Kolejnym psem, jakiego pamiętam, był Karo. Był cały czarny i w domu mówiło się o rasie “wilczur”. Był bardzo przyjazny i ruchliwy. Gdy był mały, to bawiłam się z nim i zabawa się skończyła, kiedy przewrócił mnie na beton. Został przywiązany do budy tak jak poprzedni. Sprawiał więcej problemów, ponieważ bardzo często ściągał obroże i biegał koło domu, często wybiegając na drogę. Po jakimś czasie łańcuch z budą zostały zamienione na metalowy kojec. Po jakimś czasie  niestety musiał zostać oddany.

Miałam też papużki i rybki. Żadne z tych zwierzątek nie przypadło mi do gustu. No weź, przytul się do papużki czy rybki.

Na samo słowo „kot” moją mamę przechodziły ciarki więc i ta opcja odpadała.

Dochodzimy do czasów współczesnych, gdzie sama mam dziecko i chciałabym, aby miało kontakt ze zwierzętami a przy okazji, żebyśmy mieli takiego rodzinnego pupilka. Po głowie zaczął mi chodzić temat psa. Jakiś taki nie za duży nie za mały, przyjazny dla dzieci, towarzyski.

I się zaczęło! Przeglądanie internetu: filmiki, zdjęcia, opisy ras a do tego wszystkiego przyłożyła swoją rękę BoogieSilver ze swoim uroczym mopsikiem Lili.

Poniżej wstawiam grafiki znalezione podczas wertowania internetu. Dajcie znać, które z ras są Waszymi ulubionymi i jakie jest Wasze zdanie. Kupić? Wziąć ze schroniska? Rasowego? Kundelka? Czy może poczekać i przemyśleć sprawę jeszcze ze 100 razy?

The post Chce mi się pieska! appeared first on Madziof .pl.