Przygotowałam dla Was zestawienie 5 trendów, które zdominują ulice. Jeśli planujecie odświeżyć swoją szafę, koniecznie sprawdźcie, co teraz piszczy w trawie. A co najlepsze – większość tych perełek możecie upolować w sklepie PRM.com, który jak zawsze trzyma rękę na pulsie najciekawszych premier. Trendy sneakersy 2026 zapowiadają się wyjątkowo ciekawie.

Trendy sneakersy 2026: retro modele wracają

Moda kocha zataczać koło, a wiosna 2026 to wielki hołd dla tego, co już znamy i sprawdziliśmy na własnych nogach. Najlepsze sneakersy to często te, które mają w sobie duszę i historię. Na ulice z ogromną siłą wracają ponadczasowe, czyste sylwetki, które są absolutnym fundamentem każdej garderoby.

Mowa oczywiście o takich ikonach jak Converse Chuck Taylor All Star High, Adidas Stan Smith czy sneakersy Adidas Samba. Te modele odzyskują swoją popularność jako najbardziej uniwersalne buty, jakie można mieć w szafie. Obok nich ramię w ramię kroczą retro-biegówki z początku lat 2000., takie jak ASICS Gel-1130 i Nike Zoom Vomero 5.

Za co je tak lubimy? Przede wszystkim za to, że są po prostu turbo wygodne i mają ten fajny, oldschoolowy klimat ‘butów taty’. To jasny dowód na to, że czasem mamy dość pogoni za nowinkami i wolimy postawić na coś, co zawsze wygląda dobrze i nie wyjdzie z mody po jednym sezonie.

Sneakeriny i Mary Jane – najmodniejsze sneakersy 2026

To chyba najbardziej kobiecy i zaskakujący trend tego sezonu. Jeśli lubicie delikatność, ale nie chcecie rezygnować z wygody sportowej podeszwy, pokochacie „sneakerinę”. To hybryda idealna: łączy w sobie wdzięk baletek z praktycznością tradycyjnych butów treningowych.

Na sklepowych półkach i wybiegach królują teraz sneakersy typu Mary Jane – wyposażone w sportowe siateczki i regulowane paski. Ten trend promują nie tylko giganci sportowi jak Adidas czy Puma, ale i luksusowe domy mody, z Miu Miu na czele.

Te buty to genialny miks – są mega wygodne, a przy tym wyglądają bardzo delikatnie i dziewczęco. Fajnie przełamują sportowy styl odrobiną elegancji w klimacie coquette. Świetnie wyglądają i do zwiewnej sukienki, i do bardziej eleganckich spodni, które zakładacie do biura. Tak do końca nie jestem pewna czy pasuje mi taki dziewczyński styl. Kojarzy mi się z małymi dziewczynkami, którym mama zakłada białe skarpetki do balerinek. Dziewczęce stylizacje na wiosnę z poprzednich sezonów.

Modne sneakersy 2026: zamsz i lakierowana skóra

Wiosną 2026 robimy sobie małą przerwę od klasycznych materiałów. Teraz rządzi faktura! Na ulicach króluje przede wszystkim zamsz – zwłaszcza w ziemistych kolorach jak czekoladowy brąz, burgund czy beż. Takie buty wyglądają po prostu porządnie i sprawiają, że nawet zwykły, codzienny strój nabiera klasy.

A jeśli chcecie trochę zaszaleć, to do gry wchodzi lakierowana skóra. Ten połysk totalnie zmienia zwykłe sneakersy i sprawia, że od razu rzucają się w oczy. Jeśli szukacie sposobu, żeby ożywić prosty look i dodać mu trochę charakteru, to lakierowane wykończenie będzie strzałem w dziesiątkę.

Gorpcore i buty outdoorowe – trend sneakersów 2026

Jeśli lubicie eksperymentować i macie dość nudnych butów, to ten trend jest dla Was. Styl gorpcore (czyli po prostu ubrania “outdoorowe”) nigdzie się nie wybiera. Pancerne buty Salomon czy Merrell, które kiedyś kojarzyły się tylko z szlakiem w Tatrach, teraz nosimy na przekór wszystkiemu – nawet do zwiewnych sukienek czy spódnic w kwiaty. Ten kontrast między ciężkim butem a delikatną górą wygląda teraz po prostu obłędnie.

Ale trzymajcie się, bo to nie koniec. Do łask wracają buty z… oddzielnymi palcami! Kojarzycie Nike Air Rift albo te dziwne buty Vibram, które wyglądają jak rękawiczki na stopy? Tak, one znów są modne. Są specyficzne, może nawet trochę “dziwne”, ale właśnie o to chodzi – mają przyciągać wzrok i pokazywać, że macie dystans do mody. Do tego są niesamowicie wygodne, bo stopa pracuje w nich zupełnie inaczej niż w sztywnym bucie.

Kolorowe i srebrne sneakersy – hit 2026

Na deser zostawiłam coś dla tych z Was, które kochają energię i nie boją się koloru. Wiosną i latem stawiamy na tzw. dopamine dressing, czyli ubrania, które mają nam po prostu poprawiać humor. Pierwszy hit? Srebro! Srebrne sneakersy to teraz taki „nowy neutralny” kolor – serio, pasują do wszystkiego, od zwykłych dżinsów po eleganckie spodnie, a dodają stylizacji fajnego, nowoczesnego błysku.

Dla odważnych mamy coś jeszcze – kompletny brak zasad w łączeniu kolorów. Zapomnijcie o tym, że wszystko musi do siebie pasować. Teraz marki celowo miksują barwy, które na pierwszy rzut oka gryzą się ze sobą: limonkowa zieleń z fioletem czy mocną żółć z bakłażanem. Takie buty mają być najważniejszym elementem stroju i dawką czystej, wiosennej energii. W sam raz, żeby ożywić każdy spacer! Zobacz wiosenne, sukienkowe stylizacje z poprzednich sezonów

I jak Wam się podoba taka wizja wiosny? Ja jestem zachwycona tym, że moda daje nam teraz tyle swobody – możemy wskoczyć w minimalistyczne klasyki albo totalnie zaszaleć z kolorowymi modelami i nikt nie powie, że coś jest „nie tak”. Trendy sneakersy 2026 to miks klasyki, odwagi i wygody.

Jeśli wpadło Wam coś w oko, to koniecznie zajrzyjcie do PRM. Mają u siebie i zamszowe Samby, i techniczne Salomony, więc bez problemu znajdziecie tam te wszystkie trendy w jednym miejscu.

Dajcie znać w komentarzach, który model najchętniej widziałybyście u siebie w szafie!

Partnerem artykułu jest sklep PRM.com

The post Jakie buty będą modne wiosną 2026? 5 najważniejszych trendów appeared first on Madziof .pl.

W tym poradniku wyjaśnię dokładnie:

• jaka jest prawidłowa kolejność pielęgnacji twarzy rano i wieczorem

• które kroki są najważniejsze

• jak dopasować pielęgnację do rodzaju skóry

• jakie błędy w pielęgnacji popełniamy najczęściej

Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z pielęgnacją skóry albo chcesz uporządkować swoją rutynę – ten przewodnik pomoże Ci zrobić to krok po kroku.

Dlaczego kolejność pielęgnacji twarzy ma znaczenie?

Kosmetyki działają najlepiej wtedy, gdy są nakładane w odpowiedniej kolejności.

Ogólna zasada jest bardzo prosta:

najpierw produkty o lekkiej konsystencji, później cięższe.

Dlaczego to takie ważne?

Jeśli na przykład nałożysz gęsty krem przed serum, skóra może mieć problem z wchłonięciem składników aktywnych z serum. W efekcie kosmetyk nie będzie działał tak skutecznie, jak powinien.

Prawidłowa kolejność pielęgnacji twarzy pozwala:

• zwiększyć skuteczność kosmetyków

• lepiej nawilżyć skórę

• wzmocnić barierę hydrolipidową

• zapobiegać powstawaniu niedoskonałości

• spowolnić proces starzenia się skóry

Kolejność pielęgnacji twarzy – szybka ściąga

Jeśli chcesz zapamiętać najważniejsze kroki, wygląda to tak:

Wieczorna pielęgnacja twarzy

1. demakijaż

2. oczyszczanie twarzy

3. tonik

4. serum

5. krem

6. krem pod oczy

Poranna pielęgnacja twarzy

1. oczyszczanie twarzy

2. tonik

3. serum

4. krem

5. krem z filtrem SPF

W dalszej części artykułu wyjaśniam dokładnie jak działa każdy krok.

1. Demakijaż – pierwszy krok wieczornej pielęgnacji

​Nie wyobrażam sobie pielęgnacji bez porządnego umycia buzi. Wieczorem zawsze stawiam na dwa etapy: najpierw coś tłustego (olejek lub masło), coś co rozpuści makijaż i filtry SPF, a potem żel lub pianka na bazie wody, by wszystko domyć. Rano wystarczy delikatny żel. ​Pamiętajcie, że czysta skóra to baza. Czasami, gdy czuję, że moja cera potrzebuje czegoś więcej, sięgam po mocniejsze oczyszczanie.

Najczęściej używa się do tego:

• płynu micelarnego

• olejku do demakijażu

• balsamu do demakijażu

• mleczka kosmetycznego

Produkty te pomagają rozpuścić:

• makijaż

• sebum

• zanieczyszczenia

• filtry przeciwsłoneczne

Demakijaż jest szczególnie ważny, jeśli używasz makijażu lub filtrów przeciwsłonecznych.

➡️ Wybierz swój demiakijaż

2. Oczyszczanie twarzy

Po demakijażu należy umyć twarz produktem oczyszczającym.

To tzw. drugie oczyszczanie, które usuwa resztki kosmetyków i zanieczyszczeń.

Najczęściej stosowane produkty:

• żel do mycia twarzy

• pianka do mycia twarzy

• emulsja oczyszczająca

Oczyszczanie przygotowuje skórę na kolejne kroki pielęgnacji.

➡️ Wybierz swoje oczyszczanie

3. Tonik – przywrócenie równowagi skóry

Tonik to nie jest “woda w ładnej butelce”. Jego zadaniem jest przywrócenie skórze odpowiedniego pH po myciu. Ja uwielbiam mgiełki – psikam twarz i delikatnie wklepuję produkt dłońmi. Dzięki temu skóra jest lekko wilgotna, co sprawia, że kolejne produkty (szczególnie te z kwasem hialuronowym) wchłaniają się znacznie lepiej! Tonik to krok, który wiele osób pomija, a szkoda – bo może znacząco poprawić kondycję skóry.

Jego zadaniem jest:

• przywrócenie prawidłowego pH skóry

• przygotowanie skóry na kolejne kosmetyki

• dodatkowe nawilżenie

• ukojenie skóry

Tonik można aplikować:

• na wacik

• bezpośrednio na dłonie

• w formie mgiełki

➡️ Wybierz tonik

4. Serum – najważniejszy krok pielęgnacji

​Serum to ten moment, kiedy dostarczamy skórze “bombę” witaminową. Ma lekką konsystencję, więc musi iść pod krem, żeby składniki aktywne mogły wniknąć głębiej. Niezależnie od tego, czy używacie witaminy C na rozświetlenie, czy niacynamidu na niedoskonałości – dajcie mu chwilę (minutę lub dwie), aby “osiadło” na skórze, zanim przejdziecie dalej.

Może ono działać na przykład:

• nawilżająco

• przeciwstarzeniowo

• rozjaśniająco

• przeciwtrądzikowo

• wzmacniająco

Popularne składniki w serum to:

• witamina C

• kwas hialuronowy

• niacynamid

• retinol

• peptydy

Serum zawsze nakładamy na oczyszczoną skórę przed kremem.

➡️ Wybierz serum

5. Krem pod oczy

Skóra pod oczami jest cienka jak pergamin, więc traktujmy ją z czułością. Ja lubię nakładać krem pod oczy przed głównym kremem do twarzy. Dlaczego? Bo kremy do twarzy często mają składniki, które mogą podrażnić delikatne okolice oczu (np. mocne kwasy czy retinol). Nakładając najpierw dedykowany krem pod oczy, tworzymy taką bezpieczną “tarczę”.

Krem pod oczy może pomagać w:

• redukcji cieni pod oczami

• zmniejszeniu opuchlizny

• wygładzeniu drobnych zmarszczek

• nawilżeniu skóry

Nakładaj go delikatnie opuszkami palców, nie rozciągając skóry.

➡️ Wybierz krem pod oczy

6. Krem do twarzy

To jest ten moment, w którym zamykamy całe dobro z serum wewnątrz skóry. Krem ma stworzyć barierę okluzyjną, która zapobiegnie ucieczce wody. Nawet jeśli macie tłustą cerę – nie pomijajcie tego kroku! Odpowiednie nawilżenie to klucz do zdrowego blasku.

Jego zadaniem jest:

• nawilżenie skóry

• ochrona bariery hydrolipidowej

• zabezpieczenie składników aktywnych z serum

• ochrona przed czynnikami zewnętrznymi

Dobór kremu powinien być dopasowany do rodzaju skóry.

Skóra sucha

Najlepiej sprawdzają się kremy:

• odżywcze

• regenerujące

• z ceramidami

• z olejami roślinnymi

Skóra tłusta

Warto wybierać:

• lekkie kremy żelowe

• produkty z niacynamidem

• kremy regulujące sebum

➡️ Wybierz krem do twarzy

Poranna pielęgnacja twarzy – czy wygląda inaczej?

Poranna rutyna jest prostsza niż wieczorna.

Najważniejszy krok rano to krem z filtrem SPF.

7. Krem z filtrem SPF – najważniejszy kosmetyk przeciwstarzeniowy

Na koniec król porannej rutyny – filtr SPF. Pamiętajcie: nakładamy go na krem nawilżający (lub zamiast niego, jeśli macie SPF o bogatej konsystencji), ale zawsze PRZED makijażem. SPF to najlepszy krem przeciwzmarszczkowy, jaki możecie sobie podarować. Serio, nie pomijajcie go nawet zimą!

Promieniowanie UV powoduje:

• przedwczesne starzenie się skóry

• przebarwienia

• utratę jędrności

• zwiększone ryzyko raka skóry

Dlatego filtr SPF należy stosować codziennie przez cały rok, nawet zimą.

Najlepiej wybierać filtry SPF 30 lub SPF 50.

➡️ Wybierz krem z filtrem spf

Pielęgnacja nie musi być skomplikowana, ale kolejność ma sens chemiczny i fizyczny. Jeśli zaczniecie od najlżejszych formuł i skończycie na tych najbardziej treściwych, Wasza skóra odwdzięczy się Wam pięknym wyglądem. ​A jak to wygląda u Was? Trzymacie się tych kroków, czy zdarza Wam się iść na skróty? Dajcie znać w komentarzach, chętnie pogadam o Waszych rutynach!

Najczęstsze błędy w pielęgnacji twarzy

Wiele osób popełnia te same błędy:

– używanie zbyt wielu kosmetyków

Im więcej produktów, tym większe ryzyko podrażnienia skóry.

– pomijanie filtra SPF

To jeden z największych błędów w pielęgnacji.

– zła kolejność kosmetyków

Np. krem przed serum.

– brak regularności

Najważniejsza w pielęgnacji jest systematyczność.

Dodatkowe kroki pielęgnacyjne

Niektóre produkty stosujemy tylko kilka razy w tygodniu.

Peeling

Peeling pomaga usunąć martwe komórki naskórka.

Może być:

• enzymatyczny

• mechaniczny

• kwasowy

Stosuje się go zazwyczaj 1–2 razy w tygodniu.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Czy serum nakłada się przed kremem?

Tak. Serum zawsze nakładamy przed kremem, ponieważ ma lżejszą konsystencję.

Czy tonik jest konieczny?

Nie jest obowiązkowy, ale może poprawić nawilżenie skóry i przygotować ją na serum.

Czy rano trzeba myć twarz?

Tak, delikatne oczyszczanie usuwa pot i sebum nagromadzone w nocy.

Czy można używać kilku serów?

Tak, ale warto robić to rozsądnie i nie łączyć składników, które mogą podrażniać skórę.

Podsumowanie

Prawidłowa kolejność pielęgnacji twarzy jest kluczowa, jeśli chcesz osiągnąć najlepsze efekty pielęgnacyjne.

Najważniejsza zasada:

kosmetyki nakładamy od najlżejszych do najcięższych.

Podstawowa rutyna wygląda tak:

1. oczyszczanie

2. tonik

3. serum

4. krem

5. SPF

Regularna pielęgnacja i dobrze dobrane kosmetyki mogą znacząco poprawić wygląd i kondycję skóry. Zobacz, które z kosmetyków warto wymienić na wiosnę.

The post Kolejność pielęgnacji twarzy – kompletny przewodnik appeared first on Madziof .pl.

Mam nadzieję, że to zestawienie pomoże Wam wybrać kolejne lektury na Nowy Rok albo zainspiruje do sięgnięcia po coś, co wcześniej umknęło Waszej uwadze. Zapraszam na książkowe podsumowanie 2025 — jak zawsze, bez zbędnego lukru i w moim stylu.

Najlepsze książki 2025 – moje czytelnicze podsumowanie

Jeśli szukasz książek, które naprawdę warto przeczytać, w tym wpisie zebrałam cały mój czytelniczy rok: od tytułów, które zrobiły na mnie świetne wrażenie, po te, wobec których mam bardziej mieszane uczucia. To osobiste książkowe podsumowanie 2025 roku, ale z konkretnymi wskazówkami, po co warto sięgnąć w pierwszej kolejności.

Podsumowania książkowe z poprzednich lat

Podsumowanie książkowe 2024
Podsumowanie książkowe 2023
Podsumowanie książkowe 2022
Podsumowanie książkowe 2021
Podsumowanie książkowe 2020
Podsumowanie książkowe 2019
Podsumowanie książkowe 2018
Podsumowanie książkowe 2017
Podsumowanie książkowe 2016

Moje plany na 2025

W zeszłym roku postawiłam na nowe gatunki książek. W tym roku pojawiły się takie gatunki jak: komiksy, nauki społeczne, zdrowie i medycyna, a także mocno zanurkowałam w gatunku fantasy. Zupełnie bez planu, jak wiecie, nie gustuje tylko w jednej kategorii. Po wielu mocnych romansach potrzebuje stanąć mocno na ziemi i sięgam po reportaże. Zaraz po książce smutnej mam ochotę na coś wesołego i totalnie odklejonego od rzeczywistości.

W 2025 roku moją patronką była Barbara Wysoczańska, która jest autorką książek historycznych opartych głównie na wydarzeniach związanych z II Wojną Światową. W tle pojawiło się dużo polityki, spraw związanych z sytuacją polityczną i społeczną. Najbardziej podobały mi się wątki z romansem w tle oraz pięknie pokazana siła kobiet. W 2025 roku pojawiły się jej dwie nowe książki, które oczywiście dołączyły do mojej listy czytelniczej i udało się je “zaliczyć”. Jaka jest moja opinia o książkach Wysoczańskiej? Są w porządku. Podczas czytania wciągają, ale zaraz po zamknięciu książki zapominam, czego dana historia dotyczyła. W tym roku moim patronem będzie mężczyzna dla odmiany. Jakub Bączykowski i jego książka “Zadzwoń, jak dojedziesz” przemówiła do mnie w tym roku i postanowiłam zgłębić jego dzieła nieco bardziej. Spodobał mi się styl jego pisania. Z humorem, ale dogłębnie trafiające do serca. Trzymam kciuki, abym była zadowolona.

Moje plany na rok 2026 to odpuszczanie czytania i słuchania książek w każdej chwili i o każdym czasie. Nadal zamierzam korzystać z samodzielnie wykonanego planera książkary. Zrobiłam sobie nowy na Nowy Rok. Ta forma spisywania statystyk sprawia mi wielką frajdę. Jednak zauważyłam, że w moim życiu pojawiło się zbyt dużo przebodźcowania a ja potrzebuje więcej chwil ciszy i spokoju, abym mogła pomyśleć. Książki niestety w tym utrudniają. Czytam i słucham w tym roku nie za wszelką cenę, tylko w momentach wolnego czasu, aby sprawiały mi jeszcze więcej przyjemności. Kolejnym planem jest sprawdzenie kilku poleceń od booktokerek z TikToka. Chciałabym się przekonać, z którą booktokerką złapię ten vibe, że podoba się nam to samo. Przy liczę na owocne testowanie. Posiadam wielkie listy z polecajkami.

Kolejność książek ułożona jest według kolejności przeczytania. Przy książkach, znajdziecie również podpisy: POLECAM i NIE POLECAM. Znajdą się również pozycje bez takiego podpisu, co oznacza, że waham się, mam mieszane uczucia i musicie ją sami sprawdzić tzw. neutral ode mnie.

Uwaga mogą pojawić się spojlery.

1  Kinga Gąska – Wieczór cudów

Ostatnia świąteczna książka w sezonie a równocześnie pierwsza w Nowym Roku. Zlepek opowieści ludzi, którym skomplikowało się życie i szukają szczęścia i miłości. W tle mamy temat sierocińca i domu dla seniorów. Płaskie tematy, powtarzające się rozmowy bez emocji. Nie porwało mnie, a całą książkę oceniłabym jako nudna. Nie polecam

Na Legimi
Na Empik

2 Barbara Wysoczańska – Narzeczona Nazisty

Miłość Polki do Niemca raczej nie nazisty, ale pochodzącego z nazistowskiej rodziny. Wszystko dzieje się w czasach II Wojny Światowej, czyli w najgorszym możliwym czasie dla związków mieszanych. Początek bardzo mi się spodobał. Rodząca się miłość pomiędzy dwójką ludzi, życie w przedwojennej Warszawie i w Niemczech, w Monachium. Dalsze losy już wojenne, brutalizm wojny, walk i działania związane z polityką już mi się nie spodobały. Szczególnie rozciągnięty był moment ratowania Hani, powoli zasypiałam. Książka ok. Przyjemnie się czytało pomimo ciężkiego tematu pod koniec książki. Polecam, ale bez szału.

Na Legimi
Na Empik

3 Ola Lewandowska – Jesteśmy pierwszą ciemnością tego lata

Tomik poezji nowoczesnej. Skojarzył mi się z tematyką dziewczęcą, mocno nawiązującą do popkultury. Dziewczęce czy bardziej dziewczyńskie. Poezja, która pokazuje, co dzieje się w głowie dorastającej, dojrzewającej dziewczyny. Poezja, którą czyta się długo. Długo się nad nią rozmyśla. Myślałam, czego to dotyczy. Taka analiza bardzo dobrze robi naszemu mózgowi. Polecam

Na Legimi
Na Empik

4 Petra Dvorakova – Wrony

Poruszająca książka o życiu pewnej rodziny, w której jedna z córek jest dyskryminowana a żeby użyć mocniejszych słów, to jest traktowana jak śmieć. Matka drze japę. Ojciec ją leje po gołej pupie i dodatkowo ma zboczone zapędy. Od starszej siostry zero wsparcia. Dziewczynka zmaga się z tematem dojrzewania i wyboru drogi zawodowej w swoim życiu. Nie może na nikogo liczyć i to jest smutne. Jej matka jak dla mnie to klasyczna patusiara, która nie panuje nad emocjami. Końcówka jest tragiczna. Polecam do przeczytania. Wiedziałam już na początku roku, że książka trafi do mojej topki. Bardzo często do niej wracałam i rozmyślałam. Bardzo POLECAM. Książka TOP

Na Legimi
Na Empik

5 Julia Popiel – Red Shirt

Ostatni raz, no może przedostatni uwierzyłam recenzji i polecajce z Tiktoka. Żenująca książka o niczym. Blake zamieszkuje z drużyną hokeistów, wśród których jest jej brat. Skromna dziewczyna, pełna kompleksów szara myszka. Czytamy o jej codzienności i poznajemy wszystkich bohaterów wraz z ich problemami. Pojawia się rodzące uczucie pomiędzy główną bohaterką a najlepszym przyjacielem jej brata. Nie liczcie na spicy sceny, bo ich nie będzie. Ogromny kloc, który zaczyna się nudzić w połowie. Dużo błędów i dziwacznych opisów, historyjek. Gdy je czytałam, moja twarzy przybierała wyraz krindżu. Zaczęłam serię, więc muszę przeczytać kolejną część (już wiem, że będzie). Nie wiem jak to się dzieje ale wciąga. To książka typu OK, ale wielka strata czasu.

Na Legimi
Na Empik

6 Barbara Wysoczańska – Siła Kobiet

Kobiety żyjące w Polsce w 20-leciu międzywojennym i walczą o siebie. Walczą również o dobre traktowanie, możliwość studiowania czy wyrażanie własnego zdania. Każda z kobiet ma swoje traumy. Przeżyły swoje, co odbiło się piętnem na ich teraźniejszym życiu. Główny wątek dotyczy Rose, która jako młoda kobieta zafascynowana zapachami i pochodząca z Francji ma stać się żoną polskiego polityka, który na męża ewidentnie się nie nadaje. W końcu ktoś postanawia ukrócić jego złe uczynki. Książka w porządku, do czytania, bez fajerwerków. Neutral

Na Legimi
Na Empik

7 Aleksandra Negrońska – Clone (TOM 1)

Opowiadanie o grupie przyjaciół studiujących na jednej uczelni. Główną bohaterką jest Rosie, biedniejsza siostra bliźniaczka Lily. Siostry zostały rozdzielone podczas rozwodu rodziców gdy były dziećmi. Okazuje się, że Lily wraz ze swoim przyrodnim bratem Aleksandrem mają bogate życie nie tylko towarzyskie. Przyjaźnią się z dzieciakami z bogatych domów. To życie różni się od codzienności Rosie. Przyjeżdżając ze Stanów do Anglii na studia, integruje się z paczką znajomych swojej siostry. W międzyczasie okazuje się, że paczka znajomych bardziej lubi ją niż jej siostrę. Odbija też chłopaka siostrze, chociaż jest tego nieświadoma. Przyjemna obyczajówka o przyjaźniach i relacjach międzyludzkich. Wciąga. Polecam

Na Legimi
Na Empik

8 Aleksandra Negrońska – Different (TOM 2)

Kolejna część opowieści o studentach. W tej części mamy rozwinięcie relacji pomiędzy Rosie i Zaydanem. Zay ląduje w więzieniu, a Rosie dzielnie o niego walczyła. Świetna książka w formie powieści obyczajowej, bo nie dzieje się zbyt wiele. Pomimo nadmiaru przekleństw, czyta się bardzo dobrze. Bawiłam się świetnie, a całość jest całością. Nie odczuwa się przeskakiwania do kolejnej książki. Konieczne jest czytanie po kolei. Trzyma poziom. Polecam

Na Legimi
Na Empik

9 Aleksandra Negrońska – Identical

Po krótkiej przerwie Rosie i Zayden wracają na studia. Między nimi trochę się pokisiło, ale jak możecie się domyślić, wróciło prawie do normalności. Prawie, bo w tej części występuje Francesca, która jest opiekunką młodszego brata Zaydena a przy okazji ostrzy sobie pazurki na tego starszego. Mamy też problemy zdrowotne Rossie, która w ostatnim czasie sporo schudła. Kolejna część na tak. Polecam

Na Legimi
Na Empik

10 Paweł Loroch – Airfryer dla początkujących

Książka, która zmieniła moje życie. Razem z Airfryerem odkryłam wielkie pokłady chęci do pieczenia. Wspaniałe przepisy na ciasta: na pizze, ciasto drożdżowe i wszystko, co dotyczy ciasta. Mięsne przepisy też nie najgorsze. Końcówka z dziwnymi przekąskami nie porwała mnie. Ogólnie bardzo na tak. Polecam

Na Legimi
Na Empik

11 Aleksandra Negrońska – Unique

Ostatnia część serii “STUDENTS”. W tej części za dużo zgrywania ofiary przez Rosie. Ciągle ją coś boli, ciągle w szpitalu. Fajnie, że dowiedzieliśmy się o dalszych losach. O dzieciach i planach na przyszłość. Ta część była gorsza od pozostałych. W całości bardzo przyjemna seria w dalszym ciągu. Polecam

Legimi
Empik

12 Joanna Tekieli – Niebieski ogród

Książka z Waszego polecenia, ale niestety nie przypadła mi do gustu. No bo co? Ludzie ze wsi znaleźli martwego dziadka, który mieszkał samiusieńki w domu i nazwali do TRUPOSZEM. Nikt nie utrzymywał z nim kontaktu, a nagle chodzą po jego domu i zaczynają szperać i interesować się jego życiem. Czytamy o czasach współczesnych i dawnych z lat młodości dziadka Feliksa. Dowiadujemy się o jego największej miłości. Dorota to była miłość Feliksa. Naiwna dziewczyna, która dawała manipulować sobą na wszystkie strony przez tatusia. Ani krzty buntowniczej natury. Teksty o przeznaczeniu “Bóg tak chciał” doprowadzają mnie do szału i robią ludziom papkę z mózgu, o czym pięknie opowiada ta książka. Bardzo płytka, bez charakteru. Z braku laku, Neutral.

Legimi 

13 Ania Kęska – Jak stać się szczęśliwym człowiekiem

Krótki poradnik o życiu. Dowiadujemy się o prostych tipach Pani Autorki na to, aby być szczęśliwym człowiekiem. Co jej pomogło w zmianie myślenia. To poradnik dla bardzo początkujących. Jeśli działasz nad sobą, pracujesz nad własnym samorozwojem, to te porady są jak dla małych dzieci. Fajnym językiem napisane. Eksperyment z ryżem będzie robiony. Neutral

Legimi

14 Rebecca Yarros – Onyx Storm

Wyczekana 3 część serii EMPIREUM iiii wielkie rozczarowanie. Cała książka dotyczy prawie niczego. Czytamy o strategiach wojennych, o królach i księżniczkach, o których nie było mowy w pierwszych dwóch częściach. Poszarpana historia dotycząca podróży po wyspach w poszukiwaniu rodziny Andarny. Violet i Xaden zachowują się jak dwa magnesy. Raz się przyciągają, a raz odpychają. Strasznie dużo opisów bitew i ataków w klimacie wojennym, których nie cierpię. Spicy sceny ok a w większości bardziej krindżowe niż zmysłowe. Chemia między bohaterami utrzymywana jest sztucznie. Nie miałam funu z czytania. Jak to możliwe? Po Top 2 w pierwszych częściach? Dużo śmierci i zdarzeń, które dobijają główną bohaterkę. Skakanie po wątkach sprawia, że nie wiemy, właściwie co się dzieje. Rozczarowanie ogromne, a jednak nic lepszego w tym miesiącu nie było. Polecam

Legimi

15 Natalia Turska – Paranormalia

Temat wydarzeń paranormalnych interesuje mnie jedynie w ramach ciekawości. Z jednej strony akceptuje to, że pewne zdarzenia mogły mieć miejsce, ale z drugiej strony nie dopuszczam do siebie niczego, co nie jest poparte logicznym, naukowym wyjaśnieniem. Czytamy o doświadczeniach widzów kanału Paranormalia i odpowiedzi prowadzącej. Szybko się czyta. Było ok. Polecam

Legimi

16 Kristin Hannah – Zimowy ogród

Jak uwielbiam Kristin Hannah, tak ta książka mocno mnie uruchomiła. Oziębła matka, która nigdy nie powiedziała swoim córkom, że je kocha. Opowiada swoją historię w formie bajki. Matka ma korzenie rosyjskie, a jej życie toczyło się w bardzo trudnym czasie wojny, głodu i ogromnej zimy. Opowiada o wielkiej stracie i liczy, że córki ją zrozumiom, kiedy poznają jej wersję wydarzeń. Cokolwiek by się wydarzyło, nie usprawiedliwia to lodowatego podejścia do swoich córek. Uszczypliwe komentarze, brak miłości, wsparcia matki, kształtują charakter na całe życie. Nie da się tego naprawić i powiedzieć zwykłe przepraszam. Skrzywione życie i wszystko, co jej córki mają nieprzepracowane w głowie. W tym wypadku jest winą ich matki. Po raz kolejny mamy motyw rozstania dojrzałego związku. Najgorsza książka Kristin, jaką przeczytałam do tej pory, choć nie można odmówić wzruszającej i tragicznej opowieści. Neutral

Legimi

17 Erich Maria Remarque – Łuk triumfalny

Pierwsza w tym roku książka, która wybitnie mi się nie spodobała. Wymęczyłam się przy jej czytaniu prze okrutnie. Historia człowieka-uchodźcy mieszkającego w Paryżu bez dokumentów, czyli nielegalnie. Kręci się wokół burdeli i klubów nocnych. Rafik poznaje kobietę i mamy też kilka porozrzucanych historii. Fabuła jest tutaj mniej ważna. Bardziej chodzi o emocje głównego bohatera i relacje z dziwnymi ludźmi. Rozwlekłe historie, co jadł główny bohater, jego myśli przelane na papier, które dla mnie interesujące nie były wcale. Nie polecam dalej. Jest też kwestia wcześniejszego życia Rafika dotycząca obozu i tortur, które przetrwał. Nadal bez szału. Nie polecam

Legimi

18 Magdalena Kordel – Kocham Cię życie

Płytka książka o niczym. Paulinka wyjeżdża w Bieszczady, gdzie rozprawia się z byłym facetem, który ją zdradzał i poznaje nowego. Bardzo szybka podmianka. Pojawia się masa dziwnych ludzi z mocnymi charakterami, a Paulinka daje sobą nadal manipulować i robi to co jej każą. Czytamy o bezsensownych sytuacjach, które nic nie wnoszą do książki. Opisane w najdokładniejszych szczegółach. W ogóle nie przypadła mi do gustu. Bardziej jak coś bardzo płaskiego co nie ma żadnej wartości. Nie polecam

Legimi

19 Jakub Małecki – Korowód

Najnowsza książka Małeckiego i powrót do opowieści, które wywołują dreszcze. Historia miłosna pomiędzy Basią a szyfrantem kodów. Przepiękna, a jednocześnie tragiczna i niedokończona. Autor lubi skakać pomiędzy historiami, pozostawiać niedopowiedzenie, zmuszając tym samym czytelnika do dopisania zakończenia w swojej głowie. Fragmenty poruszające, ale całość bardzo dziwna. Czasami mam wrażenie, że jestem zbyt głupia na jego książki. Historia o karczmach na lodzie na Bałtyku pojawiła się tylko jak przez mgłę. Na plus oceniam, ale do przeczytania na spokojnie jeszcze raz. Neutral

Legimi

20 Linwood Barclay – Bez śladu

Cynthia pewnego dnia budzi się sama w domu, zaczyna się podobnie jak Kevin. Niestety rodzina już się nie pojawiła. Po 25 latach TV postanawia przygotować reportaż na ten temat. Cynthia ma już swoją własną rodzinę, męża i córkę, jednak dawne niezakończone sprawy powracają. Nawet wciągnęłam się w tę opowieść, bo ciekawiło mnie, co się ostatecznie stało z rodziną Cynthi. Dlaczego zostawili swoje dziecko i nic nie powiedzieli ani nic nie zostawili po sobie? Sprawa wyjaśnia się, a ja czuje niedosyt i totalny brak szacunku dla jej ojca. Spoko książka, do przeczytania, na wolny weekend. Ciekawa fabuła i rozwiązanie sprawy. Nie porwała mnie na tyle, żebym ją zostawiła u siebie. Ok. Polecam

Legimi

21 Harlan Coben – Zostań przy mnie

Najnudniejsza książka, jaką do tej pory przeczytałam. Nie wiem, o czym ona jest. Jakiś gość bardzo dawno temu zaginął i po 17 latach znowu ktoś zaginął i chyba jakiś detektyw prowadzi śledztwo. Rozmawia z damami lekkich obyczajów. Pod koniec książki dowiedziałam się o zabójstwie i o morderstwie. Straszna ta książka była, nie polecam nikomu. Nie polecam

Legimi

22 Soraya Lane – Córka z Paryża

Kolejna część z serii UTRACONE CÓRKI. Czytamy historię pierwszej kobiety, która weszła pod skrzydła “Domu Hope” i zapoczątkowała piękną działalność pomagającą samotnym kobietom w ciąży. Ten sam schemat i to samo zakończenie. Dla odmiany historia mogłaby skończyć się bardziej dramatycznie, ale czytało się bardzo miło a sama historia niby o niczym, ale wciąga. Polecam

Legimi

23 Joanna Bator – Gorzko, Gorzko

Opowieść o kilku pokoleniach kobiet spokrewnionych ze sobą. Ciekawe podejście i skakanie pomiędzy historiami, ale sam styl pisarki nie przypadł mi do gustu. Bardzo łatwo się pogubić, wiele rzeczy nie jest wytłumaczone. Nie wiadomo kto jest kim. Idiotyczne powtarzanie imion i przezwisk np. “Wioletta przez dwa t” czy “Turek Nasrallach”. Po co te przezwiska, nie prowadziły do niczego. Pomyłka przy cytowaniu piosenki “Jolka, Jolka pamiętasz”, która została nazwana “Autobiografią” dla mnie niewybaczalne. Okazało się, że kobitki z klanu Serce są całkiem niegłupie i zadziorne. Ale i tak czytało się masakrycznie nudno. Nie polecam i trafia na czarną listę. Zamysł był podobny do pewnej książki, która opowiada o klątwie na kobiety w rodzinie. Nie polecam

Legimi

24 Renee Engein – Obsesja Piękna

Książka poruszająca trudny temat obsesji piękna. Tego jak są traktowane kobiety na całym świecie. Bardziej liczy się to czy się komuś podobamy niż nasze osiągnięcia, sukcesy co w świecie męskim nie ma miejsca. Uważam, że żyjąc przed erą mocno rozwiniętych SM, nie dotknęło mnie to aż tak bardzo. Wychowywałam się w środowisku tolerancyjnym na wygląd, ale nie powiem, że cały czas było sielsko i anielsko. Słyszałam kilka przykrych komentarzy. Lubię udowadniać, lubię działać, coś sama tworzyć i nigdy nie goniłam za pięknem i nigdy nie przedkładałam tego ponad wszystko. Autorka rozmawia z różnymi kobietami i okazuje się, że niektóre z nich mają ogromne problemy. Naukowa książka bez polotu. Neutral

Legimi

25 Natalia Skoczylas, Urszula Chowaniec – Grubancypacja. O grubości bez przepraszania.

Zainteresowana tematem mogę skomentować, że nie tego się spodziewałam. Książka bardzo ważna i pokazuje perspektywę grubych osób, to jak żyją i jak radzą sobie z różnymi problemami, komentarzami i ostracyzmem. Z drugiej strony mam wrażenie, że książka próbuje w jakiś sposób wytłumaczyć grubość. Dlaczego ludzie są grubi i nic z tym nie robią. Panie Autorki potępiają też leczenie farmakologiczne oraz operacje bariatryczne jako wspomożenie w zrzuceniu wagi. Trzeba do tego podchodzić z rozsądkiem, ale też bez przesady. Czasami nie ma wyjścia, a choroby nie poczekają. Książka neutralna. Nie nadająca się do polecenia. Neutral

Legimi

26 Goran Vojnović – Moja Jugosławia

Młody chłopak wyrusza na poszukiwania swojego ojca, który brał udział w wojnie na Bałkanach. Towarzyszymy mu w tej podróży po miejscach z dzieciństwa w tamtych czasach. Czytamy o zjawiskach społecznych i obyczajowych, o relacjach w rodzinie gdzie w tle mamy wojaże. Jak ludzie sobie radzili. W jaki sposób podejmowali temat. Po jej przeczytaniu dużo o niej myślałam. Szczególnie moment opisywania walki, gdzie wszyscy walczyli przeciwko wszystkim i mieli te same mundury. Polecam

Legimi

27 Jakub Strzelecki, Agata Siciak – Albania. Ukryte piękno

Po pierwszej przeczytanej stronie okazało się, że jest to e-book. Jeśli jest dostępny za opłatą, to absolutnie za ten szit nie płaćcie. Czytałam lepsze artykuły na blogach podróżniczych za darmo. Zero wiedzy, dużo błędów i zero emocji. Nic tu się nie zgadza, a informacje są skopiowane z Wikipedii. Nie polecam

28 Izabela Nowek – Albania. W szponach Czarnego Orła

Przyjemne przybliżenie życia w Albanii przez Panią przewodniczkę. Nie jest to przewodnik po miejscach godnych odwiedzenia. Czytamy tu o ludziach, ich zwyczajach, historii Albanii. Wszystko, co pozwala nam zrozumieć, dlaczego w tych krajach jest, jak jest. Pozycja przeczytana przed wyjazdem do Albanii dla przybliżenia tematu. Opowiada o prawdziwym życiu i tym z czym ona zetknęła się gdy pierwszy raz przyjechała. Polecam

Legimi

29 Magdalena Kostyszyn – Też tak mam

Zbiór opowieści czytelniczek bloga – Chujowa Pani Domu. Historie te okraszone są rozmowami z ekspertami. Wspierająca pozycja, która przekazuje dokładnie to samo co w tytule. Jest nas więcej, dziewczyn, które mają podobne problemy. Nie jesteś w tym sama. Czytamy o samych kobiecych problemach. Depresji po porodowej, bolesnych miesiączkach, problemach z partnerami, samotności. Pozycja mocno wspierająca. Spoko. Polecam

Legimi

30 Barbara Wysoczańska – Aktoreczka

Szpieg ma za zadanie wyciągnąć informacje od pięknej gwiazdy Hollywood, która zmieniła tożsamość. Zakochuje się w niej. Konrad — główny bohater zachowuje się, jakby nie wiedział, czego chce. Oziębłe zachowanie w stosunku do aktoreczki, córki i szwagierki. Mało się działo, emocji tyle, co kot napłakał. Mało rzeczy się ze sobą zgrywało a tajemnica, o której wszyscy już wiedzieli, została wyjaśniona w ostatnim rozdziale. Ok, ale nie poleciłabym dalej. Neutral

Legimi

31 Jula Popiel – Blue Shirt

Kolejna część serii na lodzie. Hayden i Blake kontynuują swoją znajomość, poznając się bliżej. Ich związek wychodzi na jaw, podobnie jak związek brata i jego orientacja. Kiedy wszystko zaczyna się układać Hayden w koszu znajduje użyty test ciążowy i na tym kończy się książka. H i B poszli w tango, ale brakowało czegoś soczystego w ich opisie pierwszego razu. Blake przeczytała też niepochlebne komentarze na swój temat, co mocno ją dobiło. Trzecia część zapowiada się ciekawie. OK. Polecam

Legimi

32 Justyna Mleczak – Macedonia Północna. W rytmie oro

Książka, która przybliży Wam kulturę Macedonii, mentalność ludzi, którzy ją zamieszkują. Opowiada o historii, nietypowych miejscach, ale również historie lokalne. Ciekawym tematem jest to jak wiele łączy Polskę i Macedonię. Polacy dobudowali stolicę — Skopje, a także przewijają się jako uczeni, którzy budują ten kraj i jego język. Polecam przeczytać przed wyjazdem, ale również zaraz po. Wiele kwestii staje się bardziej przejrzystych. Polecam

Legimi

33 Brigid Kemmerer – Na przekór nocy tom 1

Początek serii o Księżycowym Kwiecie. W królestwie panuje choroba, którą leczy tylko i wyłącznie eliksir z płatków księżycowego kwiatu, który jest ciężko dostępny. Pojawiają się przemytnicy i grupa, która działała podobnie jak “Robin Hood”. Bogatym zabiera i biednym rozdaje. Dwa światy — król i królestwo oraz biedni ludzie, las i przemytnicy. Te dwa światy łączą się w niespodziewany sposób a wszystko przez Tess i Wesa. Średnio wciąga. Nie polecam

Legimi

34 Brigid Kemmerer – W bronie świtu tom 2

Co za nudziarska część. Do Państwa przybywa posłaniec z dalekiego kraju. Wszyscy są nim zachwyceni. Oferuje kwat w zamian za stal, która jest im potrzebna. Korik i Tessa wyruszają z nim w rejs statkiem. Na statku dzieją się różne dziwne rzeczy jak np. gra w pytanie, czy wyzwanie z 10-letnim dzieckiem. Dialogi dłużą się i nie wnoszą nic nowego. Nazwy Państwa i bohaterów są tak skomplikowane, że nie możliwe do zapamiętania. Ile razy przewracałam oczami podczas tej lektury. Cała książka to podróż statkiem i podejrzenia odnośnie Ryana — kapitana posłańca. Nie polecam

Legimi

35 Brigid Kemmerer – Ku zniszczeniu tom 3

Nudna seria jak flaki z olejem. Dawno nie czytałam niczego tak nudnego. Masa polityki i dziwnych strategii, które się nie sprawdzają. Król nie ma pojęcia o tym jak rządzić, dodatkowo jest gejem i o tym mamy obszerny opis. Towarzystwo jest rozdzielone, Tess podróżuje z Rocco a Korick z Loklanem. Tess myśli, że Korick nie żyje. Próbują się odnaleźć i właściwie to nie wiem jaki główny cel im przyświeca. Powrót do Kandali? Czytałam/Słuchałam z odliczaniem kiedy to się skończy. Czym prędzej. Seria pretenduje do wielkiego zniechęcania czytania. Zakończyło się zupełnie nie poważnie i dziecinnie. Nie polecam

Legimi

36 Joseph Conrad – Jądro ciemności

Moje kolejne podejście do tej książki. Za każdym razem łudzę się, że wyciągnę z niej coś więcej. Tym razem, coś więcej wpadło, ale nadal nie wiem, o co chodzi. Zostawiam i nie polecam. Gość płynie statkiem rzecznym do dzikiego kraju. Tyle wiem. Nie polecam

Legimi

37 Barbara Wysoczańska – Świat na nowo

Bardzo przyjemna książka o tematyce powojennej. Realia mocno zbliżone do filmu Sami Swoi. Rodziny wysiedlone z dawnych ziem należących do Polski, osiedlają się na ziemiach odzyskanych po Niemcach. Zamieszkują w domach pozostawionych po przesiedlonych Niemcach i szykuje się na nowe życie od zera. Wszystko wygląda pięknie z pozoru, ale łapę nad wszystkim trzymają ruscy. Główna bohaterka — Lidka wraz z rodziną próbuje odnaleźć się w tym świecie i nieoczekiwanie zyskuje dwóch adoratorów. Który lepszy, który gorszy? Szczepan czy Janek? Wciągające, wzruszające, pozwalające poznać w jakimś stopniu emocje ludzi przesiedlonych. Polecam

Legimi

38 Kazimierz Przerwa-Tetmajer – Erotyki

Zbiór przepięknych wierszy o miłości i kobietach. Zazwyczaj kobiety są wątłe, niezdecydowane i delikatne jak kwiat. Fascynujące jest to, jak mężczyzna to opisuje. Ok. Polecam

Legimi

39 Amber V. Nicole – Księga Azraela

Na książkę natrafiłam zupełnie przez przypadek, przez Czytelniczy Klub Książki, do którego dołączyłam jedynie na chwilę. Nie miałam ochoty na drugą serię fantasy w tym samym miesiącu. Mamy Boga i Potwora, którzy są zmuszani razem przebywać i co? Zakochują się w sobie. Nie wiadomo kiedy. Stało się to niespodziewanie, bo jednego dnia się nie lubili i dogryzali sobie, a drugiego dnia już nie mogli przestać o sobie myśleć. Średnio się czytało przez urywane wątki i przeskakiwanie między miejscami, wspomnieniami, snami, wizjami. Opis miłosnych igraszek był najbardziej krindżowy, jaki czytałam, bo jakie świństewka może mówić do ucha bóg? Po co tyle gadać podczas seksu pytam się? Dziwaczne to było. Diana zmartwychwstaje raz za razem, co staje się nudne, bo przecież musi dotrwać do 3 tomu. Neutral

Legimi

40 Justyna Dżbik-Kluge – Polacy Last Minute. Sekrety pilotów wycieczek

Świetna książka, której brakowała w te wakacje. Mamy tutaj opowieści od pilotów wycieczek o tym jak Polacy zachowują się na wakacjach all-inclusive i ogólnie na wakacjach. Pełen przekrój psychologiczny typowego uczestnika oraz różne rodzaje turystów tych problematycznych (tutaj były śmieszne przykłady i porady jak siebie z nimi radzić) i tych mniej problematycznych, bardziej przyjaznych. Dowiadujemy się, jak wygląda praca rezydenta i pilota wycieczek od kulis i z pierwszej ręki. Bardzo ciekawa książka. Bardzo mnie zainspirowała. Porady cenniejsze niż nie jedna książka o psychologii. Mój ulubiony cytat: “Turcja czy Egipt to nie są już kierunki, którymi można się chwalić. Nie ma czym”. Polecam do Topki. Polecam

Legimi

41 Robin Sharma – Tego nie kupisz za pieniądze. 8 nawyków, które wzbogacą twoje życie.

Przyjemna książka od autora, którego nie bardzo lubię, ale tutaj mi się spodobał. Krótkie, konkretne rozdziały. Wiele spraw trafiło do mnie dość mocno. Wiele cytatów zostało zapisanych, zescreenowanych i do ponownego przemyślenia. Prosty język, konkretne przemyślenia bez owijania w bawełnę. Czytamy o doświadczeniach autora, ciekawych, śmiesznych dygresjach, ale korzystamy z wielu porad, które są bardzo trafne. Ciągnęło mnie do tej książki. Wiele przemyśleń na ten temat zostało w mojej głowie. Książka w topce. Polecam. Niepozorna, a jednak chciałam do niej ciągle wracać i inspirować się. Polecam

Legimi

42 Wspólna praca – Zachcianki. Dziesięć zmysłowych opowieści

Na ten moment najgorsza książka tego roku. Męczyłam się z nią kilka miesięcy. Szczególnie z opowiadaniem o Niemocie. Dno totalne napisane językiem wyciągniętym nie wiem skąd. Przerost formy nad treścią. Strata czasu, nie polecam, bo stracicie chęć do czytania czegokolwiek. Katastrofa! Nie polecam

43 Alice Oseman – Heartstopper tom 1

Polecajka z Tiktoka. W tym roku eksperymentuje z nowymi kategoriami. Mam tutaj książkę w formie komiksu. Nigdy bym się tego nie spodziewała, ale podoba mi się. Temat dotyczy szkolnej miłości dwóch chłopaków. Tak — temat z gejami jako główny. Przyjemna, szczenięca miłość i zauroczenie. Odkrywanie siebie i swojej tożsamości i niesamowita odwaga postawienia miłości wyżej niż komentarze typu: “co ludzie powiedzą?”. Okazało się, że mamy tutaj całą serię komiksów z Nickiem i Charliem w rolach głównych. Fajna rzecz do czytania w kolejkach, poczekalniach i na paznokciach. W moim przypadku. Wciągam się i polecam spróbować. Polecam

Legimi

44 Amber V. Nicole – Tron Złamanych Bogów Tom 2

Pierwsza połowa książki dotyczyła poszukiwania Diany, która zwariowała po śmierci swojej siostry. Dostała furii i chciała wszystkich zabić a ekipa Samkiela próbowała ją ujarzmić i złapać. To samo chciała zrobić ekipa Kamdena, ale druga (zła) strona potrzebuje Diany do czegoś innego. Po złapaniu Diany spina się z Samkielem, po czym czytamy o ich zbliżeniach, ale… nie tylko ich. tom 2 ocieka seksem. Nie wspomnę o tym, że te opisy seksu były tak krindżowe, że aż skręcało. “Moja-Twoja, Mój-Twój” lub “Tak łatwo mi w ciebie wchodzić, jesteś taka mokra. Podduś mnie. Dojdź dla mnie”. Dżizas nigdy nie słyszałam, żeby tak dużo gadać podczas seksu. W pewnym momencie wciągnęłam w tę książkę. Zobaczyłam masę rozmów i opisów, które były niepotrzebne, stąd powód, dlaczego mamy do czynienia z klocem. Rozciągnięty początek i skumulowanie wszystkich informacji na koniec to nie jest najlepszy pomysł. Wszystko się gmatwa. Czy Samkiel i Diana to przyrodnie rodzeństwo? Wiele rzeczy pozostaje niezrozumianych do wytłumaczenia w kolejnym tomie. Neutral

Legimi

45 Soraya Lane – Córka z Argentyny

Kolejna część z serii UTRACONE CÓRKI. Lekka opowieść o miłości, poświęceniu i przywiązaniu do rodziny, do ojca. Valentina mieszka w Argentynie na ranczu z końmi do gry w polo. Zakochuje się w stajennym, którego nie akceptuje jej matka. Konwencja całej historii jest taka sama. Rose z Londynu dostaje pudełko, ale w tym przypadku również list od adwokata rodziny Santiago. Nie musiała poszukiwać prababci, bo ta obserwowała jej życie od dawna i zapisała jej cały swój majątek. Odkrywała, kim jej babka była, zakochując się w lokalnym przystojniaku. Miła zmiana po ciężkich opowieściach fantasy ze skomplikowaną fabułą i ciętymi opisami seksu. Zrelaksowałam się przy tej książce i chociaż nie było fajerwerków, to polecam. Czasami nie musi ich być. Polecam

Legimi

46 Falauke, Piotrek Markowicz – Bardzo ważne

Krótki komiks o codzienności wraz z kotem. Kot pilnuje domowników i gdyby nie on nic by w tym domu nie miało sensu. Domowniczki nie miałyby tyle szczęścia. A tak serio to nie wiem, po co i jaki jest morał, ale ilustracje piękne. Neutral

47 Alice Oseman – Heartstopper Tom 2

Nie sądziłam, że tak spodoba mi się czytanie komiksów. W tej część relacje Nicka i Charliego się rozwijają. Charlie poznaje przyjaciół Nicka, idą też na pierwszą wspólną randkę a Nick podejmuje decyzje o comingoucie. Polecam

Legimi

48 Milos Cermak. Ludel Stanek – Najlepszy czeski stand-up

Zapowiadało się obiecująco, ale im dalej w książkę, tym gorzej. Pan Czech ocenia wszystko swoim okiem. Zdecydowanie ma problem z niemiecką pornografią, podaje żarty w bardzo niesmaczny i nieśmieszny sposób. Autor ukazuje się nam jako szowinista i seksista. Bardzo nie ładnie opowiada o kobietach, sprowadzając je jedynie do cycków i możliwości zaciągnięcia do łóżka. Oceniam słabo i jeśli to jest najlepszy czeski stand-up w Czechach, to ja wysiadam i nie polecam.

Legimi

49 Robert Trojanowski – Krótka historia selfie

Komiks dla dzieci, w którym grupka przyjaciół podróżuje w czasie, aby znaleźć genezę i przykłady selfie. Oglądamy z nimi malunki na ścianach w jaskiniach, a także obrazy malarzy, którzy namalowali swoje autoportrety. Z humorem i dużą dawką ciekawych informacji. Podobało mi się. Nawet sporo ciekawostek się dowiedziałam. Polecam

Legimi

50 Szymon Hołownia – Ludzie na walizkach. Nowe historie

Nie wiedziałam, że będę tutaj czytała o ludziach, którzy są w przedsionku śmierci. Czytam o chorych ludziach, którzy odliczają swój czas, o chorobach dzieci, o matce, która straciła syna. Wszystko kręci się wokół śmierci. Podane jest to jako krótki wywiad prowadzony przez Szymona. Z ciekawością czyta się tę książka, choć temat jest bardzo trudny. Lubię poznawać perspektywę drugiego człowieka, stąd moje zainteresowanie. Ciekawa była rozmowa z profesorem uczącym studentów medycyny na spreparowanych ciałach. Jaki niesamowity ma to wkład w naukę. Jedne z podejść do życia i Boga i wiary były jak najbardziej normalne, inne zupełnie surrealistyczne. Polecam

Legimi

51 Guillaume Musso – Telefon od Anioła

Dwie obce sobie osoby przez przypadek zamieniają się telefonami na lotnisku. Zaczyna się kopanie po tych telefonach i odkrywanie wzajemnych tajemnic. Tajemnice osobiste to jedno a tajemnice związane z zaginioną dziewczyną to drugie. Dwójka ta angażuje się w jej poszukiwania i odkrywają coraz więcej mrocznych zagadnień, które są związane również z nimi. Dobry humor, szybka akcja. Cały czas coś się dzieje. Na wysokim poziomie. Polecam

Legimi

52 Jakub Bączykowski – Zadzwoń, jak dojedziesz

Poruszająca książka o grupie rodzeństwa, którzy radzą sobie ze śmiercią mamy i rozprawiają o tym, które z nich ma zająć się starym ojcem. Spotykają się po 3 latach w mieszkaniu ojca, każdy na rozdrożu życia i mają problem, bo nikt nie chce się zająć starym ojcem. Szokujące. W międzyczasie dowiadujemy się nieco więcej o ich rodzinie. Wspominają czasy kiedy żyła jeszcze mama. Dużo o dorastaniu i momentach, które ich zmieniły i kształtowały. Końcówka rozrywa serce. Jak mogli doprowadzić do takiej sytuacji? Miałabym wiele do wygarnięcia. Historia jest mocno poruszająca. Polecam, ale uprzedzam, że rozrywa serce. Polecam

Legimi

53 Barbara Wydoczańska – Kolaborantka

Książka napisana na siłę. Moje czytanie nie było też najprzyjemniejsze. Zbyt wiele zbiegów okoliczności. Adam ratuje Stefcie w Krakowie, później spotykają się w Austrii po latach, a później po kolejnych latach spotykają się w Krakowie w czasie wojny. Zagadką jest dla mnie to gdzie i w jaki sposób  rozwinęła się między tą dwójką miłość. Przez te kilka minut kiedy Pan Adam był zajęty ratowaniem Panny Stefci. Wszystko naciągane. Książka to kloc, a to wszystko przez treści patriotyczne i tłumaczenie szczegółowe sytuacji politycznej, która nie do końca mnie w tej historii interesowała. Nie polecam

Legimi

54 Alice Oseman – Heartstopper tom 3

Kolejna część opowieści o Nicku i Charliem. Tym razem chłopaki są już w związku rozwijającym się i zastanawiają się jak powiedzieć kolegom i znajomym o swoim związku. Wyjeżdżają też na kilkudniową wycieczkę do Paryża. Jest okazja na integrację i zobaczenie siebie w innym środowisku. Polecam

Legimi

55 Nicole V. Amber – Świt przeklętej królowej tom 3

Już od pierwszych stron poczułam wielki niesmak. Pojawiają się nowe osoby, nowe imiona i nie wiadomo kto jest kim. Krindżowe sceny seksu i do tego te ich teksty podczas jego uprawiania. Co za dziwactwa. Nie chce mi się tego czytać. Najgorzej. Dalej mamy książkę o niczym. Jedni próbują złapać drugich, a w międzyczasie główni bohaterowie parzą się jak króliki. Wzięli ślub. Będzie kolejna część, ale i tak nie polecam.

Legimi

56 Łukasz Lamża – Połącz kropki. Nanoboty medyczne, drony zabójcy, odczytywanie myśli i inne technologie przyszłości

Książka z polecenia, która totalnie nie przypadła mi do gustu. Czułam, że czytam podręcznik szkolny z mnóstwem przypisów dołączonych na końcu. Czułam od autora, taki niesmak do innych i wywyższanie się. Uważa czytelnika za głupiego człowieka, któremu on musi tłumaczyć świat. Teksty typu: “no dalej, spróbujcie mnie przekonać”. Bezczelny typ i opowiada o sprawach medycyny przyszłości w taki sposób, abyś jednak zbyt wiele nie zrozumiał. Nie rozumiem też formy pisania w ramkach. Nie polecam

Legimi

57 Alice Oseman – Heartstopper tom 4

Kolejna część komiksowa o miłości Nicka i Charliego. W tej części chłopaki po raz pierwszy na serio wyznają sobie miłość. Poruszony zostaje temat zaburzeń odżywiania u Charliego, który decyduje się podjąć leczenia wraz z terapią. Wciągająca historia o wsparciu, niewinnej miłości, pierwszych razach i problemach nastolatków. Czekam na kolejne części. Polecam

Legimi

58 Bruno Schulz – Sanatorium pod Klepsydrą

Kolejna klasyka, która do mnie nie przemówiła. Gdzie tu sens i gdzie sedno opowieści. Nie ma. Wszystko owinięte w bawełnę, grubą warstwą. Nie wiem, o czym jest ta książka. Jedyne co wiem, to że jest to zbiór opowiadań. Skupiam się na maxa i dalej nie wiem, o czym jest. Nie polecam

Legimi

59 Ewa Wanat – Deutshe Nasz. Reportaże berlińskie

Początek obiecujący. O tym jak Niemcy zmieniły się po II Wojnie Światowej. Z nazistowskiego kraju poszli w tolerancję, gdzie legalne są: narkotyki, 3 płeć, związki gejowskie a prostytutki  mają swoje firmy i płacą podatki a dodatkowo mają swoje związki zawodowe. Ciekawe historie o Niemcach i uchodźcach, którzy zmienili niemiecką rzeczywistość. Imigranci, którzy nie integrują się i wprowadzają swoją kulturę. Niestety o tych imigrantach jest o wiele za dużo. Połowa książki jest o życiu turków i Syryjczyków co nie bardzo mnie interesowało i nie tego spodziewałam się, sięgając po tę książkę. Jest to ważna strona życia, szczególnie w Berlinie, ale moim zdaniem za dużo tego. Dowiaduje się też, że życie w Niemczech nie jest takie kolorowe i przesadzone w tolerancji dla każdego. Polecam

Legimi

60 Alice Oseman – Heartstopper tom 5

Kolejna część z perypetiami miłosnymi Nicka i Charliego. Ta część opowiada o przejściu do kolejnego etapu. Nick musi wybrać, na jakie studia się wybierze i czy będzie to uczelnia lokalna, czy na wyjeździe. Uczelnie oddalone od miejsca zamieszkania oznaczają związek na odległość z Charliem. Chłopcy są gotowi na bliższe relacje, a więc seks. Rozmawiają, próbują poradzić sobie z wybuchami pożądania i znaleźć okienko kiedy rodziców nie ma w domu. Z ciekawością śledzę ich losy. Wiem, że za jakiś czas ma pojawić się ostatnia finałowa część, zakańczająca te komiksową sagę. Nie mogę się doczekać. Dla mnie komiksy to nowość, ale tematyka związana z LGBTQ+ również. Polecam

Legimi

61 Alice Oseman – Heartstopper. Yearbook

Książka z uniwersum Heartstoppera, w której autorka opowiada o swojej historii tworzenia komiksu. Dowiadujemy się, od czego to wszystko się zaczęło. Jak tworzyła postaci, kto był pierwszy i jak Nick i Charlie wyglądali jak pierwowzory. Bo wyglądali inaczej niż w oryginalnie wydanym komiksie. Wszystko okraszone cudownymi rysunkami, również w kolorze. Bardzo mi się spodobała ta książka. Coś dla fanów serii, nie ma za dużo czytania, ale obrazki zmuszają wręcz do dłuższego podziwiania. Neutral

Legimi

62 Bonnie Garmus – Lekcje chemii

Świetna książka o Elizabeth-naukowczyni, która też lubi gotować. Poznajemy jej całe życie od momentu kiedy poznała swojego partnera, który również jest naukowcem. Oboje czują między sobą niesamowitą chemię. Elizabeth ma problem z wszelkimi problemami dotyczącymi kobiet. Umniejszanie im, dogadywanie w pracy, zwalnianie z pracy ze względu na ciążę. Są to lata 60 i realia są nieco inne. Wiedziałam, że kobiety były dyskryminowane, ale nie wiedziałam, że aż tak. Książka pomogła mi zrozumieć problemy kobiet w tamtych czasach. Ciekawi mnie fragment gdzie oglądamy życie Eli przy pomocy psa, który również jest niezwykle inteligentny, a nazywa się 6:30. Wzruszająca, szokująca, wspierająca kobiety w dążeniu do celów. Polecam

Legimi

63 Barbara Wysoczańska – Nigdy się nie poddam

Opowieść o dziewczynie, która kupuje winnice należącą do Niemców. Znajduje tajemnicze pudełko i postanawia dowiedzieć się nieco więcej o ludziach, którzy zamieszkiwali jej dom w czasach przed wojną. Przyjeżdża do Niemiec gdzie poznaje praprapra wnuka Gretel. Matka Thomasa postanawia opowiedzieć historię winnicy. Zawiązuje się pewna relacja i coś niespodziewanego co połączy Alicję i Thomasa już na zawsze. Wciągająca opowieść, ale wiele wątków pozostało postrzępionych. Neutral

Legimi

64 Andrzej Saramonowicz – Chłopcy

Książka, która chodziła za mną kilka lat z polecenia. Przeczytałam i ogólnie ok. Bez zachwytów. Warszawa, do szkoły razem z Matim chodzą dzieciaki, które głównie mają rozwiedzionych rodziców. Rodzice Matiego też są rozwiedzeni, chłopiec jest jednak wpatrzony w ojca-poważnego neurochirurga, który lubi flirtować na wszystkie strony. Jak się okazuje spotyka się on z połową mam kolegów z klasy Matiego na bardzo intymne spotkania. Syn, dowiadując się tego, jest zszokowany. Opowieść o miłości, oddaniu, o rozterkach na życiowych zakrętach. Nikt nie ma łatwo w życiu. Dzieci na swój sposób, ale dorośli również czasem zachowują się jak dzieci. Neutral

Legimi

65 Zuzanna Kulik – Mała Charlie

Ja pierdole, o co chodzi z tą książką??? Pornosik dla kobiet przeniesiony na karty książki. Tytułowa Charlie — słodka idiotka ma 19 lat, 3 braci, którzy ją pilnują i nie pozwalają imprezować i na żadne związki z facetami podczas gdy oni imprezują hardcorowo i ruchają wszystko, co się rusza. Nieudolna inspiracja Monetami. Charlie opowiada wszystkim, że chce stracić dziewictwo w końcu. Napatoczył się (nawet nie wiem, jak ma na imię, bo opisywany jest przez nią jako: “cholernie przystojny i starszy prawnik”) przyjaciel braci i brat najlepszej przyjaciółki. Starszy o 11 lat, jest to kilkanaście razy podkreślone. Czyli ona 19 lat, on 30 lat. Wyciosany dłutem Michała Anioła w garniturze. To chyba wystarczy, aby małolaty mdlały. Słodka idiotka koniecznie chce rozdziewiczenia, a Pan prawnik jest zboczony, bo koniecznie chce tego dokonać. Nagabuje ją, namawia, przyjeżdża pod jej mieszkanie samochodem i maca bez pozwolenia. Cóż można powiedzieć, na pierwszym spotkaniu wsadził jej palce w cipę. Mocno naciska na seks z “małolatą” jak on to określa. 19 lat to wcale nie tak mało, nie wiem jak w Stanach, ale Charlie zachowuje się jak 15-latka. Nie ma między nimi innych rozmów. Seks i imprezy. Zero emocji, zero poznawania się nawzajem. Krindżowe teksty o wylizywaniu od góry do dołu. Myślałam, że 365 dni czy Grey jest przesycony scenami seksu. Tu nie ma nic innego. Jej wersja opowieści jest tak infantylna, że aż mnie mdli. Lolitka z kokardkami na kucykach, niby chce, ale się wstydzi. Pan Prawnik ją onieśmiela i jest w szoku, że zawrócił na nią uwagę. Jego wersja to opowieść dla starszych zboczuchów. Skoro ma ją rozdziewiczyć, to wiadome jest, że ofiara musi być: słodka, niewinna, malutka, chudziutka, smukła, ciasna i nieświadoma. A on będzie ją uczył seksu i będzie jej przewodnikiem. Sam sobie nadał tę rolę. Żygać się chce. Bardzo słabe i uprzedmiotawiające rolę kobiet. To tylko Mała Dziura do ruchania z super dupą i cyckami. Tym się bohaterowie zachwycają przede wszystkim — wyglądem. Twardym torsem i sutkami. Może jakieś fajne cechy charakteru, zachowanie? Nie! Garnitur i duży kutas! Zakończyło się tak, że towarzystwo dowiedziało się, że Hailey, najlepsza przyjaciółka Charlie jest w związku z jej bratem Willem. A przystojny prawnik Ash (w końcu poznaliśmy jego imię). Imiona tutaj nic nie mówią, bo nakreślone postaci są mdłe i nie wiadomo, o kogo chodzi. Charlie i Ash rozeszli się, bo ona sobie nie życzyła, aby Pan Starszy jej rozkazywał i sobie to uświadomiła, a Pan Starszy uniósł się dumą, że nie chce związku, ale równocześnie chce ruchania na wyłączność z Charlie. Dramat! Nie ruszajcie tej książki. JA jeszcze muszę przejść przez drugą część. Nie polecam

Legimi

66 Zuzanna Kulik – Mała Charlie 2. Prawo do szczęśliwego zakończenia

Zaczęło się naprawdę dobrze. Przenosimy się 6 lat do przodu i dowiadujemy się, że Charlie ma córkę, wiadomo z kim. Cała rodzina zjeżdża się na wesele Hailey i Willa (najlepsza przyjaciółka Charlie i siostra rozdziewiczacza i ojca córki Charlie i brat Charlie). Przyjeżdża też Pan sexy prawnik, którego nikt nie widział 6 lat i oczywiście nie wie, że ma córkę. Głupia sprzeczka przy samochodzie zamieniła się w cichą wojnę. Idiotka Charlie postanowiła nie informować partnera, podobnie jak jego siostra i absolutnie nikt z rodziny się nie domyślał. Najgorszy idiotyzm. Jak można pozbawić drugą osobę kontaktu z dzieckiem. Nie widział, jak rośnie, najważniejsze momenty dla rodziców, Mała Melody nawet nie wie, kto jest jej ojcem. To się nazywa odpowiedzialność i dorosłość matki. Charlie zostaje zmuszona do powiedzenia prawdy Ashowi przez swoich braci, którzy na weselu zauważają podobieństwo. Po 6 latach nie zamieniania ze sobą ani słowa, Ash wyciąga Charlie z klubu siłą i zawozi do domu, a później patrzy jak, ta pijana się masturbuje. Bo uwaga! Twierdzi, że dalej nie umie tego robić sama. Czyli Charlie gra słodką idiotkę w dalszym ciągu. Jej przemyślenia nadal są na poziomie 16-latki a inne dorosłej kobiety, matki 5-letniego dziecka. Bożeeee, po co ja to czytałam… W tej części było zdecydowanie mniej seksu a więcej dram, życia rodzinnego, rozmów i poznawania poszczególnych bohaterów, Co sprawiło, że książka nie sięgnęła dna tak jak poprzednia część. Na miejscu Asha byłabym mega wkurzona, że głupia idiotka chowała w tajemnicy informacje, że ma córkę. Taka tajemnic a też jest ze szkodą dla dziecka, które nabawi się traum i dziur bez ojca. A i mam jeszcze jedno przemyślenie. Skoro Ash w pierwszej części tak bardzo chciał pokazać młodej Charlie jak wygląda pierwszy seks to szkoda, że nie pokazał jej, jak wygląda dobra antykoncepcja. Jako starszy i bardziej doświadczony to na nim ciążyła ta odpowiedzialność. Nie polecam!

Legimi

67 Sabina Jakubowska – Akuszerki

Książka zaczyna się tak, jak lubię najbardziej. Mroczny, folkowy klimat ze szczyptą magii zatopionej w ciężkich, ludzkich momentach. W tym wypadku mamy historię kobiet akuszerek. Z biegiem książki i lat towarzyszymy Franciszce, naszej głównej bohaterce w odbieraniu kolejnych porodów. Dużo ludzi, których Franciszka poznała. Towarzyszymy jej od czasów młodości aż po śmierć. Towarzyszymy w rozroście jej rodziny, narodzinach dzieci, ale także przy śmierci najbliższych. W momencie miłości, szczęścia i rozpaczy. Po drodze przeżyła 2 wojny światowe. Klasyczna obyczajówka całkiem w porządku. Polecam

Legimi

68 Serena Porter – Kreatywność bez granic czyli jak odblokować swój potencjał

Mamałyga jakich wiele na rynku. Jakościowo nadaje się do wydania jako e-book. Autorka wymienia proste przykłady jak poprawić kreatywność. Bardzo słabe te przykłady i niewnoszące nic nowego. Analiza SWOT i dobre wysypianie się, a to nie jest nic odkrywczego. Przeczytałam, porady nie pomogły, bełkot okrutny. Nie polecam

69 Barbara Wysoczańska – Cena Wolności

Czasy przed I Wojną Światową. Polska jest pod zaborami, a my przyglądamy się życiu w zaborze rosyjskim. Klara — córka bogatego Państwa ma zadziorną naturę. Wspiera kobiety i szerzy naukę feministyczną, uczy się na Latającym Uniwersytecie. Poznaje kapitana z ruskich wojsk i to wydarzenie odmienia jej życie. Smutna opowieść o  kobiecie, która poświęca się dla sprawy i próbuje poukładać swoje życie, tymczasem, cały czas coś traci. Pokazuje to siłę głównej bohaterki i to, że szczęśliwe momenty to w rzeczywistości były tylko chwile w jej życiu. Jest wątek romantyczny, nieodwzajemnionej miłości, przywiązania przyjacielskiego. Wzruszająca i bardzo wciągająca. Polecam

Legimi

70 Tomasz Roy Szabelewski – Elitarne pieniądze

Spodziewałam się czegoś innego. Wydrukowanie twarzy na okładce, która należy do najsławniejszego tiktokera, który opowiada, o polskich wyższych sferach sugerowała, że książka będzie o jego życiu.  Tymczasem czytam wymyśloną historyjkę o rodzinie z Konstancina, która bankrutuje. Po drodze mamy zlepek dziwnych wydarzeń i wydłużone opisy kpiące z ludzi nowobogackich, którzy pretendują do zostania elitą. Czuć, że opowieść jest oparta na prawdziwej historii, ale nie jest wciągająca. Na końcu pojawia się nawet zwrot akcji i jak się okazuje dramatyczne chwile, mają dopiero nadejść, co zwiastuje drugą część (o zgrozo). Sara — dziewczyna, z którą Jan się polubił, jest córką Państwa, którzy kupują ich dom w Juracie. A młodszy brat Jeremi został porwany dla okupu. A sama Elita nie ma już pieniążków w portfeliku. Słychać zblazowany ton Pana autora niestety. Neutral

Legimi

71 Barbara Wysoczańska i inna, praca zbiorowa – Rozdzieliła nas wojna

Zbiór krótkich opowiadań o miłości w czasach wojny. Ciężkie momenty rozstań, niepewności. Niestety opowiadania te są wklejone bez podstawy, za krótko, za szybko. Wleciało jednym uchem i wyleciało drugim. Różni autorzy i różne style, ale opowieść Wysoczańskiej też nie przypadła mi do gustu. Najbardziej poruszyła mnie opowieść o miłości w obozie. Ogólnie jestem tutaj na nie. Nie polecam

Legimi

72 Katarzyna Grochola – Wyluzuj, Kobieto!

Krótka historia o narzekającej i zabiedzonej matce, która irytuje od pierwszych stron książki. Niańczyć chce 25-letniego syna, męża traktuje jak niedorajdę. Śmieszna same historyjki z życia wzięte, ale to są albo wspomnienia albo coś wyrwane z kontekstu. Nie polecam

Legimi

73 Barbara Wysoczańska – Lena

Najnowsza opowieść Barbary Wysoczańskiej i zarazem ostatnia książka z moją patronką w tym roku. Opowiadanie o Pawle, który ratuje Lenę z trudnej sytuacji, w której została napadnięta przez rosyjskich żołnierzy i zgwałcona. Paweł opiekuje się nią, a później w tajemnicy biorą ślub. Historia przejmująca, bo towarzyszymy Lenie w regeneracji psychicznej po napadzie. Trochę mnie irytowała jako główna bohaterka. Poprawna. Neutral

Legimi

74 Magdalena Kordel – Pejzaż z Aniołem

Opowieść o kobiecie, która nie lubi Świąt. Jako mała dziewczynka przeżywała je sama, bo przerysowana Matka zostawiała ją sama i się nią nie interesowała. Wyjeżdża w Bieszczady i znajduje życzliwych ludzi i miłość. Nie wiem, po co są wplecione historie tych obcych ludzi. Słabiutkie. Neutral

Legimi

75 Leigh Bardugo – Familiar

Polecana książka z Tiktoka. Nutka magii i hiszpańskiej rzeczywistości. Strasznie skomplikowane prowadzenie fabuły. Do końca nie wiadomo kto jest kim i po co bierze udział w tym “konkursie magicznym”. Moja wyobraźnia nie radziła sobie z bohaterami. Szczególnie z Santanhelem. Czy to był starszy mężczyzna, czy nie? O co chodzi? Kiedy pojawiła się miłość? Po co ten konkurs? Gdzie jest król? Po co ta cała inkwizycja? Nie do końca mi się podobało i nie poleciłabym jej dalej. Luzja jest pomywaczką w hiszpańskim domu, która korzysta ze swoich magicznych zdolności, pewnego dnia zostaje przyłapana przez swoją Panią, co skutkuje konkursem magicznym. Słabiutko a miałam ogromne oczekiwania. Nautral

Legimi

76 Shelley Read – Popłynę przed siebie jak rzeka

Obyczajówka opowiadająca życie Victorii, która zakochała się w Willu, który był Indianinem. Nieakceptowany romans skończył się tragicznie dla Willa — śmiercią. Victoria została sama i to w ciąży. I co dalej? Denerwowała mnie sytuacja u nich w domu. Same chłopy, dużo pracy, matka zmarła i Victoria jedyna dziewczynka, która miała 12 lat i musiała się wszystkim zająć. Żadnych uczuć, żadnej troski. Z ciekawością przeczytałam, ale nie polecę dalej. Neutral

Legimi

77 Joanna Szarańska – Choinka cała w śniegu

Kolejny raz czytam i mieszkańcach pewnego osiedla i w pewnej miejscowości w okolicach Krakowa. Mamy młode małżeństwa z dziećmi stare zgryźliwe baby, ciamajdy i Pana Dusigrosza. Czytamy o czasie przygotowań do Świąt. Każdy sobie szykuje te święta po swojemu. Strasznie to było nudne. Szczególnie irytowała mnie opowieść o dzieciach i detektywie, z której nic nie wynika. Wszystko wymyślone na siłę i bez morału, bez zaciekawienia, choćby historia lukrowana na święta. Nic. Pała! Nie polecam

Legimi

78 Alice Aseman – This Winter

Kiedy nadchodzi czas, aby udawać idealną rodzinę, przybywamy na wieczór wigilijny do Charliego i jego rodziny. Patrzymy na ten wieczór oczami Charliego, ale też jego siostry i najmłodszego brata. Wścibska rodzina dopytuje o to, o co nie powinna, czyli klasyk a do tego Charlie kłóci się z mamą. Kłótnie w Święta to nie jest nic dziwnego ani przyjemnego. Charlie ucieka do domu Nicka, gdzie zawsze czeka na niego wsparcie. Zdecydowanie zbyt krótkie opowiadania i sama książka, która okraszona jest dodatkowym jednym rozdziałem z następnej książki autorki. Jakaś taka zapchajdziura czy co? No średnio. Neutral

Legimi

79 Allen Carr – Prosta metoda jak skutecznie rzucić Palenie

Książka, która polecił mi Michał w maju tego roku na naszym wyjeździe majówkowym w Czarnogórze. Miał rację. Jeśli masz przeczytać jakąś książkę o rzuceniu palenia, to niech będzie to ta książka. Całkowicie zmieni postrzeganie wszelkich rytuałów związanych z paleniem. Wytłumaczy wszystko, co do tej pory było niewytłumaczalna. Wszystko siedzi w naszych głowach, a ja zamierzam rzucić palenie opierają się na metodzie Pana Autora. Trzymajcie kciuki. Polecam

Legimi

80 Brian J. Robb – Johnny Depp. Współczesny Buntownik

Inspirująca książka opowiadająca o dzieciństwie, młodości i dalszej karierze Johnnego. Obserwujemy również dalsze losy i filmy, przy których pracował. Zdobyłam się na wyzwanie, aby obejrzeć całą twórczość Johnnego i póki co idzie dobrze. Johnny to nie tylko Piraci z Karaibów a ja nie wiedziałam, że jest on tak rodzinnym człowiekiem. Zakończyliśmy książkę w momencie Piratów z Karaibów, dalsze losy w momencie wydania książki nie były znane. Neutral

81 Jordanna Levin – Moc manifestowania

W końcu postanowiłam sprawdzić, o co chodzi z Manifestowaniem. Podeszłam do tej książki jako eksperyment. Sprawdzę, czy temat do mnie trafia czy to tylko bajki, które można wsadzić między książki dla dzieci. Autorka opowiada wszystko w logiczny sposób. Czasami nazywam siebie czarownicą, bo przyciągam rzeczy, o których mówię dużo. Te dobre, ale te złe również. Może warto skontrolować temat i zrobić to bardziej świadomie? Nic się samo nie zrobi tak czy siak, to kwestia wytyczenia celu i intencji, która jest do spełnienia przez nas. Książkę Polecam

Legimi

W tym roku udało mi się przeczytać 81 książek i jest to o 9 książek mniej niż w zeszłym roku. Moje wyzwanie roku 2025 dotyczyło przeczytania 70 książek w rok, więc wyzwanie zostało zaliczone z naddatkiem. Udało mi się wejść w tryb codziennego czytania i to takiego regularnego gdzie 9 książek w miesiącu w pewnym momencie to była norma. Rekordem w roku 2025 był listopad. Przeczytałam w tym miesiącu aż 13 książek. Może trochę przesadziłam, ale wsiąkłam w jesienne klimaty. Muszę stwierdzić, że był moment kiedy wciągłam się w wir czytania.

Audiobooki przejęły ten rok w 80%. Pozostałe to książki w wersji papierowej i ebooki na telefonie. Zmiana w tym roku to cały rok czytania w aplikacji Empik Go. Przesiadłam się z aplikacji Legimi zaraz po tym jak pojawiły się u nich zmiany a wraz ze zmianami ubyło książek, które chciałam przeczytać. Również jeśli chodzi o Empik, cena jest dużo przystępniejsza a większy wybór. Nie twierdzę, że nie skorzystam już nigdy z Legimi. Może uda mi się złapać jakieś dodatkowe kody  darmowe z mojej biblioteki, ale bardzo ciężko je zdobyć i czatowanie do północy byle tylko wysłać SMS-a z prośbą o darmowy kod już mnie nie jara.

Z 81 przeczytanych książek aż 42 przypadły mi do gustu i szczerze Wam polecam. 22 książkom zdecydowałam się dodać czerwone światło, bo nie przypadły mi do gustu, a 15 tytułów pozostawiam do Waszej oceny. Oceniam je neutralnie ni na tak ni na nie. Dużo książek miałam na mojej liście polecanych. Zdecydowana przewaga to były książki, które mi się podobały. Przygotowałam dla Was grafiki i szybkie podsumowanie. To taki skrót jeśli nie macie czasu przeczytać całego wpisu, to zerknijcie na moją TOPKĘ najlepszych książek i UWAGA najgorsze książki roku 2025 też się tutaj znalazły. Postanowiłam je tutaj opublikować jak ostrzeżenie przed nimi.

Moje TOP 12 w roku 2025, czyli książki po które spokojnie możecie sięgać i zmieniać swoje postrzeganie na świat. Bo te książki to zrobiły w mojej głowie. Poprzestawiały pewne myśli. Najlepsza z najlepszych to książka WRONY Petry Dvorakovej. Książka wbijająca sztylet w serce i zostawiająca ślad. Airfryer to wielka zmian w moim życiu a ta książka i przepisy, zmieniły naszą obiadową i nie tylko obiadową rzeczywistość posiłkową. Na chwilę zatrzymałam się przy książce, Zadzwoń, jak dojedziesz. Myślałam o niej dużo, bo pokazuje znieczulice, z którą mam styczność na co dzień. Macedonia Północna to przewodnik, który przybliżył mi ten kraj zaraz przed jego odwiedzinami. Piękny sposób na przybliżenie kultury i historii tego kraju. Polacy Last Minute opowiadają historię pilotów wycieczek, którzy podobnie jak ja organizują wycieczki dla ludzi i z tymi ludźmi mają największe problemy i różne sytuacje, o których opowiadają. Cieszę, że mój świat jest tak podobny do ich a kwestia zarządzania ludźmi na wyjazdach to doświadczenie i uśmiech na twarzy. Świetnie bawiłam się na serii Students i serii Heartbreaker, która opowiada o siostrach bliźniaczkach i bogatych studentach, a także o ich imprezowych życiach. Komiks to nowość w tym roku i wspominam o tym przy okazji Heartbreakera. Komiks ten opowiada o dwójce chłopców, którzy się w sobie zakochują. Lekcje chemii na długo pozostaną w mojej głowie. Polecam pozostałe książki również.

Zadzwoń jak dojedziesz na tyle poruszyło moje serce, że Jakub Bączykowski jest moim patronem w nowym roku. Ciekawa jestem jego kolejnych książek. 

W zeszłym roku pojawiły się tylko 4 najgorsze książki, w tym roku trochę było ich więcej i wybrałam 9 najgorszych szmir, których lepiej nie dotykajcie, chyba że chcecie się przekonać czy mówię prawdę. Najgorsza z najgorszych to Zachcianki. Książka, którą czytałam ponad 7 miesięcy, nad którą okrutnie się umęczyłam i nie mam pojęcia, czemu nie wyrzuciłam jej przez okno. Taka już jestem, lubię doprowadzić wszystko do końca, co skutkuje takim cierpieniem. Książka ta miała być zbiorem opowiadań erotycznych a tymczasem była zbiorem przypadkowych autorów, którzy nie wiedzieli, o czym mają pisać i prześcigali się w tym, kto bardziej opublikuje swoje opowiadanie o artystyczne dziwadła. Mała Charlie część 1 i 2 to był największy krindż tego roku. Najwięcej przewracania oczami i nienawiści do wszystkich bohaterów tej książki. Czy rzeczywiście Ci bohaterowie byli tacy głupi, nie dostrzegali tego co ja. Czy temat rozdziewiczenia 19 latki przez 35-latka jest odpowiedni, żeby zawierać go w książce i to w tak płytki sposób. Nie dowiadujemy się nic o charakterach bohaterów, ale za to mamy obfite opisy infantylnego seksu. Do tej pory się uruchamiam, jak o niej opowiadam. Najbardziej seksistowska książka w tym roku to Najlepszy czeski stand-up. Najnudniejsza to Gorzko, Gorzko. Przy książce Połącz Kropki czułam się jak uczennica strofowana przez nauczyciela doktora, profesora habilitowanego, który uważa swoich czytelników za idiotów. U Harlana Cobena w tej książce dużo spraw nie trzymało się kupy a podczas pisania książki kryminalnej z jakąś tajemnicą, to chyba ważne. Książa o niczym to Choinka cała we śniegu i Łuk triumfalny. I na sam koniec Na przekór nocy książka fantasy, która próbowała coś przekazać, ale nie miałam ochoty na takie dawki polityki.

W tym roku dotarło do mnie coś, co dzieje się samo podczas czytania książek. A czytam już 9 lat. W przyszłym roku będzie jubileusz, 10 lat odkąd wróciłam do czytania książek po czasie. Jest się czym chwalić. W tym roku po raz pierwszy zauważyłam powiększony zasób słownictwa u siebie. Pięknie się wysławiam, mam dużo słów, ale nie ze zwykłego wysławiania się, ale z książek właśnie. Sama się łapie na tym, że wplatam je do normalnych rozmów, ale również zauważają to moi bliscy. Uświadamia mi to, że tym bardziej warto czytać. Pewne procesy dzieją się same, nie musicie nic robić. W przyszłym roku na pewno będę chciała zwolnić. Choć uwielbiam wyzwania i bicie rekordów to chciałabym się poświęcić pracy nad moją prokrastynacją i zdrowiem co łączy się z poświęceniem większej ilości czasu  na inne sprawy. Co nie zmienia faktu, że w roku 2026 podjęłam wyzwanie 90 książek.

Rok 2025 81 książek
Rok 2024  72 książki,
Rok 2023  82 książki,
Rok 2022  60 książek,
Rok 2021  47 książek,
Rok 2020  46 książek,
Rok 2019  50 książek,
Rok 2018  45 książki,
Rok 2017  36 książek,
Rok 2016  24 książek.

Mam nadzieję, że ten wpis stanie się dla kogoś małą iskrą do sięgnięcia po książkę. Nieważne, ile czytasz i w jakiej formie – liczy się sam kontakt z literaturą. Czytanie to nie tylko świetna rozrywka, ale też ogrom korzyści, o których warto mówić głośno. Poszerza wiedzę, wzbogaca słownictwo i rozwija myślenie analityczne, szczególnie przy książkach detektywistycznych.

Książki pozwalają na chwilę oderwać się od codziennych problemów, pobudzają wyobraźnię, a w moim przypadku dodatkowo skutecznie redukują stres. Dzięki nim możemy uczyć się na doświadczeniach bohaterów – zarówno fikcyjnych, jak i prawdziwych – wyciągać wnioski i spojrzeć na świat z innej perspektywy. Pokazują różne punkty widzenia, kultury i filozofie życia. O zaletach czytania mogłabym mówić bez końca. Jedno jest pewne: to rozrywka ciekawsza i bardziej wartościowa niż bezrefleksyjne scrollowanie TikToków, które w dłuższej perspektywie niszczy skupienie.

Wierzę, że rok 2026 przyniesie nam wiele wspaniałych tytułów. Trzymam za to kciuki i liczę na Was, moje drogie. Już nie mogę się doczekać.

The post Przeczytałam to wszystko w 2025 – Książkowe podsumowanie! appeared first on Madziof .pl.

Jak to ja, przekopałam internet wzdłuż i wszerz razem z wszystkimi sklepami internetowymi na czele. W głowie zakiełkowała mi myśl o kupnie pralki i osobno suszarki. Tak jak lubię “prać“ tak nie lubię wieszać ubrań i czekać jak na zbawienie aż łaskawie wyschną. Wysychanie ubrań oczywiście zależy każdorazowo od pogody panującej na zewnątrz. Rok wcześniej pamiętam, jak chodziłam po całym domu i szukałam odrobiny wolnego miejsca na kaloryferze. Wszystkie były zajęte a moje mokre pranie “gniło“ w szafliku. Dość, powiedziałam! Zapadła decyzja o zakupie pralki i osobno suszarki, którą montuje się bezpośrednio na pralce. Długo nie mogłam zrozumieć, jak to jest możliwe, bo nasza stara pralka tańczyła już od jakiegoś czasu po łazience, ale przeglądając recenzje i filmiki na Youtube, uwierzyłam, że jest to możliwe.

Odtwórz GIF

Odtwórz GIF

Dalsza część wydarzeń dzieje się w sklepie AGD.

Na miejscu w sklepie okazało się, że nasze problemy zostały rozwiązane! Istnieje taki wytwór jak pralko-suszarka w jednym! O Bogowie biorę i to natychmiast! Wtedy w sklepie dalej nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo wszystko się zmieni.

Jeśli zastanawiasz się, czy pralko-suszarka ma sens, ten wpis jest moją szczerą opinią po codziennym używaniu modelu Hotpoint Ariston. Piszę bez współpracy z marką i bez wciskania, że to sprzęt idealny – po prostu o tym, co naprawdę ułatwiło mi życie, a co warto wiedzieć przed zakupem.

Pralko-suszarka Hotpoint Ariston – opinia po używaniu

Największa zmiana? Koniec z rozwieszaniem prania po domu, kaloryferach i balkonie. Przy małym mieszkaniu i dziecku to była dla mnie ogromna różnica. Jeśli szukasz odpowiedzi, czy pralko-suszarka sprawdza się na co dzień, u mnie odpowiedź brzmi: tak, ale z kilkoma rzeczami, o których trzeba pamiętać.

Najważniejsze plusy i minusy pralko-suszarki

Nowa pralko suszarka wylądowała w naszym domu i rozpoczęłam testy.

Pierwsze co rzuca się w oczy to duże drzwiczki, które przykrywają szufladę na proszek. Nie jest ona na wierzchu a w środku, dzięki czemu nic z niej nie cieknie, a sam przód urządzenia wygląda naprawdę ładnie. Zdecydowałam się na pralkę z dużą pojemnością. Poprzednia miała 4 kg załadunku przy dwójce dorosłych i małym dziecku to w zupełności wystarczało. Problem pojawił się, kiedy to małe dziecko zaczęło rosnąc i tak, prawdę mówiąc, najwięcej jego rzeczy było wrzucanych do prania, no bo to w końcu dziecko i wszystko brudzi. Przestałam osobno prać jego rzeczy i okazało się, że pojemność pralki jest zdecydowanie za mała, a ja musiałam nawet włączać pranie 3-4 razy dziennie lub codziennie wręcz. Pojemność pralko-suszarki Hotpoint Ariston to 10 kg dla prania i 7 kg dla suszenia. Różnica spora, porównując do poprzedniczki.

Strasznie nie chciałam, aby na panelu pralki było pokrętło. Jakoś tak nie bardzo mi pasowało i nie podobało się. Wolałam jakieś przyciski a cudownie byłoby, gdyby znalazł się panel dotykowy. Musiałam pójść na kompromis i zdecydowałam się na pokrętło i przyciski dotykowe. Wszystko sprawdza się świetnie, razem z dużym pomarańczowym wyświetlaczem. Fajnym wyjściem jest również zaplanowanie swoich personalizowanych programów. Moje to np. Kolorowe 40 stopni 1200 obrotów i kolorowe 30 stopni 1200 obrotów. Na tych piorę najczęściej. W standardzie program na kolory jest ustawiony na 60 stopni i na 1400 obrotów. To zdecydowanie za dużo na delikatne materiały a na mniejszej temperaturze sprawdza się wyjątkowo dobrze.

No dobrze, ale co takiego się zmieniło? A to, że pranie z pralki wyciągam suche! Jak suche? Zależy, jak sobie ustawisz, ja wybieram program “do szafy“ i pranie jest gotowe do poskładania i włożenia do szafy. Jest jeszcze szereg opcji, ale najważniejsze, z których korzystam to “extra“ jeśli chcesz wysuszyć rzeczy, które ciągną dużo wody np, koce lub “do prasowania“ wtedy ubrania są lekko wilgotne, czyli gotowe do prasowania.

Skończyło się wywieszanie prania na kaloryferach po całym domu, skończyło się wywieszanie na wieszaku na balkonie i czekanie jak na zbawienie, kiedy wyschnie. Cały proces suszenia trwa nie mało, bo 3 godziny. Umówmy się, że 7 kg prania nie wyschnie ot, tak w zimie a na pewno nie w 3 godziny. Często bywa tak, że suszenie włączam na noc i rano mam suche ubrania gotowe do ubrania. Czy się gniotą? Te ubrania, które zawsze się gniotły to będą pomięte a te, które nie to nic się z nimi nie dzieje. Od razu można je na siebie ubrać.

Przez pierwszy miesiąc nie chciałam nadużywać suszenia, bo pogoda na zewnątrz była piękna, świeciło słońce więc, dlaczego miałam nie wywieszać prania. Były jednak dni, kiedy zapomniałam sobie, że posiadam to magiczne urządzenie i kiedy padał deszcz, to chodziłam z kąta w kąt, szukając miejsca na wieszak w domu. Wystarczyło otworzyć drzwi do łazienki, żeby ten kamień spadł mi z serca.

Wypowiadam się w samym superlatywach, bo serio nie widzę żadnych większych minusów posiadania pralko-suszarki. Kilka małych minusików to większe zużycie prądu, u nas nie bierzemy tego pod uwagę, bo wybraliśmy model energooszczędny, który sam waży sobie pranie i dobiera długość cyklu do ilości prania. Kolejnym małym minusikiem jest cena. No nie kupicie pralko suszarki za 700 zł. Cena jest taka, jakbyście kupili dwie pralki. Na początku pojawiło się również kilka wpadek związanych z suszeniem ubrań, których się nie powinno suszyć. Możecie się domyślić, jak wyglądały te ubrania… Trochę były skurczone albo bardziej niż trochę. Od czasu tamtych wpadek czytam każdą metkę dołączoną do ubrania.

Jeżeli poszukujecie dobrej pralko-suszarki to zapraszam do artykułu, z rankingiem najlepszych pralko-suszarek. W rankingu znajdziecie TOP 6 najlepszych urządzeń różnych firm.

Czy da się żyć bez takiego wynalazku? Jasne, że tak! Jednak jeśli jesteście na kupnie nowej pralki, to polecam mocno zastanowić się nad opcją suszarki w pakiecie. Gwarantuję, że jeśli raz z niej skorzystacie, to już nie będziecie chcieli jej zamienić na samą pralkę. Szczególnie polecam tę opcję wszystkim tym, którzy mieszkają w małych mieszkankach i wieszanie prania, a potem okropny zaduch i wilgoć w pomieszczeniu spędzają Wam sen z powiek. Grzybek na ścianie później pojawia się jak malowany, wiem, co mówię. I nic się nie dzieje.

Jeśli jesteście zainteresowani kupnem tego samego modelu co ja, to odsyłam Was do (najtańsza) TEGO LINKU. Możecie sprawdzić wszystkie parametry. Lub (najdroższa) TUTAJ. 

FAQ – czy warto kupić pralko-suszarkę?

Czy pralko-suszarka naprawdę dobrze suszy ubrania?

Tak, ale dużo zależy od programu i rodzaju tkanin. U mnie najlepiej sprawdza się opcja „do szafy”, bo ubrania po zakończeniu cyklu są gotowe do złożenia i schowania.

Jakie są największe minusy pralko-suszarki?

Najczęściej zauważalne są dłuższy czas suszenia, wyższa cena urządzenia i konieczność pilnowania metek przy ubraniach, których nie powinno się suszyć.

Dla kogo pralko-suszarka będzie dobrym wyborem?

Moim zdaniem przede wszystkim dla osób mieszkających w małych mieszkaniach, rodzin z dziećmi i wszystkich, którzy mają dość rozwieszania prania po całym domu.

Jestem ciekawa, jak Wy radzicie sobie na co dzień z robieniem prania w sezonie jesienno-zimowym. Gdzie wieszacie? Może macie jakieś lifehacki, którymi możecie się podzielić? Piszcie w komentarzach.

A no i tak! Post nie powstał w wyniku współpracy z marką Hotpoint Ariston. Jest wynikiem mojego zadowolenia z posiadania cuda, jakim jest pralko-suszarka. :)

The post Produkt, który zmienił moje życie! Pralko-suszarka Hotpoint Ariston w użyciu. appeared first on Madziof .pl.

Dlaczego kolorowanki z misiami tak dobrze relaksują?

Misie kojarzą się z:

• bezpieczeństwem,

• spokojem,

• domowym ciepłem,

• dziecięcą beztroską.

Kolorowanie takich ilustracji:

• obniża napięcie,

• pomaga oderwać się od myśli,

• działa jak krótka przerwa dla głowy,

• idealnie wpisuje się w nurt slow life i cozy evening.

To nie są infantylne rysunki — to proste, ciepłe sceny z życia, które pozwalają zwolnić.

Darmowe kolorowanki z misiami do druku

Jeśli chcesz zacząć bez inwestowania pieniędzy, kolorowanki z misiami do druku to idealna opcja.

Możesz:

• pobrać je za darmo,

• wydrukować w domu,

• kolorować kredkami, flamastrami albo cienkopisami,

• wracać do nich zawsze, gdy potrzebujesz chwili spokoju.

W zestawie znajdziesz m.in. misie:

• gotujące razem,

• 

• jadące na wakacje,

• 

• spędzające zwykły, codzienny czas.

👉 Pobierz darmowe kolorowanki z misiami (wszystkie)

Kolorowanki z misiami w formie książki – kiedy warto?

Jeśli kolorowanie naprawdę Ci się spodoba, warto sięgnąć po gotowe książki z kolorowankami z misiami.

Ich zalety:

• grubszy papier,

• spójny styl ilustracji,

• estetyczne wydanie,

• świetne na prezent lub wieczorne rytuały.

📚 Poniżej zostawiam linki do polecanych kolorowanek z misiami, które można kupić online:

• Kolorowanka z misiami KUP TERAZ

• Kolorowanka z Cozy Friends KUP TERAZ

• Kolorowanki z Kotami KUP TERAZ 

Jak kolorować misie, żeby naprawdę się wyciszyć?

Kilka prostych zasad:

• nie spiesz się,

• nie poprawiaj „błędów”,

• wybieraj kolory pod nastrój, nie pod zasady,

• potraktuj to jak czas tylko dla siebie.

Kolorowanie misiów to nie zadanie — to chwila miękkiego odpoczynku.

Podsumowanie

Kolorowanki z misiami dla dorosłych to:

• relaks bez presji,

• ciepłe ilustracje,

• powrót do prostych przyjemności.

Możesz zacząć od darmowych kolorowanek do druku, a jeśli poczujesz, że to coś dla Ciebie — sięgnąć po książki z kolorowankami.
Kredki w dłoń, misie czekają.

The post Kolorowanki z misiami dla dorosłych – darmowe do druku i książki do kolorowania appeared first on Madziof .pl.

Jeśli zastanawiasz się, jakie sukienki będą modne w 2026 roku, zebrałam tu te kierunki, które faktycznie mają szansę trafić do codziennych stylizacji plus size. Nie chodzi o wybiegowe ciekawostki, tylko o fasony i wzory, które można realnie nosić i dopasować do swojej sylwetki.

Modne sukienki 2026 – trendy plus size, które warto znać

Jeżeli lubisz takie modowe zestawienia, zajrzyj też do wpisu Koszula damska w wersji plus size – jak nosić? Propozycje stylizacji i do tekstu 3 modne stylizacje plus size, które ubierzesz tej wiosny.

👉 Zobacz kolekcję sukienek plus size 2026 »

1. ͏Spor͏towa elegancja – komfort͏ w miejskim stylu

Sukienki w sportowym stylu stają się coraz bardziej popularne – i nie ma w tym nic dziwnego. W 2026 roku będą na czołowej pozycji modele inspirowane ubraniami z ulicy i aktywnego stylu życia. Ubrania, które łączą luz sportowej bluzy z kobiecą formą sukienki, stają się podstawą codziennej garderoby wielu kobiet plus size.

W kolekcjach dominują sukienki z kapturem, zamkami błyskawicznymi, sznurkami w talii, kieszeniami typu kangur oraz elastycznymi ściągaczami przy rękawach lub na dole. To elementy typowe dla mody sportowej, które w sukienkach nabierają nowoczesnego, miejskiego charakteru. Ich zaletą jest funkcjonalność – dają swobodę ruchu, maskują niedoskonałości i zapewniają pełen komfort noszenia.

Warto zwrócić uwagę również na materiały: dominują tkaniny oddychające, lekko elastyczne, często o gładkim wykończeniu lub z delikatnym melanżem. Ulla Popken wprowadza takie modele w modnych, energetycznych kolorach (np. pomarańcz, limonka, fuksja), ale także w bardziej stonowanych odcieniach: szarości, khaki i klasycznej czerni – idealnych do miejskich stylizacji.

W sportowym kroju sukienki postawiłam na stonowane kolory i znany mi wzór w paski. Bawełniany, oddychający materiał idealnie nada się na cieplejsze dni. Sukienka, którą mam na sobie ma prosty T-shirtowy krój, do któego idealnie pasują sportowe buty na płaskiej podeszwie.

Jak nosić sportowe sukienki plus size?

Z białymi sneakersami i kurtką typu bomber – na co dzień.

Z jeansową kataną i trampkami – na weekendowy spacer.

Z modną nerką przewieszoną przez ramię – dla podkreślenia miejskiego looku.

Ten trend to odpowiedź na potrzeby nowoczesnych kobiet, które chcą wyglądać dobrze bez rezygnowania z wygody. Sukienki sportowe plus size to nie kompromis między stylem a komfortem – to nowy standard miejskiej elegancji.

2. Orientalne ͏klimaty – egzotyka na co dzień

Orientalne inspiracje wracają w wielkim stylu – ale w 2026 roku zyskują zupełnie nową formę. Sukienki plus size w stylu orientalnym łączą klasyczne wzornictwo z nowoczesnymi krojami, tworząc wyjątkowe propozycje dla kobiet, które cenią oryginalność i egzotykę w codziennym ubiorze.

Na pierwszy plan wychodzą etniczne printy, mandale, hafty oraz charakterystyczne wzory paisley, które od lat kojarzą się z kulturą Bliskiego i Dalekiego Wschodu.

Orientalne sukienki plus size w 2026 roku występują przede wszystkim w lekkich, miękkich tkaninach, takich jak:

• wiskoza – która pięknie opływa sylwetkę i zapewnia komfort nawet w cieplejsze dni,

• bawełna z domieszką lnu – idealna do casualowych stylizacji w duchu slow fashion,

• delikatny szyfon czy muślin – w wersjach bardziej eleganckich lub wieczorowych.

Typowe detale, które podkreślają orientalny styl to m.in.:

• wiązania pod szyją lub dekolt w kształcie litery V,

• ozdobne lamówki i tasiemki,

• złocone dodatki

• luźne rękawy ¾ lub kimono,

• talia podkreślona wiązaniem lub paskiem.

Kolorystyka również nawiązuje do kultur Wschodu – dominują głębokie czerwienie, szmaragdowe zieleni oraz ciepłe odcienie złota i ochry. Takie kolory świetnie współgrają z sylwetką plus size i dodają twarzy blasku.

Ten trend jest nie tylko estetyczny, ale też symboliczny – pokazuje otwartość na inne kultury i celebruje różnorodność. Uwielbiam sukienki w takich wzorach a w modzie plus size nie brakuje takich propozycji. Wybrałam sukienkę w odcieniach złota z błyszczącą nitką oraz ciekawym cieniowaniem. Uwielbiam w niej szerokie rękawy, które sprawiają wrażenie luźnego, wakacyjnego zestawu. Widzę zastosowanie dla tej sukienki na wieczorną kolację z mężem.

3.͏ Moc koloru – pomar͏ańcz i fuk͏sja rz͏ądzą!

Rok 2026 w modzie plus size upłynie pod znakiem koloru – i to nie byle jakiego! Projektanci i marki, takie jak Ulla Popken, stawiają na śmiałe, nasycone barwy, które dodają energii i wyrazistości każdej stylizacji. W centrum uwagi: pomarańcz i fuksja – kolory, które symbolizują pewność siebie, odwagę i pozytywne emocje.

To wyraźny kontrast wobec neutralnych i pastelowych tonów, które dominowały w poprzednich sezonach. Teraz liczy się efekt WOW – a nic nie przyciąga wzroku tak skutecznie, jak sukienka w intensywnym kolorze, który rozświetla cerę, podkreśla rysy twarzy i ożywia całą sylwetkę.

Dlaczego te kolory są idealne dla kobiet plus size?

• Fuksja i pomarańcz optycznie rozświetlają sylwetkę – szczególnie w połączeniu z lekkimi, zwiewnymi materiałami.

• Magenta i róż podkreślają kobiecość, a przy odpowiednim kroju – również talię i linię ramion.

• Te kolory pasują do różnych odcieni skóry – zarówno jasnej, jak i opalonej czy oliwkowej – dzięki czemu każda kobieta może znaleźć coś dla siebie.

Kolor w modzie to nie tylko kwestia estetyki – to także komunikat. W 2026 roku kobiety plus size nie chowają się w cieniu – wręcz przeciwnie, sięgają po odważne barwy, by pokazać swój styl, charakter i energię. Moda ma wzmacniać – i kolor robi to doskonale. Nie muszę wspominać jak bardzo kocham kolor fuksjowy. Sukienek w tym kolorze nigdy dość w szafie. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że dodaje on pewności siebie i pozytywnej energii. Na sobie mam szaloną sukienkę, która łączy ze sobą dwa mocne kolory róż i pomarańcz a dodatkowo pełna jest ciekawych wzorów. Miejscami przebija nawet panterkowy wzór, który uwielbiam. Wiskoza na wakacjach to podstawa i ta sukienka jest wykonana właśnie z tego materiału. Całkiem niedawno odkryłam też, że sukienka posiada kieszenie. Co oznacza, że zalicza się ona do sukienek idealnych.

4. Oddychające t͏kaniny – wygoda najważni͏ej͏sza

Rok 2026 to czas świadomych wyborów w modzie – zarówno jeśli chodzi o styl, jak i materiały. Coraz więcej kobiet, szczególnie w rozmiarach plus size, szuka ubrań, które są nie tylko modne, ale także przyjazne dla ciała i komfortowe przez cały dzień. Ja również. Z pełną świadomością zrezygnowałam z poliestrowych materiałów w gorących miesiącach. Dlatego sukienki wykonane z naturalnych, oddychających tkanin zyskują miano absolutnych must-have sezonu.

W centrum uwagi znajdują się materiały takie jak:

• Bawełna – lekka, przewiewna i wyjątkowo przyjemna w dotyku. Świetnie sprawdza się w codziennych stylizacjach i nie podrażnia skóry.

• Len – hit letnich miesięcy. To tkanina, która „oddycha”, reguluje temperaturę ciała i daje poczucie świeżości nawet podczas upałów.

• Wiskoza – idealna na sukienki w stylu casual i boho. Miękka, lekko lejąca się, znakomicie układa się na sylwetce i nie krępuje ruchów.

W modzie plus size wygoda to nie luksus – to standard. Ubrania powinny wspierać sylwetkę, a nie ją ograniczać. Dlatego w kolekcjach Ulla Popken sukienki z oddychających tkanin mają przemyślane kroje: nie opinają newralgicznych miejsc, pozwalają skórze swobodnie oddychać i dostosowują się do ruchów ciała. Efekt? Styl, który daje swobodę i pewność siebie.

Dlaczego warto postawić na naturalne tkaniny w 2026?

• Lepsza cyrkulacja powietrza = mniej pocenia, większy komfort.

• Mniej podrażnień i alergii – szczególnie ważne latem i przy wrażliwej skórze.

• Zrównoważony wybór – materiały naturalne są bardziej przyjazne dla środowiska.

5. Nowoczesny minimalizm z twistem

Choć nasycone kolory i odważne wzory królują w trendach na 2026 rok, minimalizm w modzie plus size nie traci na znaczeniu – wręcz przeciwnie. Zyskuje świeżą, bardziej wyrafinowaną formę. W nowym sezonie stawiamy na czyste linie, gładkie tkaniny i subtelne detale, które sprawiają, że prostota staje się synonimem nowoczesnego stylu.

Nowoczesny minimalizm w wersji plus size to nie nudna baza, lecz świadomy wybór – dla kobiet, które cenią elegancję, komfort i uniwersalność. Kluczem są drobne, przemyślane akcenty, które nadają sukience wyjątkowego charakteru, np.:

• asymetryczne dekolty – odsłaniające jedno ramię, dodające lekkości,

• nietypowe cięcia geometryczne – które modelują sylwetkę,

• kontrastowe paski lub przeszycia – przełamujące monochromatyczne formy,

• nietypowe długości rękawów lub dolnej linii sukienki – które tworzą ciekawą dynamikę.

Bardzo rzadko wybieram sukienka na ramiączkach głównie ze względu na pogodę jaka panuje w Polsce ale nie mogłam się oprzeć tej propozycji. Bawełniany materiał, minimalistyczny wzór i ponadczasowy krój który nigdy nie wyjdzie z mody. Wiem, bo dawno temu miałam podobną sukienkę i uwielbiałam ją. Na chłodniejsze dni do sukienki można dołożyć kardogan lub kurtkę dzinsową tak jak zrobiłam to ja.

Podsumowanie

Moda plus size w 2026 roku to coś więcej niż tylko aktualne trendy – to świadome wybory, które łączą styl, wygodę i wyraz osobowości. Kobiety noszące większe rozmiary nie muszą już wybierać między modnym wyglądem a komfortem – mogą mieć jedno i drugie. Nowy sezon to celebracja różnorodności kobiecego ciała i pokazanie, że każda sylwetka zasługuje na modę dopasowaną do potrzeb i stylu życia.

W nadchodzących miesiącach na pierwszym planie znajdziemy:

• odważne kolory jak pomarańcz czy fuksja, które dodają energii i pewności siebie,

• orientalne inspiracje, które wnoszą do stylizacji egzotykę i indywidualny charakter,

• sportową elegancję, dającą poczucie luzu w codziennych stylizacjach,

• oddychające tkaniny, które sprawiają, że sukienka staje się drugą skórą,

• oraz nowoczesny minimalizm, który łączy prostotę z modowym akcentem.

Wszystkie te elementy odnajdziesz w kolekcjach Ulla Popken, które zostały stworzone z myślą o komforcie, jakości i ponadczasowym stylu. Niezależnie od tego, czy szukasz sukienki na wakacje, do pracy, czy na specjalną okazję – znajdziesz coś, co podkreśli Twoją sylwetkę i Twój charakter.

Nie bój się eksperymentować, łączyć trendów i wybierać to, co sprawia, że czujesz się sobą. Bo moda plus size w 2026 roku to wolność – wyboru, wyrazu i ruchu.

👉 Zobacz kolekcję sukienek plus size 2026 »

Artykuł powstał we współpracy z Ulla Popken.

The post 5 sukienkowych trendów, które będą hitem w 2026 roku appeared first on Madziof .pl.

Jeśli macie ochotę na więcej inspiracji, to zapraszam do wpisów z poprzednich lat z podsumowaniami przeczytanych książek.

Podsumowanie książkowe 2023
Podsumowanie książkowe 2022
Podsumowanie książkowe 2021
Podsumowanie książkowe 2020
Podsumowanie książkowe 2019
Podsumowanie książkowe 2018
Podsumowanie książkowe 2017
Podsumowanie książkowe 2016

Moje plany na 2025

W zeszłym roku postawiłam na różnorodność. Pojawiły się książki z wielu tematyk, ale w roku 2024 postanowiłam wrócić do klasyki i zaczęłam czytać książki z listy TOP 100 do przeczytania. Klasyka literatury polskiej i zagranicznej. Pojawiły się nowe gatunki takie jak fantasy i romantasy, a także kilka tomików poezji. Jak widzicie szaleństwo i rozstrzał tematyczny spory, zresztą sami zobaczycie w recenzjach poniżej.

W 2024 roku moją patronką była Elena Ferrante i muszę przyznać, że jej książki nie bardzo przypadły mi do gustu oprócz jednej OBSESYJNA MIŁOŚĆ. Za to seria neapolitańska bardzo mi się spodobała w wersji serialowej, która jest dostępna na Netflixie. W roku 2025 moją patronką będzie Barbara Wysoczańska. Autorka znana z książek o tematyce wojennej. Dużo miłości z wojną w tle. Jedna książka w tym roku bardzo mi przypadła do gustu i postanowiłam zgłębić jej twórczość. Wszystko dzięki poleceniu od Weroniki. Dziękuję Ci bardzo.

Moje plany na rok 2025 to przeczytanie książek z Waszego polecenia. Na Youtube i na Instagramie zasypałyście mnie poleceniami książkowymi, które wszystkie skrzętnie zapisałam i nawet stworzyłam osobną zakładkę w moim Planerze Książkary. Czekają na mnie książki z Waszego polecenia, ale również kontynuacja odkrywania gatunku fantasy. Wspomniałam również o planerze Książkary i ten rok będzie pierwszym, w którym będę korzystała z mojego autorskiego wykonania planera. Zaklinałam się, że nigdy czegoś takiego nie stworzę, ale jeśli chce się mieć taki planer, jak się chce, to nie ma innego wyjścia. Narysowałam, stworzyłam i używam. Już wiem, że nie jest idealny, ale na przyszłe lata będę go udoskonalać.

Kolejność książek ułożona jest według kolejności przeczytania. Przy książkach, znajdziecie również podpisy: POLECAM i NIE POLECAM. Znajdą się również pozycje bez takiego podpisu, co oznacza, że waham się, mam mieszane uczucia i musicie ją sami sprawdzić tzw. neutral ode mnie.

Uwaga mogą pojawić się spojlery.

1) Dorota Gąsiorowska – Opowieść Błękitnego jeziora

Opowiadanie toczy się dwoma torami. Słuchamy opowieści sprzed 100 lat o historii powstania restauracji “Złote serce”. Zapowiadało się ciekawie, z nutką magii, ale później wszystko ciągło się jak flaki. Dziwne było, że Ci mili, starsi ludzie pamiętali tyle szczegółów z opowieści.

Drugie opowiadanie działo się w teraźniejszości. Dzień za dniem ciągnął się leniwie i pomiędzy tymi leniwymi dniami, wydarzały się dziwne zbiegi okoliczności. Bardzo dołująca końcówka, którą ciężko było przebrnąć. Nie było pomysłu na zakończenie niestety. Opowieść sprzed 100 lat nie musiała być taka szczegółowa i powinna mieć więcej smaczków i tajemnic. Oceniam tak sobie.

2) Agnieszka Olejnik – Dużo miłości

Przyjemna książka, której nie nazwałaby, do końca świąteczną. Zaczyna się od wielkiej traumy głównego bohatera i przecięcia się losów zupełnie przypadkowych bohaterów, które odnajdują to co najważniejsze i może nie do końca jest to miłość. Spodobał im się luźny styl prowadzenia narracji. Błyskotliwe, a zarazem zupełnie normalne dialogi. Bohaterowie byli jacyś i wywoływali dużo emocji. Lekkie czytadełko na ten zimowy czas. Rozpala serducho i dodaje otuchy w tym, że może nie wszyscy mają słodko-pierdzące życie. Ta książka ma w sobie coś więcej. Jak pozbierać się po wielkiej zdradzie z dwóch stron? Jak poukładać życie na nowo? Bardzo szybko przeczytałam.   POLECAM

3 Bernardo Stamateas – Toksyczne relacje

Wybitna książka w formie poradnika. Dowiadujemy się bardzo dużo o toksycznych, narcystycznych osobowościach. Czym się charakteryzują? Jak się przed nimi bronić i jak rozmawiać, aby nasze zdrowie psychiczne nie ucierpiało. Wiedza podana w przyjemny sposób, językiem bardzo zrozumiałym i trafiającym do wyobraźni. Spodobał mi się rozdział o zachowaniach pasywno-agresywnych. Rys psychologiczny wszystkich hejterów i nie tylko. Czytałam e-booka i non stop strzelałam screeny i podkreślałam cytaty. Zdecydowałam się też zamówić wersję papierową. Mocna pozycja na książkę roku. Na pewno będzie w TOP 10. Bardzo mnie ruszyła ta książka i polecam wszystkim, którzy źle czują się w towarzystwie konkretnych osób i podejrzewają, że coś w ich relacji jest nie tak.  POLECAM

4 Joanna Tekieli – Zaczarowana zima w Olszowym Jarze

Słodziutka opowieść o młodej architektce Werce, która ma ochotę na wielkie Święta i wielkie zmiany w życiu. Zmaga się ze swoim chłopakiem nierobem, jest niedoceniona w pracy a po głowie chodzą jej nadchodzące święta, wspomnienia z dzieciństwa, które ciągle do niej powracają. Pojawia się miła wiadomość i Werka rzuca się w wir pracy. Przyjemna i po raz kolejny nie słodko-pierdząca. Lubię takie książki o zabarwieniu słodko-gorzkim. Oprócz tego bohaterka jest bardzo infantylna a najbardziej podczas spotkań ze swoim nowym lubym. Mam wrażenie, że wszystkie pomysły architektoniczne i te dotyczące wystroju wnętrz podpowiadał jej nowy chłopak, czyli główna bohaterka jest raczej mało kreatywna.

5 Joanna Gajewczyk – Njord

Wspaniała książka z zimą w tle, ale z taką prawdziwą, norweską. Książka z Waszego polecenia i nie zawiodłam się. Przepiękne opisy przyrody, widoków i dzikiej, norweskiej pogody. Główna bohaterka — Zoja, wynajmuje domki w Norwegii razem ze swoją babcią. Zajmuje się też niepełnosprawnym synem. Pewnego dnia domki u Zoi wynajmują panowie. Jeden tutejszy mruk a drugi to gorący Włoch. Historia toczy się bardzo szybko. Razem z Zoją wybieramy się na wycieczki i poznajemy okoliczne miejscowości rozpościerające się nad Lofotami. Możemy domyślić się, że w opowieści znajdziemy nutkę romansu, ale z którym z panów tego Wam nie zdradzę. Dawno nie czytałam tak dobrej i lekkiej książki z gorzką nutką.   Polecam

6 Agnieszka Olejnik – Odrobina Magii

Magia się dzieje, ale świąt nie ma zbyt wiele prócz wypieków Pani Jadzi. Mamy pomieszanie z poplątaniem. Zosia została rzucona przez Piotra, który ma nową dziewczynę Klarę, która jest kosmetyczką Zosi i spodobała się przyjacielowi tejże Zosi. Całość tego kotła wybiera się na świąteczne wesele no i się dzieje. W międzyczasie pojawia się KOT, który mąci w życiu Klary i jej dziadka. Przyjemna opowieść o poszukiwaniu miłości, szczęścia i motywacji w życiu. Lekkie tematy do przyjemnego odstresowania. Nie nazwałabym tej książki świąteczną, bardziej zimową. Czy polecam? Nie. Czy odradzam? Też nie.

7 Katarzyna Berenika Miszczuk – Mszczuj

O tytułowym Mszczuju było tutaj niezbyt wiele. Tytuł powinien dotyczyć Dziadka Mroza lub Swarożyca. Idziemy w konwencje, gdzie Jaga opowiada Gosławie o swojej młodości dość zwariowanej jak na to, jaką zgorzkniałą Babą stała się Jaga. Jarogniewa ratuje społeczność Bielin przed kolejnymi stworami. Odkrywa tajemnice bogów, nawiązując bliższe relacje szczególnie z jednym. Stara się wyjść z dołka finansowego, a także odnajduje się w społeczności jako nowa Szeptucha. Brakło mi ciętego języka i sytuacji, które wywoływały uśmiech na twarzy. Trochę czerstwo było no i o Mszczuju tyle, co kot napłakał. Z racji sentymentu do poprzednich części przeczytałam, ale nie porwała mnie. Zostawiam bez oceny. Same oceńcie.

8 Elena Ferrante – Genialna przyjaciółka

Opowiadanie o dwóch przyjaciółkach, które wchodzą w dorosłość. Towarzyszymy im w podstawówce i podczas wchodzenia w dorosłe życie. Bardzo podobny temat do Firefly Lane, tylko nie wiem, która pozycja była zainspirowana. Wykryłam również podobieństwo do pióra Valerie Perin, która prowadziła nas rok po roku przez życie jej bohaterów. Historia dwóch przyjaciółek, które się lubią, ale jednak jest między nimi dużo zazdrości i rywalizacji. Nie wyczuwałam, żeby dziewczyny łączyła jakaś szczególna więź. Były sobą uzależnione. Od przysługi do przysługi, może z ciekawości i z braku lepszego wyboru. Tłem historii jest społeczność Neapolu, która działa jak plebs i głupota z wielkimi kompleksami dotyczącymi pochodzenia i pieniędzy.

9 Juan Luis Arsuaga, Juan Jose Millas – Życie i śmierć. Wielka księga pytań

Początki miałam trudne z tą książką. Spodziewałam się powieści lub  wywiadu. Mamy tutaj luźne historyjki dwóch autorów, którzy odkrywają naukowe ciekawostki dotyczące życia, starzenia się, śmierci. Po przyzwyczajeniu do formy pisania, zainteresowałam się kolejnymi opowiadaniami. Potwierdzałam ich autentyczność w  Wikipedii. Pięknie wydana książka papierowa trafiła w moje ręce, ale nic w niej nie porywa mnie na tyle, żebym zostawiła ją u siebie. Najbardziej zaciekawiły mnie rozmyślania dotyczące nieśmiertelności i możliwości przedłużenia życia. Naukowcy już nad tym pracują, grzebią w DNA różnych ssaków z lepszymi i gorszym skutkiem. W najbliższych kilkudziesięciu latach możemy spodziewać się przełomu.  POLECAM

10 Elena Ferrante – Historia Nowego nazwiska

O wiele lepsza część od poprzedniej. Kontynuacja serii Neapolitańskiej. Dużo się tutaj komplikuje, co wywołuje dużo emocji. Lila to super toksyczna osoba. Po tej części jestem już pewna na 100%. Ciekawe momenty głównie dotyczą relacji romantycznych, które działy się na wakacjach wszystkich kobiet. Emocji było sporo a jeśli książka czy film wzbudzają emocje i zostają w pamięci, to jest to dobre dzieło. Elena — nasza ulubiona bohaterka pnie się do góry po szczeblach naukowych. Wydaje się, że zaczyna sobie układać życie. Przed nami jeszcze 2 części. Tytuł musi odnosić się do nowego życia małżeńskiego Lili. Zdecydowanie lepsza część.   POLECAM

11 Elena Ferrante – Historia ucieczki

Słaba książka. Czytamy o dalszych losach przyjaciółek. Tym razem w książce było za dużo politykowania. Dużo tematów politycznych, które w dziwnych momentach się urywają. Elena ma swoje dorosłe życie, Lila swoje. Próbują sobie ułożyć życie z partnerami i z dziećmi. W międzyczasie okazuje się, że obie Panie już nic nie łączy. Lila jak zwykle jest tą wymagającą i toksyczną osobą, ale okazuje się, że Elena jest mocno uzależnione przyjaciółki, Czuje się gorzej i nie potrafi nic zdziałać bez motywacji i obecności osób trzecich, które motywują do działania. Elena stała się zrzędą, która nie docenia tego, co ma i ciągle goni za tym co było kiedyś. Za wspomnieniami i czasami dzieciństwa. Słaba ta część. Nie polecam, ale aby pójść dalej trzeba przeczytać.
NIE POLECAM

12 Bernardo Stamateas – Bardziej toksyczni ludzie

Tym razem mamy rys psychologiczny i pod lupę bierzemy różne typy toksycznych ludzi. Nadal mamy bardzo dostępny język z wieloma przykładami, przypowieściami. Warto wiedzieć z kim ma się do czynienia. Temat toksycznych osobowości mocno mnie zaintrygował. Typowa wyliczanka osobowościowa. Dużo skrajnych przypadków, które zakrawają na psychopatów. Kolejna pozycja do przeczytania, bardzo rozwija i otwiera oczy.  Polecam 

13 Elena Ferrante – Historia Zaginionej dziewczynki

Ostatnia część serii neapolitańskiej. Najgorsza z wszystkich części. Nic nie zostało wyjaśnione. Ani zaginięcie małej dziewczynki, ani starej kobiety, który to temat rozpoczęty został w pierwszym tomie. W tej części towarzyszymy w późnej dojrzałości i starości. Ciągle mamy temat Eleny, która jest uzależniona od swojej toksycznej przyjaciółki. Czyżby całe jej życie było podporządkowane Linie? Czy to życie nie jest czasem zmarnowane? Wkurzająca część dająca do myślenia. Żaden z bohaterów nie zaznał prawdziwego szczęścia i miłości. Dobijający temat. Nie polecam, ale co mam Wam powiedzieć kończąc tę serię.  NIE POLECAM

14 Sarah Ban Breathnach – Ścieżka prostej obfitości. 365 dni do życia w harmonii i radości

Poradnik w formie dzienniczka do czytania codziennie. Z polecenia Widzki. Jestem przy lutym i już wiem, że książka lekko mówiąc, nie przypadła mi do gustu. Każdego dnia mamy do przeczytania krótkie opowiadania w formie rozmyślań. Większość rozmyślań jest zupełnie niezrozumiałych. Na dzień dobry wstęp do książki dobija. Skończyłam ją czytać przed czasem w październiku. Opasłe tomiszcze z masłem maślanym w środku. Część dni i rozmyślań nawiązuje do sezonowości a część wcale. Zbyt wiele mi nie podpowiedziała. Męczyłam się z nią prawie cały rok. Teksty w książce, których nie trawie to przykładowo: “mało co zależy od nas, więcej od losu i boga. Ciągle trzeba być wdzięcznym i modlić się i medytować i sprawiać sobie przyjemności”. Odklejone od rzeczywistości.  NIE POLECAM! NIE TYKAJ

15 Rebecca Yarros – Fourth Wing. Czwarte Skrzydło

Książka polecana przez wszystkie Książkary w internecie, teraz i ja rozumiem dlaczego. Książka, której się nie czyta, płynie się przez nią. Mamy tutaj historie, która gdzieś kojarzy się z serią Harry Potter. Szkoła dla kadetów, jeźdźców smoków. Do szkoły dołącza Violet, która w jakiś sposób została do tego zmuszona przez matkę — Generałę Sorengail (dyrektorkę szkoły). Aby zostać jeźdźcem, należy przejść przez poszczególne etapy i wyzwania, które są super niebezpieczne. Pomyłka może kosztować życie. Wielu kadetów traci życia podczas szkolnych wyzwań. W książce pojawia się wątek miłości w typie “enemies to lovers”. Jako że jest to książka dla dorosłych, pojawiają się spicy sceny. Pięknie opisane i gorące. Wielokrotnie wznosiłam brwi w zdziwieniu. Jest to moja pierwsza książka tego typu nazwana ROMANTASY. Niesamowicie zarysowany świat, wspaniałe i inteligentne dialogi z ciętym językiem i trafnymi ripostami. Słyszymy również rozmowy pomiędzy jeźdźcami i smokami i wymianę myśli pomiędzy kochankami co daje wyśmienite sytuacje. Jedyne, do czego mogę się doczepić to trudne imiona i nazwiska bohaterów. Raz mówią do siebie po nazwisku, a raz po imieniu. Ciężko ogarnąć, o kogo chodzi na samym początku. O nazwach smoków już nie wspomnę. Książka wzbudza duże emocje i te pozytywne i negatywne. Zajarałam się tak tą książką, że zaczęłam wyszukiwać fanowskie grafiki z bohaterami i nawet ułożyłam playslistę z muzyką, piosenkami, które pasują do książki. Książka zdecydowanie TOP!  BARDZO POLECAM

16 Evzen Bocek – Dziennik Kasztelana

Spodziewałam się super bomby jak w przypadku całej serii dotyczącej Arystokratki z Czech. Ewidentnie coś dziwnego dzieje się na zamku. Coś lub ktoś straszy. Córka kasztelana choruje, a żona nie jest zadowolona z przymusowych przenosin na zamek. Po drodze wiele nieżyczliwych osób w tym sąsiedzi próbują ich wykluczyć z zamku, a wszystko kończy się w równie dziwny sposób, czyli mamy do czynienia ze złodziejami dzieł sztuki. Czy historia Iwonki i Ewy skończyła się dobrze? Wydaje mi się, że niekoniecznie. Opuściły męża i ojca i wróciły do Pragi. Smutne to i zdecydowanie nie tego się spodziewałam.  NIE POLECAM

17 Witold Gombrowicz – Pornografia

No i tak się kończą moje romanse z klasyką literatury. Nie wiem, o czym ten gość pisze. Wszędzie dostrzega jakieś seksualne podteksty. Nawet w momencie śmierci dostrzegł jakąś intymną relację i nie wiem, czy czasem Pan Autor nie był skręcony w stronę seksualizacji wszystkiego, co się rusza. Nie podoba mi się ta książka. Ciągłe powtórzenia opisywanie zawsze kilkoma przymiotnikami  jednej rzeczy. Np. stopy “wielgachne, krzywe i kulawe 2x”. Wynudziłam się na tej książce. Nie jestem Fanką Pana Gombrowicza, nie rozumiem jego fenomenu. Znowu muszę odłożyć na bok klasykę i mam kaca po niej. Mój kac pojawia się po słabej książce, po której całkowicie odrzuca mnie od czytania.  NIE POLECAM

18 Karol Wyszomirski – Biohacking cz. 1

Poradnik o zdrowym odżywianiu, który w końcu do mnie trafił. Prostym językiem opowiada o skomplikowanych mechanizmach naszego organizmu. Jak to działa i co trzeba robić, żeby działało lepiej. Książka napisana przez Pana blogera więc wiadomo, że będzie zachęcał do odwiedzania swojej strony, ale i tak daje 5 gwiazdek, bo książkę zostawiam na swojej półce i będę chciała do niej wrócić. Uważam, że jest tam tyle uniwersalnych i ciekawych treści, że warto będzie do niej wrócić. Tym razem wrócę ze znacznikami. Jest dużo do zaznaczania. Jest oczywiście pitolenie mentalne, jak ja to nazywam, ale pomijam to, bo nie ma tego zbyt wiele w tej części. Widziałam, że jest dostępna cz. 2, może kiedyś się na nią natrafię.
POLECAM

19 Anna Moczulska – Bajki, które wydarzyły się naprawdę

Przyjemna książka opowiadająca historie królowych i królów, które są podobne do baśni. Z drugiej strony bajki nie zawsze dobrze się kończą. Mamy tutaj historię Sissi i Arcyksiężnej Zofii, Bony i Barbary Radziwiłłówny. Poznajemy ciekawostki o polskiej historii i nie tylko. Tego na lekcjach historii nie uczą. Przyjemne i krótkie historie, bardzo przyjemnie się czyta, chociaż momentami wkurzał mnie język i porównania autorki. POLECAM

20 Rebecca Yarros – Iron Flame / Żelazny płomień  TOM II

Drugi tom uniwersum Empireum dostarczył wspaniałej rozrywki, ale uważam, że ta część była o jedną gwiazdkę gorsza od poprzedniej. Było tutaj dużo zmian lokalizacji i skakania pomiędzy nimi w rozdziałach, co sprawiło, że trzeba było się mocniej skupić. Związek Violet i Xadena to najlepszy wątek w całej książce, szczególnie motyw zazdrości o sobie nawzajem. Nie lubię za bardzo opisów bitew i wartkiej akcji a takich tutaj było sporo. Wiele zapętlonych rozmyślań i scen, które wymagałyby ponownego przeczytania np. śmierć matki — generały Sorengail. Nudziły mnie wojskowe narady. Wyczułam więcej minusów i nie czułam się porwana tak samo jak przez pierwszą część. Andarna oczywiście wspaniała i całe uniwersum zajęło w tym roku pierwsze miejsce. Całokształt jest boski.  POLECAM

21 Elena Ferrante – Obsesyjna miłość

Dalia wspomina życie swojej matki i podąża jej śladem próbując odkryć to jak wyglądało jej życie. Szczególnie ostatnie miesiące przed śmiercią. Powoli zaczyna wątpić w jej samobójstwo. Okazuje się, że jej matka miała romans. Zdecydowanie za dużo czytamy tutaj o bieliźnie używanej przez obie kobiety. Nie ciągnęło mnie do tej książki, a wręcz odpychało. Ohydna tematyka. Opisanych za dużo szczegółów i nie wiadomo czego, te opisy dotyczyły.  Nie polecam

22 Rebecca Yarros – Gdyby Jednak

Dobita książką Ferrante sięgnęłam po pierwszy z brzegu bestseller Legimi autorką, którego jest dobrze mi znana autorka z serii Empireum. Przyjemna książka o dwójce ludzi. On — komandos sił specjalnych, Ona — studentka a później PR manager. Poznają się podczas bardzo traumatycznego wydarzenia i już nie mogą o sobie zapomnieć. Ciągnie ich do siebie, a jednocześnie los co jakiś czas odpycha ich, bo ciągle jest nieodpowiedni moment na związek. Spotykają się na obszarze działań wojennych i mają okazję wyłożyć wszystko jak kawę na ławę. Opisy spicy scen — WSPANIAŁE. Coś jak lekka i romantyczna opowieść do poczytania w niedzielne popołudnie.  POLECAM

23 Richard Taylor – Jak człowiek staje się mordercą?

Autor opowiada o swoich doświadczeniach jako psychiatra sądowy. Roztacza przed nami opowieści na temat wielu morderstw. Rozprawia o motywie mordercy, o tym co człowieka posuwa do takiego strasznego czynu. Kejs za kejsem przechodzimy po różnych sprawach sądowych, dowiadując się niuansów, ale także mamy do wglądu opinię psychiatry sądowego jak i jego prywatną. Ciekawe i momentami drastyczne i powtarzające się motywy, które mroziły krew w żyłach. Nie dowiedziałam się z książki tego jak człowiek staje się mordercą. Ten człowiek musi być chory psychicznie. Taki schemat zostaje przekazany w książce.

24 Jenna Guillaume – Plan na lato: Polubić siebie

Przyjemna książka dla nastolatków, ale dzięki niej przypomniałam sobie ile drogi do samoakceptacji już za mną. Naszą bohaterką jest pulchna dziewczyna o imieniu Macy, która wyjeżdża z rodziną i znajomymi rodziny na przerwę świąteczno-noworoczną. Mieszkają w Australii, więc pogoda zachęca do plażowania i opalania. Są przyjaźnie, pierwsze miłości i wyzwania wieku nastoletniego. Szczególnie pierwsze miłości zostały opisane w uroczy sposób. Główna bohaterka nie jest pewna siebie i ma masę kompleksów, ale pewnego dnia postanowiła się zbuntować i zapisała się do lokalnego konkursu piękności.  POLECAM

25 Elena Ferrante – Czas porzucenia

Moim zdaniem jest to najlepsza książka Eleny, jaką przeczytałam do tej pory. Opowiada historię kobiety, która musi sobie poradzić po porzuceniu jej Męża. Mąż znalazł sobie młodszą dziewczynę — studentkę a żonę i dzieci olał. Kobieta przechodzi pełen proces od wyparcia, przez zemstę, pełną rozpacz, zapaść psychiczną, stany maniakalne aż do pogodzenia się z całą sytuacją i ruszenia dalej ze swoim życiem. Piękne, ale jakże emocjonalne opisy stanu ducha bohaterki, która czuje się samotna i nie czuje się na siłach, aby unieść swoje emocje, pracę, dom, dzieci. Wniosek jest jeden — Siła jest kobietą.   Polecam 

26 Elena Ferrante – Córka

Kolejna nudna opowieść o kobiecie, która wyjechała na wakacje i obserwuje obce rodziny na plaży. Wspomina przy tym czasy kiedy to starała się wychowywać swoje córki, ale widzimy, że nie idzie jej to najlepiej. Dziwna jest jej rola na tych wakacjach. Mam wrażenie, że uosabia się z matką małej Eleny — Ninę. Na podstawie książki powstał film o tym samym tytule z gwiazdami Hollywood. Film też mnie nie porwał. Nuda i za bardzo nie widzę i nie rozumiem przesłania.  Nie polecam 

27 Stephen King – Lśnienie

Książka wydana w 1977 roku, na podstawie której powstał znany film Kubricka o tym samym tytule. Książka to horror i to mój pierwszy raz z tą kategorią, ale jak już zaczynać to od klasyki. Spodobała mi się ta książka, była pełna napięć, a bohaterowie dali się lubić przynajmniej na początku. Akurat słuchałam świetnie przygotowanego audiobooka z podziałem na role z Adamem Woronowiczem, Agata Kuleszą i Marianem Opanią. Oddawało to klimat, momentami groźne efekty dźwiękowe były za głośne, ale niesamowicie oddawały klimat i pobudzały wyobraźnie. Nie przeleciałam przez to “raz-dwa”. Dałam sobie czas na przyzwyczajenie się i delektowanie tym dziełem. Teraz przyjdzie czas na film.  POLECAM

28 Elena Ferrante – Przygodne rozważania

Zbiór krótkich felietonów zebrane w jedną książkę. Felietony na każdy temat, który przychodzi autorce do głowy. Opowiada o backstage’u dotyczącym wydawania książek i o życiu. Po tej książce można stwierdzić, że osoba ukrywająca się pod pseudonimem
E. Ferrante to kobieta. Do tej pory jej tożsamość była owiana tajemnicą. Teraz dowiadujemy się o niej coraz więcej. Przyjemnie się czytało. Bardzo szybko.

29 Rebecca Yarros – Rzeczy, których nie dokończyliśmy

Połączenie teraźniejszości ze wspomnieniami o babci i jej życiu. Pisarz ma dokończyć opowieść o wspaniałej miłości babci. Problem w tym, że babcia była sławną i cenioną pisarką. Zaczęła pisać swoją książkę, ale już nie zdążyła skończyć, bo zmarła. O wszystkim decyduje zawzięta wnuczka, która, która jak można się było domyślić, ślini się na sam widok Pana pisarza, a jednocześnie go nie lubi i pilnuje jak pies dziedzictwa swojej babci. Wnuczka posiada jeszcze jakże irytującą Mamusię, która była chyba najlepiej zarysowaną postacią w książce. Wszystko bardzo płaskie i przewidywalne, również historia babci.

30 Soraya Lane – Córka z Włoch I TOM

Opowieść z Włochami w tle. W sierocińcu odnajdują się po latach pudełka podpisane nazwiskami, które aktualnie trafiają do bliskich osób z sierocińca. Lili dowiaduje się, że jej Babcia jest adoptowana i posiada włoskie korzenie. Wnuczka wyrusza w podróż w poszukiwaniu rodzinnych korzeni i historii miłosnej, która kończy się niespodziewanie. Całkiem fajna książka na lato. Lekka z pięknymi opisami Włoch. Słodkie życie i słodka nastoletnia miłość, która odnajduje się po latach. Historia Lili i Antonia bardzo przyjemna podobnie jak historia miłosna prababci.   Polecam

31 Bernardo Stamateas – Pozytywni ludzie

Spodziewałam się czegoś więcej, a o pozytywnych ludziach w książce było bardzo mało. Autor ciągle nawiązywał do ludzi niepozytywnych i tych toksycznych ludzi. Szybko się czytało, ale nie byłam zachwycona. Nie polecam, ale nie była to najgorsza książka. Trochę się rozczarowałam.  Nie polecam

32 Soraya Lane – Córka z Kuby TOM II

Kolejna książka z serii “Utracone córki”. Niestety widzę, że opowieść jest na jedno kopyto. Dziewczyna wyjeżdża za granicę odnaleźć korzenie jej babci gdy dowiaduje się, że była adoptowana. Zawsze chodzi o wnuczkę i babcię. Czy nie rodzą się już chłopcy? Na miejscu znajduje rodzinę jej babci i miłość życia. Dokładnie ten sam schemat co w poprzednim tomie. Książka bardzo przewidywalna i wiadomo, co się stanie od samego początku. Autorka nie przyszalała za bardzo z wymyślaniem tajemnic i intryg. Wszystko proste jak budowa cepa. Średnio mi się podobała.

33 Elena Ferrante – Zakłamane życie dorosłych

O dziwo książka mi się spodobała. Jest z morałem i przemyśleniami. Po raz kolejny mamy rodzinę mieszkającą w Neapolu ze swoimi dialektami i dziwactwami. Młoda dziewczyna poznaje ciotkę, która została wykluczona z rodziny. Odkrywa życie, pierwsze doznania seksualne. Po raz kolejny mamy dużo polityki w książce Ferrante. Okazuje się, że ci, którzy grają najporządniejszych, mają najwięcej za uszami i na sumieniu. Jak na Elene książka nawet mi się spodobała. Okazało się również, że powstał mini serial na Netflixie o tym samym tytule. Ten film już wcale nie przypadł mi do gustu.

34 Soraya Lane – Córka z Grecji TOM III

Kolejna książka z tej serii i mamy “kopiuj wklej”. Kolejne pudełko i kolejna babcia lub prababcia do odnalezienia. Tym razem było bardzo drętwo i o niczym. Bohaterka jak flegma, która daje sobą dyrygować i przez tatusia i przez Bernarda, który namawia ją na karierę muzyczną. Wydawało mi się, jakby ją przymuszał. Po raz pierwszy udało się złapać osobę żyjącą. Stoczyła się ta seria niesamowicie, pomijając, że nigdy nie było tu wysokich lotów. Ani krzty uczucia czy podniety w romansie. Nie polecam i cała seria jak dotąd bardzo słaba. Pierwsza książka ciekawa, ale tylko dlatego, że czytamy ją jako pierwszą i nie znamy historii, która powiela się w kolejnych częściach. Seria ma być kontynuowana i co robić? Trzeba czytać dalej.  Nie polecam 

35 Gustave Le Bon – Psychologia tłumu

Całkiem spoko książka, biorąc pod uwagę, że została napisana w 1895 roku. Początek to samo mięso i rys psychologiczny tłumu, ich wspólnych cech charakteru i analiza zachowań. Bardzo mi się spodobało, tym bardziej że mam do czynienia z większymi grupami, które są bardzo podatne na tłumne zachowanie. Ciekawe rozwinięcie tematu, do którego chętnie wrócę. Druga połowa to niestety porównywanie zamierzchłych wydarzeń i zestawienie na nich przykładów. Dużo było o rewolucji francuskiej. To już było dawno temu prawda? Jest to podstawowa wiedza, od której zaczęłam.   Polecam 

36 Małgorzata Starosta – Znachorka

Wkurzyła mnie ta książka. Zaczęło się przyjemnie, ale już po kilku stronach zaczęłam rozpoznawać w tej książce serial “Good Witch”, który aktualnie oglądam i wkurza mnie niemiłosiernie. Pani Autorka nie zmieniła nawet imienia wkurzającej Pani Burmistrz — Marty. Znachorka ma przeczucia i pomaga wszystkim mieszkańcom mieściny. Realia “Good Witch” zostały przeniesione na Warmię. Do wiochy przyjeżdża facet, który absolutnie nie wierzy w takie bzdety, ale nagle zaczyna wierzyć. Nagle też stają się parą z Leną 0 Znachorką. W ostatnich 10 stronach dzieje się więcej zwrotów akcji 5-sekundowych niż w całej książce. Słabo, również jeśli chodzi o treści słowiańskie. Plagiatom mówię zdecydowane nie.  Nie polecam

37 Leon Głowacki – Szkoła w Bodzanowie. Jej nauczyciele i problemy w zarysie historycznym do roku 1945

Historyczna książka o lokalnej społeczności, która rozwijała się na przestrzeni lat. Rzecz dotyczy szkoły, walki o jej powstanie, ludzi, którzy zabiegali, aby powstała, którym zależało na rozwoju lokalnej społeczności. Mówimy o latach ledwo 100 lat temu, a w bodzanowskiej wsi mało kto posiadał prąd i umiał się podpisać. To historia mojego miejsca, gdzie się wychowałam i mieszkam aktualnie. Bardzo ważna dla mnie. Cieszę się, że Pan Głowacki spisał tę historię i opublikował dla potomności. Dla takich osób jak ja, które chciałyby zrozumieć więcej o lokalnej społeczności. Książki takie są niezwykle wartościowe. Podobne tytuły na pewno gdzieś krążą również po Waszych małych miejscowościach dzięki lokalnym patriotom i pasjonatom historii.   Polecam 

38 Marek Hłasko – Piękni dwudziestoletni

Zbiór szalonych opowiadań o życiu autora. Wszystkie opowieści były na pograniczu prawdy i fantazji zasłyszanej od ludzi. Ziarno prawdy w tym wszystkim było, ale bez rozróżnienia pochłonęły mnie te historie. Pan Autor zdaje się być buntownikiem, Artystą, który traktuje życie niezwykle lekko i w hedonistyczny sposób. Żyje chwilą, nie zastanawiając się nad przyszłością. Ciekawe opowiadania, ale dla mnie nie tworzyły spójnej całości czegoś podobnego do pamiętnika. Książka znalazła się w spisie klasyków, koniecznych do przeczytania a ja mam mieszane uczucia.

39 Barbara Wysoczańska – Obiecaj, że wrócisz

Przyjemna książka i nieprzyjemnym temacie. Życie w Warszawie w czasie II Wojny Światowej. Karolina wraz z małym synem przeprowadza się z małej wioski do Warszawy gdy jej mąż idzie na wojnę. Zostaje służącą u Niemców, co nie jest przychylnie widziane przez rodaków. Rozkręca się wiele pobocznych wątków. Książka napisana przyjaznym językiem. Dobrze się czyta. Przypadła mi do gustu autorka. Z ciężkiego tematu w tle potrafiła zrobić ciekawą powieść wojenną z wątkiem romantycznym. Na pewno sięgnę po pozostałe jej książki.  Polecam 

40 Rebecca Yarros – Ostatni list

I tym razem romantyczna książka od Yarros, która wywołuje dziwne uczucia. Samotna, młoda matka z bliźniętami poznaję kolegę z wojska (sił specjalnych) swojego zmarłego brata. Po drodze pojawia się jeszcze masa nieszczęść i wydaje mi się, że za dużo tego wszystkiego jak na jedną, biedną kobiecinę. Chłop — wojskowy, przystojny i napalony. Jest strasznie niezdecydowany, więc inicjatywę przejmuje Ella. Obyczajówka z akcją strasznie rozwleczoną i ciągnącą się pomiędzy tragediami kobiety, miłością i niezdecydowaniem chłopa. Lekka, ale momentami dobijająca historia. Czytanie o chorobie dzieci dobija. Opisy seksu cringowe i ich teksty podczas zbliżeń również.

41 Elena Ferrante – Zagubiona lalka

Specjalnie zamówiłam książkę w wersji papierowej, żeby zaliczyć wszystkie tytuły książek od Ferrante. Książeczka razem z rysunkami ma zaledwie 40 stron. Jest to książka dla dzieci i opowiada historię zaginionej lalki oczami tejże lalki. Pełna przenośni i wyobrażeń, dziecięcego języka. Nie wniosła nic do mojego życia, a była napisana w pewnych momentach tak zagmatwanym językiem, że dziecko też by tego nie ogarnęło. Recenzję dodaje jako ciekawostkę dla wszystkich zainteresowanych przeczytaniem książki Eleny. Nie ma sensu po nią sięgać.  Nie polecam 

42 Katarzyna Berenika Miszczuk – Kuszenie

Podjarana nową książką Miszczuk rzuciłam się na nią poza kolejnością. Moja opinia? Całkiem przyjemna, ale tyłka nie urwała. Ewa wyjeżdża w Bieszczady i chce zmienić swoje życie. Kupuje nawiedzony dwór i chce zrobić z niego pensjonat. Mała mieścina gdzie wszyscy się znają, pomaga jej zrozumieć, że coś z pensjonatem może być nie tak. Poznaje Adama, który zostaje jej księgowym, ale sam ukrywa pewną tajemnicę. Oczekiwałam czegoś bardziej spicy, z ciętym językiem i ripostami. Czułam, że dużo sytuacji było mocno naciąganych. Od tej książki zaczyna się nowa seria anielsko-diabelska.

43 Joanna Flis – Co ze mną nie tak?

Rys psychologiczny ludzi urodzonych w czasach PRL i w czasach komunizmu. Dowiadujemy się tego, jak to na nich wpłynęło. Na ich psychikę i dalsze funkcjonowanie w dorosłym świecie i społeczeństwie. Tak się składa, że tymi ludźmi byli nasi rodzice, a żniwo tamtych czasów zebrały ich dzieci, czyli tzw. millenialsi. Jako millenials urodzony w 1989 roku potwierdzam wiele z problemów poruszanych w książce. Opisane sytuacje bardzo pięknie przypominam sobie z dzieciństwa z życia codziennego. Bardzo wolno czytałam tę książkę, bo to ciężki temat. Dodatkowo potrzebuje czasu na przemyślenia i wykonywanie zadań psychologicznych, zamieszczonych w tejże książce.  POLECAM

44 Soraya Lane – Córka z Genewy TOM IV

Ta książka nie była najgorsza. Różniła się nieco od pozostałych, ponieważ główna bohaterka — Wnuczka, nie lubiła się z Babcią i nie chciała utrzymywać z nią kontaktów. Nie była też zainteresowana pudełkiem ze wspomnieniami. Mam wrażenie, że pojawiło się tutaj o wiele uczuć i emocji. Namiętności, zdrady, pragnienia, śmierć, porzucenie. Nie było słodko-pierdząco a bardziej gorzko, ale za to z dobrym zakończeniem. To mi się podobało i polecam przeczytać. Nie trzeba od początku. Każda książka jest odrębną historią córek. Te historie się ze sobą nie łączą.  Polecam 

45 Franciszek Marek Piątkowski – Trzej Maszkaronowie czyli Legendarna Komedia

Sięgnęłam po tę książkę z sentymentu do Uniwersum Powiernika, a Powiernika tu nie ma. Pojechał z rodziną na wakacje, a na miejscu wszystkiego mieli pilnować: Wege Wampir, Domownik Witek i Strzygoń. Razem tworzą mieszankę wybuchową. Przemierzają legendy polskie i rozwiązują problemy m.in. Smoka/Smoga Wawelskiego, Białej Damy, Popiela, Wandy co nie chciała Niemca. Wszystko to było bardzo poplątane i nie wiadomo było, o co chodzi i skąd ten problem się wziął. Za dużo abstrakcyjnego humoru aż do przesady co już śmieszne dla mnie nie było.  Nie polecam 

46 Kamil Janicki – Cywilizacja Słowian

Książka, na jaką czekałam. W końcu ktoś przybliżył tematykę kultury słowiańskiej od samego początku. Pełna geneza cywilizacji słowiańskiej wiele wyjaśnia np. połączenie z ludźmi zamieszkującymi Bałkany. Wbrew pozorom, mamy bardzo dużo wspólnego. Wspólni przodkowie to nie byle co. Brakowało mi jedynie szerszego poruszenia tematu wierzeń, bogów, demonów itp. Ten temat również mnie interesuje podobnie jak legendy. Wiedzcie, że oprócz cywilizacji rzymskiej i greckiej, cywilizacja słowiańska rozwijała się w stylu “polako”.  Polecam

47 Olga Tokarczuk – Dom Dzienny, Dom Nocny

Jak u Pani Tokarczuk mamy postrzępioną historię, Kilka historii się ze sobą łączy, reszta nie. Odebrałam tę książkę jako zbiór oddzielnych opowiadań. Najbardziej została mi w głowie historia o Marku-Marku i o transpłciowej świętej zakonnicy. Męcząca była ta książka. Wymagała bardzo dużo skupienia. Napisana pięknym językiem, ale nie wiadomo co Autorka miała na myśli, pisząc ją. Nie wiem, jaki jest jej morał i nie poleciłabym jej dalej. Książka była na liście Bestsellerów MUST READ. Przeczytałam, ale zostawiam ją do Waszej oceny.

48 Aldous Huxley – Nowy Wspaniały Świat

Antyutopia świata, który każdemu człowiekowi przynosiłby szczęście. Życie bez miłości, relacji międzyludzkich, rodziny, ale za to z dużą dawką przyjemności. Seks, szczęście podsycane narkotykami (SOMA). Z jednej strony opis przerażający a z drugiej strony niestety widać kilka podobieństw w naszym realnym i współczesnym świecie, Historia była bardzo nielogiczna i mocno poszarpana a takich nie lubię. Ciężko się czytało. Skakanie z tematu na temat poprzecinane dziwnymi wierszykami, które jak sądzę, były wbijane do głów ludzi z książek. Ciekawa perspektywa, ale w czytaniu, męcząca.

49 Weronika Marczak – Rodzina Monet I Skarb

Rozpoczęłam serię, nad którą wszyscy się rozpływają a młodsze pokolenie. Już wiem, o co chodzi, Hailey została adoptowana przez najstarszego, przyrodniego brata po tym jak babcia i mama zginęły po wypadku samochodowym. Okazuje się, że w sumie ma 5 braci, którzy mają fioła na punkcie bezpieczeństwa najmłodszej siostry. Pierwsza książka opowiada o zmaganiach Hailey i o jej przyzwyczajaniu się do nowej sytuacji, nowych zasad, które często są odklejone dość mocno od rzeczywistości. Hailey jest teraz bajecznie bogata tak samo jak jej bracia.  POLECAM 

50 Weronika Marczak – Rodzina Monet II Królewna

W kolejnej części Hailey wraz z braćmi wybierają się na wakacje do Tajlandii, gdzie nasza bohaterka poznaje swojego ojca, o którym myślała, że nie żyje. Kolejny raz przechodzimy razem z nią przez perypetie i coraz więcej dowiadujemy się o profesji rodzinnej firmy. Hailey w tej części pokazuje różki a moje ulubione sceny to:

• Okres i zakupy podpasek z Tonym
• Trening i walka z Dylanem

Obie sytuacje skradły moje serce i pokazują niezbyt łatwe relacje pomiędzy rodzeństwem. Kto by nie chciał mieć  przystojnych braci, którzy dbają o Ciebie i mają kasy jak lodu. Wszyscy zazdroszczą Hailey takiego życia, ale czy na pewno jest czego zazdrościć?

POLECAM

51 Weronika Marczak – Rodzina Monet III Królewna 

Kolejny przełom w kolejnej książce. Hailey poznaje swoją babcię, czyli matkę ojca, która mieszka na Kanarach. Pojawia się kolejny zamach na jej życie, który odbija mocne piętno na jej psychice i od tej pory mamy do czynienia z pyskatą i niedającą sobie w kaszę dmuchać Hailey. Widać, że zadomowiła się już w domu i w życiu braci Monet. Teraz pokazuje pazurki i domaga się spełniania jej życzeń i potrzeb. Została również doceniona przez chłopaków za akcję ucieczki. Lekka, bardzo fajnie się czyta, nie wiadomo gdzie kończy się jedna książka, a zaczyna druga.  Polecam 

52 Weronika Marczak – Rodzina Monet IV Perełka

Czytam jednym tchem i nie potrafię już rozróżnić, czym się różni jednak część od drugiej. Numery rozdziałów są kontynuowane, a nie zaczynają się od nowa. Wspaniała rozrywka dla dużych i małych.  Polecam

53 Weronika Marczak – Rodzina Monet V Perełka

Jakżeż piękne zakończenie pewnego etapu. Podsumowanie pod koniec książki mówi nam o tym, że nic więcej się nie pojawi. Wszyscy są szczęśliwi. Rodzina znów jest razem i w końcu wszystko zaczyna się układać. Jakby ktoś zapytał, czym różnią się od siebie poszczególne książki, to nie wiedziałabym, co odpowiedzieć. Mam wrażenie, że o całej serii nie można inaczej opowiadać jak tylko o całości. Całą serię czytałam jesienią i uważam, że jest to świetny czas na rozpoczęcie.  Polecam 

54 Weronika Marczak – Rodzina Monet VI Diament

Ta część jest lekko oderwana od całości. Chyba nikt się jej nie spodziewał również Pani Autorka. Minęły 4 lata od ostatniej książki i musimy nadążyć za bohaterami, a oni opowiadają, co w tym czasie się pozmieniało. To w tej części rozpoczyna się bliższa znajomość Hailey z Adrianem. Wyjątkowo też możemy czytać podrozdziały, w których to narratorem jest Adrien. Opowiada jeszcze raz o momentach spotkań z Hailey i jak one na niego zadziałały. Adrien nie jest zbyt wylewny i te rozdziały też takie były jak dla mnie zupełnie niepotrzebne. Czekam na ostatnią część.  Polecam 

55 Weronika Marczak – Rodzina Monet VII Diament

Cała część dotyczy relacji Hailey z Adrienem. Rozwleczona opowieść, bo oto czytamy jak Adrien przeżywa kolacje z braćmi, poznaje ojca Hailey itd. Nie wiem, po co afera o zaginięciu kota była taka długa. Strasznie długi opis a nic niwego do książki nie wnosiła. Zasady organizacji niby są, a niby ich nie ma. Ciągle są łamane, a członkowie mają za nic wszelkie ustalenia. Tyle tajniaków, tyle ochrony a wciąż zdarzają się sytuacje, w których ich życia są zagrożone, Nie do pomyślenia. Również relacja Hailey i Adriena jakoś dziwnie przeniosła się na inny level. Nie wiadomo kiedy był u nich pierwszy raz. Zupełnie bez romantycznego opisu. Mało ze sobą rozmawiają, tylko jakieś dziwne gesty i ciągłe dbanie o bezpieczeństwo. Słaba ta część, dobrze, że ostatnia.  Polecam

56 Urszula Kozioł – Raptularz

Pierwszy raz zabrałam się za czytanie tomiku poezji i nie powiem, bo bardzo mi się spodobało. Książka jest laureatem nagrody NIKE 2024. Poezja nowoczesna, poruszająca nowe problemy tego świata w sposób niezwykle wyważony, trafny, nie raz wbijający w fotel. Czyta się to nieco inaczej jednak niż zwykłą powieść. Czyta się zdecydowanie wolniej z przemyśleniami z dłuższymi przystankami. Polecam szczególnie na ten czas refleksji i zadumy w roku.  Polecam 

57 Joanna Balicka – Co wyszeptał nam deszcz?

Książka z polecenia i przesłana od Patrycji. Bardzo wzruszająca, podejmująca ważny i ciężki temat choroby nowotworowej w bardzo młodym wieku a do tego dochodzi pierwsza miłość odnaleziona po latach. Wciągająca i bardzo wzruszająca opowieść w sam raz na jesień. Mamy też temat uzależnień, ale tutaj temat był potraktowany po macoszemu i wręcz momentami był wyolbrzymiany, aby za moment zostać zepchnięty na bok. Myślałam, że autorka nie jest polką. Styl pisania książka godny zagranicznych autorów, a to chyba jest komplement. Romans na wyższym poziomie.  Polecam 

58 Bram Stoker – Drakula

Znam tę historię bardzo dobrze z wielu ekranizacji. Przyszedł czas na przeczytanie jej jako jeden z wielu klasyków na ten rok. Uwielbiam wszystko, co związane z tematyką wampirów, ale nigdy nie czytałam oryginalnej wersji, czyli od czego to wszystko się zaczęło. Jest to historia, która najbardziej przypomina tę z Garym Oldmanem w roli Hrabiego Drakuli. Tutaj zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Cały plan wampira nie dotyczy tylko gościa w zamku. Bardzo polecam. Jako klasyka literatury kolejna pozycja u mnie zaliczona.  Polecam 

59 Randall Munroe – How to jak?

Najgorsza książka tego roku, po której treści odpadłam w połowie. Nie da się tego czytać. Autor opowiada, w jaki sposób odparować rzekę w czajniku elektrycznym. Całą rzekę! Albo jak wylądować bezpiecznie promem kosmicznym. Wszystko to jest uzasadnione prawami fizyki, ale ani to nie jest nikomu potrzebne do ekstremalnego przetrwania, ani ciekawe, ani w jakikolwiek sposób potrzebne. Książka napisana językiem po części naukowym. Straciłam czas, nie doczytałam do końca i  ABSOLUTNIE NIE POLECAM.

60 Natalia Sońska – Zaufaj swoim marzeniom

Pierwsza książka świąteczna w tym sezonie. Słodko i pierdząco do oporu i nawet główna bohaterka przekracza granicę. Materialistka i interesantka a do tego płaszczy się przed dwoma facetami. Dla mnie na wielki minus. Świąt praktycznie tutaj nie było, ale otaczała nas zimowa atmosfera z cudownym Zakopanem w tle. Nie obyło się bez bezsensownych przedłużeń a najważniejsze momenty np. te romantyczne, zostały dodane w dziwny sposób. Historia nie ruszyła mnie za bardzo. Bohaterowie albo płytcy, albo zbyt przerysowani. Powiedziałabym, że była ok, ale czy polecę dalej? Raczej nie.  Nie polecam 

61 Agnieszka Olejnik – Miłość z nutą imbiru

Ta książka nie ma za dużo wspólnego ze Świętami. Ostatnie 50 stron opowiada pobieżnie, jak bohaterowie spędzili Wigilię. Żadnych przygotowań w międzyczasie, żadnych opisów otoczenia, miasta itp. Zapętlona historia kilku osób, która wydaje się dosyć toksyczna.
1) Lesbijka, która się tnie.
2) Pijak, który zdradza ukochaną z żoną.
3) Nauczyciel angielskiego, który na siłę szuka miłości.

Nic się nie kleiło, a opisy seksu były takie, jakby autorka musiała je dodać, żeby było pikantniej, ale wstydziła się, że to robi. Idiotyczne historie i nagłe zwroty akcji jak podczas wyrwania kilku kartek z książki. Nie wiadomo co i kiedy się stało.

Nie polecam

62 Joanna Szarańska – Anioł na śniegu

Świąteczna książka, która wale a wcale mnie nie porwała. Poznajemy mieszkańców Kalwarii, którzy mieszkają w boku pod jednym adresem i mają zamiar się zintegrować. Czytamy o małych problemach każdej z rodzin. A to teściowa, która siedzi na głowie. Mąż sknera i nieplanowana ciąża. Nic spektakularnego i pociągającego. Ot codzienność. Za bardzo nie wiedziała, co ma na celu ta książka. Końcówka też nie wiele wyjaśniła. Uważam, że są o wiele fajniejsze świąteczne książki dlatego  NIE POLECAM.

63 Agnieszka Jeż – Jedyny dzień w roku

Główna bohaterka Dorota przeżywa ciągle jeden dzień — Wigilię. Pełna wyrzutów i nierozwiązanych rodzinnych spraw, pokazuje to co naprawdę jest ważne w Święta, ale też w życiu. To taki dzień Świstaka. Każdy dzień to Wigilia. Ciągle te same teksty i nieznośna Wigilia z rodziną. W ciekawy sposób obserwujemy przemianę głównej bohaterki, która od furii, rozżalenia i ogromnego odtrącenia zaczyna akceptować siebie i swoją rodzinę, która bądź co bądź jest specyficzna. Poznaje nowych ludzi w galerii handlowej i postanawia im pomóc.  Polecam

64 Antonina Tosiek – Żertwy

Kolejny tomik poezji w moich rękach. Oswajam się z tą formą, ale jest otwarta na nowe doświadczenia. Czytanie tomiku poezji wygląda nieco inaczej niż czytanie zwykłej książki. Czyta się powoli z rozmyślaniem, zastanawianiem się nad znaczeniem słów. Wiersze nowoczesne, bardzo aktualne, nie znajdziesz takich w szkole. Przypomina to rymy prosto z rapu wyciągnięte. Znaczenie ich jest mroczne, bardzo smutne i z wieloma znaczeniami.  Polecam 

65 Jakub Belina-Brzozowski – Córka tańczy

Tomik z wierszami bardziej nowoczesnymi niż poprzednie. Czyta się wolno, z rozmyślaniem nad każdym słowem. Słowa głębokie i dosadne. Czytanie poezji to coś, co  jest moim odkryciem w ostatnich tygodniach. Interpretacje trzeba samemu obmyślić. Tak czy inaczej,   POLECAM.

66 Agata Przybyłek – Gdy zasypie śnieg

Babcia z wnuczką wybierają się na poświąteczny wyjazd do Zakopanego. Chcą spędzić razem czas, a babcia chce rozerwać wnuczkę, która jest pracoholiczką. Tymczasem babcia znalazła sobie faceta — Eugeniusza, z którym spędza cały wyjazd, lekko olewając wnuczkę. Wnuczka po części pracuje, a po części rozkoszuje się czasem spędzonym sama ze sobą, ale ona również poznaje męskie ciało na wyjeździe, którym o spędza coraz więcej czasu. Ciekawa książka z poczuciem humoru. Fajnie się czytało i z przyjemnością przeniosłam się do pięknych zimowych krajobrazów.  Polecam 

67 Joanna Tekieli – Magiczne chwile w pensjonacie Leśna Ostoja

Zbiór opowiadań z różnych części osi czasu a wszystko to dzieje się dookoła Leśnej Ostoi. Początkowe opowieści bardzo mi się spodobały, ale ostatnia opowieść gdzie głównymi bohaterami były dzieci, doprowadzała mnie do szału. Super wkurzający ostatni rozdział z przemądrzałymi dzieciorami sprawił, że czar tej książki prysł i ochota na jej czytanie mi przeszła. Niestety nie polecę jej dalej.  Nie polecam 

68 Elena Ferrante – Galimatias

Rozpoczęłam czytanie ostatniej książki mojej Patronki i już po pierwszych kilku rozdziałach zrezygnowałam. Czytamy prywatną korespondencję dotyczącą ustaleń do adaptacji filmu na podstawie książki. Nie wiem, kto uznał, że warto to wszystko wydać. Nie wiadomo, o co chodzi i do czego jej odpowiedzi się odnoszą. Wielcy Fani Eleny będą zadowoleni, bo można poznać bliżej samą autorkę. Jej myślenie i sposób pięknego wysławiania się. Nuda okrutna, nie chciałam przy niej zasypiać a na pewno zmuszać się do jej przeczytania. Chyba zaczynam dojrzewać, bo nie mam ochoty tracić czasu na beznadziejne książki. Nie polecam, nie tykajcie. Nie ma sensu.  Nie polecam 

69 Paulina Jurga – Skrzynka życzeń

Książka z polecenia Widzek. Świetna pozycja ze Świętami w tle. Sama opowieść ma w sobie szczyptę humoru, ciętego języka i całą górę problemów, czyli tak jak w życiu. Jest poruszony problem alkoholowy, uzależnienie od hazardu, a także toksyczny związek. Realistyczne opisy, brutalne sceny, poruszają i dają do myślenia, a do tego jeszcze mamy rodzące się uczucie pomiędzy dwójką bohaterów. Bohaterzy są po wielu przejściach, co czyni ich sobie jeszcze bliższymi. Bez słodkiego pierdzenia. Uważam, że można by było ją jeszcze rozwinąć lub przygotować dalszy ciąg.   Polecam 

70 Natalia Sońska – Słuchaj głosu serca

Kolejna książka z pensjonatem w Zakopanem w tle. Tym razem to babcia Jagny jest rodowitą góralką. Jagna przyjeżdża na urlop w poszukiwaniu odpoczynku i spokoju. Okazuje się, że znajduje miłość i to nie tylko z jednej strony. Element zwrotu akcji bardzo dobrze zrobiłby tej książce, ale to, co się wydarzyło, po tym poszło trochę za szybko jak dla mnie. Zbyt długie opisy wypadów w góry i wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii trochę nudziło. Książka w porządku.

71 Sigrid Nunez – Przyjaciel

Czytamy przemyślenia kobiety, która jest pisarką. Straciła ona przyjaciela, również pisarza, który popełnił samobójstwo. Wspomina chwile spędzone razem, ale w pewnym momencie pojawia się nowy przyjaciel w postaci ogromnego psa — doga niemieckiego. Ktoś musiał się nim zając po śmierci pisarza. Padło na naszą autorkę opowiadania. Opowiada o swoich zmaganiach z ogromnym psiurem, ale również zmaga się z tęsknotą za przyjaźnią, która kiedyś była czymś więcej. Końcówka zaskakująca.

72 Ewa Formela – Dziewczynka z ciasteczkami

Ciepła historia o mieszkańcach jednej kamienicy. Mieszka w niej mała dziewczynka — Zosia, która rozświetla życie wszystkich mieszkańców. Zaskarbia sobie przyjaźń starszego Pana Wayne’a i starszej Pani — Babci Krysi. Dziewczynka opiekuje się mamą, która choruje na depresję. Cały kocioł dzieje się w tejże kamienicy. Pomiędzy wysłuchujemy legend i baśni gdańskich, które dla mnie były bardzo ciekawe.

W tym roku udało mi się przeczytać 72 książki i jest to 0 10 książek mniej niż w zeszłym roku. Nie spodziewałam się, bo wydawało mi się, że lecę jak burza. Jak mnie znacie, to wiecie, że nie czytam na wyścigi. W roku 2024 przydarzyło się sporo książek typu “kloc” bardzo grubych, nad którymi spędziłam trochę czasu. Pojawiło się kilka książek, po które nie miałam ochoty sięgać przez dłuższy czas i to mnie trochę odepchnęło od czytania, a także kilka książek, które czyta się powoli i rozmyśla nad nimi. Na pewno macie też na swoich listach takie pozycje. Ciężkie tematy, które trzeba powoli przepracować w swojej głowie. Również rok 2024 był dosyć pracowity, ale również obfity w wyjazdy wakacyjne a jak wiecie, ja w wakacje w ogóle nie czytam. Chodzi o wyjazdy wakacyjne. Zajmuje się wycieczkami, ludźmi i relacjami z nimi. Książki czytam częściej wtedy gdy siedzę w domu.

Również w tym roku ebooki i audiobooki były u mnie hitem. Zdecydowanie więcej sięgałam po audiobooki i ebooki, które mam zawsze przy sobie na telefonie. Przy audiobookach rewelacyjnie mi się sprząta, gotuje, robi nudne manualne rzeczy. Ebooki są dla mnie wybawienie we wszelkiego rodzaju kolejkach czy poczekalniach. Jestem chyba jedną z nielicznych osób, które książki czytają na paznokciach. To mnie relaksuje i wycisza.

Z 72 przeczytanych książek aż 35 przypadło mi do gustu i szczerze Wam polecam. 19 książek zdecydowałam się dodać czerwone światło, bo nie przypadły mi do gustu, a 18 tytułów pozostawiam do Waszej oceny. Oceniam je neutralnie ni na tak ni na nie. Dobry rok jeśli chodzi o czytanie. Kilka serii skradło moje serca np. Rodzina Monet czy seria Empireum i przy tych dwóch seriach polecam wszystkie książki. Liczę, że kolejny rok będzie wyglądał o wiele lepiej jeśli chodzi o polecane książki, również dzięki Waszym najlepszym poleceniom.

Postanowiłam się podzielić z Wami moją topką książkową i tym razem wybrałam najlepsze książki, po które spokojnie możecie sięgać i delektować się ich zawartością. Tym razem TOP 10. Musiałam wyróżnić serię Empireum z dwiema (póki co) książkami w serii — Fourth Wing i Iron Flame. Również całej serii Rodziny Monet należy się polecajka, bo świetnie bawiłam się przy tych książkach.

Pozycje, które zmieniły moje życie to zdecydowanie “Toksyczne relacje” i “Obiecaj, że wrócisz”, która sprawiła, że w tym roku moją patronką jest Barbara Wysoczańska. Pierwsza książka z kategorii horror i chyba pierwsza książka Stephena Kinga zaczęłam od klasyka, który powstał jeszcze zanim się urodziłam i trzyma poziom. Polubić siebie to urocza opowieść o pulchnej nastolatce i jej pierwszej miłości. Plasterek na moje nastoletnie (kiedyś) serduszko. Każda książka z tego zestawienia jest warta sięgnięcia.

Skoro mamy zestawienie najlepszych książek to i tym razem postanowiłam przestrzec Was przed książkami, przy których stracicie czas. Tym razem mam dla Was czwóreczkę. “Ścieżka prostej obfitości” była pozycją, która rozpleniła we mnie same negatywne cechy, z którymi walczę na co dzień. Prokrastynacja i ciągłe odpuszczanie sobie nie jest dla mnie. Książka napisana w formie dziennika. Na każdy dzień roku mamy krótką przypowiastkę, poradę zupełnie niedostosowaną do aktualnej pory roku. Uważam, ze książka bardzo źle mi zrobiła w pewnych kategoriach i absolutnie nie polecam. Książki o niczym to Córka i How to Jak? Czy ja potrzebuje jak wylądować statkiem kosmicznym w sposób bezpieczny? Absolutnie nie! Czy chce, aby jakiś Pan autor tłumacz mi jak jakiemuś tłukowi podstawy fizyki? Też nie, tym bardziej, ze pan autor nie ma pojęcia jak tłumaczyć. Córka to książka o niczym zupełnie. Znachorka to książka plagiat, która mnie uruchomiła.

Tym razem to zestawienie książek przypomina mi o tym, że nie biorę udziału w żadnych wyścigu. Czytam dla siebie a prowadzenie statystyk i dzielenie się opinią o książkach, które przeczytałam, sprawia mi bardzo dużą radość. Sama frajda z czytania to jedno, ale prowadzenie statystyk i zestawień to wartość dodana do czytania, którą bardzo sobie ulubiłam.

Rok 2024 72 książki,
Rok 2023  82 książki,
Rok 2022  60 książek,
Rok 2021  47 książek,
Rok 2020  46 książek,
Rok 2019  50 książek,
Rok 2018  45 książki,
Rok 2017  36 książek,
Rok 2016  24 książek.

Mam nadzieję, że mój wpis pomoże komuś, kto szuka inspiracji do czytania książek. Nie ważne jak dużo i nieważne w jakiej formie. Ważne, że czytanie książek oprócz zapewnienia wspaniałej rozrywki również zawiera szereg zalet, o których należy głośno mówić. Rozszerzamy wiedzę, poprawiamy słownictwo oraz myślenie analityczne, szczególnie przy książkach detektywistycznych. Książki wyciągają nas z codziennych problemów, oczywiście rozwijają wyobraźnię, a u mnie dodatkowo redukują stres. Dzięki książkom można wyciągać wnioski z doświadczeń bohaterów lub prawdziwych ludzi. Pokazują również nowe perspektywy poprzez pokazywanie różnych punktów widzenia, inne kultury i filozofie życia. O zaletach czytania książek mogę jeszcze opowiadać wiele. Na pewno są ciekawszą i bardziej wartościową rozrywką niż oglądanie TikToków, które w dłuższej perspektywie prowadzą do zniszczenia skupienia.

Liczę, że roku 2025 będzie owocował we wspaniałe tytuły. Liczę na Was moje drogie. Już nie mogę się doczekać 🙂

The post Od Fantastyki po Poradniki. Książkowe Podsumowanie 2024 appeared first on Madziof .pl.

1. Monopoly Classic – klasyczna gra planszowa dla całej rodziny
2. Monopoly – sięgnij po różne wersje gry

Monopoly Classic – klasyczna gra planszowa dla całej rodziny

O Monopoly słyszał absolutnie każdy. Gra powstała na początku XX wieku, a dokładniej w 1903 roku, jednak została opatentowana dopiero 32 lata później. Jednak od tego czasu zdążyła zgromadzić pokaźne grono oddanych fanów, a swoją popularnością dorównuje takim klasykom jak m.in. szachy czy warcaby. W wielu sklepach to podstawowa pozycja wydawnicza – informacja o ponownej dostępności produktu rozpala wielu graczy do czerwoności.

Jak grać? Sercem toczenia się rozgrywek w Monopoly jest dedykowana plansza. Na samym początku wszyscy gracze ustawiają na niej swoje pionki – na polu start. Kolejnym krokiem jest ustalenie tego, który z nich będzie pełnił funkcję bankiera – czyli osoby, która jest odpowiedzialna za wydawanie i przyjmowanie pieniędzy. Potem każdy z graczy pobiera kwotę pieniędzy wskazaną w instrukcji. W podstawowej wersji gry jest to 1500 dolarów w różnych nominałach. Następnie nie pozostaje nic innego jak ustalić, kto będzie rozpoczynał rozgrywkę poprzez rzut kostkami.

Gra rozpoczyna się. Każdemu graczowi przysługuje jeden ruch w kolejce. Najpierw rzuca on dwiema kostkami, a potem przesuwa swój pionek po planszy – dokładnie o liczbę miejsc odpowiadającą sumie wyrzuconych oczek. Kiedy następuje zakończenie ruchu? Wówczas, gdy gracz ma możliwość wykonania dodatkowej akcji wynikającej z konkretnego pola.

Liczba graczy w Monopoly to od dwóch do sześciu. Celem gry jest stworzenie deweloperskiego imperium. Twoim zadaniem jest wybudowanie jak największej ilości domów, jak również hoteli. Wzbogacasz się również za każdym razem, kiedy któryś z graczy podczas swojego ruchu stanie na Twoim polu. Za zarobione pieniądze możesz dokonywać kolejnych udanych inwestycji, a tym samym walczyć o końcowe zwycięstwo.

Monopoly – sięgnij po różne wersje gry

Monopoly to świetna zabawa dla całej rodziny. Co ważne, gra dostępna jest w wielu wersjach. Jedną z najciekawszych są wersje dedykowane poszczególnym polskim miastom, jak i regionom Polski. Wielu miłośników stawia także na gry inspirowane popularnymi serialami, filmami, a nawet bajkami. Do tego dochodzą również wersje nawiązujące do gier komputerowych, ale także wiele innych serii tematycznych.

The post Gra Monopoly – dlaczego warto na nią postawić? appeared first on Madziof .pl.

Kiedy rok temu pokazałam Wam list, jaki dostał nasz syn z ostrzeżeniem od Św. Mikołaja, to bardzo Wam się spodobał i koniecznie wszystkie mamy chciały taki list personalizowany dla swojej pociechy. Niestety rok temu nie było już czasu na zmiany, ale postanowiłam, że w tym roku stworzę dla Was nową wersję, którą sami będziecie mogli sobie wypełnić i wpisać to, co Wam odpowiada.

REAKCJA

Pamiętam minę Antka, kiedy znalazł w swoim pokoju ten list. Koperta była stylizowana na Biegun Północny, na kopercie widniało jego imię i nazwisko i ogólnie był w nie większym szoku niż Harry Potter, gdy dostał swój list z Hogwartu. Niestety zawartość listu mocno nim wstrząsnęła, co było przez nas zamierzone. W liście znajdowała się lista jego największych przewinień i elf daje mu ostatnie ostrzeżenie przed wizytą Mikołaja. Pisze w nim, że jeśli nie zmieni swojego zachowania to niestety, ale Mikołaj w tym roku go nie odwiedzi z prezentami. Czy był płacz? Był!

Antoni nie do końca zdawał sobie sprawy z tego, co mówiliśmy mu już od jakiegoś czasu. Jego zachowanie dawało wiele do życzenia, a ja nie mam zamiaru tłumaczyć się jego kolejnym buntem. Ja wiem, że niektórzy z Was powiedzą, że straszenie Mikołajem i tym, że nie przyjdzie, to nie jest dobry pomysł i że nie wolno tak do dziecka mówić. I w ogóle cała sprawa z wiarą w Mikołaja jest dla dziecka niekorzystna.

W porządku nie namawiam nikogo do tego, aby kazał swojemu dziecku wierzyć w Mikołaja, możesz go trzymać poza tym. Zdecydowałam, żeby jednak był obecny w jego życiu. Pamiętam, jak sama zmieniałam zachowanie diametralnie miesiąc przed 6 grudnia…

Wiadomo, ale dzięki temu (teraz to wiem) moim rodzicom było lżej, bo byłam potulna jak baranek. Antoni nie do końca wiedział, że źle robi. To były tylko nasze upominania i nic więcej. Kiedy “napisał“ do niego sam Mikołaj, to wtedy doszło do niego, co źle zrobił i że to nie są przelewki i czcze gadanie rodziców.

Zostawiliśmy go na chwilę samego, popłakał chwilę w swoim pokoju, w końcu wyszedł, przeprosił i porozmawialiśmy chwilę o zmianach, które planuje w najbliższym czasie. Zachęcaliśmy go do tego, żeby pokazał list w szkole czy babci, ale nie chciał. Było mu wstyd, co było dla nas oczywistym sygnałem, że wie, że zrobił źle i żałuje. Oczywiście, jeśli Twoje dziecko jest grzeczne, to nie stosuj takiego listu. Dodaj raczej list od Mikołaja chwalący za konkretne zachowania. To też działa motywująco, nie tylko kary i ostrzeżenia.

List zadziałał rok temu i w tym roku (na razie) nie planujemy powtarzać wysyłki. Oczywiście wszystko może się jeszcze zmienić. Poniżej macie list z wykropkowanym miejscem do napisania swoich danych. List wystarczy włożyć do ozdobnej, świątecznej koperty i gotowe!

Możecie również skorzystać z gotowego rozwiązania TUTAJ. Możecie wysłać list lub VIDEO od Świętego Mikołaja. Treść dostosowujecie sami lub możecie skorzystać z przygotowanych treści nie tylko dla dzieci. Są też wersje dla nastolatka, wersje dla dorosłych czy firmowe. Mam dla was kod rabatowy “FIRE” na 20% zniżki na produkty ELFI 🙂

POBIERZ

POBIERZ 

POBIERZ 

Co sądzicie o takim pomyśle? Jeśli będziecie pobierać list, to będę wdzięczna, jeśli później napiszecie, jakie były wrażenia Waszych dzieci po otrzymaniu listu. Piszcie w komentarzach.

The post List z ostrzeżeniem od Św. Mikołaja – do pobrania i wydrukowania. appeared first on Madziof .pl.

Boka Kotorska i Kotor

Najpiękniejsza atrakcja Czarnogóry nie może zostać przez Ciebie pominięta. Zatoka, w której to góry spotykają się z morzem z przepięknymi punktami widokowymi a do tego mamy jeszcze miasto Kotor. Kotor został wpisany na listę UNESCO i nazywany jest małym Dubrovnikiem. Przepiękne kamienne miasteczko ze wspaniałą historią. Polecam wejść na mury obronne Kotoru skąd rozpościera się cudowny widok na część zatoki Kotorskiej z przycumowanymi wycieczkowcami i na samo miasto. Warto zatrzymać się w kotorskich restauracjach, poszwendać się i zgubić w cienkich uliczkach, które wyglądają bardzo urokliwie.

W zatoce Kotorskiej znajduje się o wiele więcej bajecznych miasteczek. Te polecane przeze mnie to na pewno Perast, Tivat, Risan i Prcanj. Każde z nich ma swoją osobną historię i klimat. Uważam, że to miejsce jest “must see” jeśli wybieracie się do Czarnogóry. My z roku na rok odkrywamy nowe miejsca kryjące się w Zatoce Kotorskiej. Najważniejsze miejsce do zobaczenia jeśli wybierasz się na szybki city break.

Mauzoleum Piotra Niegosza

Mauzoleum słynnego Czarnogórca w miejscu, w którym najmniej się spodziewacie – na szczycie góry. Na Jezerskim vrhu ludność czarnogórska postanowiła postawić Mauzoleum, które robi wrażenie, ale również jest świetnie zaprojektowane dla zwiedzających. Prowadzi do niego tunel z wieloma schodami, w którym odczuwamy lekki chłód i możemy w spokoju wspinać się na szczyt. Na miejscu możemy zwiedzać Mauzoleum oraz podziwiać piękno Czarnogóry z lotu ptaka. Nie bez powodu mówi się, że jest to Dach Czarnogóry, ponieważ z góry można zobaczyć cały obszar, a nawet góry, które zlokalizowane są już w Albanii. Przepięknie to wygląda.  Wspaniałe widoki można podziwiać z dwóch tarasów widokowych.

Jezioro Szkoderskie

Mój ulubiony punkt podróży po Czarnogórze. Jeśli macie ochotę doświadczyć odrobinę przyrody i odkrycie Montenegro od dzikszej strony, polecam serdecznie wybrać się w okolice Jeziora Szkoderskiego. Znajomy przewodnik Darek zawsze wspomina, że w tym miejscu czas się zatrzymał zarówno jeśli chodzi o ludzi jak i o przyrodę. Przepiękna przyroda jest tam niemal nietknięta ludzką ręką. Jezioro bardzo mocno się zmienia w zależności od tego, w jakim terminie pojedziecie go zobaczyć i od której strony rozpoczniecie jego eksplorację. Jesienią mieni się wieloma barwami i jest o wiele mniej wody. Latem jest dużo zieleni. Jest to o tyle niesamowite, że jesteście w stanie zobaczyć go w zupełnie różnych odsłonach i za każdym razem robi na Was ogromne wrażenie. Ja przynajmniej tak to odebrałam. Przepiękny kolor jasnozielony, zupełnie niespotykany. Dzika przyroda, tysiące ptaków, ryb i ciekawych roślin, które trwają nieprzerwanie od wielu lat, niczym niezmienione.

Polecam spróbować karpia z jeziora szkoderskiego. Jest to nie lada rarytas i smakuje zupełnie inaczej niż ten nasz polski, hodowlany. Wody jeziora szkoderskiego to czysta górska woda, która wymienia się cztery razy do roku w całym zbiorniku, więc możecie sobie wyobrazić, jak smakuje taka ryba, która pływała w krystalicznie czystej wodzie. W takim miejscu człowiek się wycisza, chłonąc piękno przyrody. Koi swoje skołatane nerwy. Jest to coś innego od szybkiego zwiedzania w zatłoczonych miastach. Spróbujcie, a nie pożałujecie.

Spokojnie można zażyć również kąpieli w tymże jeziorze. Miejscami jest ciepłe jak słodka zupa a miejscami lodowate, w zależności od bliskości górskich źródeł.

Ulcinj

Najbardziej wysunięte miasto na południu Czarnogóry. Czuje do niego wielki sentyment, ponieważ po raz pierwszy będąc w Czarnogórze, zatrzymaliśmy się właśnie na obrzeżach tego miasta. Miast kipi życiem i pozytywnymi wibracjami. Znajdziecie wiele straganów, marketów, dobrego jedzenia, ale również zróżnicowania kulturowego, które dodaje smaczku temu miejscu. To tutaj z minaretów usłyszycie śpiew muezina i to tutaj będziecie mieć okazję plażowania na ciemnym piasku na Małej i Velikiej plaży.

Dodatkowo dla wszystkich amatorów życia nocnego jest to nie lada gratka. W Ulcinj znajduje się kilka klubów, które działają pod gołym niebem z przepięknym widokiem na promenadę i plażę.

Velika Plaza

Niesamowite miejsce zupełnie niedocenione przez turystów. Plaża o długości 14 km, na której każdy znajdzie coś dla siebie. Raj kitesurferów i tych, którzy szukają piasku i mocnego ochłodzenia. Jest to idealne miejsce na ucieczkę przed wielkimi upałami. Takie zdarzają się już nawet w końcówce czerwca. Skwar lejący się z nieba na tej plaży jest zupełnie nieodczuwalny. Bryza morska, otwarte morze i silny wiatr sprawiają, że nigdzie tak skutecznie nie ochłodzicie rozgrzanego ciała jak tutaj. Przyjemnie chłodna woda i wiatr sprawiają, że upał nam niestraszny. UWAGA! To, że nie odczuwamy upału, nie znaczy, że słońce mniej świeci i parzy. Ważne jest regularne używanie kremów z mocnymi filtrami do opalania.

Znajdujemy się w miejscu, gdzie działa mikroklimat. Świeże powietrze, pełne jodu sprawia, że człowiek relaksuje się jak nigdzie indziej. Słodkie nic nierobienie na wakacjach jest wskazane. Do wyboru mamy kilkadziesiąt tematycznych plaż. Na każdej możemy skorzystać z płatnych leżaków i parasoli.

Rozmarzyłam się, pisząc ten post, chętnie wróciłabym w te miejsca ponownie. Chętnie odkryłabym nowe, a jest ich jeszcze wiele na Bałkanach i oczywiście w samej Czarnogórze. Dzisiaj wskazałam Wam te największe i najważniejsze, które trzeba zobaczyć. Wszystko zależy od tego ile macie czasu, chęci i energii na zwiedzanie. My do Czarnogóry wybieramy się zawsze samochodem. Jest to dla nas przygoda i sama podróż również sprawia nam wiele frajdy. Zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy dysponują takimi możliwościami, oraz że dla wielu z Was na pewno liczy się szybkie i komfortowe dotarcie na miejsce.

Zerknijcie na stronę Itaki, gdzie w ofercie macie do wyboru wyloty do Czarnogóry z pełnym pakietem, w którym znajduje się: przelot, transfer, hotel (z opieką infolinii 24 h). Uważam, że jest to ciekawa opcja jeśli szukacie sprawdzonego miejsca i chcielibyście zostać zaopiekowani na miejscu. To bardzo ważne dla kogoś, kto wyjeżdża do nowego miejsca po raz pierwszy.

Ciekawa jestem czy planując wyjazd do Montenegro myśleliście o którymś z tych miejsc, czy skorzystacie z podpowiedzi? Napiszcie w komentarzu czy już kiedyś mieliście okazję odwiedzić Czarnogórę i co Wam się najbardziej spodobało. Może dodalibyście coś od siebie do mojej listy?

Zachęcam również do kontaktu ze mną gdybyście mieli jakieś dodatkowe pytania związane z samym wyjazdem, dojazdem czy organizacją pobytu w Czarnogórze. Chętnie podpowiem.

Materiał sponsorowany.

The post Miejsca, które koniecznie musisz zobaczyć będąc pierwszy raz w Czarnogórze. appeared first on Madziof .pl.