Nasze pierwsze zmagania z pokojem możecie zobaczyć w poprzednim wpisie z częścią pierwszą. Pierwsza część zakończyła się na wstawieniu materaca do pokoju.

Jeszcze przed wielkim otwarciem pokoju odbyło się wielkie sprzątanie i jak na wielkie otwarcie przystało, musiało odbyć się symboliczne przecięcie wstęgi. Przecięcia wstęgi dokonał zadowolony właściciel pokoju.

Niby nie wiele, ale u mnie dowiecie się, jak naprawdę wygląda remont. Nie na wszystkich blogach o tym piszą. Nie zawsze jest tak różowo, jak pokazują na zdjęciach. Nie zawsze od pomalowania pokoju do wstawienia wszelkich niezbędnych rzeczy mijają 3 dni robocze. Nie i u nas absolutnie tak nie było. Nie bez powodu w tytule pojawiły się krew, pot i łzy.

A zaczęło się od…

Meble na wymiar – projektowanie i montaż

Klitka Antoniego zwana pokojem o wymiarach 3,2 m na 2,3 m, wcale nie zachęcała do wykonywania wielkich projektów i do realizacji swoich wizji. Panią projektant, aby coś wymyśliła i ogarnęła jego przestrzeń. O tym, czy warto korzystać z pomocy projektanta wnętrz, dowiecie się z następnego wpisu. Sama nie wiedziałam jak się za niego zabrać.

Na samym początku stwierdziliśmy, że nie chcemy żadnych meblościanek ani mebli, które nie będą pasowały do naszych wymiarów. Z góry założyliśmy, że gotowe meble ze sklepu nie wchodzą w grę. Postawiliśmy na zaprojektowanie własnych mebli na wymiar. I o to Pani projektant pokazała swoją wizję, a my z Piotrem zaprojektowaliśmy deska po desce pozostałe meble. Mówię Wam, po drodze były cyrki. Piotr sam tworzył rozkroje, mierzył po 100 razy deski i płyty co do milimetra tak, aby wszystko stykało ze sobą. Niesamowite jest to, że uzyskaliśmy maksimum miejsca, przechowywania w tak małej przestrzeni. Z całości mebli, wszystkie były samodzielnie zaprojektowane przez nas. Od początku do końca według pomysłu Piotra, było to siedzisko i łóżko Antosia. Szok że wszystkie pięknie się zgrało. Jako przedstawicielka zielonej masy bez doświadczenia w projektowaniu i zamawianiu mebli na wymiar jestem z nas dumna. Jeśli będziecie zainteresowani, to w osobnych postach zdradzę Wam patent na to, jak je wykonać samemu po taniości.

Myśleliśmy, że samo dobieranie i projektowanie mebli zajęło nam sporo czasu, ale nie. Montażem również zajęliśmy się sami. Musicie wziąć pod uwagę, że pierwszy raz robiliśmy własne meble i nie bardzo ogarnialiśmy, co do nich będziemy potrzebować, a potrzebowaliśmy dużo i to nie tylko kołków. Dzięki temu doświadczeniu dzisiaj jestem wyedukowana w sprawie mebli i znam takie pojęcia jak mimośródowa śruba. Proces montażu nie szedł po naszej myśli od samego początku, kiedy to musieliśmy każdą deskę po kolei wtachcać do nas na piętro. Czy wspominałam, że zamówiliśmy szafę prawie pod sam sufit na 2,30 metra? To jej składanie okazało się najbardziej czasochłonne. W dwie osoby daliśmy radę. Dodatkowo pobawiliśmy się w tak zwane mechanizmy cichego domyku do szuflad i do drzwi zasuwanych do szafy. Normalnie takie rzeczy montują ludzie od mebli, u których się to zamawia, a tak to wszystko musiało być dokręcone przez nas. Zwaliłam całą robotę na Piotra, który rozkodowywał wszelkie instrukcje montażu itp.

Kolejną przeszkodą okazały się za małe płyty zamówione do łóżka, brakło kilku milimetrów w obliczeniach i całość nie grała. Domawialiśmy dodatkowe elementy z płyty o dobrych wymiarach. Na te płyty trzeba było nieco dłużej poczekać i zamontować w łóżku.

Całe szczęście dał radę (co by miał nie dać). I tak cały zestaw mebli został złożony i wniesiony do pokoju. Nie była to łatwa sprawa. Jeśli chcecie sami zmontować swoje meble na wymiar to radze porządnie się nad tym zastanowić i wcześniej przygotować. Efekt był więcej niż zadowalający. Co chwila wchodziłam do pokoju i odsuwałam sobie szafę i szuflady w kontenerku 😀 Bardziej się cieszyłam z całego efektu niż młody.

Poniżej macie już zdjęcie szafy w pełnej okazałości. Jest ogromna. Dwukrotnie większa niż ta, która mieliśmy w planach. Mieści się w niej dosłownie wszystko. Ubrania, pościele, jest małe miejsce na ubrania do powieszenia. Przeniosłam całą zawartość komody z bielizną i piżamami i jeszcze zostało sporo miejsca. Z szafy jestem najbardziej zadowolona.

Wyposażenie – Fotel na kółkach, Lampa

Kolejnym rzeczami, które pojawiły się w naszym domu, były fotel na kółkach i lampa. Fotel — prawdziwy taki do nauki. Antoni aż się popłakał ze szczęścia, jak go zobaczył. Starałam się wybrać taki model, aby był ergonomiczny. Biorąc pod uwagę wiek i wzrost Antosia, musi jeszcze trochę podrosnąć, ale to wcale nie przeszkadza mu w korzystaniu z niego.

Kolorystycznie dobrany do ścian. Bardzo ładnie wykonany i stabilny. Jestem bardzo zadowolona i mogę polecić Wam sklep, gdzie go zamówiłam: E-Krzesla.pl, fotel Antka dostępny TUTAJ.

Kolejną sprawą była lampa. Zależało nam na kosmicznym kształcie lampy skierowanej w różne strony pokoju. Musi być sporo światła. Pokój położony jest po zachodniej stronie domu, a więc jest tam dość ciemno. Postawiliśmy na białą lampę Virtus z 4 kloszami, które skierowaliśmy w 4 kąty pokoju. Bardzo ładnie komponuje się z pokojem. Lampa bardzo porządnie wykonana. Porównywałam ceny i jakość lamp w marketach budowlanych, ale albo był to plastik i bardzo słaba jakość, albo totalne brzydactwo. Opłaciło się zamawiać przez internet, bo i cena była super i sama jakość lampy. Polecam również sklep, w którym kupiłam lampę – LighCenter.pl 🙂 Zależało mi, żeby łatwo było ją przecierać i myć. Lampa z wystającymi na wierzchu żarówkami nie wchodziła w grę. Tą byłam zachwycona i nadal jestem. Pięknie prezentuje się w pokoju a no i postawiliśmy na bardzo jasne i chłodne światło. Jako że cały pokój jest utrzymany w chłodnych barwach.

Miejsce do nauki

Przedstawiam Wam miejsce do nauki naszego syna. Postawiliśmy na biurko i jeżdżący kontenerek osobno. Fajna sprawa, ponieważ kontenerek może pełnić funkcję stolika nocnego przy łóżku. W kontenerku aktualnie znajdują się, książki i przybory szkolne Antoniego skoro ma być to miejsce do nauki. Samo biurko z olbrzymim, jak dla mnie, blatem, na którym spokojnie zmieści się wszystko i laptop, który pojawi się za jakiś czas i książki. Do tego wygodny fotel i wszystko jest na swoim miejscu. Postanowiliśmy trochę ożywić miejsce do nauki poprzez zorganizowanie go nieco inaczej niż w projekcie. Na ścianie powiesiliśmy dwie białe szyny i kilka kubeczków z Ikea. W kubeczkach przetrzymywane są akcesoria do pisania, kredki, spinacze, taśmy i inne pierdoły potrzebne do nauki i kreatywnych prac przy biurku. Fajnie to wygląda?

Po lewej stronie zostało nam nieco miejsca, więc dołożyliśmy od siebie dwie półeczki na ramki z Ikea i do tego kilka małych plakatów i zdjęcia z quadami, bo tak sobie zażyczył główny zainteresowany. Półeczki idealnie wpasowały się z rozmiarem na ścianie po lewej. Zrobiło się bardziej przytulnie i po myśli Antka.

Miejsce do spania

Jak już wiecie, zdecydowaliśmy się zorganizować Antoniemu miejsce do spania z prawdziwego zdarzenia. Mam na myśli zwykłe łóżko, no może nie takie zwykłe, bo samodzielnie wymyślone, zaprojektowane i złożone przez Piotra. Do łóżka jest kupiony materac idealny dla rosnącego dziecka. Po latach spania na rozkładanym łóżku doskonale zdaję sobie sprawę, jak ważne jest idealne podtrzymanie kręgosłupa podczas snu i w konsekwencji dobre wysypianie się. Jest materac, jest łóżko z wielką przestrzenią pod spodem, które oczywiście natychmiast wykorzystałam. Łóżko proste i wygodne, bez składania i rozkładania.

Dodatkowe meble

W pokoju znalazło się również ciekawe siedzisko z kwadratowymi otworami pod spodem. To również był pomysł Piotra. Fajną opcją była możliwość wybrania innego koloru okleiny po bokach, co wykorzystaliśmy i powstała ramka w innym kolorze. Kwadratowe otwory są dostosowane do standardowych wymiarów pudeł z Ikea. W założeniu w tych pudłach miał trzymać jakieś drobnostki, które nie muszą leżeć na wierzchu. Teraz mają swoje miejsce w pudłach. Na siedzisku położone są dwie poduchy również z Ikea do siedzenia na nich lub pod plecy.

Nad siedziskiem zamontowaliśmy prostokątną półkę na książki. Kolekcja Antoniego aktualnie została przerzedzona i wszystkie bajki i opowiadania dla maluchów kazał wynieść poza jego pokój. Jest wolna przestrzeń na półce, czas ją zapełnić książkami dla młodzieży w takim razie 😉

Dodatki

Nie chcieliśmy bardzo zagracać pokoju syna. Jeśli chodzi o pierdołki, to jest puzzlowy zegar, który udało mi się kupić identyczny jak na projekcie, dwie poduchy w neutralnych kolorach na siedzisko, pudełka do siedziska. Jednak co jest schowane i zamknięte, wygląda znacznie lepiej. Od siebie dołożyliśmy matę ochronną z Ikea pod fotel i matę ochronną na biurko, dodatkowymi rzeczami są też szyny wraz z plastikowymi kubeczkami no i półeczka z ramkami. Doszedł jeszcze niebieski kocyk do zasłania łóżka.

W oknie zdecydowałam się na powieszenie jedynie rolety typu “dzień-noc” w kolorze grafitu. Miałam dość zielonych wiszących zasłon i firanki, która non stop była urwana z karnisza. Zobaczymy, jak ten pomysł będzie się sprawował. Drzwi pomalowaliśmy białą farbą akrylową i zabezpieczyliśmy lakierem matowym.

Nie mogłabym nie wspomnieć o dodatku, który najbardziej rzuca się w oczy po wejściu do pokoju. To oczywiście wielka naklejka na ścianę, którą Antoni wybierał samodzielnie. Pięknie zdobi ścianę nad łóżkiem i sprawia, że od razu widać komu dedykowany jest ten pokój.

Pozostałe dodatki dokupimy, wtedy gdy zobaczymy jak obecne, będą się sprawowały. Myślałam jeszcze o lampce biurkowej do nauki i jakichś fajnych figurkach na parapecie.

ZDJĘCIA PRZED I PO

Mam dla Was coś, co wszyscy lubią najbardziej i ja też. Czyli zdjęcia przed i po. Różnica jest znacząca. Pokój przeszedł gruntowny remont i odświeżenie. Jak przystało na pokój dziecka wchodzącego w wiek nastoletni, nie obyło się bez kłótni i małych sprzeczek odnośnie do paprania łapami po świeżo wymalowanej ścianie.

Różnica jest ogromna prawda?

Obiecałam Wam również, że wrzucę grafiki z pierwszych projektów pokoju. Możecie zauważyć, że znacznie powiększyliśmy szafę, to na pewno rzuca się w oczy. Zmieniliśmy sposób, w jaki będzie otwierana. Ze względu na powiększenie szafy otwierane drzwi nie wchodziły w grę. Najlepszym wyjściem były drzwi przesuwne bez uchwytów z cichym domykiem. Zrezygnowaliśmy również z dwóch prostokątnych półek nad biurkiem. Postawiliśmy na pojemniczki i na półki z ramkami. Jeszcze nie jest powiedziane, że półeczki się nie pojawią. Filozofii w ich zamówieniu i złożeniu nie będzie. Zobaczymy, jak wszystko będzie się sprawowało w praktyce.

Naklejka z samochodem ze starożytności również została zmieniona na nowocześniejszy samochód po tuningu. Wybierał oczywiście Antoni.

Dajcie znać, jak Wam się podoba metamorfoza? Co Wam się podoba najbardziej? Jak kolory, dodatki? Jestem ciekawa Waszego zdania. Piszcie w komentarzach. Antoni jak widać po zdjęciach, jest zachwycony 🙂

Jeśli nie widzieliście pierwszej części metamorfozy pokoju Antka, to zapraszam do nadrobienia TUTAJ.

The post Metamorfoza pokoju Antka – część 2. appeared first on Madziof .pl.

Dobrze więc zacznijmy od tego, że Antoni został przeniesiony do własnego pokoju, kiedy miał 6 lat. Czyli kiedy szedł do szkoły, do zerówki. Wiadomo, że dziecko potrzebuje swojego własnego kątu i biurka do odrabiania zadań, ale również jeszcze miejsca na zabawki. Pokój, w którym się znajdował, należał wcześniej do mojej siostry i przez jakiś czas nie zmienialiśmy nic w jego wyglądzie. Zielone ściany, zielone meble… wszystko zielone. Nawet drzwi. Wszystko było w porządku do momentu, kiedy Antek przestał się mieścić ze swoimi rzeczami w meblach, które bądź co bądź swoje już widziały.

Na zdjęciach poniżej możecie zobaczyć, jak wyglądał pokój zaraz przed wyniesieniem wszystkiego przed rozpoczęciem remontu. Zielono Wam przed oczami?

Etap 1

Pierwsze co musieliśmy zrobić, to wynieść wszystko, co znajdowało się w pokoju. Wielka rozpierdówa prawie taka jak w programie: “Domu nie do poznania”. Rozwalaliśmy meble i łóżko, które już nie nadawało się do niczego. Po wyniesieniu i wysprzątaniu skarbów znalezionych pod łóżkiem przeszliśmy do kolejnego etapu rozpierdówy.

Etap 2

To przede wszystkim dużo brudnej roboty takiej jak przeróbki, kucie i przenoszenie gniazdek. Dawniej w pokoju znajdowało się jedno góra dwa gniazdka elektryczne i wszędzie trzeba było ciągnąć przedłużkę, która nie do końca estetycznie wyglądała. Postanowiliśmy dołożyć sporą ilość gniazdek tak, aby w przyszłości nie było problemu z podpięciem dodatkowego sprzętu czy po prostu zwykłej ładowarki.

Dodatkową brudną robotą było wyrównanie ścian, zalepienie wszelkich nierówności, dziurek i nałożenie gładzi. Po tym przeszedł czas na wymianę grzejnika. Odłączenie żeliwnego molocha i wyniesienie go na zewnątrz to było nie lada wyzwanie. Zamurowaliśmy dodatkową wnękę, która znajdowała się po żeliwnym grzejniku. Przyłącz i rureczki zostały nieco zmodyfikowane tak, aby pasowały do nowego białego grzejniczka, który mieliśmy w planach zamontować na samym końcu.

Etap 3

Kiedy dochodzimy do etapu malowania, ma się nadzieję, że wszelkie brudniejsze prace mamy już za sobą. Czy aby na pewno? Teraz dopiero zaczęło się prawdziwe papranie. Jak widzicie, Antoni brał czynny udział w malowaniu swojego pokoju.

Poniższe zdjęcia pomału zdradzają na jaki kolor zdecydował się mój syn. Jak widać, wybierał malowanie ściany na swojej wysokości. Oczywiście nie działał sam. Przy malowaniu każdy chciał mieć swój udział. Nawet ja kilka razy ruszyłam wałkiem 😀

Postawiliśmy na mocne kolory w chłodnych odcieniach i ciekawe dodatki, ale to zobaczycie o wiele później. We wpisie, w którym szukałam inspiracji kolorystycznych do pokoju chłopca, wspomniałam, że nie bardzo podoba mi się styl minimalistyczny i skandynawski w pokojach dziecięcych. Agata z bloga Miniaturowa.pl słusznie przyrównała je do białych prosektoriów zupełnie nieprzystosowanych do dziecięcych gustów.

Dwie ściany leżące obok siebie są mocno niebieskie a dwie lekko szare wpadające w błękit. Sufit na biało dla wprowadzenia większej ilości światła. Jako że w naszym mieszkaniu kąty nie są równe to, postawiliśmy na malowanie na zakładkę, aby trochę oszukać te nierówności. Możecie zauważyć, że jeden kolor lekko zachodzi na drugi tak, aby nie odcinał się krzywo w kącie. To samo zrobiliśmy z białym sufitem i pasem u góry.

Etap 4

Wykończenie pokoju i położenie paneli podłogowych. Mówiąc wykończenie, (się) mam na myśli po dokręcanie listewek, gniazdek i drobne prace poprawkowe. Jeśli chodzi o podłogę, to nie zrywaliśmy parkietu spod spodu. Macie okazję go zobaczyć na zdjęciach. Niestety parkiet nadawał się już tylko do cyklinowania. Nie podjęliśmy się tego zadania z jednej prostej przyczyny. Doświadczenie z cyklinowaniem mamy już za sobą. Zarówno w naszym pokoju, jak i w kuchni. Pięknie wyglądał przez pierwsze dwa tygodnie. Pierwsze zarysowania pojawiły się zaraz potem i już nie wyglądał idealnie. Nawet nie wiecie, ile stresu kosztowało mnie pilnowanie, aby nie poharować parkietu. A przecież nie o to chodzi w domu, żeby nie móc w nim mieszkać i korzystać. Położyliśmy panele na wierzch. Postawiliśmy też na białe listewki. Parkiet jest pod spodem i może kiedyś coś wymyślimy. Na razie bardzo podoba mi się ta biała podłoga! Pisałam już na blogu o moim wielkim marzeniu, aby wszystkie podłogi w moim mieszkaniu były białe. Zaczęliśmy od pokoju Młodego. I jest cudnie! A biało-szare panele już nie raz pomagały mi w robieniu zdjęć na bloga.

Aktualnie skończyliśmy na tym właśnie etapie. Kolejnym jest wstawienie mebli. Możecie zobaczyć jak pokój wygląda teraz.

Najgorszym momentem remontu dla mnie jest ten moment, kiedy jest kurz i pył dookoła. Nie mogę tego znieść. W tym etapie prac praktycznie nie wchodziłam do pokoju Antka. Nie chciałam na to patrzyć. Chciałam zobaczyć pokoik czyściutki i gotowy do malowania.

Całe szczęście, że to już za nami.

Dodatkową pracą było wyczyszczenie i skrócenie drzwi. Jako że w pokoju Antka lekko podniósł się poziom, należało przyciąć dół drzwi, żeby mogły swobodnie się zamykać. Podskrolujcie sobie wyżej i zobaczcie jako kolor miały drzwi. Wściekła zieleń wcale nie była najprostsza do wyczyszczenia i zamalowania.

W międzyczasie pojawił się również materac jako zapowiedź mebli, które już niedługo się pojawią. Z racji małego metrażu pokoju postawiliśmy na meble zamawiane na wymiar. Jeszcze trochę trzeba będzie poczekać a do tej pory Antoni już legalnie, jak hipster może spać w swoim pokoju ;) Więcej na temat mebli i materaca przeczytacie w kolejnym wpisie z serii metamorfozy pokoju Antka.

Na sam koniec muszę Wam powiedzieć, kto stał za całym wykonaniem remontu (bo przecież nie ja!). Całkowitym wykonawcą był mój Mąż. Delikatnej pomocy potrzebowaliśmy przy zmianie grzejnika, ale cała reszta: prace elektryczne, murarskie, tynkarskie, malowanie pokoju, kładzenie paneli, ucinanie i renowacja drzwi. Wszystkim zajął się sam. My mu od czasu do czasu przeszkadzaliśmy, a to w malowaniu, a to w pośpieszaniu. Głównym nadzorcą prac byłam oczywiście ja, lubię tę robotę ;)

No dobra to teraz jestem ciekawa Waszej reakcji. Jak Wam się podoba?! Piszcie w komentarzach. Czekam na Wasze wspomnienia z remontów. Napiszcie w komentarzu, jaki był Wasz ostatni remont, na czym polegał i jak się udał.

The post Metamorfoza pokoju chłopca – część 1. appeared first on Madziof .pl.