Zwykłe lakiery do paznokci

Jako wyznawczyni hybryd już nigdy w życiu nie kupię sobie zwykłego lakieru do paznokci. Nigdy nie byłam wielką zwolenniczką malowania paznokci (przed hybrydami), bo nigdy mi nie wychodziły. Ciągle się psuły, a to od włosów, poduszki itp. Dzisiaj, kiedy sama robię sobie manicure hybrydowy, nie wyobrażam sobie, co by musiało się stać, żebym zdecydowała się zakupić zwykły lakier do paznokci. Rozumiem, że niektóre osoby są uczulone na lakiery hybrydowe i bardzo im współczuje i to chyba byłby jedyny powód. Ale tak łatwo bym się nie poddała o nie.

Szalone kolory cieni do powiek

Nie kupiłabym sobie paletki z cieniami do powiek w szalonych kolorach. Pisząc szalonym, mam na myśli neonowe barwy, mocno niebieskie, fioletowe i takie, których nie wiedziałabym jak nosić na swoich powiekach. Jestem zwolenniczką naturalnego makijażu w odcieniach brązu i szarości. Jasne, jeśli umiałabym się malować i znałabym się bardzo dobrze na makijażu, to pewnie chciałabym pokombinować. Wolę nie ryzykować i sprawiać sobie takie paletki, z których będę korzystała, a nie takie, które będą się kurzyły w półce.

Drogie maseczki w płachtach

Nie lubię maseczek w płachtach. Wiem, że aktualnie są bardzo modne. Próbowałam już kilkunastu i żadna mi nie przypadła do gustu. Forma nakładania maseczki w płachcie jest dla mnie absolutnie nieakceptowalna. Po nałożeniu maseczki nie mogę nic robić tylko w niej leżeć, bo się zsuwa, bo coś kapie na dekolt, bo coś włazi do oczu. No nie. Do tego cena. Fajne maseczki w płachcie zaczynają się od 15 do nawet 50 zł za jedną sztukę. Czy to nie jest lekka przesada? Wolę maseczki nakładane na twarz o jakiejś konsystencji. W saszetce lub w tubce. Nie widzę siebie, żebym kupowała tego typu maseczki, bo jej nie lubię.

Perłowe błyszczyki

Uwielbiam wszystkie produkty do ust. Testuje i korzystam z wszystkich dobrodziejstw inwentarza mego. Niestety jest jedna rzecz, która brzydko wygląda na moich ustach, myślę, że na ustach wielu z Was również. Są to perłowe błyszczyki lub szminki. Uwielbiam zmiany i raz używam matowych szminek, raz kremowych, a raz zaszaleje z błyszczykiem z drobinkami z brokatem, ale perłowe wykończenie szminki kojarzy mi się z kiczowatymi latami 90-tymi. Pisałam już o nich w poście na moim blogu i sama kiedyś posiadałam trupio różową szminę. Nie planuję zakupu niczego z perłą.

Mydło w kostce

Nie korzystam z mydła w kostce już od jakichś 15 lat. Są świetne zamienniki: mydło w płynie a ostatnio mydło w piance. Mam nieprzyjemne wspomnienia po mydle w kostce, które zostawiało nieprzyjemny osad po sobie czy to na wannie, czy umywalce. Sądzę, że mydła w płynie są o wiele wygodniejsze i nie bardzo drogie. Więc z premedytacją rezygnuje z mydła w kostce i nigdy go sobie nie kupię, bo uważam, że jest niewygodne i niehigieniczne. Choćby nie wiem, jak pięknie pachniało i jak bardzo organiczne by było.

Niebieska pomadka do ust i inne dziwne kolory pomadek

I powracamy do tematu pomadek. Powiem Wam, że przemyślałam sprawę i są jeszcze jedne produkty do ust, których nigdy sobie nie kupie, a mianowicie są tą dziwne kolory szminek. Mowa tutaj o czerni, granacie, bieli, szarym. No nie wiem, ale te kolory nie są chyba jakoś super twarzowe i nie odważyłabym się wyjść z domu z takim kolorem na ustach. No, chyba że w Halloween. Podobnie jest z niebieskimi szminkami. Czy tylko ja uważam, że są mega nietwarzowe? Na moim kanale na Youtube pojawił się filmik ze swatchami pomadek Freedom. Miałam ogromną nadzieję na przetestowanie czarnej szminki na swoich ustach. Zobaczcie, jak się skończyło.

Ekologiczne szampony do włosów

Niestety pożegnałam się z wszelkimi złudzeniami na temat ekologicznych szamponów bez SLS i bez parabenów. Na blogu pojawił się kiedyś post o tym, jak umyłam pół mieszkania szamponem do włosów. No właśnie. Moje włosy źle reagują na takie szampony, a właściwie nie reagują wcale. Nie rozumiem zamysłu kupowania szamponu do włosów, który ich nie myje. Dodatkowym minusem tych szamponów jest nieprzyjemny zapach. Za każdym razem napotykałam się na jakąś śmierdzącą substancję w buteleczce. Moje włosy potrzebują dużo piany i potrzebują zostać porządnie umyte, podobnie moja skóra głowy. Sama nigdy sobie nie kupię ekologicznego szamponu do włosów.

To już cała moja lista kosmetyków, których nie planuję nigdy sobie kupić. Znam siebie i już mniej więcej kojarzę, w czym wyglądam dobrze a w czym nie. Jak reaguje moja skóra i włosy na dane produkty. Po co mam się zmuszać i męczyć używając danych produktów? Po co mam je kupować, trzymać je na półce i nie używać. To jest moja lista.

Ciekawa jestem jakich produktów kosmetycznych Wy nigdy nie kupicie dla siebie? Piszcie śmiało w komentarzu. Czy zgadzacie się z moimi propozycjami?

The post Kosmetyczny antyhaul, czyli rzeczy, których nigdy sobie nie kupię. appeared first on Madziof .pl.

No dobrze, przyglądnijmy się bliżej tym obiektom.

SKARPETKI

Czy one same wychodzą z domu? Nie wiem jak to możliwe, ale ciągle kupuje nowe skarpetki, bo poprzednie gdzieś wyparowały. Kupuję je w hurtowych ilościach, bo wtedy wystarczy na więcej czasu. Jednorazowo kupuję po kilkanaście par, które i tak znikają. Jeśli to nie jest para, to na pewno jedna skarpeta z pary zaginęła bezpowrotnie. Nie wspomnę o tym, że wyrzucam dziurawe skarpety, bo nie umiem i nie lubię szyć, ale te wyrzucone zawsze pamiętam.

GUMKI DO WŁOSÓW

Kolejny przedmiot, który znika w zastraszającym tempie. Zawsze powtarzam, że gumek w domu nigdy dość, ale kiedy zapas kupiony miesiąc temu właśnie się skończył, to mam wrażenie, że w moim domu mieszka jakaś Roszpunka lub inny długowłosy dziwoląg zabierający moje gumki. Wszystkie dziewczyny zawsze wspominają o wsuwkach, ja ich nie używam więc mi nie giną, a jeśli już to zawsze odkładam je do plastikowej miseczki i czekają tam na kolejny raz.

BATERIE

Kiedy masz dziecko, to wiesz, że temat baterii wraca wraz z każdą nową zabawką. Czy to masz ochotę ją włączyć, czy wyłączyć i schować “paluszki“ na dno szuflady. Na co dzień potrzebuję mieć pod ręką dwie bateryjki, których potrzebuję do myszy komputerowej i dziwnym trafem nigdy nie mogę ich znaleźć. Kiedy stały się modne lampki do ozdabiania wnętrz, to zakupiłam dwa komplety, do których również potrzebuję kilku sztuk. I tym sposobem non stop mam potrzebę zakupu baterii.

ZAPALNICZKI

Palacze i osoby posiadające kuchenkę gazową niezapalaną automatycznie wiedzą, o czym mówię. Zapalniczki znikają i nie pojawiają się już nigdy więcej na swoim miejscu. Znikają w okolicznościach, kiedy potrzebujesz ich najbardziej. Kiedy znajdujesz obiekt poszukiwań w kieszeni swojego dziecka, to licz się z tym, że została mu ona po Wszystkich Świętych.

DŁUGOPISY

Mimo że na moim biurku mam specjalne miejsce, w którym chomikuje długopisy to zawsze, ale to zawsze znikają niezauważone. Największym porywaczem długopisów jest moja mama, ale nie zadowoli się byle plastikowym bikiem. Musi być śliczny, metalowy i elegancki. Jeśli natrafi na takie cacko, to zabiera go ze sobą, nie mówiąc nikomu. Nie pamiętam już, kiedy pozbyłam się długopisu dlatego, że skończył mu się wkład. Znika wcześniej, nie wiadomo gdzie.

To już wszystko. Jeśli w Waszym domu też znikają różne dziwne rzeczy, to dajcie znać w komentarzu. Niesamowite, że ciągle giną te same rzeczy, a jeszcze lepsze jest to, że ciągle potrzebuję wymienionych powyżej przedmiotów. Jak nie jedno to drugie, czasem mam już tego dość a czasem myślę sobie, że to jest już może wpisane w rodzinną tradycję. Trochę mi ulżyło 😉

The post 5 rzeczy, które znikają w tajemniczych okolicznościach. appeared first on Madziof .pl.

1. Ubierać się jak żul – hiphopowiec

Wiadomo, że każdy ma swój styl, którym wyraża siebie. Szczególnie dotyczy to dzieci i młodzieży w wieku gimnazjalnym, które przechodzą przez etap buntu, i pokazywanie wszystkim jak bardzo się mylą w stosunku do nich. Jest jeden styl ubierania, który wzbudza we mnie odrazę. To styl hiphopowy. Nie mówię tutaj o czapkach full cap czy szerokich butach, ale o spodniach, z których wyłażą majty! Obciągnięte spodnie po kolana, rozumiem, że taka moda ok, ale nie kosztem wywalonych majciochów na wierzch. Zawsze się zastanawiam, czemu to ma służyć? Ktoś chce pokazać, że pasek do spodni mu niepotrzebny czy co? Do tego dochodzą dodatki takie jak złote łańcuchy, sygnety na każdym palcu i oczywiście złote zęby. Jak dla mnie taki styl zdecydowanie odpada.

2. Słuchać polskiego rapu z przekleństwami

Jeśli jesteśmy już przy stylu ubierania, to przejdźmy od razu do muzyki, jaką Ci ludzie słuchają. Wszystko fajnie, ale na pewno nie zgodzę się na to, aby słuchał piosenek, które mają w tekście słowa wulgarne lub obrażające kobiety. Jakoś nie wyobrażam sobie, żeby w naszym mieszkaniu leciała muza o sukach, dziwkach, chlaniu i tak dalej. Podziękuję.

3. Mówić do mnie “stara”

O ile jestem w stanie zrozumieć mówienie po imieniu do swoich rodziców w pewnym wieku, to nie do końca ogarniam słowo: “Stara”. Znaczy, że jestem stara tak, że stara? Różnica między moim synem a mną to 17 lat więc nigdy nie będę AŻ TAK stara. Mam nadzieję! Dla mnie to słowo jest obraźliwe i nie podoba mi się, gdy ktoś tak mówi o swoich bliskich. Również, jeśli jest to mąż czy żona. Mój stary… No bez jaj. Albo się szanujemy nawzajem, albo robimy sobie jaja, bo innego wyjścia nie widzę.

4. Żuć gumy podczas rozmowy

Kiedy ktoś ze mną rozmawia i żuję gumę, to dostaje białej gorączki. I to również nie kojarzy mi się z szacunkiem do swojego rozmówcy. Sory jakoś nie mam ochoty widzieć, jak obracasz językiem gumę i w tym samym czasie mówisz do mnie albo każesz poczekać, bo akurat puszczasz bańkę… Nie ma mowy.

5. Odrabiać lekcji przy włączonym komputerze

Przynajmniej kiedy chodzi do podstawówki. Nie ma tam aż tak trudnych rzeczy, żeby musiał skorzystać przy tym z komputera. Są książki, jest biblioteka czemu by nie skorzystać z tych dobrodziejstw. W późniejszych latach edukacji jak najbardziej.

6. Używać komórki przy stole

Dla mnie to kolejna oznaka braku szacunku. Kiedy siadamy wszyscy przy stole, to chcemy pobyć razem, może czasami porozmawiać. Kiedy Twoje dziecko w tym czasie siedzi na fejsie, na tablecie, gra w jakąś gierkę to znaczy, że ma gdzieś Ciebie, Twój obiad i rozmowę. U nas tak nie będzie.

7. Siedzieć cały dzień przed komputerem bez nadzoru

Odkąd zainstalowałam na swoim laptopie nowy system Windows 10, poczyniliśmy kilka zmian, jeśli chodzi o udostępnianie stron z grami i wszelkich innych zakątków internetu naszemu synowi. Założyliśmy mu konto z hasłem i zdjęciem (to zdjęcie cieszy go najbardziej) także ma swój własny pulpit i uczy się zakładać foldery i takie tam pierdółki. Przy okazji został podpięty do mojego konta Microsoft Family gdzie na bieżąco mam wgląd, na jakie stronki wchodzi i co ogląda. Dodatkowo raz w tygodniu otrzymuje na maila raport z wszelką aktywnością mojego syna. Ustaliliśmy godzinę użytkowania dziennie. Skończyło się proszenie o przedłużenie czasu, bo gra niedokończona, bo jeszcze coś tam musi zrobić. System przypomina, że do końca czasu zostało kolejno 15 i 2 minuty i żeby wcześniej zakończyć wszystkie działania. Jeśli tego nie zrobi, to zostaje po prostu, brutalnie wylogowany. Na początku była złość i łzy, ale bardzo szybko dotarło do niego, że tak już teraz będzie i koniec. Przy okazji godzina siedzenia na laptopie obowiązuje tylko wtedy gdy zachowuje się odpowiednio przez cały dzień. Ten system działa u nas bardzo dobrze i polecam każdemu, kto ma w domu dziecko domagające się czasu na gry.

Otumanione dzieci niewidzące świata przez całe wakacje? Na pewno nie moje…

8. Traktować się jak sprzątaczka i służąca

Gdzieś z tyłu głowy siedzi mi myśl o synusiu mamusi, który nie będzie umiał usmażyć sobie zwykłej jajecznicy. Chłopak, który mając 30 lat mieszka z mamusią. Całymi dniami siedzi przed telewizorem a mamusia donosi mu jedzonko, sprząta, pierze itp. itd. Nie chce, żeby moje dziecko było takim właśnie “Cyckiem”. Chcę, żeby umiał o siebie zadbać a przede wszystkim, żeby czuł się odpowiedzialny za porządek wokół siebie i podstawowe obowiązki. Antek od ponad roku mas swój pokój i doganiam go jak mogę, żeby w nim sam sprzątał (wyjątkiem jest moja selekcja zabawek). Oprócz sprzątania w pokoju dbam też o to, żeby umiał sobie sam zrobić kanapkę i pomagał mi w pracach domowych. Nie są to jakieś ciężkie prace. Wyniesienie śmieci i zamiatanie korytarza nie są jakoś mocno forsujące, ale wie, że musi to zrobić. Ostatnio słyszy się o sfrustrowanych i wiecznie zmęczonych matkach. Zdanie, które zawsze powtarzam przy takich sytuacjach: “Masz to, na co się godzisz”.

To cała moja lista. Zapytacie może: “A co z używkami?”. Tak jak wspominałam wcześniej, widziałam sporo zachowań dzieci tzw. “spuszczonych ze smyczy“ i nie kończyło się to zbyt dobrze. Wolę napić się piwa z synem w wieku 16 lat, kulturalnie, a nie gonić go za to i dawać kary jakby to było jakieś wielkie wykroczenie, bo nie jest. Po drugie zakazany owoc najbardziej kusi, a ja nie zamierzam dawać mu okazji do tego, żeby coś go kusiło. W życiu trzeba spróbować wszystkiego (no prawie). W tym miejscu możecie się obruszyć i nazwać mnie złą matką, ale pomyślcie przez chwilę o tych rzeczach, których zabraniali Wam rodzice, a które mimo wszystko zrobiliście, mając gdzieś tam w głowie, że robicie coś na przekór zakazom… U mnie trochę by się nazbierało. Takie jest moje podejście do wszelkiego rodzaju używek. To, co napisałam, nie oznacza, że po skończeniu podstawówki pójdziemy razem na piwo. Nie! Ale nie będę też stała nad nim z kijem…

The post Rzeczy, których nie pozwolę zrobić mojemu synowi. appeared first on Madziof .pl.