. Bardzo ciekawa książka podająca dużo informacji w pigułce. Muszę przyznać, że spodziewałam się czegoś innego. Liczyłam na więcej rozkmin, a tutaj ślizgamy się po wierzchu. Mimo to książka i tak mi się podobała. Może bardziej dla osób początkujących, rozpoczynających interesowanie się psychologią. O wielu eksperymentów już wiedziałam oraz znałam nazwiska poszczególnych psychologów. Czytając książkę, nie byłam totalnym świeżakiem w temacie. Polecam.

82) Carlos Ruiz Zafon – Światła września

Zapomniałam o tej książce, więc dopisuje. Po raz kolejny mam wrażenie, że ja już gdzieś tę książkę czytałam. Znałam tę historię. Książka bardzo typowa dla młodzieży. Wdowa z dwójką dzieci zamieszkuje wielką posiadłość swojego pracodawcy. Rezydencja należy do wynalazcy i fabrykanta zabawek, ale nie byle jakich. Niezwykłych. Mamy do czynienia z tajemniczym morderstwem i z próbą jego rozwiązania tej tajemnicy przez dwóch nastolatków. Męczyła mnie ta książka. Od początku w historii coś śmierdziało, a naiwna zgraja wydawała się tego nie zauważać.

Podsumowanie

W 2023 roku przeczytałam 82 książki i to jest dopiero mój rekord. Czytam i słucham książki w swoim czasie wolnym. Mało tego, słucham książek podczas sprzątania i gotowania i to mnie bardzo relaksuje. Oprócz relaksu mam również dodatkową motywację, aby zrobić w domu rzeczy, do których nie pałam wielką miłości. Sprzątanie zdecydowanie do takich rzeczy należy. Działa to cudownie. Szczególnie wtedy kiedy jestem wciągnięta w książkę, w historię a książka jest długa. W tym momencie poznałam dogłębnie pióro Carlosa Ruiza Zafona i literaturę słowiańską. Słowiańskie tematy na pewno będą się u mnie regularnie pojawiać, tego możecie być pewnie. Jestem z siebie dumna po raz kolejny i bez wyścigu szczurów podejmuję wyzwanie na przyszły rok, aby przeczytać książek 60. Jak wyjdzie, to wyjdzie. Wcale nie prę do przodu. Zależy mi na fajnych i inspirujących treściach, dzięki którym ja sama jako człowiek się rozwijam, Rozwijam również swoje zainteresowania. Polecam wszystkim odłożenie na jeden miesiąc chociaż jednego pożeracza czasu. Zobaczycie różnice i to, że posiadacie więcej czasu.

Z 82 przeczytanych książek, 47 przypadło mi do gustu, z 19 nie polubiłam się, a 16 oceniam neutralnie. Bardzo dobry rok w czytaniu. Trafiło się kilkanaście perełek i kilka gniotów, ale to jest oczywiście nieuniknione. Dziękuję również Wam za polecanie mi świetnych tytułów, które niejednokrotnie przypadały do mojego gustu i świetnie mi się je czytało. Dzięki.

Postanowiłam wyróżnić 12 najlepszych książek tego roku. 12, bo po jednej na każdy miesiąc. Proszę, częstujcie się i spokojnie możecie po nie sięgać do przeczytania. Pojawiła się w nim seria CMENTARZ ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK i UNIWERSUM POWIERNIKA, który był moim odkryciem. Do głowy wryła mi się również Maria Peszek ze swoją książką, dziewczynka, która cieszy się, że jej mama umarła. A na sam koniec miód na serce, czyli MĘŻCZYZNA IMIENIEM OVE.

Dla kontrastu wyłowiłam dla Was z całego zestawienia 3 książki, których lepiej nie dotykajcie. Bo będziecie musiały zostawić je w połowie, a tego żaden szanujący się czytelnik nie chce robić, ale jak mus to mus.

Piewca prawdy i miłości, o którym zmieniłam zdanie — Ghandi i dwie książki Pani Szumacher. Wielkie rozczarowania i wielkie gnioty, na które popatrzcie, zapamiętajcie i nie ruszajcie z półki czytelniczej. Od razu do kosza.

To zestawienie z liczbą książek dodaje mi otuchy i przypomina, że warto zaczynać od najmniejszy kroków i to będzie chyba moje przesłanie na nowy rok dla Was i dla mnie.

Rok 2023 ➡ 82 książki,
Rok 2022 ➡ 60 książek,
Rok 2021 ➡ 47 książek,
Rok 2020 ➡ 46 książek,
Rok 2019 ➡ 50 książek,
Rok 2018 ➡ 45 książki,
Rok 2017 ➡ 36 książek,
Rok 2016 ➡ 24 książek.

Mam nadzieję, że mój wpis po raz kolejny zainspiruje Was do czytania. Bo czytać można w każdej formie i nie miejcie do siebie ani do innych pretensji o to czy słucha audiobooka, czy czyta ebooka, bo to nie jest prawdziwa papierowa książka. Nie bądźmy takimi snobami. Za chwile ktoś zaproponuje czytanie zwojów papirusowych jako jedyna prawilna metoda czytania prawdziwych arcydzieł. Czasy idą do przodu, a słuchanie książki weszło mi w krew tak mocno, że absolutnie nie wyobrażam sobie z tego zrezygnować. Nie ma to znaczenia, co czytasz, ważne, że znasz historię, cieszysz się z tego co robisz i rozwijasz się. To dla mnie najważniejsze rzeczy. Masa audiobooków przewinęła się również u mnie w mijających roku. Wcale tego nie ukrywam. Ciesze się, że mogę Wam o nich poopowiadać i porozmawiać o nich również z innymi czytelnikami zajawionymi na ich punkcie. To jest super.

Zapraszam Was na mój kanał vlogowy, gdzie na bieżąco dzielę się moimi postępami w czytaniu, podobnie jak na Instagramie. Powstał tam Kącik Mola książkowego, w którym świetnie się odnajdziecie jeśli będziecie zainteresowane tematyką. Wszystkie mole książkowe łączmy się! Korzystajcie i inspirujcie się jak i ja inspiruje się Waszymi poleceniami. Widzimy się za rok na podsumowaniu 2024. Mam nadzieję, że ten rok będzie magiczny.

The post Książki, które warto przeczytać i te, które lepiej odłóż w kąt. Podsumowanie książkowe 2023 appeared first on Madziof .pl.

• Wakacyjna lista 2015
• Wakacyjna lista 2016
• Wakacyjna lista 2017
• Wakacyjna lista 2018
• Wakacyjna lista 2019 (koronalato)
• Wakacyjna lista 2020
• Wakacyjna lista 2021
• Wakacyjna lista 2022

Jaki jest sens tworzenia listy wakacyjnej?

Plan na wakacje jest nam znany już od jakiegoś czasu, ale oprócz samego wyjazdu wakacyjnego przed nami jeszcze 2 miesiące względnego ciepełka, które warto wykorzystać. Bardzo często zapominam o swoim planach, o tych mniejszych oczywiście więc doszłam do wniosku, że zapisanie tych planów pomaga mi w ich spełnianiu. Już od kilku ładnych lat widzę postępy w realizowaniu list. Lubię planować i lubię inspirować ludzi w internecie, więc tworzę taką listę dla Was również.

Zapraszam do czytania i inspirowania się. Żeby tradycji stało się zadość. Wpadnę tutaj do Was w połowie września i całą listę zweryfikuje. Co się udało zrealizować a co nie.

1. Opalić się

Chciałabym nabrać zdrowszego koloru. Wiem, że opalanie i hebanowa opalenizna nie jest na czasie, ale mnie podoba się lekko opalony kolor skóry, wygląda się wtedy zdrowiej. Nigdy nie strzaskałam się na mahoń, ale lekki orzech (jeśli już posługujemy się nomenklaturą prosto z kolorystyki meblowej) byłby super. Liczę na to na wakacyjnym wyjeździe. Już przed wyjazdem udało mi się zrobić lekki podkład.

Opalenizna w tym roku była złocista i nie tylko u mnie. Bardzo się pilnowaliśmy wszyscy, aby nie użyć czasem aloesu czy panthenolu na spaloną skórę. Udało się. Opalenizna podobnie jak wakacje szybko minęła. 

2. Wymienić ogrzewanie

Jeśli obserwujecie mój kanał vlogowy, to wiecie, że rozpoczęliśmy remont. Najważniejszym celem naszego remontu jest wymiana ogrzewania. Z pieca węglowego przechodzimy na prąd i pompę ciepła. Założenie remontu jest o wiele większe, ale najważniejsze jest to, aby zostało zainstalowane nowe ogrzewanie. Oby cały remont wyszedł na plus i życzę sobie, żebyśmy z wszystkim zdążyli.

Całe szczęście wszystko się udało. Nie tak jak chcieliśmy i nie o czasie, jaki sobie wymyśliliśmy, ale ogrzewanie zostało podpięte, co oznacza, że nie zmarzniemy tej zimy i może działać z kolejnymi etapami. Kamień z serca spadł. 

3. Odkryć nowe miejsca w Czarnogórze

W tym roku po raz trzeci wybieramy się na wakacje do Czarnogóry. Wydawać by się mogło, że nie znajdziemy tam nic nowego dla siebie i wszystko już zdążyliśmy zobaczyć podczas naszych poprzednich dwóch pobytów. Po drugim pobycie dosyć mocno okazało się, że do zobaczenia jest jeszcze wiele pięknych zakątków Czarnogóry i tym razem mamy w planie wrócić do miejsc, które znamy i kochamy, ale chcemy odkryć nowe miejsca, może bardziej dzikie i te bliżej natury. Mam wielką nadzieję, że zakocham się w Czarnogórze po raz trzeci. Wspaniale jest wracać do tego samego miejsca i odkrywać je na nowo.

W tym roku po raz kolejny udało nam się zobaczyć piękno Czarnogóry w całej krasie i do tego ze wspaniałym towarzystwem. Zachwyciły mnie okolice Baru, góry otaczające ten region. Po raz kolejny cieszyłam oko cudownym jeziorem Szkoderskim, które o każdej porze roku i z różnych stron wygląda zupełnie inaczej. Mieliśmy okazję odwiedzić cerkiew na wyspie, z której rozpościera się bajowy i dziki widok. Wspaniale było odkrywać okolice Bijeli, kursujący tam prom oraz Perast, do którego zawsze chciałam zawitać. Każdy wyjazd do Czarnogóry przynosi ze sobą coś nowego. Eksplorowanie nowych zakątków tego przepięknego kraju sprawia mi wielką frajdę. 

4. Przywieźć oliwę z Czarnogóry

Kocham Czarnogórską oliwę i tęsknię za nią, bo moje wcześniejsze zapasy już się skończyły. W tym roku mam zamiar przywieźć ze sobą jej zapas tak, aby nie brakło do następnego wyjazdu 😉

Oczywiście, że przywiozłam i mam nadzieję, że starczy mi do następnego wyjazdu. 

5. Całkowicie zrezygnować z alkoholu

Nie jestem największą Fanką alkoholu. Kiedyś bardziej, dzisiaj mniej. Postanowiłam, że chciałabym całkowicie zrezygnować z alkoholu, który mi szkodzi, po którym czuję się źle i który nie jest mi potrzebny do szczęścia. Wakacje będą moim początkiem.

Zrezygnowałam i wcale mi tego nie brakowało. 

6. Grillowany kurczak na kilka sposobów

Polubiłam się z grillowanym kurczakiem, ale nie jestem jeszcze mistrzynią w jego przygotowywaniu. W wakacje chciałabym podszlifować swoje umiejętności. Znaleźć ciekawe przepisy i poszerzyć moje umiejętności i znaleźć więcej odmian tego dania, które gości w naszym domu najczęściej.

Niestety w tym roku nie było wielu okazji do grillowania. Nie wiadomo dlaczego tak się stało. Były wakacje, gdzie kilka razy w tygodniu odpalaliśmy grilla. Tym razem odbywało się to rzadziej i grilowany kurczak nie miał okazji się pojawić.

7. Lista obiadów

Jak co wakacje próbuję ogarnąć planowanie obiadów i ogólnie planowanie posiłków. Bardzo mi to ułatwia życie na co dzień oraz planowanie domowego budżetu i zakupów. Chciałabym nauczyć się planowania obiadów. Aktualnie gubi mnie to, że mój spis zawiera za dużo przepisów, które wymagają czasu w gotowaniu. Lubię gotować, ale cenię sobie również szybkość i prostotę wykonania nadanego obiadu kiedy naprawdę nie mam czasu. Mam już kilka pomysłów na zmiany.

Tutaj działam dalej. Staram się włączać listę obiadów do mojego tygodniowego planu, ale mam też okazję na trochę spontaniczności i wymyślania na ostatnią chwilę. Uważam, że mogłoby być lepiej, ale plan został wykonany. 

8. Ruch 1-2h dziennie

Mowa nie tylko o bieżni, ale również o dokładaniu dodatkowego ruchu każdego dnia. Pracuję w domu i przed komputerem. Zasiedzenie przed komputerem zdarza mi się bardzo często. Chciałabym wypracować system pracy z przerwami na ruch itp.

Nic nie wyszło. Oprócz moich starań dotyczących sprzątania gdzie przecież to też jest jakiś ruch. Wymyśliłam, że jesień będzie przełomem w tym temacie. 

9. Rocznicowy wyjazd we dwoje

Na początku września świętujemy razem z moim Mężem 10 rocznicę ślubu. Myślałam o wspólnym wyjeździe we dwoje. Jakiś pomysł już mi świta w głowie, ale jak to wyjdzie to się okaże 🙂

Weekendowy wyjazd do Zakopanego udał się świetnie. Byliśmy tylko ja i mój Mąż. Udało mi się zarezerwować dokładnie ten sam pokój w dokładnie tym samym miejscu, w którym byliśmy na naszej pierwszej wspólnej wyprawie do Zakopanego. Wiele wspomnień i sentymentów. Odpoczęliśmy , pojedliśmy dobrego jedzonka a do tego zrelaksowaliśmy się na masażach w Nosalowym Dworze. Tego nam było trzeba. Wspaniały wyjazd zwieńczony cudownymi widokami z Kasprowego. 

10. Powrót do dentysty

Chciałabym wrócić do dentysty. Stwierdziłam, że wizyta raz w miesiącu zupełnie mnie zadowala. Czas wrócić do regularności.

Nie udało się. No cóż. Działam w tej kwestii na jesień. 

11. Przeczytać wybrane książki Carlosa Ruiza Zafona

Od czasu przeczytania książki CIEŃ WIATRU, jestem wielką Fanką tego pisarza. W tym roku  jest on patronem mojego wyzwania książkowego. Motywem przewodnim i wyzwaniem, które chodziło już za mną od dłuższego czasu. W wyzwaniu tym chodzi o to aby przeczytać wszystkie książki swojego ulubionego autora. Powzięłam wyzwanie, aby przeczytać jego wszystkie książki i wtedy będę mogła pochwalić się tym, że jestem prawdziwą fanką Carlosa Ruiza Zafona.

Cieszę się, że udało mi się skończyć książkę LABIRYNT DUCHÓW. Ponad dziewięćsetstronnicowe tomiszcze, które czytałam prawie 4 miesiące z przerwami drobnymi. Jestem w trakcie wyzwania, w którym zamierzam przeczytać wszystkie książki tego zdolnego pisarza. 

12. Częstsza publikacja vlogów.

Co roku obiecuję sobie, że oprócz Vlogmasa przygotuję codziennie vlogi w wybranym miesiącu i nigdy nie mogę podjąć decyzji, który to będzie miesiąc. Pomyślałam, że nie będzie lepszego miesiąca niż ten wakacyjny i niech będzie to właśnie sierpień. Postaram się, zaplanuje i mam nadzieję, że spodoba się Wam sierpniowy daily vlog. Będziemy potrzebowali do tego jakiejś fajnej nazwy 😀

Publikacja vlogów pozostała na swoim miejscy. Dwa razy w tygodniu. 

13. Regularne live na TikTok

Spodobało mi się spotykanie się z Wami na lajwach raz w tygodniu na TikToku. Potrzebuję do tego zachęty, bo dopiero uczę się tego medium. Uwielbiam nasze rozmowy i ploteczki. Dzięki temu mamy super kontakt. Zawsze ciekawe tematy do poruszenia i masa śmiechu. Chciałabym nadal spotykać się z Wami raz w tygodniu i rozwijać w tej kwestii.

Z lajwami przeszłam wielką zmianę. Były na TikToku, pojawiły się na Youtube na kanale głównym a w końcu podjęłam decyzję, że zostajemy na kanale MADZIOF VLOG. Świetna społeczność, zorientowana w bieżących wydarzeniach. Tiktoka zostawiłam na wyjątkowe sytuacje. 

14. Zaplanować pomieszczenia na poddaszu

Wracając do tematyki remontu mam do zaplanowania wydzielone pomieszczenia na poddaszu. Mam już pomieszczenia i mam zarys stylu, jaki chciałabym, żeby tam obowiązywał. Chciałabym, żeby wszystko było jak najbardziej praktyczne, z wieloma schowkami, ale żeby wszystko wyglądało pięknie i bardzo stylowo. Nie wiem jeszcze, czy będę korzystała z pomocy architekta wnętrz, ale to kolejna sprawa, która muszę przeprocesować w głowie.

Ciągle jestem w trakcie rozmyślania dotyczącego pomieszczeń na poddaszu. Aktualnie jestem bliżej rozwiązania, niż byłam na początku wakacji. Ciągle jednak rozmyślam, bo najważniejsze to przeznaczyć pokoje na konkretne potrzeby. Robię to powoli, bo nie chciałabym się pomylić i zrobić wszystko z głową. 

15. Nowy projekt dla Was

W mojej głowie narodził się zupełnie nowy projekt, który będę chciała dla Was tworzyć. Na razie jestem na etapie wymyślania wszystkiego i planowania. Mam nadzieję, że wakacyjne miesiące przyniosą mi dużo nowych inspiracji i pomysłów.

Z nowym projektem niestety nic nie ruszyło. Moje myśli aktualnie krążą gdzieś indziej a na karku święta i vlogmasy. Mam nadzieję, że nowy rok przyniesie nieco więcej świeżości.

To wszystko cała lista z wakacyjnymi planami. Nie jest ich dużo. Nie chciałabym stawiać sobie całej listy nierealnych celów. Lista spisałam dużo wcześniej i nie wiem, dlaczego tak zwlekałam z jej publikacją. Jak zwykle widzimy się po wakacjach na podsumowaniu.

Wszystkim nam smutno na samą myśl o zakończeniu wakacji. Mnie również, ale już nie mogę się doczekać kolejnego roku i wielkich planów wyjazdowych, którymi mam nadzieję, niedługo się z Wami podzielę. Stawiam, że 8 punktów zostało wykonanych na 15. To dobry wynik jak zawsze. Bardzo lubię te założenia, które sobie sama wymyślam i gdzieś tam narzucam. Dzięki temu czuję, że się rozwijam, czuję, że realizuje swoje plany choćby te najmniejsze. Wspaniałe to były wakacje, nie zapomnę ich nigdy. 

The post Co będziemy robić w wakacje? TO-DO Lista Wakacyjna 2023 appeared first on Madziof .pl.

Zachęcam do zobaczenia naszych vlogów z wakacji. Są vlogi z Czarnogóry i z Bułgarii gdzie wyjeżdżaliśmy większą ekipą na wakacje. Playlisty zostawiam poniżej. W tym roku również wybieramy się do Czarnogóry i to na dwa busy.

Dlaczego jeździmy na wakacje samochodem?

Najprostszą odpowiedzią na to pytanie jest to, że po prostu lubimy jeździć samochodem. Sama podróż jest dla nas frajdą. Uwielbiam oglądać krajobrazy, miasta i miasteczka mijane po drodze. Uwielbiam ten czas spędzony razem w samochodzie na wygłupianiu się i na rozmowach, na które niejednokrotnie nie mamy czasu w zwykłym życiu. Podczas podróży można wszystko nadrobić.

Podczas podróży samochodem możemy zatrzymywać się po drodze i zwiedzać to, na co mamy ochotę. Dzięki temu poznajemy dodatkowe miejsca, również te, w których mamy noclegi. W drodze do Bułgarii zakochałam się w Rumunii, w której najwięcej spędziliśmy czasu, a w drodze do Czarnogóry oczarowała mnie Bośnia i Hercegowina.

Kolejnym argumentem jest strach przed lataniem. Teraz gdy to pisze, nie robi to na mnie wrażenia, ale czuję lekki niepokój myśląc o podróżowaniu samolotem. Strach jest już zdecydowanie mniejszy niż kiedyś, ale nadal się pojawia. Wspomnę, że jeszcze nigdy nie leciałam samolotem i ciągle odciągam w czasie ten moment.

Dużym plusem podróży samochodem jest możliwość, zabrania ze sobą o wiele większego bagażu. Właściwie bez ograniczeń. Nie ograniczałam się z ilością sukienek czy kosmetyków. To sprawia, że czuje się bezpieczniej i bardziej szczęśliwa. Oczywiście jak zwykle zabieram ze sobą za dużo, ale komfort psychiczny tego, że mam jej przy sobie jest ogromny. Nie potrafię sobie wyobrazić pakowania walizki do samolotu z tak dużymi ograniczeniami. No i to, co przywozimy, również ma znaczenie. Zawsze przywozimy dużo pamiątek takich jak ulubione produkty spożywcze.

Jedziemy na własnych warunkach, na spontanie. Często okazuje się, że nasz skromny busik zamienia się w wesoły autobus, w którym wszystkim dopisują humory.

Wynajmujemy nowy busik, 9-osobowy i dzięki temu możemy zaoszczędzić na kosztach wyjazdu, które są dzielone pomiędzy wszystkich. Mamy tutaj do podziału cenę wypożyczenia, opłaty drogowe i paliwo. Mimo że dokładamy koszty wypożyczenia to i tak wychodzi lepiej niż gdybyśmy mieli jechać naszym prywatnym samochodem. To się po prostu nie zamortyzuje.

Dodatkowym plusem również jest to, że mamy samochód do dyspozycji na miejscu 24 h. Wszelkie dodatkowe wypady i wycieczki mamy transport zapewniony no i wyjazdy do sklepu, nie musimy się nikogo prosić i możemy wybrać się na większe zakupy do miasta obok lub do ulubionego sklepu czytaj Lidla.

Dlaczego jeździmy na Bałkany?

Proste pytanie, prosta odpowiedź. Dlatego, że jest blisko i możemy dojechać samochodem.

Bo jest pięknie, ciepło i egzotycznie. Cudowne widoki, ciepła woda i wspaniała pogoda. Czy coś jeszcze trzeba dodawać?

Spodobała nam się jakże oblegana w tym roku Chorwacja, do której będziemy jeszcze nie raz powracać. Szukaliśmy alternatywy dla Chorwacji i tak poznaliśmy Czarnogórę, co było strzałem w dziesiątkę. Jest jeszcze tyle do odkrycia na Bałkanach. Odwiedziliśmy również Bułgarię na wakacje i Rumunię przejazdem. Najważniejsze to dobrać dla siebie miejsca, do których zaczyna mocniej bić nam serce, jak tylko słyszymy ich nazwę.

Podoba mi się tamtejsza kultura i ludzie. Podoba nam się ich styl życia i to jak bardzo wypoczywamy u nich. Nie muszę wspominać chyba o przepięknych krajobrazach i pysznym jedzeniu. Ja dodatkowo mocno zainteresowałam się historią, szczególnie dotyczącą tą z czasów Jugosławii. Zgłębiam historię i zgłębiam kulturę każdego z narodów zamieszkujących Bałkany. Chcemy zobaczyć każde Państwo. Chcę zobaczyć ich kulturę, różnice i podobieństwa. Niesamowite jak podobni i różni są od siebie Ci ludzie. Mamy jeszcze do zobaczenia Albanie, Macedonię, na dłużej Serbie i Bośnię.

Czemu wybieramy się na wakacje z większą ekipą i z obcymi ludźmi?

Odpowiedź najprostsza pod słońcem. Jedziemy większą ekipą, bo w naszym busie mieści się 9 osób, Staramy się dopakować busika na full.

Na początku chcieliśmy jechać z najbliższymi, z rodziną, znajomymi. Widzimy, że wiele osób jeździ na wspólne wakacje, ale nie czarujmy się, ktoś te wypady musi zorganizować. Podjęliśmy się tego wyzwania i okazało się, że ciężko się było dogadać w sprawie wyjazdu z rodziną i ze znajomymi. Zawsze był problem finansowy lub problem z czasem, lub problem z dogadaniem terminu. Najczęściej jeździło z nami rodzeństwo mojego męża, a do pozostałych wolnych miejsc postanowiliśmy znaleźć ludzi z internetu.

W większej ekipie jest większy fun. Poznawanie nowych ludzi jest dla mnie funem. w pewnym wieku nie masz już jak poznawać nowych ludzi. Nie wychodzisz na imprezy, nie chodzisz na studia. Jedyni znajomi to znajomi z pracy, z którymi nie bardzo chcesz jednak jechać na wakacje. W większej grupie nowych ludzi pojawia się wymiana doświadczeń, która jest niesamowicie inspirująca. Jest ciekawiej, ponieważ można wymienić się wieloma doświadczeniami i historiami, które po raz setny opowiedziane w swoim towarzystwie nie są już tak interesujące jak te opowiadane z nowymi osobami.

Po raz kolejny rozdzielamy koszty i im nas więcej, tym mniejsze koszty. Dzięki temu możemy mieszkać w dużych willach, domach wakacyjnych, na które normalnie nie byłoby nas stać, ale koszty podzielone na 9 osób już nie są takie duże. Wynajmowanie willi na 10 osób, w której będą mieszkać 4 osoby, nie jest najlepszym pomysłem.

“Obcy ludzie” też chcą się integrować, a po wieczorku zapoznawczym przestajemy być dla siebie obcymi ludźmi. Tak naprawdę przestajemy być dla siebie obcymi ludźmi zaraz jak wsiadamy wszyscy do jednego samochodu. Potrzeba paru chwil na przełamanie lodów i już. Na nasze wyjazdy wybieram ludzi konkretnych i takich, z którymi się zgramy. Wybieram ludzi podobnych do nas. Najważniejszym wyznacznikiem jest wzajemny szacunek i tolerancja.

Razem jest raźniej, a my sobie wszyscy wspólnie pomagamy czy to z językiem na miejscu, czy z wyręczaniem kogoś. W kupie siła. A nich ktoś zaczepi grupę 9-osobową (w tym roku będzie nas 17) na krakowskich rejestracjach. Nie mają szans!

Dlaczego nie samolot?

Wspominałam już o ograniczeniach dotyczących bagażu. Nie potrafię sobie wyobrazić mojego bagażu okrojonego do zaledwie kilkunastu kilogramów. Zastanawiam się, w jaki sposób spakowałabym nasze wszystkie zakupy w drodze powrotnej. Przywozimy bardzo dużo rzeczy np. takich jak lokalne alkohole, rakija, oliwa, wino. Sądzę, że te domowe na 100% by nie przeszły na lotnisku. Podobnie jest z innymi pamiątkami czy rzeczami spożywczymi, które również kupujemy dla siebie. Mały bagaż to jest dla mnie największy minus latania samolotem.

Kolejnym minusem dla mnie jest strach przed lataniem. Wspominałam, że teraz nieco się zmniejszył, ale nadal odczuwam gdzieś tam niepokój głównie dlatego, że nigdy samolotem nie leciałam i zawsze gdzieś tę okazję oddalam od siebie, jak mogę najdalej, Bo jest mi to najzwyczajniej niepotrzebne. Chociaż absolutnie tego nie neguje i nie mówię nie. Po prostu kiedyś musi być ten pierwszy raz.

Przy podróży samolotem obowiązują nas wszystkie obostrzenia i każdy z pasażerów jest sprawdzany bardzo dokładnie pod każdym względem. W przypadku podróży samochodem tylko raz byliśmy skontrolowani pod kątem covida.

Lekka klaustrofobia odzywa się we mnie kiedy zaczynam zdawać sobie sprawę, że jestem zamknięta w metalowej puszce ileś kilometrów nad ziemią i nie ma możliwości wyjścia na zewnątrz i zaczerpnięcia świeżego powietrza do 5 minut i na żądanie.

Dlaczego tak wyglądają nasze wakacje?

Kolejne proste pytanie i prosta odpowiedź. Bo tak lubimy. Spędzamy wakacje tak, jak lubimy. Każdy ma swoje sposoby na spędzanie czasu wolnego i my też mamy ten nasz wybrany sposób. Lubimy jeździć na Bałkany samochodem. Lubimy jeździć na dłużej. Nasze wakacje zajmują mniej więcej okres dwóch tygodni naraz. Lubimy wypoczywać aktywnie i zwiedzać, ale również lenić się na plaży popijając drinka z palemką. Wszystkie atrakcje muszą być wyważone dobrymi proporcjami.

Nie boisz się jechać na wakacje z obcymi ludźmi?

Do tej pory miałam szczęście do wybierania super drużyny na wakacje. Fajni ludzie przyciągają się wzajemnie do siebie. W dobie mediów społecznościowych wcale nie jest takie trudne sprawdzenie, z jaką osobą wybieracie się na pierwszą randkę czy przeprowadzacie rozmowę kwalifikacyjną i tutaj też jest podobnie. Sprawdzam moich uczestników, ale jeszcze nigdy nie zdarzył się żaden incydent w tej kwestii. Biorę pod uwagę, że jadą z nami dorośli ludzie, którzy umieją o siebie zadbać i nie potrzebują, aby ktoś ich pouczał w pewnych sprawach, a na pewno nie niańczył. Kwestia komunikacji i wzajemnego szacunku. To jest chyba klucz do wszystkiego.

Mam nadzieję, że rozwiałam nieco Waszych wątpliwości dotyczących wyjazdu samochodem na wakacje. Odległości nam niestraszne.  Kochamy Bałkany i lubimy jeździć ekipą, więc wszystko pięknie się spina. Każdy spędza swoje wakacje tak jak lubi i najchętniej do każdej wakacyjnej destynacji dojeżdżałabym samochodem, ale oczywiście nie ma takiej możliwości. Chociaż? Kamperem i za pomocą promu. Może kiedyś. Ciekawa jestem czy i Wy kiedyś jechaliście na wakacje samochodem? Może do Chorwacji? Włoch? Jakie są Wasze doświadczenia?

The post Dlaczego jeździmy na wakacje większą ekipą samochodem? appeared first on Madziof .pl.

Nauka o suchej skórze i odwodnieniu

Jeśli chodzi o suchą skórę, często naszym pierwszym odruchem jest sięgnięcie po szklankę wody. Ale czy picie wody rzeczywiście nawilża skórę?

Nauka o suchej skórze i odwodnieniu jest złożona, ale wiemy, że istnieją dwie główne przyczyny suchości skóry: brak oleju i brak wilgoci.

Brak oleju może być spowodowany genetyką, czynnikami środowiskowymi lub stosowaniem niewłaściwych produktów do pielęgnacji skóry. Brak nawilżenia może być spowodowany tym, że nie pijemy wystarczającej ilości wody, spędzamy zbyt dużo czasu w suchym środowisku lub stosujemy wysuszające produkty do pielęgnacji skóry.

Jak więc rozpoznać, czy suchość skóry jest spowodowana brakiem oleju czy wilgoci? I jak można to leczyć?

Jeśli Twoja skóra jest napięta i wygląda na łuszczącą się, prawdopodobnie jesteś odwodniona. Najlepszym sposobem leczenia odwodnionej skóry jest picie dużej ilości wody i stosowanie nawilżających produktów do prawidłowej pielęgnacji twarzy i skóry.

Jeśli Twoja skóra jest tłusta i wygląda na błyszczącą, prawdopodobnie masz nadmiar sebum. Najlepszym sposobem leczenia skóry tłustej jest stosowanie produktów do pielęgnacji skóry bez zawartości tłuszczu.

Korzyści płynące z picia wody dla suchej skóry

Jeśli zmagasz się z suchą skórą, być może zastanawiasz się, czy picie wody może pomóc. W końcu jest to jeden z najprostszych i najbardziej przystępnych sposobów na poprawę nawilżenia skóry.

Dobra wiadomość jest taka, że tak, picie wody pomaga nawilżać suchą skórę. Woda pomaga utrzymać komórki skóry w stanie pulchnym i wilgotnym, co zapobiega jej matowemu i suchemu wyglądowi. Ponadto, pomaga wypłukać toksyny, które mogą przyczynić się do przesuszenia skóry.

Oczywiście, musisz upewnić się, że pijesz wystarczającą ilość wody każdego dnia, aby zobaczyć różnicę w swojej skórze. Instytut Medycyny zaleca, aby kobiety spożywały co najmniej 11 filiżanek (2,7 litra) płynów dziennie, a mężczyźni co najmniej 15 filiżanek (3,7 litra). Pamiętaj jednak, że im więcej wody pijesz, tym więcej korzyści zauważysz dla swojej skóry!

Ile wody powinieneś pić dla optymalnego nawodnienia?

Woda jest niezbędna do życia i odgrywa ważną rolę w utrzymaniu nawodnienia naszego organizmu. Ilość wody, jaką powinniśmy wypijać każdego dnia, różni się w zależności od naszych indywidualnych potrzeb, ale ogólny konsensus mówi, że powinniśmy dążyć do wypijania około ośmiu szklanek wody dziennie.

Choć może się to wydawać dużo, istnieje wiele łatwych sposobów na zapewnienie sobie zalecanego dziennego spożycia, takich jak noszenie ze sobą butelki z wodą, gdziekolwiek się wybierasz, lub trzymanie dzbanka z wodą w lodówce, aby była zawsze pod ręką.

Picie dużej ilości wody przynosi wiele korzyści dla naszego zdrowia, w tym zmniejsza zmęczenie, wypłukuje toksyny i utrzymuje prawidłowe trawienie. Dla osób o suchej skórze odpowiednie nawodnienie jest szczególnie ważne, ponieważ pomaga utrzymać komórki skóry w dobrej kondycji i zapobiega powstawaniu drobnych linii i zmarszczek.

Zatem następnym razem, gdy poczujesz pragnienie, sięgnij po szklankę orzeźwiającej H2O! Twoja skóra będzie Ci za to wdzięczna.

Inne sposoby na nawilżenie suchej skóry

Skóra jest największym organem w Twoim ciele i podobnie jak reszta narządów, składa się głównie z wody. Ma więc sens, że pozostawanie nawodnionym poprzez picie dużej ilości wody jest najlepszym sposobem walki z suchą skórą. Jeśli jednak nie pijesz wystarczająco dużo wody lub cierpisz na schorzenia powodujące suchość skóry, istnieją inne sposoby jej nawilżania.

Możesz spróbować użyć nawilżacza w swoim domu lub biurze, aby dodać wilgoci do powietrza i pomóc skórze zachować jej naturalną wilgotność. Pamiętaj jednak o regularnym czyszczeniu nawilżacza, aby zapobiec rozwojowi pleśni i bakterii.

Możesz również codziennie stosować delikatny, niekomedogenny (nie zatykający porów) krem nawilżający, aby pomóc skórze utrzymać odpowiednie nawilżenie. Szukaj kremu nawilżającego, który zawiera kwas hialuronowy lub glicerynę – oba te składniki pomagają przyciągnąć wilgoć do skóry. Unikaj ostrych mydeł i środków czyszczących, ponieważ mogą one usuwać naturalne oleje ze skóry, czyniąc ją jeszcze bardziej suchą. Pamiętaj też o piciu dużej ilości wody przez cały dzień!

Podsumowując, picie wody pomaga nawilżyć suchą skórę. Należy jednak pamiętać, że istnieją inne czynniki, które mogą przyczynić się do powstania suchej skóry, takie jak pogoda i genetyka. Jeśli martwisz się o swoją suchą skórę, najlepiej skonsultuj się z dermatologiem, aby uzyskać najlepszy możliwy plan leczenia dla Twoich indywidualnych potrzeb.

The post Czy picie wody faktycznie nawilża suchą skórę? appeared first on Madziof .pl.

Jak odróżnić bluzę damską od męskiej?

Bluza damska z kapturem na pierwszy rzut oka wcale nie różni się od męskiej. Łatwo to zauważyć na ulicach, gdzie często widzimy kobiety i mężczyzn w dużych, oversize’owych bluzach, które ciężko określić jako dedykowane konkretnej płci. Jakie są podstawowe różnice pomiędzy bluzami damskimi a męskimi?

• Przeważnie różnią się nieco krojem – bluzy damskie są węższe w ramionach, czasami mają wcięcie w talii oraz są nieco krótsze, podczas gdy bluzy męskie mają więcej materiału w okolicach barków oraz są dłuższe.
• Standardowa rozmiarówka bluz męskich jest większa niż damskich. Nierzadko damskie XL odpowiada męskiej M, zatem różnice są dosyć duże.
• Jeśli próbujemy rozróżnić drogie czy tanie bluzy damskie rozpinane od męskich, to rzeczą, która najbardziej rzuca się w oczy, jest sposób wszycia zamka. Kobiety zapinają go prawą ręką, natomiast mężczyźni lewą.
• Wybór bluz damskich jest nieco większy niż męskich. Częściej spotykamy wielobarwne nadruki, wzory i kolory.

Damska długa bluza z kapturem

Gdzie znaleźć oryginalne bluzy damskie?

Oryginalne bluzy damskie są nieco łatwiejsze do znalezienia, niż bluzy męskie. Oczywiście, oznaczenie dotyczące tego, dla kogo dedykowana jest bluza, niewiele znaczy. Każdy może nosić dokładnie takie ubrania, jakie preferuje. Ze względu jednak na większy wybór bluz damskich, skoncentrujemy się dzisiaj na ich doborze. Wśród najbardziej popularnych modeli znajduje się niebieska bluza damska, a także modele białe, czarne i z nadrukami.

Na co zwrócić uwagę, wybierając bluzę damską?

Jeśli chcemy dobrać możliwie jak najlepszą bluzę damską, trzeba zwrócić uwagę na kilka podstawowych kwestii:

• czy ma być rozpinana, czy też wkładana przez głowę – te drugie rodzaje bluz są uwielbiane przez osoby chodzące w nich na co dzień. Do uprawiania aktywności fizycznej lub na górskie wycieczki lepiej sprawdzą się jednak bluzy rozpinane;
• dobór odpowiedniego kroju do swojej sylwetki – do wyboru pozostają krótkie, letnie bluzy, grubsze oversize’owe modele czy bluzy mocno dopasowane do ciała – sprawdź wszystkie kroje damskich bluz w Denley;
• wybór adekwatnego rozmiaru – czyli w przypadku zakupów w Internecie sprawdzanie tabeli wymiarów i porównywanie podanych wartości z wymiarami swojego ciała lub pozostałych ubrań;
• obecność dodatkowych aplikacji i wzorów – wzory lub aplikacje w okolicy np. klatki piersiowej mogą znacznie ją poszerzyć. Dzięki nim można optycznie modyfikować swoje kształty.

Stylizacja z damską bluzą

Skład materiału i dobór rodzaju bluzy do jej przeznaczenia

Nie bez znaczenia jest także skład materiału oraz dopasowanie konkretnego modelu bluzy do jej planowanych zastosowań. Jeśli szukamy bluz damskich w góry, to wybierajmy modele z tkanin dobrze odprowadzających pot, z dodatkowymi wywietrznikami, które umożliwiają cyrkulację powietrza. Wśród najbardziej uniwersalnych okryć, które zawsze warto mieć w szafie, dobrze jest wybierać te, które wykonane są w całości z bawełny lub zawierają niewielkie domieszki materiałów sztucznych, wzmacniających bluzę i sprawiających, że będzie bardziej odporna na częste pranie czy przetarcia. Ponieważ w sklepach wybór bluz damskich jest tak ogromny, z pewnością każdy znajdzie coś odpowiedniego dla siebie.

The post Jak odróżnić bluzę damską od męskiej? Podpowiadam! appeared first on Madziof .pl.

Biustonosz damski – czym jest ta część bielizny?

Biustonosz służy kobiecie do odpowiedniego podtrzymywania biustu. Jego noszenie sprawia, że piersi są ładnie ułożone, zaokrąglone, nie ma widocznego ich naturalnego kształtu, co jest bardzo istotne, kiedy są bardziej spiczaste, aniżeli okrągłe. Noszenie biustonosza sprawia, że piersi siedzą stabilnie w miejscu, nie wymykają się, są kontrolowane. Co ciekawe, na rynku występuje wiele ciekawych kroi biustonosza, które pozwalają na osiągnięcie pożądanego kształtu w różnych stylizacjach. Jest to bardzo ważne, ponieważ specjalne okazje wymagają idealnego wyglądu.

Staniki damskie produkowane są na różne okazje. Jedne są bardziej stonowane, gładkie, inne zaś koronkowe i bardzo eleganckie. Ponadto, krój biustonosza krojowi nierówny. W tej kategorii znajdziesz niesamowicie dużo propozycji, wśród których każda kobieta znajdzie coś dla siebie!

Dobrze dobrany biustonosz – czyli jaki?

Źle dobrany biustonosz potrafi wcinać się pod biustem, szelki mogą denerwować, a koronka drapać. Ważne jest, aby bardzo dokładnie, bez pośpiechu, rozważnie dobierać dla siebie biustonosze, ponieważ tylko dobrze dobrany biustonosz jest w stanie zagwarantować kobiecie komfort noszenia. Odpowiedni krój biustonosza pozwoli kobiecie wyeksponować piersi pod sukienką lub przygotować się do bardzo ważnej nocy spędzonej z ukochanym mężczyzną. Szeroki wybór biustonoszy to sposób na to, aby dobrze dobrany stanik był właśnie Twój!

Jak jednak zabrać się do mierzenia staników? Co warto wiedzieć, zanim zapłacisz sporą kwotę za biustonosz? Przede wszystkim istotne są takie parametry, jak rozmiar. Fason też ma wiele do powiedzenia, ale równie istotny jest kształt biustu oraz typ sylwetki. Możesz śmiało zgłosić się po pomoc do wykwalifikowane brafitterki, która dysponując metrem krawieckim i wprawnym okiem, jest w stanie określić rozmiar miseczki oraz inne ważne parametry.

Szeroki wybór fasonów – biustonosze miękkie i nie tylko

Biustonosze damskie to ogromna różnorodność, którą warto wziąć pod uwagę decydując się na zakup stanika. Odpowiednio dobrany stanik to przede wszystkim gwarancja wygody i zdrowia. Podtrzymywanie piersi pozwala na trzymanie prawidłowej postawy. Biustonosze koronkowe to nie jedyny wybór na rynku. Są staniki, które w całości zbudowane są z miękkiej tkaniny, nie mają żadnych usztywnień i świetnie sprawdzają się u wielu kobiet. Są też jednak i takie, które mają dodatki, w postaci fiszbin, usztywnianych miseczek i wielu innych. Staniki rozróżnia się na te, które są produkowane bez zapięcia, zakładane przez głowę, jak i z zapięciem.

Jakie staniki damskie dla małych piersi?

Każda z kobiet może mieć nieco inne potrzeby, jeśli chodzi o staniki. W przypadku małych piersi, potrzeby będą inne, niż w przypadku dużych. Mały biust jest mniej uciążliwy dla kręgosłupa, aniżeli duży. Nie brakuje więc fasonów, które rewelacyjnie radzą sobie z jego podtrzymaniem:

• biustonosz balkonetka – idealnie pasuje do głębokich dekoltów czy gorsetów. Zazwyczaj w zestawie posiada ramiączka, jednak nie są one w 100% potrzebne. Jeśli więc zakładasz sukienkę bez ramiączek i masz świetnie dobraną balkonetkę, możesz w ten sposób wyeksponować swoje piersi,
• biustonosz bralette – jest to typ stanika bez fiszbin i usztywnień, miękki, idealny dla jędrnych piersi,
• biustonosz deco plunge – zbiera małe piersi do środka i gwarantuje efekt pełniejszego biustu,
• biustonosze push-up i double push-up – posiadają wbudowaną wkładkę z gąbki, która optycznie powiększa piersi,
• biustonosze spacer – najbardziej innowacyjny typ biustonosza, sprawia, że specjalnie zastosowana wkładka dopasowuje się do piersi.

Biustonosze damskie dla dużych biustów – czyli jakie?

Duży biust posiada spora ilość kobiet. Dla jednych jest to powód do dumy, dla innych powód do narzekania. Jednak staniki dostępne w wielu sklepach internetowych na pewno pozwolą nieco usadzić kobiece walory w większych rozmiarach. Wśród staników polecanych dużym piersiom, znajdziemy:

• biustonosze soft – stanik miękki, bez usztywnień, który doskonale eksponuje duży biust,
• biustonosze semi soft – jest to stanik półusztywniany, posiada specjalną konstrukcję, która zapewnia odpowiednią stabilizację,
• biustonosz padded z cienkiej pianki,
• biustonosze half gorset/longline – mocno zabudowane miseczki i szeroki pas na obwodzie,
• biustonosz spacer z innowacyjną pianką 3D spacer,
• biustonosz balkonetka soft.

Czym wyróżnia się biustonosz sportowy?

Wśród oferowanych biustonoszy, znajdziemy również te sportowe, które zbudowane są z wytrzymałego, sportowego materiału. Charakteryzują się solidnym wykonaniem, wysoką jakością materiałów, wkładaniem przez głowę, ewentualnie solidnym zapięciem oraz rewelacyjnym podtrzymywaniem biustu. Zadaniem takiego biustonosza jest dokładne utrzymanie piersi w jednym miejscu podczas wysiłku. Ma to głównie znaczenie w przypadku średnich i dużych piersi, które podczas biegania, podskoków bardzo gwałtownie podskakują.

The post Stanik stanikowi nierówny – jak dobrze dobrać biustonosz i czym się kierować? appeared first on Madziof .pl.

Jaki biustonosz ubrać pod tę sukienkę?

Dobranie biustonosza zależy od wybranej sukienki. Z doświadczenia wiem, że najlepszym wyborem będzie biustonosz bez ramiączek lub ten z odpinanymi ramiączkami. Najwięcej w mojej szafie jest sukienek, które mają szerokie dekolty lub dekolty hiszpańskie, do których wystające szelki stanika nie robią dobrej roboty. Przy biuście w rozmiarze plus trzeba sporo się naszukać. Pamiętajcie jednak, żeby taki biustonosz miał szeroki pas zapinany na kilka haftek, wbudowane silikonowe gumki, które pomogą trzymać się na miejscu no i usztywnienie, bez którego ani rusz.

Jaka bielizna pod białe spodnie?

Nigdy nie rozumiałam zakładania mocno odkrytej bielizny pod białe ubrania. I tak bielizna typu stringi pod białe spodnie jakoś do mnie nie przemawia. Wybrałabym figi w kolorze cielistym lub bieliznę bambusową bezszwową. Bielizna bezszwowa w kolorze beżowym będzie niewidoczna gołym okiem a cała stylizacja, będzie prezentowała się genialnie. Podobna sytuacja będzie z białą, lekko przezroczystą bluzką. Zakładamy do niej cielisty, gładki biustonosz, który zleje się z naszym ciałem i będzie niewidoczny.

Oddychające tkaniny

Latem stawiam zdecydowanie na bawełnę zarówno jeśli chodzi o sukienki, koszulki, spodenki jak o bieliznę. Codzienny tryb życia i wysokie temperatury nie pozostawiają złudzeń, że warto mieć najbliżej swojego ciała materiał, który będzie oddychał i będzie przyjemny dla naszego ciała. Warto sięgać po bieliznę wykonaną z dobrych gatunkowo materiałów takich jak bawełna pochodząca z ekologicznych upraw. Taką bieliznę znajdziecie również w ofercie Tchibo, co nie często się zdarza w sklepach stacjonarnych. Nie ma nic bardziej zwiewnego i przyjaznego dla naszej skóry. Sztuczne materiały mogą dodatkowo powodować nieprzyjemne podrażnienia, które podczas upałów mogą się tylko wzmagać. Rezygnuje też z wszelkich ozdób na bieliźnie. Pozostawiam absolutne minimum jeśli chodzi o koronki i wszelkiego rodzaju siateczki.

Czy da się wyszczuplić sylwetkę?

Na co dzień dodatkowe wyszczuplenie jakoś nie za bardzo jest mi potrzebne, ale sprawa zmienia się kiedy wybieram się na plenerową imprezę, wesele lub spotkanie rodzinne. Jeśli wybieram outfit, który nie do końca dobrze podkreśla moją newralgiczną strefę brzucha, wtedy sięgam po bieliznę wyszczuplającą, wysokie majtki, majtki ze spodenkami lub halkę wyszczuplającą. Na dłuższe wyjścia z domu często zabieram ze sobą opaski przeciw otarciom na uda. Chociaż nie jestem ich fanką numer jeden, to zdaję sobie sprawę, ze całodzienne śmiganie poza domem może skończyć się dla mnie boleśnie, a wtedy sam puder czy antyperspirant nie pomogą.

Aktywność fizyczna czy błogie lenistwo?

Latem sięgamy po wiele sportów mobilnych takich jak jazda na rolkach, jazda na rowerze, bieganie czy po prostu spacery. Ja zdecydowanie należę do tych leniwców, ale podczas wakacji zdarzało mi się robić nawet i kilkanaście kilometrów pieszo. Na wzmożony wysiłek fizyczny warto się wcześniej przygotować i zadbać również o swoją wygodę. Jako posiadaczka biustu w większym rozmiarze dbam o to, tym bardziej że często przyplątują się do mnie odparzenia na delikatnej skórze piersi, co wcale a wcale nie jest przyjemne. Polecam mieć na sobie biustonosz sportowy jako dodatkowe wsparcie dla biustu i kręgosłupa. Znam niektóre dziewczyny, które na całe wakacje, zamieniają biustonosze z koronkami i fiszbinami na wygodniejsze miękkie, sportowe biustonosze. Niestety w tym wypadku nie możemy sobie pozwolić na całkowitą rezygnację z biustonosza. W tym wypadku ciągle są przygotowane na odrobinę aktywności fizycznej i może w tym jest sens.

To tylko jedna mała część tego co chciałabym Wam polecić jeśli chodzi o bieliznę. Mamy dosyć ograniczone pole manewru jako dziewczyny plus size, ale bardzo cieszy mnie, że coraz więcej marek i sklepów otwiera swoje drzwi dla nas. Tak jest właśnie z marką Tchibo, w której od dłuższego czasu możemy znaleźć ubrania plus size oraz kategorię z damską bielizną Tchibo. Znajdziemy tu również bieliznę w większych rozmiarach, ładną i wykonaną z dobrych materiałów. Nigdy bym, nie pomyślała, że u nich można coś takiego znaleźć, a można i daje Wam o tym znać. Koniecznie zobaczcie ich ofertę bieliźnianą w sklepach stacjonarnych oraz w internecie. Ciekawa jestem, jakie Wy macie triki bieliźniane na lato. Napiszcie w komentarzu.

Wpis powstał przy współpracy z Tchibo.

The post Bielizna do zadań specjalnych na lato appeared first on Madziof .pl.

Przyszedł czas na podsumowanie wakacyjnej listy. Tym razem zwlekałam z jej podsumowaniem nieco dłużej niż zwykle. Niestety jesień przyszła w tym roku o wiele wcześniej niż się spodziewałam, a liczyłam na długie lato jeszcze przez cały wrzesień. Niestety się przeliczyłam. 

Poprzednie listy możecie zobaczyć poniżej.

• Wakacyjna lista 2015
• Wakacyjna lista 2016
• Wakacyjna lista 2017
• Wakacyjna lista 2018
• Wakacyjna lista 2019 (koronalato)
• Wakacyjna lista 2020
• Wakacyjna lista 2021

Koniecznie poklikajcie i zainspirujcie się!

1. Korzystać z wycieczek jednodniowych

Mam pełną głowę pomysłów na jednodniowe wycieczki, ale niestety do tej pory nie zdecydowaliśmy się na żadną z nich. Specyfiką takiej jednodniowej wycieczki jest to, żeby nie jechać jakoś strasznie daleko. Odkrywanie lokalnych atrakcji to będzie mój cel numer jeden. Najbardziej chodzi mi o atrakcje w okolicach Krakowa, ale w samym Krakowie też jak najbardziej. Pootwierało się sporo przyjemnych miejsc, które warto zobaczyć. Wycieczki jednodniowe to moje najważniejsze postanowienie na te wakacje.

Niestety wycieczki jednodniowe w tym sezonie nie były nam pisane. 

2. Przygotować plan żywieniowy na cały tydzień

Kilkukrotnie już wspominałam o tym, że lubię mieć zaplanowany tydzień jeśli chodzi o przygotowywanie posiłków. Jeśli nie mam tego zaplanowanego, to wjeżdżają dziwne zachcianki, zamawianie na wynos lub jakieś śmieciowej jedzenie, Jak najbardziej chce tego uniknąć i przygotowywać taką pełną listę potraw, które będą serwowane na cały tydzień. Z taką listą też łatwiej robi się zakupy, a że my zakupy również robimy raz w tygodniu to tym bardziej, będzie łatwiej. Mam w panie przetestować kilka sałatek i kilka nowych przepisów, ale do tego przed zakupami trzeba wiedzieć, że coś takiego chce się zrobić i mieć listę składników. To wszystko jest kwestia organizacji i wyrobienia sobie nawyku.

Nie w każdym tygodniu miałam przygotowane menu. W tych dniach, kiedy to menu było przygotowane, było mi o wiele łatwiej przygotować posiłki. O wiele łatwiej przychodziły mi zakupy spożywcze, które tworzyłam z listą w ręce. O to właśnie chodziło. Następnym krokiem będzie znalezienie fajnych wegańskich przepisów na co dzień. 

3. Więcej kultury

Mowa o obcowaniu z kulturą. U mnie aktualnie królują książki, audiobooki, filmy i seriale. Od czasu do czasu chciałabym wyjść z domu i wybrać się do teatru, opery, operetki, może na jakiś koncert. Bardzo mi zależy na takich wyjściach. Zimową porą mnie się chce korzystać z takich wypadów, ale teraz kiedy wszystkie ogródki są otwarte i w mieście dzieją się super rzeczy, festiwale, dożynki i święta miasta. Wszystko jak najbardziej na tak.

Udało nam się wyjść na wydarzenie Please Stand-Up, które odbyło się w Turon Arenie w Krakowie. 

4. Więcej ruchu

Ruch dobrze na mnie działa i zdecydowanie chce go więcej w moim codziennym życiu. Zakładam smartwatcha na rękę i zaczynam wyzwanie.

Więcej ruchu pojawiło się pod sam koniec września, ale lepiej późno niż wcale, prawda?

5. Spontaniczny wyjazd we dwoje

Zdecydowanie spontanicznym wypadem we dwoje okazał się wyjazd do Łodzi na Seebloggers. W ostatniej chwili dołączył do mnie mój mąż. Było bardzo miło i chce więcej. Dawno nigdzie nie byliśmy sami, tak konkretnie, bez rodziny i bez dziecka. Muszę powiedzieć, że dobrze to działa na psychikę, więc na pewno jeszcze jeden wspólny weekend pojawi się w te wakacje. A przynajmniej bardzo bym chciała.

Ostatecznie zostaliśmy tylko przy wyjeździe do Łodzi na Seebloggers. Smutno, ale niestety mieliśmy inne rzeczy na głowie. 

6. Tik Tok pod znakiem plus size i humoru

Wróciłam na TikToka. Staram się dodawać treści modowe i plus size ale uwielbiam się bawić na TikTOku więc nie zabraknie tam dobrego humoru, wyzwań i nowych trendów.

Na TikToku pojawiają się regularnie szybkie filmiki z mierzenia. Cieszę się, że wróciłam do ich przygotowywania. Myślę nad rozszerzeniem działalności w tej kwestii. 

7. Zakończyć projekt Moja Woda i Utwardzenie

Projekt Moja Woda dotyczył wkopania zbiornika, który łapie wodę, deszczówkę, którą wykorzystujemy do podlewania pomidorów. Nic się nie marnuje. Pierwszy etap za nami a przed nami kolejny etap, który będzie dotyczył utwardzenia podjazdu.

Zakończyliśmy prace utwardzeniem, a w międzyczasie pojawiła się Pani Projektantka Ogrodów, która zaprojektowała dla nas parking a przy okazji kącik kawowy, nad którym będzie jeszcze trochę pracy. Jak zwykle okazało się, że to, co zaplanowaliśmy to dopiero początek całej drogi. Do całości brakuje nam jeszcze murka, obrzeży i oczywiście roślin, ale to już planujemy ogarniać na przyszły rok. 

8. Odkryć nowe warzywo

Nie wiem, czemu akurat nowe warzywo mi się przyśniło. Nie wiem skąd to wezmę, ale zaryzykuję i zapoluję na nowe warzywo albo na nowy rodzaj warzywa.

No nie pykło 😉 Przy następnej liście muszę bardziej przemyśleć niektóre punkty, które sobie wymyślę. 

9. Rozmawiać z synem na różne tematy

Rozmowa na tematy poza szkołą i dowiadywanie się co sam zainteresowany sądzi na dany temat, może stać się dobrą drogą do poznania siebie bliżej. W końcu Młodzież też powinna mieć wyrobione zdanie na wiele spraw. Szczerze powiedziawszy, nie mam pojęcia, jakie mój syn ma podejście do różnych trudnych spraw. Mam nadzieję, że w wielu przypadkach chłonął naszą naukę i jest człowiekiem otwartym i tolerancyjnym na każdej płaszczyźnie, ale jeszcze do końca tego nie zweryfikowałam, dlatego postanowiłam więcej rozmawiać z nim, ruszać  dyskusją, bo czemu nie!

Zdecydowanie nasz kontakt się poprawił. Staramy się dogadywać w kwestii różnych tematów i w kwestii planowania wspólnego życia w domu. Również jeśli chodzi o obowiązki domowe. Jest coraz mniej kłótni i obrażania się a coraz więcej fajnych rozmów, opowiadania sobie o tym, jak spędziliśmy dzień. Jestem zadowolona i tylko do przodu. 

10. Regularne nawilżanie ciała

Działam i walczę z tym postanowieniem już od dłuższego czasu. Jestem wielką fanką pachnących balsamów, ale tylko wtedy jak jest nieco chłodniej. Wielkie upały jakoś nie motywują mnie do tego, żeby się jeszcze bardziej obklejać swoje ciało mazidłem. Będę się starać, bo mam już wybrane kilka balsamów, które hiper szybko się wchłaniają, nawilżają skórą i pachną naprawdę obłędnie. Po takim nawilżaniu i zadbaniu o swoją skórę, zdecydowanie widzę różnicę w jej kondycji.

Zdecydowanie wytrwałam w tym postanowieniu i co więcej, ciągle w nim jestem. Oczywiście zdarzają się takie dni, że nie mam ochoty się smarować czymkolwiek, ale zdarzają się bardzo rzadko. Wypracowałam swoją wieczorną rutynę, gdzie w zaciszu sypialni smaruje całe ciało różnymi specyfikami. W Chłodniejszych miesiącach stawiam na pachnące i bogate masła, a w cieplejszych miesiącach były to balsamy, które wchłaniają się ekspresowo i mają świeży zapach. 

11. Przetestować droższy IPL

Jakiś czas udało mi się przetestować chiński IPL i wiecie co, nie zadziałał. Całą historię i chińskim IPL wrzucę Wam poniżej, ponieważ nagrałam na ten temat film. Zaciekawiłam się jednak tymi droższymi urządzeniami, znanych firm. Być może to co się zadziało podczas testów nie jest do końca winą tego urządzenia a moich jasnych cebulek czego się dowiedziała, i chętnie bym to zweryfikowała na droższym odpowiedniku depilatora IPL. Nie jestem skora wydawać 2000 na raz na testy, ale może ktoś będzie miał go do pożyczenia, nawet za opłatą. Zobaczymy czy się uda.

Tutaj niestety się nie udało. Porzuciłam temat domowej depilacji, ale coraz częściej myślę o wybraniu się na zabiegi laserowego usuwania owłosienia na ciele. 

12. Aktywny wypoczynek w ciszy

Mam wrażenie, że ostatnio dociera do mnie za dużo dźwięków. Właściwie cały czas coś słyszę. Jeśli nie jest to muzyka, to jakieś słowa lub słuchany audiobook. Chciałabym pobyć trochę w ciszy, poczytać w ciszy, poleżeć i pomyśleć w ciszy. Aktywny wypoczynek to też coś dla mnie zaraz po tym jak odpocznę w pozycji horyzontalnej. Jeszcze nie do końca wiem, jak zamierzam celebrować ten punkt, ale coś spróbuję wymyślić.

Mój aktywny wypoczynek w ciszy jakoś się nie ziścił, za to wiem, jak dobrze się relaksować. Bardzo dobrze działają na mnie moje ulubione dźwięki ASMR i dobra książka. Wieczorową porą stawiam na ASMR, a w dzień słucham ciekawych audiobooków i przy okazji robię coś w domu i to jest ta aktywność. Jakoś łatwiej jest mi się zmotywować do sprzątania czy zwykłego przecierania kurzy, kiedy w tle ktoś opowiada mi fajną historię. 

13. Rodzinne weekendy

Weekend w Krynicy bardzo nam się spodobał, jako rodzinny wypad. Chciałabym więcej, ale nie wiem, czy mój syn nadal będzie zainteresowany wyjazdem weekendowym ze starymi. Mam wrażenie, ze gdziekolwiek byśmy nie pojechali, tam będziemy się świetnie bawić i znajdziemy dla siebie zajęcie. Mam plan na co najmniej 3 wyjazdy weekendowe więc zobaczymy, jak to moje planowanie pójdzie.

Niestety w trakcie wakacji nie mieliśmy możliwości na wspólnie spędzony weekend, ale z wakacji przesunęliśmy go na okres Świąteczny i już w grudniu wybieramy się w góry do Austrii. 

14 Zrobić warzywno-owocowe zakupy na ryneczku

Może w końcu mi się uda zerwać się z rana z łóżka i pojechać na takie prawdziwe ryneczkowe zakupy. Warzywa i owoce na straganie, chleb i pieczywko w piekarni, a wędliny w sklepie mięsnym. Marzą mi się takie sielankowe zakupy.

Jak tylko jestem w mieście, to zawsze kupuję owoce i warzywa na ryneczku. Ostatnio jestem wielką fanką jabłek i kalafiora. 

15. Zrobić komplet badań

Mija kolejny rok i po raz kolejny warto zweryfikować swoje zdrowie. Dla mnie najlepszym czasem jest albo początek nowego roku, albo właśnie wakacje. Teoretycznie mam w głowie to, że mam więcej czasu i mogę to właśnie zrobić na spokojnie. Komplet wszystkich badań jest na mojej liście TO-DO.

Komplet badań zrobiony. Jak co roku tradycja robienia badań w wakacje jest u mnie zakończona pomyślnie. 

16. Wrócić do dentysty

Skoro powrócił temat badań to i dentysta musi powrócić. Większość wspomnień z regularnych udawaniem się do dentysty mam z upalnych dni. Minęły 4 miesiące od mojej dentystycznej traumy. Miejsce ładnie się już zagoiło, więc czas wrócić do wydawania pieniędzy na swoje ząbki 😉 Namawiam Was do tego. Zróbcie to, idźcie na wizytę chociaż raz w miesiącu.

Niestety nie udało się wrócić do dentysty. Wiem, że moje zęby wymagają specjalnej opieki i w tym czasie też nie leniłam się, a postarałam się o przeniesienie naszych wszystkich dokumentów i kartotek do nowego miejsca, do którego chcemy chodzić. Co więcej, po drodze pojawił się problem w postaci wyrzynającej się ósemki, na którą czekam i planuję w najbliższym czasie, no może już po nowym roku wybrać się jednak i skonsultować co w tej kwestii robimy.

17. Minimalizm ubraniowy

W tym roku postanowiłam, że nie zapisze postanowienia o chodzeniu w sukienkach. Chodzę w nich regularnie i nie będzie to dla mnie żadne wyzwanie. Wyzwaniem będzie minimalizm ubraniowy, który powoli wdrażam od zeszłego roku. Coraz więcej pojawia się u mnie ubrań z zeszłych sezonów. Wybieram moje ulubione ciuszki i chodzę w nich po prostu. Często pytacie mnie, skąd pochodzi jedna, czy druga sukienka a ja nie mogę Was do nich pokierować, bo pochodzą z zeszłorocznej kolekcji. Was też do tego zachęcam. Jeśli macie fajne kiecki w szafie to korzystajcie z nich.

Rzeczywiście w tym roku nowości ubraniowych nie było zbyt wiele. To również dzięki temu, że nie wyjeżdżaliśmy na wakacje. W przeciwnym wypadku byłabym zarzucona wszystkim. Aktualnie skupiam się też na wyposażeniu mojej rodzinki w ciepłe ubrania na wyjazd zimowy. Minimalizm ubraniowy dalej w mojej szafie jest. 

18. Podszlifować parkowanie

Już od dwóch lat jestem dumną posiadaczką prawa jazdy, a to parkowanie ciągle u mnie kuleje i ciągle jestem z nim na bakier. Mowa o zwykłym parkowaniu, które jakoś zawsze wychodzi krzywo i o parkowaniu równoległym. Praktyka czyni mistrza, wiem to z własnego doświadczenia. Kiedyś panicznie bałam się ruszania pod górkę, nie lubiłam wyprzedzania a teraz, nie mam z tym najmniejszego problemu. Chciałabym dojść do wprawy.

Nie udało się nic szlifować, ale staram się przekraczać swój strach i granicę i próbować. Cóż, jeśli nie będę próbowała, parkować w słabo dostępnych miejscach to nic z tego nie będzie. Dodatkowo motywuje mnie moja siostra, która też aktualnie działa w sprawie swojego kursu na prawo jazdy. 

19. Doceniać to co mam każdego dnia

Chcę postarać się doceniać każdy dzień i to, co mam. Chcę zatrzymać się na chwilę i cieszyć się z pięknych kwiatów na balkonie, z tego, że mam taką cudowną rodzinę i z każdej najmniejszej cudowności.

Doceniam, a do tego udoskonalam.

20. Wyhodować najpiękniejsze pomidory

W tym roku również zasadziliśmy własne pomidory. Mamy duże wersje pod balkonem w donicach i małe wersje koktajlowe w skrzynkach na balkonie. W zeszłym roku nasza plantacja pomidorków to był strzał w dziesiątkę. W tym roku wybraliśmy nowe odmiany, które chcielibyśmy przetestować i już nie mogę się doczekać kiedy zaczną się różowić i kiedy wpadną na moją letnią kanapkę czy do zupy pomidorowej. Chciałabym odkryć nowe pomidory i nowe odmiany i mam nadzieję, że w tym roku tak będzie i wszystko pójdzie dobrze.

Pomidory w tym roku nam się udały. Szczególnie byłam zadowolona z pomidorów koktajlowych, ale nie miniaturek, tylko dużych tych wyhodowanych z ziarenka z Biedronki. Bardzo mi smakowały, było ich dużo i byłam przeszczęśliwa, patrząc, jak rosną. Z większych pomidorów byłam zadowolona a z małych, koktajlowych chyba najmniej. Pięknie wyglądały i prezentowały się w skrzynkach na balkonie, ale walory smakowe pozostawiały wiele do życzenia. Co więcej, w tym orku zdecydowaliśmy się na przygotowanie przetworów pomidorowych i tak w ruch poleciały przeciery pomidorowe i gotowe pomidorki w słoikach już na zupę pomidorową, a także obłędny sos pomidorowy do spaghetti z przepisu Kasi In z Youtuba. Wszystkie te nasze zmagania możecie oglądać na vlogach na moim kanale. Zostawię kilka odcinków poniżej. 

Moja to-do lista nie jest w tym roku zbyt długa. Nie mam wielkich oczekiwań do tych wakacji. Mam ochotę na wiele spontanicznych sytuacji, wypadów i pomysłów. Zobaczymy, jak wszystko się potoczy. Jak zwykle przyjdę do Was z podsumowaniem i weryfikacją w okolicach września. Czekam na Wasze wakacyjne postanowienia. Co chciałybyście zrobić? Na co czekacie? Czy macie jakieś konkretne oczekiwania?

Mam nadzieję, że uda się ogarnąć jeszcze więcej rzeczy niż te, które publikuję w tym roku. Strasznie przeżywam w tym roku brak wyjazdu wakacyjnego, ale koniec końców to nie jest tragedia i jestem bardzo podekscytowana nadchodzącym letnim czasem. Moje pokłady kreatywności już szykują się na nowy sezon.

12 punktów pozytywnych na 20. to chyba nie jest tak źle. Musicie wiedzieć, że przez całe wakacje w naszych głowach królował temat pomidorów i temat remontu, który powoli już się zaczyna a pełną parą ruszy wiosną 2023. Musimy się do tego przygotować poprzez poszukiwanie firm. Same rozmyślania i poukładanie sobie w głowie wszystkiego zabiera dużo czasu. Nie w głowie mi myślenie o mojej TO-Do liście, kiedy wiem, że na horyzoncie czeka mnie totalna rozpierdówa domu. Rozpierdówa to jedno, a to jak ja odnajdę się w tym wszystkim z moim nagrywaniem to drugie. Wszystko trzeba ustalić, podpisać umowy a przede wszystkim wiedzieć czego się chce, bo to też jest bardzo, ale to bardzo ważne. Oprócz rozmyślań ważne są też finanse, nad którymi trzeba pracować i pomnażać. Mniej wydawania a więcej pomnażania takie było nasze hasło w te wakacje i nadal tym się kierujemy. Zima przed nami i zimowy wyjazd również. Planujemy spędzić kilka dni w austriackich Alpach. Dla nas będzie to coś zupełnie nowego więc zapraszam Was do obserwowania mojego kanału vlogowego tam na bieżąco dowiecie się co się u mnie i u mojej rodziny dzieje. Tam jestem najczęściej, a to, że w listopadzie przybyłam dopiero z podsumowaniem wakacyjnej to-do listy to jest jakieś nieporozumienie. Mam nadzieję, że mi to wybaczycie. 

The post WAKACYJNA TO-DO LISTA 2022! POMYSŁY NA LATO W DOMU. appeared first on Madziof .pl.

Powody gorszego nastroju

Najczęstszym powodem gorszego nastroju jest klasyczne niewysypianie się. Nie chodzi tutaj tylko o 8 godzin snu, ale również o jego jakość. Po zarwanej nocy nie wiele możemy zrobić lub powiedzieć a na pewno nie będziemy tryskać energią.

Pogoda ma znaczący wpływ na ludzi. Na mnie kiedyś bardziej oddziałowywała niż aktualnie. Czas późnej jesieni i wczesnej wiosny sprawia, że wewnętrznie czuję taka jak ta pogoda za oknem. W miesiącach smutnych i ja jestem smutniejsza. Ospała, szara, leniwa, wyczekująca na lepszy czas. Zima i biały śnieg działają na mnie ożywczo, podobnie jak pierwsze listki na drzewach wraz z nastaniem wiosny.

Problemy osobiste mogą zniszczyć każde samopoczucie. Nie jesteśmy w stanie skupić się na wykonywanej pracy i na tym, aby zażartować od czasu do czasu. Rozmyślanie o problemach i ciągłe zamartwianie się prowadzi do obniżenia nastroju i naszej dziennej efektywności.

Stres może nas dopaść w każdej chwili. Nerwówka w pracy, goniący za nami termin a może zaległe obowiązki do wykonania, których nie chcemy wykonać. Stres ma wiele oblicz i to on przyczynia się do tego, że po raz kolejny mamy zły humor.

Złe nawyki żywieniowe i styl życia to coś, co działa pośrednio na nasze samopoczucie. Przez złe nawyki żywieniowe nie dostarczamy naszemu organizmowi potrzebnym witamin i minerałów co później odbija się również na naszym zdrowiu fizycznym i psychicznym. Obniżona odporność, choroby układu pokarmowego, problemy skórne i można tutaj wymieniać jeszcze wiele możliwości, jakie na nas czekają przy braku zbilansowanej diety i braku ruchu. Częściej też wpadamy w nałogi, które teoretycznie obiecują poprawę humoru, w rzeczywistości jest zupełnie inaczej.

Sprawdzone sposoby na poprawę humoru

Przez lata wypracowałam pięć sprawdzony poprawiaczy humoru, które działają na każdego. Jeśli masz problem z wyjściem z zimowej chandry i jeśli dobijają Cię codzienne obowiązki, to zerknij na nie a na pewno, któryś z nich poprawi Ci humor.

Więcej słońca i świeżego powietrza

Najprostszy sposób na poprawienie sobie humoru to wyjście na zewnątrz. Jeśli dodatkowo zdecydujesz się uprawiać swój ulubiony sport na świeżym powietrzu, to korzyść z wyjścia z domu będzie podwójna. Witamina D ze słońca wpływa zbawiennie na organizm, a do tego dołączają endorfiny wytwarzane przy aktywności fizycznej. Spacer, więcej ruchu, jazda na rowerze to jest właśnie to. Zwykłe zrezygnowanie z komunikacji miejskiej lub zaparkowanie nieco dalej i przespacerowanie się do miejsca docelowego powinno dotlenić organizm i skutecznie poprawić humor na resztę dnia. Świeże powietrze to klucz do poprawy humoru.

Zmiany w diecie i stylu życia

Jeśli nie dbasz zbytnio o swoją dietę, to zapewne jest ona uboga w odpowiednie ilości składników odżywczych. Spróbuj wprowadzić do swojego jadłospisu więcej warzyw i owoców, rzuć palenie, unikaj alkoholu oraz przetworzonej żywności. Zmiany w diecie nie muszą być bardzo radykalne. Jestem fanką zmian krok po kroku. I tak zamiast gazowanych napojów wprowadź wodę, zamiast fast foodów przygotuj domowego burgera ze składników, które mniej więcej wiesz, skąd pochodzą. Śmieciowe jedzenie zamień na coś zdrowszego.  To wszystko na pewno pomoże poprawić złe samopoczucie. Złe samopoczucie może mieć również swoje źródło w zalegających w naszym organizmie toksynach. Spróbuj zastosować oczyszczanie organizmu.

Jako wsparcie zdrowej diety warto zastosować suplementację. Dołożenie dodatkowych witamin i minerałów na nowy sezon jest bardzo dobrym pomysłem. Przed zastosowaniem suplementacji warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dobrym pomysłem będzie zrobienie sobie pełnego pakietu badań krwi.

Zadbaj tylko o siebie i rób co chcesz

Uwielbiam spędzać czas sama ze sobą. Często zdarzają mi się takie dni, a wtedy organizuję dzień tylko dla siebie. Dzień dbania o siebie polega na zadbaniu o sprawy, na które na co dzień możesz nie mieć czasu. U mnie wjeżdżają maseczki do twarzy i pełna pielęgnacja twarzy, ciała i włosów. Po takim zabiegu czuję się piękna, dopieszczona i przede wszystkimi zadowolona. W tym dniu jem pyszne rzeczy, czytam książki, oglądam filmy. Robię tylko to, co sprawia mi przyjemność i tylko to, co mnie uspokaja i poprawia humor. Uwielbiam takie dni i uważam, że każda z nas ich potrzebuje od czasu do czasu.

Wyśpij się

Do dobrego wyspania się potrzebne jest wiele czynników takich jak wyciszenie, wygodny materac, czy wieczorny rytuał, który przygotowuje organizm do snu. Niewyspani mamy gorszy humor i czepiamy się o wszystko. Znam to z autopsji. Polecam odłożyć telefon o wybranej przez siebie godzinie i trzymać się tego. Nie może zdarzyć się tak, że siedzisz z telefonem w łóżku do 3-4 nad ranem i oglądasz TikToki a później narzekasz, że jesteś niewyspana. Warto sprawdzić również jakość naszego materaca, może czas przekręcić go na drugą stronę lub całkiem wymienić a może też czas wymienić poduszki.

Od kiedy w moim domu pojawił się porządny materac, nie narzekam na obolałe mięśnie i jakość mojego snu dużo zyskała. Spróbuj zrobić wszystko, aby się wyspać a zobaczysz, że jakość twojego życia będzie o wiele lepsza, a dobre samopoczucie nie będzie Was opuszczało.

Otaczaj się pięknem

Bardzo skutecznym polepszaczem humoru jest otaczanie się pięknym rzeczami. Rzeczy te dostarczają dodatkowych przyjemnych bodźców. Miej przy sobie swoje ulubione kolory, słuchaj ulubionej muzyki. Zadbaj o świeże kwiaty w domu, użyj ulubionych perfum. Miej przy sobie rzeczy, przy których uśmiechasz się kiedy na nie patrzysz. U mnie zdecydowanym poprawiaczem humoru są świeże kwiaty w domu oraz ubrania w ulubionych kolorach, w których automatycznie po założeniu czuję się świetnie.

To są moje sprawdzone sposoby na poprawienie sobie humoru. Przetestowane przeze mnie, więc daje gwarancję, że działają. Mam jednak nadzieję, że nie będą Wam one potrzebne, bo wszyscy mamy świetne humory. Nie zmienia to faktu, że poprawianie sobie humoru to sprawianie przyjemności nie tylko sobie, ale również bliskim. Dzielmy się dobrem z najbliższymi i bądźmy wdzięczni za to, co mamy. Pamiętajcie też, że gorszy humor każdemu może się zdarzyć i nie jest to absolutnie nic złego. Każdy z nas ma lepsze i gorsze dni. Przy tych gorszych dniach zawsze możecie wrócić do mojego wpisu. Chętnie poczytam o Waszych sposobach na polepszanie samopoczucie. Napiszcie w komentarzu.

The post 5 sprawdzonych sposobów na poprawę humoru appeared first on Madziof .pl.